ತಸ್ಯಾ ನರ್ತನಲೋಲಾಯಾ ಜಗನ್ಮಣ್ಡಪಕೋಟರೇ । ಅರುದ್ಧಸ್ಪನ್ದರೂಪಾಯಾ ಆಗಮಾಪಾಯಚಞ್ಚುರೇ
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮಹಾ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ನೃತ್ಯವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವಳು, ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಕಂಪನೆಯ ರೂಪಳಾಗಿ, ಆಗಾಗ್ಗೆ ಆಗುವ ಘಟನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಚಂಚಲವಾಗಿರುವಳು.
ಚಾರುಭೂಷಣಮ್ ಅಙ್ಗೇಷು ದೇವಲೋಕಾನ್ತರಾವಲೀ । ಆಪಾತಾಲಂ ನಭೋ ಲಮ್ಬಂ ಕವರೀಮಣ್ಡಲಂ ಬೃಹತ್
ಅವಳ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರಾಭರಣಗಳು ಬೇರೆ ಲೋಕಗಳ ಸಾಲುಗಳು; ಆಕೆಯ ವಿಶಾಲವಾದ ಕೂದಲಿನ ವಲಯವು ಆಕಾಶದಿಂದ ಪಾತಾಳದವರೆಗೆ ಹಾರಿಹೋಗಿದೆ.
ನರಕಾಲೀ ಚ ಮಞ್ಜೀರಮಾಲಾ ಕಲಕಲಾಕುಲಾ । ಪ್ರೋತಾ ದುಷ್ಕೃತಸೂತ್ರೇಣ ಪಾತಾಲಚರಣೇ ಚಲಾ
ನರಕದ ಘಂಟೆಯಂತೆ ಮಿಂಚುವ ಅವಳ ಕಾಲುಗಜ್ಜೆ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳ ಹಾರದ ಮೇಲೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅದು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿರುವ ಅವಳ ಕಾಲಿಗೆ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಕಸ್ತೂರಿಕಾತಿಲಕಕಂ ಕ್ರಿಯಾಸಖ್ಯೋಪಕಲ್ಪಿತಮ್ । ಚಿತ್ರಿತಂ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೇನ ಯಾಮೇ ವದನಪಟ್ಟಕೇ
ಅವಳ ನಲಿಗೆಗೆ ಹಚ್ಚಿದ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಚುಕ್ಕವನ್ನು, ಕರ್ಮಗಳ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು, ರಾತ್ರಿ ಅವಳ ಮುಖದ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಕಾಲೀರೂಪಮ್ ಉಪಸ್ಥಾಯ ಕಲ್ಪಾನ್ತೇಷು ಕ್ರಿಯಾಕುಲಮ್ । ನೃತ್ಯತ್ಯ್ ಏಷಾ ಪುನರ್ ದೇವೀ ಸ್ಫುಟಚ್ಛೈಲಘನಾರವಮ್
ಕಾಲಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲಳಾಗಿ ಈ ದೇವಿ ಮತ್ತೆ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಘನವಾದ ಕೂಗುಗಳು ಪರ್ವತಗಳ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತವೆ.
ಪಶ್ಚಾತ್ಪ್ರಲಮ್ಬವಿಭ್ರಾನ್ತಕೌಮಾರರಥಬರ್ಹಿಭಿಃ । ನೇತ್ರತ್ರಯಬೃಹದ್ರನ್ಧ್ರಭೂರಿಭಾಙ್ಕಾರಭೀಷಣೈಃ
ಅವಳ ಹಿಂದೆ, ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಆಡುವ ಯುವ ರಥಗಳು ನವಿಲುಪಿಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅವಳ ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿ, ಭಯಂಕರವಾದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬೆದರಿಸುತ್ತವೆ.
ಲಮ್ಬಲೋಲಶರಚ್ಚನ್ದ್ರವಿತೀರ್ಣಹರಮೂರ್ಧಜೈಃ । ಉಚ್ಚರಚ್ಚಾರುಮನ್ದಾರಗೌರೀಕವರಿಚಾಮರೈಃ
ಅವಳ ಕೂದಲು ಶರದೃತುವಿನ ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಉದುರಿಕೊಂಡು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಡಿದೆ. ಅವಳು ಸುಂದರವಾದ ಬಿಳಿ ಮಂದಾರ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಗೌರಿಯ ಬಿಳಿ ಚಾಮರಗಳನ್ನು ಆಲೋಲಿತವಾಗಿ ಆಡುವಳು.
ಉತ್ತಾಣ್ಡವಾಚಲಾಕಾರಭೈರವೋದರತುಮ್ಬಕೈಃ । ರಣತ್ಸಹಸ್ರರನ್ಧ್ರೇನ್ದ್ರದೇಹಭಿಕ್ಷಾಕಪಾಲಕೈಃ
ಅವಳು ಭೈರವನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಆಕಾರದ ಡಮರುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಉಗ್ರವಾದ ನೃತ್ಯಕ್ಕೆ ತಾಳಮೇಳ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಇಂದ್ರನ ದೇಹದಿಂದ ಪಡೆದ ಸಾವಿರ ರಂಧ್ರಗಳಿರುವ ಕಪಾಲಗಳನ್ನು ಅವಳು ಜಗ್ಗಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಶುಷ್ಕಾ ಶರೀರಖಟ್ವಾಙ್ಗಭಙ್ಗೈರ್ ಆಪೂರಿತಾಮ್ಬರಮ್ । ಭಾಯಯತ್ಯ್ ಆತ್ಮನಾತ್ಮಾನಮ್ ಅಪಿ ಕೃಷ್ಣೈರ್ ಘನಾಸಿತಮ್
ಒಣಗಿದ ದೇಹಗಳ ತುಂಡುಗಳು ಮತ್ತು ಮುರಿದ ದಂಡಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ತುಂಬಿದೆ; ಆಕೆ ತಾನೇ ಕೂಡ, ಗಾಢವಾದ ಕಪ್ಪು ಮೋಡಗಳಂತೆಯೇ ತೋರುತ್ತಾಳೆ.
ವಿಶ್ವರೂಪಶಿರಶ್ಚಕ್ರಚಾರುಪುಷ್ಕರಮಾಲಯಾ । ತಾಣ್ಡವೇಷು ವಿವಲ್ಗನ್ತೀ ಮಹಾಕಲ್ಪೇಷು ರಾಜತೇ
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ತಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಚಕ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಕಮಲ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆಕೆ, ಮಹಾಕಲ್ಪಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಪ್ರಮತ್ತಪುಷ್ಕರಾವರ್ತಡಮರೂಡ್ಡಾಮರಾರವೈಃ । ತಸ್ಯಾಃ ಕಿಲ ಪಲಾಯನ್ತೇ ಕಲ್ಪಾನ್ತೇ ತುಮ್ಬುರಾದಯಃ
ಗಂಭೀರವಾದ ಡಮರುಗಳ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಕಮಲದ ಹಳ್ಳಗಳ ಸುತ್ತಾಟದ ನಡುವೆ, ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ತುಂಬೂರು ಮತ್ತು ಇತರರೂ ಆಕೆಯಿಂದ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ನೃತ್ಯತೋ ಽನ್ತೇ ಕೃತಾನ್ತಸ್ಯ ಚನ್ದ್ರಮಣ್ಡಲಹಾಸಿನಃ । ತಾರಕಾಚನ್ದ್ರಿಕಾಚಾರುವ್ಯೋಮಪಿಞ್ಛಾವಚೂಲಿನಃ
ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯಮನು ನೃತ್ಯಮಾಡುವಾಗ, ಚಂದ್ರನ ವಲಯದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಕೂದಲನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆಕಾಶದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಮುತ್ತು ತಲೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ.
ಏಕಸ್ಮಿಞ್ ಶ್ರವಣೇ ದೀರ್ಘಾ ಹಿಮವಾನ್ ಅಸ್ತಿ ಮುದ್ರಿಕಾ । ಅಪರೇ ಽಪಿ ಮಹಾಮೇರುಃ ಕಾನ್ತಾ ಕಾಞ್ಚನಕರ್ಣಿಕಾ
ಒಂದು ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವು ಉದ್ದವಾದ ಉಂಗುರವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ; ಇನ್ನೊಂದು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಮೇರು ಪರ್ವತವು ಸುಂದರವಾದ ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಅತ್ರೈವ ಕುಣ್ಡಲೇ ಲೋಲೇ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕೌ ಗಣ್ಡಮಣ್ಡಲೇ । ಲೋಕಾಲೋಕಾಚಲಶ್ರೇಣೀ ಸರ್ವತಃ ಕಟಿಮೇಖಲಾ
ಇಲ್ಲಿ ಆಲೋಲವಾದ ಕುಂಡಲಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಬಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ; ಲೋಕಾಲೋಕ ಪರ್ವತಗಳ ಸರಣಿಯು ಸುತ್ತಲೂ কোমರಿಗೆ ಬೆಲ್ಟ್ನಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದೆ.
ಇತಶ್ ಚೇತಶ್ ಚ ಗಚ್ಛನ್ತೀ ವಿದ್ಯುದ್ವಲಯವರ್ಣಿಕಾ । ಅನಿಲಾನ್ದೋಲಿತಾ ಭಾತಿ ನೀರದಾಂಶುಕಪಟ್ಟಿಕಾ
ಇಲ್ಲಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಓಡಾಡುವ ಮಿಂಚಿನ ರೇಖೆ ಒಂದು ಅಲಂಕಾರಿಕ ಪಟ್ಟೆಯಂತೆ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಾ, ಮೋಡದ ಬಟ್ಟೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ.
ಮುಸುಲೈಃ ಪಟ್ಟಿಸೈಶ್ ಶೂಲೈಃ ಪ್ರಾಸೈಸ್ ತೋಮರಮುದ್ಗರೈಃ । ತೀಕ್ಷ್ಣೈಃ ಕ್ಷೀಣಜಗದ್ವ್ರಾತಕೃತಾನ್ತೈರ್ ಇವ ಸಮ್ಭೃತೈಃ
ಮುಸಲೆಗಳು, ಭಾಲಗಳು, ತ್ರಿಶೂಲಗಳು, ಜಾವಲಿನ್ಗಳು, ಬಲ್ಲೆಗಳು, ಗುಂಡುಗಳಂತಹ ಆಯುಧಗಳು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿಯೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಹಳೆಯ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಯಮದೂತರಂತೆ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿವೆ.
ಸಂಸಾರಬನ್ಧನಾದೀರ್ಘೇ ಪಾಶೇ ಕಾಲಕರಚ್ಯುತೇ । ಶೇಷಭೋಗಮಹಾಸೂತ್ರೇ ಪ್ರೋತೈರ್ ಮಾಲಾಸ್ಯ ಶೋಭತೇ
ಕಾಲಚಕ್ರದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಈ ದೀರ್ಘವಾದ ಸಂಸಾರಬಂಧನದ ಬಲಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ಅಹಿ ಶೇಷನು ಹಾರವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಜೀವೋಲ್ಲಸನ್ಮಕರಿಕಾರತ್ನತೇಜೋಭಿರ್ ಉಜ್ಜ್ವಲಾ । ಸಪ್ತಾಬ್ಧಿಕಙ್ಕಣಶ್ರೇಣೀ ಭುಜಯೋರ್ ಅಸ್ಯ ಭೂಷಣಮ್
ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ಮಣಿಕೀಟಗಳ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಆಕೆಯ ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಮುದ್ರಗಳ ಕಂಕಣಗಳ ಸರಗಳು ಆಭರಣವಾಗಿ ಮೆರೆದಿವೆ.
ವ್ಯವಹಾರಮಹಾವರ್ತಾ ಸುಖದುಃಖಪರಮ್ಪರಾ । ರಜಃಪೂರ್ಣಾ ತಮಶ್ಶ್ಯಾಮಾ ರೋಮಾಲೀ ತಸ್ಯ ರಾಜತೇ
ವ್ಯವಹಾರದ ಮಹಾ ಸುತ್ತು, ಸುಖದುಃಖಗಳ ಸರಣಿ, ಧೂಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ರಾತ್ರಿ ಹೋಲುವ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದು ಆಕೆಯ ದೇಹದ ರೋಮರೇಖೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ.
ಏವಮ್ಪ್ರಾಯಾಂ ಸ ಕಲ್ಪಾನ್ತೇ ಕೃತಾನ್ತಸ್ ತಾಣ್ಡವೋದ್ಭಟಾಮ್ । ಉಪಸಂಹೃತ್ಯ ನೃತ್ತೇಹಾಂ ಸೃಷ್ಟ್ಯಾ ಸಹ ಮಹೇಶ್ವರಃ
ಇಂತೆಯೇ ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಮನು ತನ್ನ ಭಯಾನಕ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆಟವನ್ನೂ ಮಹೇಶ್ವರನೊಡನೆ ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಪುನರ್ ಹಾಸ್ಯಮಯೀಂ ನೃತ್ತಲೀಲಾಂ ಸರ್ವಸ್ವರೂಪಿಣೀಮ್ । ತನೋತೀಮಾಂ ಜರಾದುಃಖಶೋಕಾಭಿನಯಭೂಷಿತಾಮ್
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವಳು ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಧರಿಸಿ, ನಗುವಿನೂ ನೃತ್ಯದೂ ಆಟವಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಆ ಆಟಕ್ಕೆ ವಯಸ್ಸಿನ ದುಃಖ, ನೋವು, ದುಃಖಗಳ ಅಲಂಕಾರವಿದೆ.
ಭೂಯಃ ಕರೋತಿ ಭುವನಾನಿ ವನಾನ್ತರಾಣಿ ಲೋಕಾನ್ತರಾಣಿ ಜನಜಾಲಕಕಲ್ಪನಾಂ ಚ । ಆಚಾರಚಾರುಕಲನಾಂ ಚ ಚಲಾಚಲಾಂ ಚ ಪಙ್ಕಾದ್ ಯಥಾರ್ಭಕಜನೋ ರಚನಾಮ್ ಅಖಿನ್ನಃ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವಳು ಲೋಕಗಳನ್ನು, ಕಾಡುಗಳನ್ನು, ಬೇರೆ ಪ್ರಪಂಚಗಳನ್ನು, ಜನರ ಜಾಲವನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಚಲಿಸುವವರೂ ಅಚಲವರೂ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಗಳನ್ನು, ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ವೃತ್ತೇ ಽಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏವ ಚೈತೇಷಾಂ ಕಾಲಾದೀನಾಂ ಮಹಾಮುನೇ । ಸಂಸಾರನಾಮ್ನಿ ಕೈವಾಸ್ಥಾ ಮಾದೃಶಾನಾಂ ಭವತ್ವ್ ಇಹ
ಈ ಕಾಲಾದಿಗಳ ಅನಂತ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ನಮ್ಮಂತಹವರಿಗೆ ಸಂಸಾರವೆಂಬ ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸ್ಥಿರತೆ ಇರಬಹುದು?
ವಿಕ್ರೀತಾ ಇವ ತಿಷ್ಠಾಮ ಏತೈರ್ ದೈವಾದಿಭಿರ್ ವಯಮ್ । ಧೂರ್ತೈಃ ಪ್ರಪಞ್ಚಚತುರೈರ್ ಮುಗ್ಧಾ ವನಮೃಗಾ ಇವ
ನಾವು ಈ ವಿಧಿಯಂತಹ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಮಾರಾಟವಾದವರಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಕುತಂತ್ರಗಳಿಂದ ಮೋಸಹೋಗಿ, ಅರಣ್ಯದ ಮುಗ್ಧ ಮೃಗಗಳಂತೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ಏಷೋ ಽನಾರ್ಯಸಮಾಚಾರಃ ಕಾಲಃ ಕವಲನೋನ್ಮುಖಃ । ಜಗತ್ಯ್ ಅವಿರತಂ ಲೋಕಂ ಪಾತಯತ್ಯ್ ಆಪದರ್ಣವೇ
ಈ ಕಾಲವು ಸದಾ ಕೆಟ್ಟ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದು, ಯಾವಾಗಲೂ ನುಂಗಲು ತವಕದಿಂದ, ಈ ಲೋಕವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅಪಾಯಗಳ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಸೆಯುತ್ತದೆ.
ದಹತ್ಯ್ ಅನ್ತೇ ದುರಾಶಾಭಿರ್ ದೈವೋ ದಾರುಣಚೇಷ್ಟಯಾ । ಲೋಕಂ ಪುಷ್ಪನಿಕಾಶಾಭಿರ್ ಜ್ವಾಲಾಭಿರ್ ದಹನೋ ಯಥಾ
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ವಿಧಿ ಕ್ರೂರವಾದ ವರ್ತನೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಂದ ಲೋಕವನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ; ಅದು ಹೂವಿನಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಸುಡುವಂತೆ.
ಧೃತಿಂ ವಿಧುರಯತ್ಯ್ ಏಕಾಮಯದಾ ರೂಪವಲ್ಲಭಾ । ಸ್ತ್ರೀತ್ವಾತ್ ಸ್ವಭಾವಚಪಲಾ ನಿಯತಿರ್ ನಿಯಮೋನ್ಮುಖೀ
ರೂಪವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಚಂಚಲವಾದ ವಿಧಿ, ಒಂದು ದುಃಖದಿಂದಲೇ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ; ಹೆಂಗಸು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಾಳೋ ಹಾಗೆ, ಇದು ಸದಾ ತನ್ನ ನಿಯಮ ಹೇರಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಗ್ರಸತೇ ಽವಿರತಂ ಭೂತಜಾಲಂ ಸರ್ಪ ಇವಾನಿಲಮ್ । ಕೃತಾನ್ತಃ ಕರ್ಕಶಾಚಾರೋ ಜರಾಂ ನೀತ್ವಾ ಜಗದ್ವಪುಃ
ಕೊನೆಗೆ, ಕಠಿಣವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಮೃತ್ಯು, ಜಗತ್ತಿನ ದೇಹವನ್ನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುವ ನಂತರ, ಸರ್ಪವು ಗಾಳಿಯನ್ನು ನುಂಗುವಂತೆ, ಜೀವಿಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನುಂಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಯಮನಿರ್ಘೃಣರಾಜೇನ್ದ್ರೋ ನಾರ್ತಂ ನಾಮಾನುಕಮ್ಪತೇ । ಸರ್ವಭೂತದಯಾಚಾರೋ ಜನೋ ದುರ್ಲಭತಾಂ ಗತಃ
ಯಮನು, ದಯೆ ಇಲ್ಲದ ರಾಜನು, ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ದಯೆ ಹೊಂದಿರುವವರು ಈಗ ಬಹಳ ಅಪರೂಪವಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಸರ್ವಾ ಏವ ಮುನೇ ಫಲ್ಗುವಿಭವಾ ಭೂತಜಾತಯಃ । ದುಃಖಾಯೈವ ದುರನ್ತಾಯ ದಾರುಣಾ ಲೋಭಭೂಮಯಃ
ಓ ಮುನಿಯೇ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಸಿಗುವ ಸಂಪತ್ತು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ; ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಲೋಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಕೊನೆ ಇಲ್ಲದ, ಕಠಿಣ ದುಃಖಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ.