ಅಸ್ಯೋಡ್ಡಾಮರಲೀಲಸ್ಯ ದೂರಾಸ್ತಸಕಲಾಪದಃ । ಸಂಸಾರೇ ರಾಜಪುತ್ರಸ್ಯ ಕಾಲಸ್ಯಾಕಲಿತೌಜಸಃ
ಈ ಮಹಾ ಆಟದ ಎಲ್ಲ ಹಂತಗಳು, ಕಾಲದ ಬಲವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸದ ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ತುಂಬ ದೂರವಾಗಿವೆ.
ಅಸ್ಮಿನ್ನ್ ಆಚರತೋ ದೀನೈರ್ ಮುಗ್ಧೈರ್ ಭೂತಮೃಗವ್ರಜೈಃ । ಆಖೇಟಕಂ ಜರ್ಜರಿತೇ ಜಗಜ್ಜಙ್ಗಲಜಾಲಕೇ
ಇಲ್ಲಿ, ಅವನು ದೀನರಾಗಿರುವ, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗುಂಪಿನ ನಡುವೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಜಗತ್ತು ಈ ಬದುಕಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಯಾಡುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿ ಹಳೆಯದಾಗಿ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ.
ಏಕದೇಶೋಲ್ಲಸಚ್ಚಾರುವಡವಾನಲಪಙ್ಕಜಾ । ಕ್ರೀಡಾಪುಷ್ಕರಿಣೀ ರಮ್ಯಾ ಕಲ್ಪಕಾಲಮಹಾರ್ಣವಃ
ಒಂದು ಕಡೆ ಸುಂದರವಾದ ಅಗ್ನಿಯ ಕಮಲವು ಅರಳುತ್ತದೆ; ಅದು ಆಟದ ಆನಂದದ ಹಳ್ಳಿಯಂತೆ, ಪ್ರಳಯದ ಮಹಾಸಾಗರವಾಗಿದೆ.
ಕಟುತಿಕ್ತಾಮ್ಬ್ಲಭೂತಾಢ್ಯೈಸ್ ಸದಧಿಕ್ಷೀರಸಾಗರೈಃ । ತೈರ್ ಏವ ತೈಃ ಪರ್ಯುಷಿತೈರ್ ಜಗದ್ಭಿಃ ಕಾಲವರ್ತನಮ್
ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲದ ಹರಿವು, ಕಹಿ, ಹುಳಿ, ಉಪ್ಪು ಮಿಶ್ರಿತ ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಳೆಯವರಾಗಿ ಬಾಳುತ್ತಿರುವ ಆ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
ಚಣ್ಡೀ ಚತುರಸಞ್ಚಾರಾ ಸರ್ವಮಾತೃಗಣಾನ್ವಿತಾ । ಸಂಸಾರವನವಿನ್ಯಸ್ತನರೈಣಾಕರ್ಷಣೀ ವೃಕೀ
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಸಂಚರಿಸುವ ಭಯಾನಕ ಚಂಡಿಕೆಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ತಾಯಿಯರ ಗುಂಪು ಜೊತೆಯಾಗಿದೆ. ಅವಳು ಸಂಸಾರದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯರೂಪದ ಜಿಂಕಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಹೆಣ್ಣು ನರಿ.
ಪೃಥ್ವೀ ಕರತಲೇ ಪೃಥ್ವೀ ಪಾನಪಾತ್ರೀ ರಸಾನ್ವಿತಾ । ಕಮಲೋತ್ಪಲಕಲ್ಹಾರಲೋಲಜಾಲಕಮಾಲಿತಾ
ಭೂಮಿ ಅವಳ ಕೈಮೇಲೆ ಇದೆ, ಭೂಮಿ ರುಚಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕುಡಿಯುವ ಪಾತ್ರೆಯಾಗಿದೆ. ಅವಳು ತೇಲುವ ಕಮಲ, ನೀರಳೆ ಮತ್ತು ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.
ವಿರಾವೀ ವಿಕಟಾಸ್ಫಾಲೋ ನೃಸಿಂಹೋ ಭುಜಪಞ್ಜರೇ । ಸಟಾವಿಕಟಪೀನಾಂಸಃ ಕಾನ್ತಃ ಕ್ರೀಡಾಶಕುನ್ತಕಃ
ಭಾರೀ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹೊಡೆದು, ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳ ಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ನರಸಿಂಹನು, ಅಗಾಧ ಕೇಶಭಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುಂದರನಾಗಿ, ಆಟವಾಡುವ ಪ್ರಿಯ ಪಕ್ಷಿಯಂತಿದ್ದಾನೆ.
ಅಲಾಬುವೀಣಾಮಧುರಶ್ ಶರದ್ವ್ಯೋಮಾಮಲಚ್ಛವಿಃ । ದೇವಃ ಕಿಲ ಮಹಾಕಾಲೋ ಲೀಲಾಕೋಕಿಲಬಾಲಕಃ
ಅಲಾಬು ವೀಣೆಯ ಮಧುರವಾದ ಸಂಗೀತದಂತೆ, ಶರದೃತುವಿನ ಆಕಾಶದ ಶುಭ್ರ ಕಿರಣದಂತೆ, ಆ ದೇವರು ಮಹಾಕಾಲನು, ಆಟವಾಡುವ ಬಾಲ ಕೋಯಿಲನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.
ಅಜಸ್ರಸ್ಫೂರ್ಜಿತಾಕಾರೋ ವಾನ್ತದುಃಖಶರಾಶನಿಃ । ಅಭಾವನಾಮಕೋದಣ್ಡಃ ಪರಿಸ್ಫುರತಿ ಸರ್ವತಃ
ಯಾವಾಗಲೂ ಗರ್ಜಿಸುವ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ದುಃಖದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕುತ್ತಾ, 'ಅಭಾವನೆ' ಎಂಬ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಅನುತ್ತಮಸ್ಫುರಿತವಿಲಾಸವರ್ಧಿತೋ ಭ್ರಮನ್ ಹರನ್ ಪರಿವಿಲಸನ್ ವಿದಾರಯನ್ । ಜರಜ್ಜಗಜ್ಜರಢವಿಲೋಲಮರ್ಕಟಃ ಪರಿಸ್ಫುರದ್ವಪುರ್ ಇಹ ಕಾಲ ಈಹತೇ
ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಂಪನೆಯ ಆಟದಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾ, ಹಿಡಿದು, ತಿರುಗಿಸಿ, ಹರಿದು ಹಾಕುತ್ತಾ, ವಯಸ್ಸಾದ, ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ಕುಳಿತ, ಚಂಚಲವಾದ ಈ ಕೋತಿ — ಇಲ್ಲಿ ಕಾಲ — ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಅತ್ರೈವ ದುರ್ವಿಲಾಸಾನಾಂ ಚೂಡಾಮಣಿರ್ ಇವಾಪರಃ । ಕರೋತ್ಯ್ ಅಸ್ತೀತಿ ಲೋಕೇನ ದೈವಂ ಕಾಲಶ್ ಚ ಕಥ್ಯತೇ
ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಈ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಆನಂದಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಮುತ್ತು ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ; ಜನರು ಅದನ್ನು ವಿಧಿ ಮತ್ತು ಕಾಲ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಕಾರ್ಯಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ.
ಕ್ರಿಯಾಮಾತ್ರಾದ್ ಋತೇ ಯಸ್ಯ ಸ್ವಪರಿಸ್ಪನ್ದರೂಪಿಣಃ । ನಾನ್ಯದ್ ಆಲಕ್ಷ್ಯತೇ ರೂಪಂ ಕರ್ಮಣೋ ನ ಸಮೀಹಿತಮ್
ಕೇವಲ ಕ್ರಿಯೆಯ ಹೊರತು, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಂಪನೆಯ ರೂಪವಿರುವ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಉದ್ದೇಶಿತವಾದ ರೂಪವೂ ಇಲ್ಲ.
ತೇನೇಯಮ್ ಅಖಿಲಾ ಭೂತಸನ್ತತಿರ್ ನಿತ್ಯಪೇಲವಾ । ತಾಪೇನ ಹಿಮಮಾಲೇವ ನೀತಾ ವಿಧುರತಾಂ ಭೃಶಮ್
ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಸರಮಾಲೆಯೂ ಯಾವಾಗಲೂ ದುರ್ಬಲವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ; ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಹಿಮವು ಕರಗುವಂತೆ, ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತದೆ.
ಯದ್ ಇದಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಕಿಞ್ಚಿಜ್ ಜಗದಾಭೋಗಿಮಣ್ಡಲಮ್ । ತತ್ ತಸ್ಯ ನರ್ತನಾಗಾರಮ್ ಇಹಾಸಾವ್ ಅಭಿನೃತ್ಯತಿ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಆಡುವಿನ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ಆಡುವಂತೆ ಕುಣಿಯುತ್ತಾನೆ.
ತೃತೀಯಂ ಚ ಕೃತಾನ್ತೇತಿ ನಾಮ ಬಿಭ್ರತ್ ಸುದಾರುಣಮ್ । ಕಾಪಾಲಿಕವಪುರ್ ಮತ್ತಂ ದೈವಂ ಜಗತಿ ನೃತ್ಯತಿ
ಮೂರನೆಯವನು ಭಯಾನಕವಾದ 'ಮರಣ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕಪಾಲಧಾರಿ ಶರೀರದಿಂದ, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ, ವಿಧಿಯು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕುಣಿಯುತ್ತದೆ.
ನೃತ್ಯತೋ ಹಿ ಕೃತಾನ್ತಸ್ಯ ನಿತಾನ್ತಮ್ ಅವಿರಾಮಿಣಃ । ನಿತ್ಯಂ ನಿಯತಿಕಾನ್ತಾಯಾ ಮುನೇ ಪರಮಕಾಮಿನಃ
ಮುನಿಯೇ, ಆ ಮರಣವು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದ ನಿಯತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ, ನಿಲ್ಲದೆ, ಪರಮ ಪ್ರೇಮಿಯಿಂದ ಕುಣಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಶೇಷಶ್ ಶಶಿಕಲಾಶುಭ್ರೋ ಗಙ್ಗಾವಾಹಶ್ ಚ ತೌ ತ್ರಿಧಾ । ಉಪವೀತೇ ಅವೀತಾಭೇ ಉಭೇ ಸಂಸಾರವಕ್ಷಸಿ
ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣದಂತೆ ಶುಭ್ರವಾದ ಉಳಿದ ಭಾಗವೂ, ಗಂಗೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವವನೂ, ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಉಪವೀತದಂತೆ, ದಾರಿಯುಳ್ಳ ಮತ್ತು ದಾರಿಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರಕಾಶದೊಂದಿಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಮಣ್ಡಲೇ ಹೇಮಕಟಕೇ ಕರಮೂಲಯೋಃ । ಲೀಲಾಸರಸಿಜಂ ಹಸ್ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಕರ್ಣಿಕಮ್
ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ವೃತ್ತಗಳು, ಕೈಗಳ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಕಂಗಣಗಳು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಟದ ಹೂವಿನಂತೆ ಇರುವ ಕಮಲ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಕಮಲ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಆ ರೂಪವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತವೆ.
ತಾರಾಬಿನ್ದುಚಿತಂ ಲೋಲಪುಷ್ಕರಾವರ್ತಪಲ್ಲವಮ್ । ಏಕಾರ್ಣವಪಯೋಧೌತಮ್ ಏಕಮ್ ಅಮ್ಬರಮ್ ಅಮ್ಬರಮ್
ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಹನಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಕಂಪಿಸುವ ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಒಂದೇ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ, ಒಂದೇ ಆಕಾಶ, ಒಂದೇ ಆಕಾಶವಿದೆ.
ಏವಂರೂಪಸ್ಯ ತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ನಿಯತಿರ್ ನಿತ್ಯಕಾಮಿನೀ । ಅನಸ್ತಮಿತಸಂರಮ್ಭಮ್ ಆರಮ್ಭೈಃ ಪರಿನೃತ್ಯತಿ
ಅಂತಹ ರೂಪದ ಮುಂದೆ, ಸದಾ ಬಯಸುವ ವಿಧಿ, ಎಂದೂ ಕಡಿಯದ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ನಿರಂತರ ಆರಂಭಗಳೊಂದಿಗೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ತಸ್ಯಾ ನರ್ತನಲೋಲಾಯಾ ಜಗನ್ಮಣ್ಡಪಕೋಟರೇ । ಅರುದ್ಧಸ್ಪನ್ದರೂಪಾಯಾ ಆಗಮಾಪಾಯಚಞ್ಚುರೇ
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮಹಾ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ನೃತ್ಯವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವಳು, ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಕಂಪನೆಯ ರೂಪಳಾಗಿ, ಆಗಾಗ್ಗೆ ಆಗುವ ಘಟನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಚಂಚಲವಾಗಿರುವಳು.
ಚಾರುಭೂಷಣಮ್ ಅಙ್ಗೇಷು ದೇವಲೋಕಾನ್ತರಾವಲೀ । ಆಪಾತಾಲಂ ನಭೋ ಲಮ್ಬಂ ಕವರೀಮಣ್ಡಲಂ ಬೃಹತ್
ಅವಳ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರಾಭರಣಗಳು ಬೇರೆ ಲೋಕಗಳ ಸಾಲುಗಳು; ಆಕೆಯ ವಿಶಾಲವಾದ ಕೂದಲಿನ ವಲಯವು ಆಕಾಶದಿಂದ ಪಾತಾಳದವರೆಗೆ ಹಾರಿಹೋಗಿದೆ.
ನರಕಾಲೀ ಚ ಮಞ್ಜೀರಮಾಲಾ ಕಲಕಲಾಕುಲಾ । ಪ್ರೋತಾ ದುಷ್ಕೃತಸೂತ್ರೇಣ ಪಾತಾಲಚರಣೇ ಚಲಾ
ನರಕದ ಘಂಟೆಯಂತೆ ಮಿಂಚುವ ಅವಳ ಕಾಲುಗಜ್ಜೆ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳ ಹಾರದ ಮೇಲೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅದು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿರುವ ಅವಳ ಕಾಲಿಗೆ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಕಸ್ತೂರಿಕಾತಿಲಕಕಂ ಕ್ರಿಯಾಸಖ್ಯೋಪಕಲ್ಪಿತಮ್ । ಚಿತ್ರಿತಂ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೇನ ಯಾಮೇ ವದನಪಟ್ಟಕೇ
ಅವಳ ನಲಿಗೆಗೆ ಹಚ್ಚಿದ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಚುಕ್ಕವನ್ನು, ಕರ್ಮಗಳ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು, ರಾತ್ರಿ ಅವಳ ಮುಖದ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಕಾಲೀರೂಪಮ್ ಉಪಸ್ಥಾಯ ಕಲ್ಪಾನ್ತೇಷು ಕ್ರಿಯಾಕುಲಮ್ । ನೃತ್ಯತ್ಯ್ ಏಷಾ ಪುನರ್ ದೇವೀ ಸ್ಫುಟಚ್ಛೈಲಘನಾರವಮ್
ಕಾಲಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲಳಾಗಿ ಈ ದೇವಿ ಮತ್ತೆ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಘನವಾದ ಕೂಗುಗಳು ಪರ್ವತಗಳ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತವೆ.
ಪಶ್ಚಾತ್ಪ್ರಲಮ್ಬವಿಭ್ರಾನ್ತಕೌಮಾರರಥಬರ್ಹಿಭಿಃ । ನೇತ್ರತ್ರಯಬೃಹದ್ರನ್ಧ್ರಭೂರಿಭಾಙ್ಕಾರಭೀಷಣೈಃ
ಅವಳ ಹಿಂದೆ, ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಆಡುವ ಯುವ ರಥಗಳು ನವಿಲುಪಿಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅವಳ ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿ, ಭಯಂಕರವಾದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬೆದರಿಸುತ್ತವೆ.
ಲಮ್ಬಲೋಲಶರಚ್ಚನ್ದ್ರವಿತೀರ್ಣಹರಮೂರ್ಧಜೈಃ । ಉಚ್ಚರಚ್ಚಾರುಮನ್ದಾರಗೌರೀಕವರಿಚಾಮರೈಃ
ಅವಳ ಕೂದಲು ಶರದೃತುವಿನ ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಉದುರಿಕೊಂಡು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಡಿದೆ. ಅವಳು ಸುಂದರವಾದ ಬಿಳಿ ಮಂದಾರ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಗೌರಿಯ ಬಿಳಿ ಚಾಮರಗಳನ್ನು ಆಲೋಲಿತವಾಗಿ ಆಡುವಳು.
ಉತ್ತಾಣ್ಡವಾಚಲಾಕಾರಭೈರವೋದರತುಮ್ಬಕೈಃ । ರಣತ್ಸಹಸ್ರರನ್ಧ್ರೇನ್ದ್ರದೇಹಭಿಕ್ಷಾಕಪಾಲಕೈಃ
ಅವಳು ಭೈರವನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಆಕಾರದ ಡಮರುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಉಗ್ರವಾದ ನೃತ್ಯಕ್ಕೆ ತಾಳಮೇಳ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಇಂದ್ರನ ದೇಹದಿಂದ ಪಡೆದ ಸಾವಿರ ರಂಧ್ರಗಳಿರುವ ಕಪಾಲಗಳನ್ನು ಅವಳು ಜಗ್ಗಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಶುಷ್ಕಾ ಶರೀರಖಟ್ವಾಙ್ಗಭಙ್ಗೈರ್ ಆಪೂರಿತಾಮ್ಬರಮ್ । ಭಾಯಯತ್ಯ್ ಆತ್ಮನಾತ್ಮಾನಮ್ ಅಪಿ ಕೃಷ್ಣೈರ್ ಘನಾಸಿತಮ್
ಒಣಗಿದ ದೇಹಗಳ ತುಂಡುಗಳು ಮತ್ತು ಮುರಿದ ದಂಡಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ತುಂಬಿದೆ; ಆಕೆ ತಾನೇ ಕೂಡ, ಗಾಢವಾದ ಕಪ್ಪು ಮೋಡಗಳಂತೆಯೇ ತೋರುತ್ತಾಳೆ.
ವಿಶ್ವರೂಪಶಿರಶ್ಚಕ್ರಚಾರುಪುಷ್ಕರಮಾಲಯಾ । ತಾಣ್ಡವೇಷು ವಿವಲ್ಗನ್ತೀ ಮಹಾಕಲ್ಪೇಷು ರಾಜತೇ
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ತಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಚಕ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಕಮಲ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆಕೆ, ಮಹಾಕಲ್ಪಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾಳೆ.