ಧನ್ಯಸ್ ತ್ವದಾಗಮೇನಾದ್ಯ ಸ್ವರ್ಗೋ ಽಯಂ ಶುಕ್ರ ಶೋಭತೇ । ಉಷ್ಯತಾಂ ಚಿರಮ್ ಏವೇಹ ಶಕ್ರ ಇತ್ಥಮ್ ಉವಾಚ ತಮ್
ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಶುಕ್ರ, ನಿನ್ನ ಬರುವಿಕೆಯಿಂದ ಇಂದಿನ ಸ್ವರ್ಗವು ಭಾಗ್ಯವಂತಾಗಿದೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಉಳಿಯು.'
ಅಥ ತತ್ರೋಪವಿಶ್ಯಾಸೌ ಭಾರ್ಗವಶ್ ಶೋಭಿತಾನನಃ । ಶ್ರಿಯಂ ಜಹಾರ ಶಶಿನಸ್ ಸಕಲಸ್ಯಾಮಲಸ್ಯ ಚ
ಆಗ ಭಾರ್ಗವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮುಖದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು, ಅವನ ಸೌಂದರ್ಯವು ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದ ಚಂದ್ರನಿಗೂ ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಿರಣಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಳೆಯಿತು.
ಸಕಲಸುರಗಣಾಭಿವನ್ದಿತೋ ಽಸೌ ಭೃಗುತನಯಶ್ ಶತಮನ್ಯುಪಾರ್ಶ್ವಸಂಸ್ಥಃ । ಚಿರತರಮ್ ಅತುಲಾಮ್ ಅವಾಪ ತುಷ್ಟಿಂ ನರಮತಿಮ್ ಉಜ್ಝಿತವಾನ್ ಅಲಂ ಬಭೂವ
ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿದ ಭೃಗುಮುನಿಯ ಪುತ್ರನು ಇಂದ್ರನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಬಹುಕಾಲ ಮಾನವನ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅಪಾರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತನಾದನು.
ಮುಹೂರ್ತಮ್ ಅಥ ವಿಶ್ರಮ್ಯ ತಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಶಚೀಪತೇಃ । ಸ್ವರ್ಗಂ ವಿಹರ್ತುಮ್ ಉತ್ತಸ್ಥೌ ಸ್ವರ್ವಾಸಿಪರಿಚೋದಿತಃ
ಅಲ್ಪ ಸಮಯ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದು, ಶಚೀಪತಿಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಸ್ವರ್ಗದ ನಿವಾಸಿಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಲು ಎದ್ದನು.
ಸ್ವರ್ಗಶ್ರಿಯಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಲೋಲಲೋಚನಲಾಞ್ಛಿತಮ್ । ಸ್ತ್ರೈಣಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಜಗಾಮಾಸೌ ನಲಿನೀಮ್ ಇವ ಸಾರಸಃ
ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು, ಚಂಚಲ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಂಸನು ಕಮಲದ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಮಾವೇಶವನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತತ್ರ ತಾಂ ಮೃಗಶಾವಾಕ್ಷೀಂ ಕಾನ್ತಾಮ್ ಅಧ್ಯಾಗತಾಮ್ ಅಸೌ । ದದರ್ಶ ವಿಪಿನಾನ್ತಸ್ಸ್ಥಾಂ ಭೃಙ್ಗಶ್ ಚೂತಲತಾಮ್ ಇವ
ಅಲ್ಲಿ, ಆ ಮೃಗಶಾವಕದಂತಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರಿಯತಮೆ, ಅರಣ್ಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ; ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನು, ಮಾವಿನ ಮೊಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರ ಹಾರಾಡುವ ಭೃಂಗದಂತೆ ನೋಡಿದನು.
ತಾಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಲಸಲ್ಲೋಲವಿಲಾಸವಲಿತಾಕೃತಿಮ್ । ಆಸೀದ್ ವಿಲೀಯಮಾನಾಙ್ಗೋ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಯೇನ್ದುಮಣಿರ್ ಯಥಾ
ಆಕೆ ಚಂಚಲವಾದ, ಲಾಲಿತ್ಯಭರಿತವಾದ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ದೇಹವು ಚಂದ್ರಕಾಂತಮಣಿಯು ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗುವಂತೆ ಕರಗತೊಡಗಿತು.
ವಿಲೀಯಮಾನಸರ್ವಾಙ್ಗಸ್ ತಾಮ್ ಅವೈಕ್ಷತ ಕಾಮಿನೀಮ್ । ಚನ್ದ್ರಕಾನ್ತ ಇವ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಂ ಶೀತಲಾಂ ಖೇ ವಿಲಾಸಿನೀಮ್
ಅವನ ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳೂ ಶಕ್ತಿಹೀನವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಕಾಮನೆಗೊಂಡ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಅವನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಚಂದಿರನ ಶೀತಳವಾದ, ಆಕರ್ಷಕ ಚಂದ್ರಕಾಂತಿ ನೋಡಿದಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ತೇನಾವಲೋಕಿತಾ ಸಾಪಿ ತತ್ಪರಾಯಣತಾಂ ಗತಾ । ನಿಶಾನ್ತೇ ಚಕ್ರವಾಕೇನ ಕಾನ್ತೇವ ಪರಿಕೂಜಿತಾ
ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಒಳಗಾದ ಆಕೆ ಕೂಡ ಅವನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು, ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನಿಗಾಗಿ ಕೂಗಿ ಹಾರುವ ಚಕ್ರವಾಕಿ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ.
ರಸಾದ್ ವಿಕಸತೋರ್ ನೂನಮ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಮ್ ಅನುರಕ್ತಯೋಃ । ಪ್ರಾತರ್ ಅರ್ಕನಲಿನ್ಯೋರ್ ಯಾ ಶೋಭಾ ಸೈವ ತಯೋರ್ ಅಭೂತ್
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಕಮಲದ ಹೊಂಡದಂತೆಯೇ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಕಿರಣ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಸಙ್ಕಲ್ಪಿತಾರ್ಥದಾಯಿತ್ವಾದ್ ದೇಶಸ್ಯ ಮದನೇನ ಸಾ । ಸರ್ವಾಙ್ಗಂ ವಿವಶೀಕೃತ್ಯ ಶುಕ್ರಾಯೈವ ಸಮರ್ಪಿತಾ
ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಕಾಮದಿಂದ ಪೂರೈಸಿದ ಕಾರಣ, ಆಕೆ ತನ್ನ ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳೂ ಶಕ್ತಿಹೀನವಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುಕ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿತಳಾದಳು.
ಪೇತುಸ್ ಸ್ಮರಶರಾಸ್ ತಸ್ಯಾ ಮೃದುಷ್ವ್ ಅಙ್ಗೇಷು ಭೂರಿಶಃ । ಪಲಾಶೇಷ್ವ್ ಇವ ಪದ್ಮಿನ್ಯಾ ಧಾರಾ ನವಪಯೋಮುಚಃ
ಆಕೆಯ ಮೃದುವಾದ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರೇಮದ ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳು ಮಳೆಹರಿದವು, ಹಸಿರು ತಾವರೆಯ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊಸ ಮಳೆ ಧಾರೆಯಂತೆ.
ಸಾ ಬಭೂವ ಸ್ಮರಾಧೂತಾ ಲೋಲಾಲಿವಲಯಾಲಕಾ । ಮನ್ದವಾತವಿನುನ್ನಾಯಾ ಮಞ್ಜರ್ಯಾಸ್ ಸಹಧರ್ಮಿಣೀ
ಆಕೆ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿ, ಕೈಗೊಡ್ಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೂದಲು ಮೃದುವಾಗಿ ತೂಗಿದವು, ಹಗುರವಾದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಗುಚ್ಛ ಹಲ್ಲಾಡುವಂತೆ.
ನೀಲನೀರಜನೇತ್ರಾಂ ತಾಂ ಹಂಸವಾರಣಗಾಮಿನೀಮ್ । ಮದನಃ ಕ್ಷೋಭಯಾಮ್ ಆಸ ಪೂರಃ ಕಮಲಿನೀಮ್ ಇವ
ನೀಲಿ ಕಾಜಲಿನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಹಂಸದಂತೆ ನಡಿಗೆಯಿದ್ದ ಆಕೆಯನ್ನು ಕಾಮದೇವನು ಕೆದಕಿದನು, ಹಳ್ಳಕ್ಕೆ ನೀರು ತುಂಬಿದಾಗ ತಾವರೆ ಹಳ್ಳ ಕೆದಕುವಂತೆ.
ಅಥ ತಾಂ ತಾದೃಶೀಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶುಕ್ರಸ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಿತಾರ್ಥಭಾಕ್ । ತಮಸ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಯಾಮ್ ಆಸ ಸಂಹಾರಮ್ ಇವ ಭೂತಕೃತ್
ಆಕೆಯನ್ನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಶುಕ್ರನು, ತನ್ನ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದವನು, ಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಲಯವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವಂತೆ, ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿದನು.
ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಸ್ಯ ದೇಶೋ ಽಸೌ ಬಭೂವ ತಿಮಿರಾಕುಲಃ । ಭೂಲೋಕಸ್ಯಾನ್ಧತಮಸೋ ಲೋಕಾಲೋಕತಟೋ ಯಥಾ
ಆ ಸ್ವರ್ಗದ ಪ್ರದೇಶವು ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಯಿತು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಭೂಲೋಕದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಅಂಧಕಾರ ಆವರಿಸುವಂತೆ.
ಲಜ್ಜಾನ್ಧಕಾರತೀಕ್ಷ್ಣಾಂಶೌ ತಸ್ಮಿಂಸ್ ತಿಮಿರಮಣ್ಡಲೇ । ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಮ್ ಆಗತೇ ತಸ್ಯ ಮಿಥುನಸ್ಯೇವ ಮನ್ಮಥೇ
ಆ ಕತ್ತಲಿನ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಲಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ಗಾಢವಾದ ನೆರಳು ಆಳವಾಗಿ ಇದ್ದಾಗ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಜೋಡಿಯಂತೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ತೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಭೂತೇಷು ಗತೇಷ್ವ್ ಅಭಿಮತಾಂ ದಿಶಮ್ । ತಸ್ಮಾತ್ ಪ್ರದೇಶಾದ್ ಭೂಲೋಕಂ ದಿನಾನ್ತೇ ವಿಹಗೇಷ್ವ್ ಇವ
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಆ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಅವರು ದಿನಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಹೋದಂತೆ ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
ಸಾ ದೀರ್ಘಧವಲಾಪಾಙ್ಗಾ ಪ್ರವೃದ್ಧಮದನಾ ತಥಾ । ಆಜಗಾಮ ಭೃಗೋಃ ಪುತ್ರಂ ಮಯೂರೀ ವಾರಿದಂ ಯಥಾ
ಆಕೆ ದೀರ್ಘವಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಹೆಚ್ಚಿದ ಕಾಮದಿಂದ ಭೃಗುಮುನಿಯ ಮಗನ ಬಳಿಗೆ ಹಕ್ಕಿಯು ಮೇಘವನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಸೇರುವಂತೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂತಳು.
ಧವಲಾಗಾರಮಧ್ಯಸ್ಥೇ ಪರ್ಯಙ್ಕೇ ಪರಿಕಲ್ಪಿತೇ । ವಿವೇಶ ಭಾರ್ಗವಸ್ ತತ್ರ ಕ್ಷೀರೋದ ಇವ ಮಾಧವಃ
ಬಿಳಿ ಮನೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಭೃಗುಮುನಿಯ ವಂಶಜನು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಮಾಧವನು ಹೋದಂತೆ.
ಸಾ ಪಾದಾವ್ ಅವಲಮ್ಬ್ಯಾಸ್ಯ ವಿವಶೇವ ವರಾನನಾ । ರರಾಜ ಚ ಸುರೇಭಸ್ಯ ಪಾದಲಗ್ನೇವ ಪದ್ಮಿನೀ
ಅವಳು ಸುಂದರವಾದ ಮುಖದಿಂದ ಅವನ ಕಾಲಿಗೆ ಅಳಗಿಕೊಂಡಳು, ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಳು. ದೇವರಾಧಿಪತಿಯ ಕಾಲಿಗೆ ಹೂವು ಹತ್ತಿಕೊಂಡಂತೆ ಅವಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಳು.
ಉವಾಚ ಚೇದಂ ಲಲಿತಂ ಲಸತ್ಸ್ನೇಹೋತ್ಕಯಾ ಗಿರಾ । ವಚೋ ಮಧುರಮ್ ಆನನ್ದಿ ವಿಲಾಸವಲಿತಾಕ್ಷರಮ್
ಆಮೇಲೆ ಅವಳು ಆಟವಾಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, Sneಹಭರಿತವಾದ, ಮಧುರವಾದ, ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು:
ಪಶ್ಯಾಮಲೇನ್ದುವದನ ಮಣ್ಡಲೀಕೃತಕಾರ್ಮುಕಃ । ಅಬಲಾಮ್ ಅನುಬಧ್ನಾತಿ ಮಾಮ್ ಏಷ ಕಿಮನಙ್ಗಕಃ
ಚಂದ್ರನಂತೆ ಮುಖವಿರುವವಳೇ, ನೋಡು, ಬಿಲ್ಲು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಈ ಕಾಮದೇವನು ನನ್ನನ್ನು, ಬಲಹೀನಳಾದ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ—ಇದು ಏನು ಕಾಮದೇವಾ?
ಪಾಹಿ ಮಾಮ್ ಅಬಲಾಂ ನಾಥ ದೀನಾಂ ತ್ವಚ್ಛರಣಾಮ್ ಇಹ । ಕೃಪಣಾಶ್ವಾಸನಂ ಸಾಧೋ ವಿದ್ಧಿ ಸಚ್ಚರಿತವ್ರತಮ್
ನಾಥಾ, ನಾನು ಬಲಹೀನಳಾಗಿ, ದೀನಳಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನೇ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಸದ್ಗುಣ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ನಡೆಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿರುವ, ದುಃಖಿತಳಾದ ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ಅರಿತುಕೋ.
ಸ್ನೇಹದೃಷ್ಟಿಮ್ ಅಜಾನದ್ಭಿರ್ ಮೂಢೈರ್ ಏವ ಮಹಾಮತೇ । ಪ್ರಣಯಾ ಅವಗಣ್ಯನ್ತೇ ನ ರಸಜ್ಞೈಃ ಕದಾಚನ
ಮಹಾಮತಿವಂತನೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿಯದ ಮೂಢರು ಮಾತ್ರ ಆತ್ಮೀಯತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅದರ ಸವಿಯನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಎಂದಿಗೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಶಙ್ಕಿತೋಪಸಮ್ಪನ್ನಃ ಪ್ರಣಯೋ ಽನ್ಯೋಽನ್ಯರಕ್ತಯೋಃ । ಅಧಃಕರೋತಿ ನಿಷ್ಯನ್ದಂ ಚಾನ್ದ್ರಮ್ ಆಸ್ವಾದಿತಂ ಪ್ರಿಯ
ಪ್ರಿಯೆಯೇ, ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ಇರುವವರ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲದೆ ಹುಟ್ಟುವ ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಚಂದ್ರನ ರಸವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿದಂತೆ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಧುರ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಹರಡುತ್ತದೆ.
ನ ತಥಾ ಸುಖಯತ್ಯ್ ಏಷಾ ಚೇತಸ್ ತ್ರಿಭುವನೇಶತಾ । ಯಥಾ ಪರಸ್ಪರಾನನ್ದೀ ಸ್ನೇಹಃ ಪ್ರಥಮರಕ್ತಯೋಃ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯವೂ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡದು; ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಆನಂದಿಸುವ ಹೃದಯಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಈ ಸೌಖ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ತ್ವತ್ಪಾದಸ್ಪರ್ಶನೇನೇಯಂ ಸಮಾಶ್ವಸ್ತಾಸ್ಮಿ ಮಾನದ । ಚನ್ದ್ರಪಾದಪರಾಮೃಷ್ಟಾ ಯಥಾ ನಿಶಿ ಕುಮುದ್ವತೀ
ನೀನು ಗೌರವವನ್ನು ಕೊಡುವವನೇ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ನಾನು ಹಗುರವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಹಗಲು ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳು ಮುಟ್ಟಿದಾಗ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕಮಲ ಹೂವು ಹೇಗೆ ಪ್ರಫುಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ.
ಸಂಸ್ಪರ್ಶಾಮೃತಪಾನೇನ ತವ ಜೀವಾಮಿ ಸುನ್ದರ । ಚನ್ದ್ರಾಂಶುರಸಪಾನೇನ ಚಕೋರೀ ಚಪಲಾ ಯಥಾ
ನಿನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವದರಿಂದ, ಸುಂದರನೇ, ನಾನು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳ ರಸವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಚಕೋರ ಪಕ್ಷಿ ಹೇಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆ.
ಮಾಮ್ ಇಮಾಂ ಚರಣಾಲೀನಾಂ ಭ್ರಮರೀಂ ಕರಪಲ್ಲವೈಃ । ಆಲಿಙ್ಗ್ಯಾಮೃತಸಮ್ಪೂರ್ಣೇ ಸತ್ಪದ್ಮಹೃದಯೇ ಕುರು
ನಾನು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಭೃಂಗಿಯಂತೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ಕಮಲದಂತೆ কোমಲವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳು, ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಮೃತವೂ ನಿಜವಾದ ಪವಿತ್ರತೆಯೂ ತುಂಬಿರುವಂತೆ.