ಯಸ್ಮಿನ್ ಘನನವಸ್ನೇಹಂ ಮುಖೇ ಪತ್ತ್ರಾಙ್ಕುರಶ್ರಿಯಃ । ಕಾನ್ತೇನ ರಚಿತಾ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ ಶೀರ್ಯತೇ ತತ್ ತು ಜಙ್ಗಲೇ
ಯಾವ ಮುಖವನ್ನು ಪ್ರಿಯನು ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಸ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದನು, ಮೊಗ್ಗಿನಂತಹ ತುಟಿಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದ್ದನು, ಬ್ರಹ್ಮಣೇ, ಆ ಮುಖ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೇಶಾಶ್ ಶ್ಮಶಾನವೃಕ್ಷೇಷು ಯಾನ್ತಿ ಚಾಮರಲೇಶತಾಮ್ । ಅಸ್ಥೀನ್ಯ್ ಉಡುವದ್ ಆಭಾನ್ತಿ ದಿನೈರ್ ಅವನಿಮಣ್ಡಲೇ
ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿನ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಕೂದಲು ಚಾಮರದಂತೆ ಹಾರುತ್ತದೆ; ಎಲುಬುಗಳು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಚದುರಿಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಪಿಬನ್ತಿ ಪಾಂಸವೋ ರಕ್ತಂ ಕ್ರವ್ಯಾದಾಶ್ ಚಾಪ್ಯ್ ಅನೇಕಶಃ । ಚರ್ಮಾನಲಶಿಖಾ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಖಂ ಯಾನ್ತಿ ಪ್ರಾಣವಾಯವಃ
ಮಣ್ಣು ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತದೆ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರು ಅದನ್ನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತದೆ, ಪ್ರಾಣವಾಯುಗಳು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಇತ್ಯ್ ಏಷಾ ಲಲನಾಙ್ಗಾನಾಮ್ ಅಚಿರೇಣೈವ ಭಾವಿನೀ । ಸ್ಥಿತಿರ್ ಮಯಾ ವಃ ಕಥಿತಾ ಕಿಂ ಭ್ರಾನ್ತಿಮ್ ಅನುಧಾವಥ
ಈ ರೀತಿ ದೇಹಗಳಿಗಾಗುವ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೂ ನೀವು ಏಕೆ ಮೋಹವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೀರಿ?
ಭೂತಪಞ್ಚಕಸಙ್ಘಟ್ಟಸಂಸ್ಥಾನಂ ಲಲನಾಭಿಧಮ್ । ರಸಾದ್ ಅಭಿವಹತ್ವ್ ಏತತ್ ಕಥಂ ನಾಮ ಧಿಯಾನ್ವಿತಃ
ಈ ದೇಹವೆಂಬುದು ಐದು ಭೂತಗಳ ಸೇರುವಿಕೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡದ್ದು, ರುಚಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದೆ—ಇದನ್ನು ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳದಾಗಿ ಹೇಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು?
ಶಾಖಾವಿತಾನಗಹನಾ ಕಟ್ವಮ್ಲಫಲಶಾಲಿನೀ । ಪ್ರತಾನೋತ್ತಾಲತಾಮ್ ಏತಿ ಚಿನ್ತಾ ಕಾನ್ತಾನುಸಾರಿಣೀ
ಆಸೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಚಿಂತನೆ, ಹರಡುವ ಕೊಂಬೆಗಳಿರುವ ಮರದಂತೆ, ಕಹಿ ಹಾಗೂ ಹಸಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ದಟ್ಟವಾದ ಗಿಡದಂತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.
ಕ್ವಚಿದ್ ಭೂತತಯಾ ಚೇತೋ ಧನಗರ್ಧಾನ್ಧಮ್ ಆಕುಲಮ್ । ಪರಂ ಮೋಹಮ್ ಉಪಾದತ್ತೇ ಯೂಥಭ್ರಷ್ಟೋ ಮೃಗೋ ಯಥಾ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸು ಧನದ ಆಸೆಗೆ ಕುಂದುಹೋಗಿ, ಲೋಭದಿಂದ ಅಂಧವಾಗಿ, ಭಾರೀ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತದೆ. ಹಿಂಡಿನಿಂದ ದೂರವಾದ ಜಿಂಕೆ ಹೇಗೆ ದಾರಿ ತಪ್ಪುತ್ತದೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಶೋಚ್ಯತಾಂ ಪರಮಾಮ್ ಏತಿ ತರುಣಸ್ ತರುಣೀರತಃ । ನಿಬದ್ಧಃ ಕರಿಣೀಲೋಭಾದ್ ವಿನ್ಧ್ಯಖಾತೇ ಯಥಾ ದ್ವಿಪಃ
ಯುವಕನು ಯುವತಿಯ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಮೋಜಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಆನೆಗೆ ಆನೆಗಣಿಯ ಆಸೆ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ, ಆ ಆಸೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ವಿನ್ಧ್ಯಪರ್ವತದ ಹೊಂಡದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಆನೆಗೆಂಥ ದುಃಖಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಕುತ್ತಾನೆ.
ಯಸ್ಯ ಸ್ತ್ರೀ ತಸ್ಯ ಭೋಗೇಚ್ಛಾ ನಿಸ್ಸ್ತ್ರೀಕಸ್ಯ ನ ಭೋಗಭೂಃ । ಸ್ತ್ರಿಯಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಜಗತ್ ತ್ಯಕ್ತಂ ಜಗತ್ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸುಖೀ ಭವೇತ್
ಯಾರ ಬಳಿ ಹೆಂಗಸು ಇದ್ದಾಳೋ ಅವನು ಭೋಗದ ಆಸೆಪಡುವನು; ಹೆಂಗಸು ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಆನಂದಕ್ಕೆ ನೆಲೆ ಇಲ್ಲ. ಹೆಂಗಸನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಈ ಲೋಕವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಂತೆ, ಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.
ಆಪಾತಮಾತ್ರರಮಣೇಷು ದುರನ್ತರೇಷು ಭೋಗೇಷು ನಾಹಮ್ ಅಲಿಪಕ್ಷತಿಪೇಲವೇಷು । ಬ್ರಹ್ಮನ್ ರಮೇ ಮರಣರೋಗಜರಾದಿಭೀತ್ಯಾ ಶಾಮ್ಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಂ ಪರಮ್ ಉಪೈಮಿ ವನಂ ಪ್ರಯತ್ನಾತ್
ನಾನು ಕ್ಷಣಿಕವಾದ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ, ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಜೇನಿನ ಹಗುರಾದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆನಂದಿಸುವವನಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮಣೇ, ಸಾವು, ರೋಗ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಇವುಗಳ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
ಅಪರ್ಯಾಪ್ತಂ ಹಿ ಬಾಲತ್ವಂ ಬಾಲ್ಯಂ ಪಿಬತಿ ಯೌವನಮ್ । ಯೌವನಂ ಚ ಜರಾ ಪಶ್ಚಾತ್ ಪಶ್ಯ ಕರ್ಕಶತಾಂ ಮಿಥಃ
ಮಕ್ಕಳ ವಯಸ್ಸು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಯೌವನವು ಆ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತದೆ, ನಂತರ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವು ಯೌವನವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ. ನೋಡಿರಿ, ಇವು ಒಂದೊಂದರ ಹಿಂದೆ ಎಷ್ಟು ಕಠಿಣವಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ.
ಹಿಮಾಶನಿರ್ ಇವಾಮ್ಭೋಜಂ ವಾತ್ಯೇವ ಶರದಮ್ಬುದಮ್ । ದೇಹಂ ಜರಾ ಜರಯತಿ ಸರಿತ್ ತೀರತರುಂ ಯಥಾ
ಹಿಮವು ಹೂವನ್ನೆಂತೆ, ಗಾಳಿ ಶರದೃತುವಿನ ಮೋಡವನ್ನು ಹಾರಿ ಹಾಕುವಂತೆ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವು ದೇಹವನ್ನು ಕ್ಷಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ನದಿಯು ತನ್ನ ದಡದ ಮರವನ್ನು ತಿನ್ನುವಂತೆ.
ಶಿಥಿಲಾದೀರ್ಘಸರ್ವಾಙ್ಗಂ ಜರಾಜೀರ್ಣಕಲೇವರಮ್ । ಸಮಂ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಕಾಮಿನ್ಯಃ ಪುರುಷಂ ಕರಭಂ ತಥಾ
ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ದೇಹವು ದುರ್ಬಲವಾಗಿಯೂ ಉದ್ದವಾಗಿಯೂ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಅಂಥ ಪುರುಷನನ್ನು ಮಹಿಳೆಯರು ಆನೆಗೆ ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆಯೇ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ವಾಸಾಯಾಸಕದರ್ಥಿನ್ಯಾ ಗೃಹೀತೇ ಜರಸಾ ಜನೇ । ಪಲಾಯ್ಯ ಗಚ್ಛತಿ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಸಪತ್ನ್ಯೇವ ಹತಾಙ್ಗನಾ
ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವು ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆ ಮತ್ತು ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಹಿಡಿದಾಗ, ಜ್ಞಾನವು ಸೋತುಹೋಗಿದ ಸಹಚರಿಯಂತೆ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ದಾಸಾಃ ಪುತ್ರಾಸ್ ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ ಚೈವ ಬಾನ್ಧವಾಸ್ ಸುಹೃದಸ್ ತಥಾ । ಹಸನ್ತ್ಯ್ ಉನ್ಮತ್ತಕಮ್ ಇವ ನರಂ ವಾರ್ದ್ಧಕಕಮ್ಪಿತಮ್
ದಾಸರು, ಮಕ್ಕಳು, ಹೆಂಡತಿಗಳು, ಬಂಧುಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು—all ಅವರು ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿರುವವನನ್ನು ಹುಚ್ಚನಂತೆ ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾರೆ.
ದುಷ್ಪ್ರಜ್ಞಂ ಜರಢಂ ದೀನಂ ಹೀನಂ ಗುಣಪರಾಕ್ರಮೈಃ । ಗೃಧ್ರೋ ವೃಕ್ಷಮ್ ಇವಾದೀರ್ಘಂ ಗರ್ಧೋ ಹ್ಯ್ ಅಭ್ಯೇತಿ ವೃದ್ಧತಾಮ್
ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ, ವಯಸ್ಸಾದ, ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವ, ಗುಣವೂ ಶಕ್ತಿಯೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡವನ ಬಳಿಗೆ, ಹಳೆಯ ಮರವನ್ನು ಗಿಡುಗು ಹತ್ತುವಂತೆ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವು ಬರುತ್ತದೆ.
ದೈನ್ಯದೋಷಮಯೀ ದೀರ್ಘಾ ಹೃದಿ ದಾಹಪ್ರದಾಯಿನೀ । ಸರ್ವಾಪದಾಮ್ ಏಕಸಖೀ ವರ್ಧತೇ ವಾರ್ದ್ಧಕೇ ಸ್ಪೃಹಾ
ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ದೋಷಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಹೃದಯವನ್ನು ಸುಡುವ, ಎಲ್ಲ ಅಪಾಯಗಳಿಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಸಂಗಾತಿಯಾದ ಆಸೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.
ಕರ್ತವ್ಯಂ ಕಿಂ ಮಯಾ ಕಷ್ಟಂ ಪರತ್ರೇತ್ಯ್ ಅತಿದಾರುಣಮ್ । ಅಪ್ರತೀಕಾರಯೋಗ್ಯಂ ಹಿ ವರ್ಧತೇ ವಾರ್ದ್ಧಕೇ ಭಯಮ್
ನಾನು ಮುಂದಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಷ್ಟಕರ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ; ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸಲು ಆಗದ ಭಯವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೋ ಽಹಂ ವರಾಕಃ ಕಿಮ್ ಇವ ಕರೋಮಿ ಕಥಮ್ ಏವ ವಾ । ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಮೌನಮ್ ಏವೇತಿ ದೀನತೋದೇತಿ ವಾರ್ದ್ಧಕೇ
ನಾನು ಯಾರು, ಬಡವನು ಎಂಬ ಭಾವನೆ, ನಾನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಹೇಗೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತವೆ. ನಾನು ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ದೀನತೆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಗರ್ಧೋ ಽಭ್ಯುದೇತಿ ಸೋಲ್ಲಾಸಮ್ ಉಪಭೋಕ್ತುಂ ನ ಶಕ್ಯತೇ । ಹೃದಯಂ ದಹ್ಯತೇ ನೂನಂ ಶಕ್ತಿದೌಸ್ಸ್ಥ್ಯೇನ ವಾರ್ದ್ಧಕೇ
ಹಸಿವು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಬರುವುದಾದರೂ, ಅದನ್ನು ಆನಂದಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಹೃದಯವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸುಡುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಜರಾಜೀರ್ಣಬಕೀ ಯಾವತ್ ಕಾಸಕ್ರೇಙ್ಕಾರಕಾರಿಣೀ । ರೌತಿ ರೋಗೋರಗಾಕೀರ್ಣಾ ಕಾಯದ್ರುಮಶಿರಸ್ಸ್ಥಿತಾ
ವಯಸ್ಸಿನ ಜರಾ ಎಂಬ ಹಳಸಾದ ಬಕವು, ಕೆಮ್ಮು ಮತ್ತು ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ, ರೋಗಗಳ ಹಾವುಗಳಿಂದ ಕಾಡಲ್ಪಟ್ಟು, ದೇಹವೆಂಬ ಮರದ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುವವರೆಗೆ,
ತಾವದ್ ಆಗತ ಏವಾಶು ಕುತೋ ಽಪಿ ಪರಿದೃಶ್ಯತೇ । ಘನಾನ್ಧತಿಮಿರಾಕಾಙ್ಕ್ಷೀ ಮುನೇ ಮರಣಕೌಶಿಕಃ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಿಂದೋ ತ್ವರಿತವಾಗಿ, ದಟ್ಟವಾದ ಕತ್ತಲನ್ನು ಬಯಸುವ ಮರಣವೆಂಬ ಗೂಬೆ, ಮುನಿಯೇ, ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಸಾಯಂಸನ್ಧ್ಯಾ ಪ್ರಜಾತೈವ ತಮಸ್ ಸಮನುಧಾವತಿ । ಜರಾ ವಪುಷಿ ದೃಷ್ಟೈವ ಮೃತಿಂ ಸಮನುಧಾವತಿ
ಹಗಲು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಸಂಜೆ ಬಂದು, ಹೇಗೆ ಕತ್ತಲನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಕಂಡಾಗ, ಮರಣವೂ ಅದನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ.
ಜರಾಕುಸುಮಿತಂ ದೇಹದ್ರುಮಂ ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ದೂರತಃ । ಮೃತಿಭೃಙ್ಗೀ ದ್ರುತಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ನರಸ್ಯಾಯಾತಿ ಸೂತ್ಸುಕಾ
ದೂರದಿಂದಲೇ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಹೂವಾಡಿದ ದೇಹವೆಂಬ ಮರವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಮರಣವೆಂಬ ಜೇನುಹುಳು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದು.
ಶೂನ್ಯಂ ನಗರಮ್ ಆಭಾತಿ ಭಾತಿ ಚ್ಛಿನ್ನಲತೋ ದ್ರುಮಃ । ಭಾತ್ಯ್ ಅನಾವೃಷ್ಟಿಮಾನ್ ದೇಶೋ ನ ಜರಾಜರ್ಜರಂ ವಪುಃ
ಖಾಲಿ ನಗರ, ಕೊಂಬೆ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಮರ, ಮಳೆ ಬಾರದ ಭೂಮಿ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಾಣಬಹುದು; ಆದರೆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ ದೇಹ ಮಾತ್ರ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
ಕ್ಷಣಾನ್ ನಿಗಿರಣಾಯೈವ ಕಾಸಕ್ವಣಿತಕಾರಿಣೀ । ಗೃಧ್ರೀವಾಮಿಷಮ್ ಆದತ್ತೇ ತರಸೈವ ನರಂ ಜರಾ
ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಕೆಮ್ಮಿನ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವು ಗಿಡುಗ ಹಕ್ಕಿ ಮಾಂಸವನ್ನು ಎಳೆಯುವಂತೆ, ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ಸೋತ್ಸುಕೇವಾಶು ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಶಿರಸಿ ಕ್ಷಣಾತ್ । ಪ್ರಲುನಾತಿ ಜರಾ ದೇಹಂ ಕುಮಾರೀ ಕೈರವಂ ಯಥಾ
ಹಳೆಯ ವಯಸ್ಸು ದೇಹವನ್ನು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ತಲೆಯನ್ನ ಹಿಡಿದು, ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಕಮಲ ಹೂವನ್ನ ಎಳೆಯುವಂತೆ ದೇಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಸೀತ್ಕಾರಕಾರಿಣೀ ಪಾಂಸುಪರುಷಾ ಪರಿಜರ್ಜರಮ್ । ಶರೀರಂ ಶಾತಯತ್ಯ್ ಏಷಾ ವಾತ್ಯೇವ ತರುಪಲ್ಲವಮ್
ಇದು ಸೀಳುವ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಧೂಳಿನಿಂದ ಕಠಿಣವಾಗಿ, ಜೀರ್ಣವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಬಿರಿದುಹಾಕುತ್ತದೆ, ಬಿರುಗಾಳಿ ಮರದ ಮೊಗ್ಗು ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹರಿಯುವಂತೆ.
ಜರಸೋಪಹತೋ ದೇಹೋ ಧತ್ತೇ ಜರ್ಜರತಾಂ ಗತಃ । ತುಷಾರನಿಕರಾಕೀರ್ಣಪರಿಮ್ಲಾನಾಮ್ಬುಜಶ್ರಿಯಮ್
ಹಳೆಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೊಡೆತದಿಂದ ದೇಹ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುಗ್ಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಹಿಮ ಮತ್ತು ಹಿಮಕಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ, ಮರುಳಾದ ಕಮಲದಂತೆ ಅದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಜರಾಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೋದಿತೈವೇಯಂ ಶಿರಶ್ಶಿಖರಿಪೃಷ್ಠತಃ । ವಿಕಾಸಯತಿ ಸಂರಬ್ಧವಾತಾಂ ಕಾಸಕುಮುದ್ವತೀಮ್
ಹಳೆಯ ವಯಸ್ಸು ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಿಂದ ಹರಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಜ್ವರದಂತಿರುವ ಕೆಮ್ಮಿನ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಕಮಲ ಹೂವಿನಂತೆ ಹರಡಿಸುತ್ತದೆ.