ಇಹ ವಿವಿಧಪದಾರ್ಥಸಙ್ಕುಲಾಯಾಂ ಹ್ರದನದಪರ್ವತಪತ್ತನಾಕುಲಾಯಾಮ್ । ಕುಲಶಿಖರಿಸಮುದ್ರಸಙ್ಕಟಾಯಾಂ ಭುವಿ ವಿಭವಾವಲಿತೋ ಽಸ್ತ್ಯ್ ಅಯಂ ಪ್ರದೇಶಃ
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಸರೋವರಗಳು, ನದಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಪಟ್ಟಣಗಳು, ಗುಡ್ಡಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇರುವ ಒಂದು ಭಾಗವಿದೆ. ಆ ಪ್ರದೇಶವು ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಅಸ್ತಿ ತಾವದ್ ಅಯಂ ದೇಶೋ ನಾನಾವನನದೀಯುತಃ । ವಸುಧಾಮಣ್ಡಲಸ್ಯಾಸ್ಯ ಸಹೋದರ ಇವಾನುಜಃ
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶ ಇದೆ. ಇದು ಈ ಭೂಮಂಡಲದ ತಮ್ಮನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಅಸ್ಮಿಂಶ್ ಚಾಯಮ್ ಅಹಮ್ ರಾಜಾ ಪೌರಾಭಿಮತವೃತ್ತಿಮಾನ್ । ಇನ್ದ್ರಸ್ ಸ್ವರ್ಗ ಇವಾಸ್ಯಾಂ ತು ಸಭಾಯಾಮ್ ಅದ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಃ
ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಾನು ರಾಜನು, ಪ್ರಜೆಗಳ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಹೇಗೆ ಇಂದ್ರನು ಸ್ವರ್ಗದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ರಾಜಕೀಯ ನಡೆಸುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೆ.
ಯಾವದ್ ಅಭ್ಯಾಗತೋ ದೂರಾತ್ ಕಶ್ಚಿಚ್ ಛಾಮ್ಬರಿಕಸ್ ತ್ವ್ ಅಯಮ್ । ರಸಾತಲಾದ್ ಅಭ್ಯುತ್ಥಿತೋ ಮಾಯೀ ಮಯ ಇವ ಸ್ವಯಮ್
ಆಗ ದೂರದಿಂದ ಶಾಂಬರಿಕ ಎಂಬವನು ಬಂದನು. ಅವನು ಪಾತಾಳದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಮಾಯಾಜಾಲಗಾರ ಮಾಯನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅನೇನ ಭ್ರಾಮಿತೈಷೇಹ ಪಿಞ್ಛಿಕಾ ರಾಜಿರಾಜಿತಾ । ಕಲ್ಪಾನ್ತಪವನಾಭ್ರೇಣ ಶಕ್ರಚಾಪಲತಾ ಯಥಾ
ಅವನಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಈ ನವಿಲುಪಿಚ್ಚಿನ ದಂಡವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರ ರೇಖೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಹೊಳೆಯಿತು, ಕಾಲಾಂತ್ಯದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ಮಿಂಚಿನಂತೆ.
ಆಲೋಕ್ಯೈತಾಮ್ ಅಹಂ ಲೋಲಾಮ್ ಅಸ್ಯಾಶ್ವಸ್ಯ ಪುರಸ್ಸ್ಥಿತೇಃ । ಪೃಷ್ಠಮ್ ಆರೂಢವಾನ್ ಏಕ ಆತ್ಮನಾ ಭ್ರಾನ್ತಮಾನಸಃ
ಆ ಅಶ್ವದ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಚಂಚಲವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೋಡಿದ ನಾನು, ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಒಬ್ಬನೇ ಅದರ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಕುಳಿತೆ.
ತತೋ ಽದ್ರಿಂ ಪ್ರಲಯಕ್ಷುಬ್ಧಂ ಪುಷ್ಕರಾವರ್ತಕೋ ಯಥಾ । ತಥಾ ಚಲನ್ತಂ ಚಲಿತಸ್ ಸ್ವಶ್ವಮ್ ಆರೂಢವಾನ್ ಅಹಮ್
ನಂತರ ಪ್ರಳಯದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಿರುಗಾಳಿಯು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹೇಗೆ ತೂಗುತ್ತದೆವೋ ಹಾಗೆ, ನಾನು ಅಶಾಂತಿಯಾಗಿ ಅಲೆಯುವ ಆ ಅಶ್ವದ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಕುಳಿತೆ.
ಗನ್ತುಂ ಪ್ರವೃತ್ತೋ ಮೃಗಯಾಮ್ ಏಕೋ ಽಹಮ್ ಅಥ ರಂಹಸಾ । ಉರ್ವರಾಮ್ ಇವ ನಿರ್ಭೇತ್ತುಂ ಕಲ್ಲೋಲಃ ಪ್ರಲಯಾಮ್ಬುಧೇಃ
ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ವೇಗವಾಗಿ ಬೇಟೆಗೆ ಹೊರಟೆ, ಪ್ರಳಯದ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಡೆದುಹಾಕಲು ಓಡುವಂತೆ.
ತೇನಾನಿಲವಿಲೋಲೇನ ದೂರಂ ನೀತೋ ಽಸ್ಮಿ ವಾಜಿನಾ । ಭೋಗಾಭ್ಯಾಸಜಡೇನಾಜ್ಞೋ ಮುಗ್ಧಸ್ ಸ್ವಮನಸಾ ಯಥಾ
ಆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡಿದ ಆ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ನಾನು ದೂರದೂರಿಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟೆ, ಭೋಗಗಳ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮಂದವಾಗಿದ್ದು, ತಿಳಿಯದೆ ತಪ್ಪು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವವನಂತೆ.
ಅಕಿಞ್ಚನಮನಶ್ಶೂನ್ಯಂ ಸ್ತ್ರೀಚಿತ್ತಮ್ ಇವ ದುರ್ಭಗಮ್ । ತತಃ ಪ್ರಲಯನಿರ್ದಗ್ಧಜಗದಾಸ್ಪದಭೀಷಣಮ್
ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು, ಏನೂ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ದುರ್ಬಾಗ್ಯವಂತೆಯಾದ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹೃದಯದಂತೆ, ಪ್ರಪಂಚವೇ ನಾಶವಾದ ನಂತರ ಉಳಿದ ಭಯಾನಕ ಸ್ಥಳದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ನಿಷ್ಪಕ್ಷಿ ಕ್ಷಾರನೀಹಾರಂ ನಿರ್ವೃಕ್ಷಮ್ ಅಜಲಂ ಮಹತ್ । ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಹಮ್ ಅಪರ್ಯನ್ತಮ್ ಅರಣ್ಯಂ ತಾನ್ತವಾಹನಃ
ನಾನು ತುಂಬಾ ಆಯಾಸಗೊಂಡು, ಹಕ್ಕಿಗಳಿಲ್ಲದ, ಉಪ್ಪಿನ ಮಂಜು ಮುಚ್ಚಿದ, ಮರಗಳಿಲ್ಲದ, ನೀರಿಲ್ಲದ, ದೊಡ್ಡದು ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದೆ.
ತದ್ ದ್ವಿತೀಯಮ್ ಇವಾಕಾಶಂ ತಥಾಷ್ಟಮಮ್ ಇವಾಮ್ಬುಧಿಮ್ । ಪಞ್ಚಮಂ ಸಾಗರಮ್ ಇವ ಸಂಶುಷ್ಕಂ ಶೂನ್ಯಕೋಟರಮ್
ಅದು ಇನ್ನೊಂದು ಆಕಾಶದಂತಿತ್ತು, ಎಂಟನೆಯ ಸಮುದ್ರದಂತಿತ್ತು, ಐದನೆಯ ಸಾಗರದಂತಿತ್ತು—ಒಣಗಿದ, ಖಾಲಿ ಗುಹೆಯಂತೆ.
ಜ್ಞಸ್ಯೇವ ವಿತತಂ ಚೇತೋ ಮೂರ್ಖಸ್ಯೇವ ರುಷೋ ಽಜವಮ್ । ಅದೃಷ್ಟಜನಸಂಸರ್ಗಮ್ ಅಜಾತತೃಣಪಲ್ಲವಮ್
ಅದು ಜ್ಞಾನಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದಂತಿತ್ತು, ಮೂಢನ ರೋಷದಂತೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿತ್ತು, ಯಾರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲು ಅಥವಾ ಮೊಳಕೆಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಹುಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ.
ಅರಣ್ಯಂ ಮಹದ್ ಆಸಾದ್ಯ ಮತಿರ್ ಮೇ ಖೇದಮ್ ಆಗತಾ । ಲಲನೇವೈತ್ಯ ದಾರಿದ್ರ್ಯಂ ನಿರನ್ನಫಲಬಾನ್ಧವಮ್
ಆ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ದಣಿದುಹೋಯಿತು. ಅನ್ನವೂ ಇಲ್ಲ, ಹಣ್ಣುಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ಬಂಧುಗಳೂ ಇಲ್ಲದ ದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಹೆಂಗಸಿನಂತಾಯಿತು.
ಕಚನ್ಮರುಮರೀಚ್ಯಮ್ಬುಪೂರಪ್ಲುತಕಕುಬ್ಮುಖೇ । ಆಸೂರ್ಯಾನ್ತಂ ದಿನಂ ತತ್ರ ಪ್ರಕ್ರಾನ್ತಂ ಸೀದತಾ ಮಯಾ
ಅಲ್ಲಿ, ಮರಳುಗಾಡಿನ ಮೃಗಮರೀಚಿಕೆಯ ನೀರಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ತುಂಬಿದ್ದವು. ನಾನು ದಣಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸೂರ್ಯನಿಲ್ಲದ ಆ ದಿನವನ್ನೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಬೇಕಾಯಿತು.
ತದ್ ಅರಣ್ಯಂ ಮಯಾತೀತಮ್ ಅತಿಕೃಚ್ಛ್ರೇಣ ಖೇದಿನಾ । ವಿವೇಕಿನೇವ ಸಂಸಾರೋ ಮಧ್ಯಶೂನ್ಯಾತತಾಕೃತಿಃ
ಆ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದ, ದಣಿದ ಹೃದಯದಿಂದ ದಾಟಿದೆ. ಅದು, ವಿವೇಕಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನು ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವ ಸಂಸಾರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಂತೆ ಇತ್ತು.
ತದ್ದಿನೇನಾತಿವಾಹ್ಯಾಹಂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಞ್ ಜಙ್ಗಲಂ ಮಹತ್ । ಅಸ್ತಾದ್ರಿಸಾನುಂ ಖಿನ್ನಃ ಖಂ ಶೂನ್ಯಂ ಭ್ರಾನ್ತ್ವೇವ ಭಾಸ್ಕರಃ
ಆ ದಿನವನ್ನು ಹೇಗೋ ಕಳೆಯದಾಗಿ, ನಾನು ದಣಿದು ದೊಡ್ಡ ಜಂಗಲವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ. ಅದು, ಭ್ರಮೆಯಂತೆ ಖಾಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿದ ಸೂರ್ಯನು ಪಶ್ಚಿಮ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ ಆಗಿತ್ತು.
ಜಮ್ಬೂಕದಮ್ಬಪ್ರಾಯೇಷು ಕಲಾಲಾಪಾಃ ಪತತ್ರಿಣಃ । ಯತ್ರ ಸ್ಫುರನ್ತಿ ಷಣ್ಡೇಷು ಪಾನ್ಥಾನಾಮ್ ಇವ ಬನ್ಧವಃ
ಜಾಂಬೂ ಮತ್ತು ಕಡಂಬ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕೂಗು ಹಾರಾಟಗಾರರ ನಡುವೆ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮಾತಿನಂತೆ ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ಯತ್ರ ಶಷ್ಪಶಿಖಾಶ್ರೇಣ್ಯೋ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಽವಿರಲಾಸ್ ಸ್ಥಲೇ । ಕದರ್ಥಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಜಿಹ್ಮಸ್ಯ ಹೃದೀವಾನನ್ದವೃತ್ತಯಃ
ಅಲ್ಲಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹುಲ್ಲಿನ ಎಲೆಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ, ತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹಬ್ಬಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಅವುಗಳು ಅಸ್ಥಿರ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಕ್ರಮನಸ್ಸಿನವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಕ್ಷಣಿಕ ಸಂತೋಷದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.
ಪೂರ್ವಾದ್ ಅರಣ್ಯಾದ್ ಅರಸಾತ್ ತದ್ ಧಿ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಸುಖಾವಹಮ್ । ಅತ್ಯನ್ತದುಃಖಾನ್ ಮರಣಾದ್ ವರಂ ವ್ಯಾಧಿರ್ ಹಿ ಜನ್ತುಷು
ಹಿಂದಿನ ಕಾಡಿನ ಹೋಲಿಕೆಗೆ ಈ ಸ್ಥಳ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಖಕರವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಮರಣದ ತುಂಬಾ ದುಃಖಕ್ಕಿಂತ ರೋಗವೇ ಉತ್ತಮ.
ತತ್ರ ಜಮ್ಬೀರಷಣ್ಡಸ್ಯ ತಲಂ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತವಾನ್ ಅಹಮ್ । ಮಾರ್ಕಾಣ್ಡೇಯ ಇವಾಗೇನ್ದ್ರಮ್ ಏಕಾರ್ಣವವಿಹಾರತಃ
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಜಾಂಬೀರ ಮರಗಳ ಗುಡ್ಡದ ಕೆಳಗೆ ತಲುಪಿದೆ. ಅದು ಏಕಾಗ್ರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ತಿರುಗಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಮಾರ್ಕಾಂಡೇಯನು ಇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಆಗಿತ್ತು.
ಆಲಮ್ಬಿತಾ ಮಯಾ ತತ್ರ ಸ್ಕನ್ಧಸಂಸಙ್ಗಿನೀ ಲತಾ । ನೀಲಾ ಜಲದಮಾಲೇವ ತಾಪತಪ್ತೇನ ಭೂಭೃತಾ
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಂದು ಕೊಂಬೆಗೆ ಹೊಕ್ಕಿದ್ದ ಹಸಿರು ಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೆ, ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಬಾಡಿದ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೊಂದು ಕಪ್ಪು ಮಳೆಮೋಡವು ಸೇರಿಕೊಂಡಂತೆ.
ಮಯಿ ಪ್ರಲಮ್ಬಮಾನೇ ಽಸ್ಯಾಂ ಪ್ರಯಾತಸ್ ಸ ತುರಙ್ಗಮಃ । ಗಙ್ಗಾವಲಮ್ಬಿನಿ ಜನೇ ಯಥಾ ದುಷ್ಕೃತಸಞ್ಚಯಃ
ನಾನು ಆ ಬಳ್ಳಿಗೆ ಅಳವಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ಆ ಕುದುರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಿತು. ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವನು ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳು ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಂತೆ.
ಚಿರದೀರ್ಘಾಧ್ವಗಃ ಖಿನ್ನಸ್ ತತ್ರ ವಿಶ್ರಾನ್ತವಾನ್ ಅಹಮ್ । ಭಾನುರ್ ಅಸ್ತಾಚಲೋತ್ಸಙ್ಗೇ ತಲೇ ಕಲ್ಪತರೋರ್ ಇವ
ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ದಣಿದ ನಾನು, ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದೆ. ಅದು ಪಾರಿಜಾತ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಬೆಟ್ಟದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವಂತೆ.
ಯಾವತ್ ಸಮಸ್ತಸಂಸಾರವ್ಯವಹಾರಭರೈಸ್ ಸಮಮ್ । ರವಿರ್ ವಿಶ್ರಮಣಾಯೇವ ನಿವಿಷ್ಟೋ ಽಸ್ತಾಚಲಾಙ್ಗನೇ
ಹಗಲು ಕೆಲಸಗಳೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿದು, ಸೂರ್ಯನು ಪಶ್ಚಿಮ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವಂತೆ, ನಾನೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದೆ.
ಶನೈಶ್ ಶ್ಯಾಮಿಕಯಾ ಗ್ರಸ್ತೇ ಸಮಸ್ತೇ ಭುವನೋದರೇ । ರಾತ್ರಿಸಂವ್ಯವಹಾರೇಷು ಸಮ್ಪ್ರವೃತ್ತೇಷು ಜಙ್ಗಲೇ
ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸಿತು; ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ನಡೆಯುವ ಕೆಲಸಗಳು ಆರಂಭವಾದವು.
ಅಹಂ ತನುತೃಣೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಪೇಲವೇ ಷಣ್ಡಕೋದರೇ । ನಿಲೀನೋ ಽವಿರಲಾಲಸ್ಯಸ್ ಸ್ವನೀಡೇ ವಿಹಗೋ ಯಥಾ
ಆ ಸಣ್ಣ, ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನ ಕುಳಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ತುಂಬಾ ದಣಿದು ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ತನ್ನ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಮರೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅಡಗಿಕೊಂಡೆ.
ವಿಪದ್ಭ್ರಷ್ಟವಿವೇಕಸ್ಯ ಚ್ಛಿನ್ನಾಶಸ್ಯ ಗಲತ್ಸ್ಮೃತೇಃ । ವಿಕ್ರೀತಸ್ಯೇವ ದೀನಸ್ಯ ಮಗ್ನಸ್ಯೇವಾನ್ಧಕೂಪಕೇ
ದುರಂತದಿಂದ ವಿವೇಕ ಕಳೆದು, ಆಶೆಗಳು ಮುರಿದು, ನೆನಪುಗಳು ಹೋದವನಾಗಿ, ನಾನು ಬಡವನೊಬ್ಬನು ಬದಿಗೆ ಮಾರಾಟವಾದಂತೆ, ಅಥವಾ ಕತ್ತಲೆಯ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವನಂತೆ ಇದ್ದೆ.
ತತ್ರ ಕಲ್ಪಸಮಾ ರಾತ್ರಿರ್ ಮೋಹಮಗ್ನಸ್ಯ ಮೇ ಗತಾ । ಏಕಾರ್ಣವೋಹ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಮಾರ್ಕಾಣ್ಡೇಯಮುನೇರ್ ಇವ
ಅಲ್ಲಿ, ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ನನಗೆ ಆ ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ಯುಗದಷ್ಟು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಹೋದಿತು; ಅದು ಒಬ್ಬ ಮಾರುಕಂಡೇಯ ಮುನಿಯು ಒಬ್ಬನೇ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ತೇಲಿದಂತೆ ಅನುಭವವಾಯಿತು.
ನ ಸ್ನಾತವಾನ್ ನ ಸ್ಥಿತವಾನ್ ನ ತದಾ ಭುಕ್ತವಾನ್ ಅಹಮ್ । ಕೇವಲಂ ಮೇ ಗತಾ ರಾತ್ರಿಸ್ ಸಾಪದಾಂ ಧುರಿ ತಿಷ್ಠತಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಎದ್ದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಊಟವೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ದುಃಖದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಆ ರಾತ್ರಿ ಹೀಗೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು.