ತರತ್ತರಲತೃಷ್ಣಾರ್ತಂ ಯುವಾನಮ್ ಇಹ ಸಾಧವಃ । ಪೂಜಯನ್ತಿ ನ ತುಚ್ಛೇಹಂ ಜರತ್ತೃಣಲವಂ ಯಥಾ
ಬೇಗನೆ ಬರುವ ಆಸೆಗಳ ತವಕದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಯುವಕನನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯವರು ಇಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಹೇಗಂದರೆ ಒಣ ಹುಲ್ಲಿನ ಚೂರುವನ್ನೂ ಯಾರೂ ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಬಿಡುವಂತೆ.
ನಾಶಾಯೈವ ಮದಾನ್ಧಸ್ಯ ದೋಷಮೌಕ್ತಿಕಧಾರಿಣಃ । ಅಭಿಮಾನಮಹೇಭಸ್ಯ ನಿತ್ಯಾಲಾನಂ ಹಿ ಯೌವನಮ್
ದೋಷಗಳ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅಹಂಕಾರದ ಮಹಾ ಆನೆಗೆ ಸದಾ ಜೋತೆಯಾದಂತೆ, ಗರ್ವದಿಂದ ಕುರುಡಾದವನ ನಾಶಕ್ಕೆ ಯೌವನ ಸದಾ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮನೋವಿಪುಲಮೂಲಾನಾಂ ದೋಷಾಶೀವಿಷಧಾರಿಣಾಮ್ । ರೋಷರೋದನವೃಕ್ಷಾಣಾಂ ಯೌವನಂ ನವಕಾನನಮ್
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಬೇರುಗಳಿರುವ, ದೋಷಗಳು ಹಾವುಗಳಂತೆ ಇರುವ, ಕೋಪ ಮತ್ತು ದುಃಖವೆಂಬ ಮರಗಳಿಗೆ ಯೌವನವೇ ಹೊಸ ಕಾಡಾಗಿದೆ.
ರಸಕೇಸರಸಮ್ಬಾಧಂ ಕುವಿಕಲ್ಪದಲಾಕುಲಮ್ । ದುಶ್ಚಿನ್ತಾಚಞ್ಚರೀಕಾಣಾಂ ಪುಷ್ಕರಂ ವಿದ್ಧಿ ಯೌವನಮ್
ಆನಂದದ ರಸಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಹೂವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಚಿಂತೆಗಳ ಜೇನುಹುಳಗಳು ಗುಂಪಾಗಿ ಇರುವ ಹೂವಂತೆ ಯೌವನವಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
ಕೃತಾಕೃತಕುಪಕ್ಷಾಣಾಂ ಹೃತ್ಸರಸ್ತೀರಚಾರಿಣಾಮ್ । ಆಧಿವ್ಯಾಧಿವಿಹಙ್ಗಾನಾಮ್ ಆಲಯೋ ನವಯೌವನಮ್
ಹೃದಯದ ಸರೋವರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುವ, ಮಾಡಿದದ್ದೂ ಮಾಡದದ್ದೂ ಎಂಬ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ದುಃಖ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ, ಹೊಸ ಯೌವನವೇ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ.
ಜಡಾನಾಂ ಗತಸಙ್ಖ್ಯಾನಾಂ ಕಲ್ಲೋಲಾನಾಂ ವಿಲಾಸಿನಾಮ್ । ಅನಪೇಕ್ಷಿತಮರ್ಯಾದೋ ವಾರಿಧಿಃ ಪೂರ್ಣಯೌವನಮ್
ಪೂರ್ಣ ಯೌವನವೆಂಬ ಸಮುದ್ರವು, ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಜಡ ಮತ್ತು ಆಟವಾಡುವ ಅಲೆಗಳಿಗೆ, ಯಾವ ಮಿತಿಯನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಹರಡಿದೆ.
ಸರ್ವೇಷಾಂ ಗುಣಪರ್ಣಾನಾಮ್ ಅಪನೇತುಂ ರಜಸ್ ತತಃ । ಅಪನೇತುಂ ಸ್ಥಿತೋ ದಕ್ಷೋ ವಿಷಮೋ ಯೌವನಾನಿಲಃ
ಯೌವನದ ಗಾಳಿ ಅಸಮ ಮತ್ತು ಕುಶಲವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲರ ಗುಣಗಳ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಜಮಿದಿರುವ ಕಾಮದ ಧೂಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ನಿಂತಿದೆ.
ನಯನ್ತಿ ಪಾಣ್ಡುತಾಂ ವಕ್ತ್ರಮ್ ಆಕುಲಾವಕರೋತ್ಕಟಾಃ । ಆರೋಹನ್ತಿ ಪರಾಂ ಕೋಟಿಂ ರೂಕ್ಷಾ ಯೌವನಪಾಂಸವಃ
ಯೌವನದ ರುಕ್ಷವಾದ ಮರಳುಗಳು, ಮುಖವನ್ನು ಬಿಳುಪಾಗಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿ, ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶಿಖರವನ್ನು ಏರುತ್ತವೆ.
ಉದ್ಬೋಧಯತಿ ದೋಷಾಲೀಂ ನಿಕೃನ್ತತಿ ಗುಣಾವಲೀಮ್ । ನರಾಣಾಂ ಯೌವನೋಲ್ಲಾಸೋ ವಿಲಾಸೋ ದುಷ್ಕೃತಶ್ರಿಯಃ
ಪುರುಷನಲ್ಲಿ ಯೌವನದ ಉತ್ಸಾಹವು ದೋಷಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಗುಣಗಳ ಸರವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತದೆ; ಅದು ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳ ಹೊಳಪಾಗಿದೆ.
ಶರೀರಪಙ್ಕಜರಜಶ್ ಚಞ್ಚಲಾಂ ಮತಿಷಟ್ಪದೀಮ್ । ನಿಬಧ್ಯ ಮೋಹಯತ್ಯ್ ಏಷ ನರಂ ಯೌವನಚನ್ದ್ರಮಾಃ
ಯೌವನ ಎಂಬ ಚಂದ್ರನು, ದೇಹದ ಕಮಲದ ಧೂಳಿನಿಂದ ಚಂಚಲವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಜೇನನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಶರೀರಷಣ್ಡಕೋದ್ಭೂತಾ ರಮ್ಯಾ ಯೌವನವಲ್ಲರೀ । ಲಗ್ನಮ್ ಏವ ಮನೋಭೃಙ್ಗಂ ಮದಯತ್ಯ್ ಉನ್ನತಿಂ ಗತಾ
ದೇಹದ ಗುಡ್ಡಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆಕರ್ಷಕ ಯೌವನವೆಂಬ ಬೆಳೆ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿಕೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನ ಜೇನನ್ನು ಮದಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಶರೀರಮರುತಾಪೋತ್ಥಾಂ ಯುವತಾಮೃಗತೃಷ್ಣಿಕಾಮ್ । ಮನೋಮೃಗಾಃ ಪ್ರಧಾವನ್ತಃ ಪತನ್ತಿ ವಿಷಮಾವಟೇ
ದೇಹದ ಉಷ್ಣದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಯುವತಿಯರ ಮೃಗಮರೀಚಿಕೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅಪಾಯಕರವಾದ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಶರೀರಶರ್ವರೀಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಚಿತ್ತಕೇಸರಿಣಸ್ ಸಟಾ । ಲಹರೀ ಜೀವಿತಾಮ್ಭೋಧೇರ್ ಯುವತಾ ಮೇ ನ ರೋಚತೇ
ಯೌವನದ ಕಾಂತಿಯು ದೇಹದ ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಿಸುವ ಚಂದ್ರಪ್ರಭೆಯಂತೆ, ಮನಸ್ಸು ಎಂಬ ಸಿಂಹದ ಕೇಶದಂತೆ, ಬದುಕಿನ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಯಂತೆ ಇದೆ. ಇಂತಹ ಯುವತಿಯು ನನಗೆ ಇನ್ನುಸೂಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ.
ದಿನಾನಿ ಕತಿಚಿದ್ ಯೇಯಂ ಫಲಿತಾ ದೇಹಜಙ್ಗಲೇ । ಯುವತಾಶರದ್ ಅಸ್ಯಾಂ ಹಿ ನ ಸಮಾಶ್ವಾಸಮ್ ಅರ್ಹಥ
ಕೆಲವು ದಿನ ಮಾತ್ರ ಈ ಯೌವನವು ದೇಹದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಯೌವನದ ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬಾರದು.
ಝಗಿತ್ಯ್ ಏವ ಪ್ರಯಾತ್ಯ್ ಏಷ ಶರೀರಾದ್ ಯುವತಾಖಗಃ । ಕ್ಷಣೇನೈವಾಲ್ಪಭಾಗ್ಯಸ್ಯ ಹಸ್ತಾಚ್ ಚಿನ್ತಾಮಣಿರ್ ಯಥಾ
ಯೌವನ ಎಂಬ ಹಕ್ಕಿ ದೇಹವನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಕಡಿಮೆ ಭಾಗ್ಯವಿರುವವನ ಕೈಯಿಂದ ಚಿಂತಾಮಣಿಯೂ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಜಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಯದಾ ಯದಾ ಪರಾಂ ಕೋಟಿಮ್ ಅಭ್ಯಾರೋಹತಿ ಯೌವನಮ್ । ವಲ್ಗನ್ತಿ ಸರಸಾಃ ಕಾಮಾಸ್ ತದಾ ನಾಶಾಯ ಕೇವಲಮ್
ಯೌವನ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ತನ್ನ ಗರಿಷ್ಠ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಆಸೆಗಳು ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹರಿದುಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅವು ಎಲ್ಲವೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಾಶವನ್ನೇ ತರುತ್ತವೆ.
ತಾವದ್ ಏವ ವಿವಲ್ಗನ್ತಿ ರಾಗದ್ವೇಷಪಿಶಾಚಿಕಾಃ । ನಾಸ್ತಮ್ ಏತಿ ಸಮಸ್ತೈಷಾ ಯಾವದ್ ಯೌವನಯಾಮಿನೀ
ಯೌವನದ ರಾತ್ರಿ ಇರುವವರೆಗೆ, ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷ ಎಂಬ ಭೂತಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಡಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಯೌವನವೇ ಮುಗಿಯುವ ತನಕ ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶಾಂತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ನಾನಾಧಿಕಾರಬಹುಲೇ ವರಾಕೇ ಕ್ಷಣನಾಶಿನಿ । ಕಾರುಣ್ಯಂ ಕುರು ತಾರುಣ್ಯೇ ಮ್ರಿಯಮಾಣೇ ಸುತೇ ಯಥಾ
ನಾನಾ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕಳೆದುಹೋಗುವ ಈ ದಯನೀಯ ಯೌವನದ ಮೇಲೆ, ಸಾಯುತ್ತಿರುವ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ತೋರಿಸುವಂತೆ, ದಯೆ ತೋರಿಸು.
ಹರ್ಷಮ್ ಆಯಾತಿ ಯೋ ಮೋಹಾತ್ ಪುರುಷಃ ಕ್ಷಣಭಙ್ಗಿನಾ । ಯೌವನೇನ ಮಹಾಮುಗ್ಧಸ್ ಸ ವೈ ನರಮೃಗಸ್ ಸ್ಮೃತಃ
ಯೌವನ ಎಂಬ ಕ್ಷಣಿಕವಾದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೋಹದಿಂದ ಹರ್ಷಪಡುವವನು, ಅದರಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಮಗುತನದಿಂದ ಮುಳುಗಿರುವವನು, ಅವನನ್ನು ಮಾನವನ ರೂಪದ ಮೃಗ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಮಾನಮೋಹಮದೋನ್ಮತ್ತಂ ಯೌವನಂ ಯೋ ಽಭಿಲಷ್ಯತಿ । ಅಚಿರೇಣ ಸ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಃ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪೇನ ಯುಜ್ಯತೇ
ಅಹಂಕಾರ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಗರ್ವದಿಂದ ಮತ್ತಾದ ಯೌವನವನ್ನು ಬಯಸುವವನು, ಆ ಮೂಢನು ಬೇಗನೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ.
ತೇ ಧರ್ಮ್ಯಾಸ್ ತೇ ಮಹಾತ್ಮಾನಸ್ ತ ಏವ ಪುರುಷಾ ಭುವಿ । ಯೇ ಸುಖೇನ ಸಮುತ್ತೀರ್ಣಾಸ್ ಸಾಧೋ ಯೌವನಸಙ್ಕಟಾತ್
ಯಾರು ಯೌವನದ ಅಪಾಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಿದ್ದಾರೆ, ಅವರೇ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರು, ಅವರೇ ಮಹಾತ್ಮರು, ಅವರೇ ನಿಜವಾದ ಮಾನವರು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಓ ಸದ್ಗಣ.
ಸುಖೇನ ತೀರ್ಯತೇ ಽಮ್ಭೋಧಿರ್ ಉತ್ಕೃಷ್ಟಮಕರಾಕರಃ । ನ ಕಲ್ಲೋಲವನೋಲ್ಲಾಸಿ ಸದೋಷಂ ಹತಯೌವನಮ್
ಮಹಾ ಮೀನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದು; ಆದರೆ ದೋಷಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಅಶಾಂತವಾಗಿರುವ ಹಾಳಾದ ಯೌವನದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ವಿನಯಭೂಷಿತಮ್ ಆರ್ಯಜನಾಸ್ಪದಂ ಕರುಣಯೋಜ್ಜ್ವಲಮ್ ಆವಲಿತಂ ಗುಣೈಃ । ಇಹ ಹಿ ದುರ್ಲಭಮ್ ಅಙ್ಗ ಸುಯೌವನಂ ಜಗತಿ ಕಾನನಮ್ ಅಮ್ಬರಗಂ ಯಥಾ
ವಿನಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಮಹನೀಯರ ಆಶ್ರಯವಾದ, ದಯೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಉತ್ತಮ ಯೌವನ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಕಾಡಿನಂತೆಯೇ.
ಮಾಂಸಪುತ್ತಲಿಕಾಯಾಶ್ ಚ ಯನ್ತ್ರಲೋಲಾಙ್ಗಪಞ್ಜರೇ । ಸ್ನಾಯ್ವಸ್ಥಿಗ್ರನ್ಥಿಶಾಲಿನ್ಯಾಸ್ ಸ್ತ್ರಿಯಾಃ ಕಿಮ್ ಇವ ಶೋಭನಮ್
ಮಾಂಸದ ಗೊಂಬೆಯಾಗಿ, ಯಂತ್ರದಂತೆ ಚಲಿಸುವ ಅಂಗಗಳಿರುವ, ಸ್ನಾಯು ಮತ್ತು ಎಲುಬಿನ ಗುಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಹೆಂಗಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಸುಂದರತೆ ಇದೆ?
ತ್ವಙ್ಮಾಂಸರಕ್ತಬಾಷ್ಪಾಸ್ರು ಪೃಥಕ್ ಕೃತ್ವಾ ವಿಲೋಚನಮ್ । ಸಮಾಲೋಕಯ ರಮ್ಯಂ ಚೇತ್ ಕಿಂ ಮುಧಾ ಪರಿಮುಹ್ಯಸಿ
ನೀನು ಕಣ್ಣು ಎಂಬುದನ್ನು ಚರ್ಮ, ಮಾಂಸ, ರಕ್ತ, ಆವಿರ್, ಅಶ್ರು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಕರ್ಷಣೆಯೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ನೀನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಏಕೆ ಮೋಹಗೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ?
ಇತಃ ಕೇಶಾ ಇತೋ ರಕ್ತಮ್ ಇತೀಯಂ ಪ್ರಮದಾತನುಃ । ಕಿಮ್ ಏತಯಾ ನಿನ್ದಿತಯಾ ಕರೋತು ವಿಪುಲಾಶಯಃ
ಇಲ್ಲಿ ಕೂದಲು, ಅಲ್ಲಿ ರಕ್ತ—ಈ ರೀತಿ ಮಹಿಳೆಯ ದೇಹ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಶಾಲ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು? ಈ ನಿಂದನೀಯವಾದ ದೇಹದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
ವಾಸೋವಿಲೇಪನೈರ್ ಯಾನಿ ಲಾಲಿತಾನಿ ಪುನಃ ಪುನಃ । ತಾನ್ಯ್ ಅಙ್ಗಾನ್ಯ್ ಅವಲುಮ್ಪನ್ತಿ ಕ್ರವ್ಯಾದಾಸ್ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್
ಮರುಮರು ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗುವ ಅಂಗಗಳನ್ನು, ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರು ತಿಂದುಹಾಕುತ್ತಾರೆ.
ಮೇರೋಶ್ ಶೃಙ್ಗತಟೋಲ್ಲಾಸಿಗಙ್ಗಾಜಲರಯೋಪಮಾಃ । ದೃಷ್ಟಾ ಯಸ್ಮಿನ್ ಸ್ತನೇ ಮುಕ್ತಾ ಹಾರಸ್ಯೋಲ್ಲಾಸಶಾಲಿನಃ
ಯಾವ ಮಹಿಳೆಯ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ, ಮೆರುವಿನ ಶಿಖರ ಮತ್ತು ತಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುವ ಗಂಗೆಯ ಅಲೆಗಳಂತಿರುವ ಹಾರದಲ್ಲಿ ಮುತ್ತುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಅವಳ ವಕ್ಷಸ್ಥಲ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಶ್ಮಶಾನೇಷು ದಿಗನ್ತೇಷು ಸ ಏವ ಲಲನಾಸ್ತನಃ । ಶ್ವಭಿರ್ ಆಸ್ವಾದ್ಯತೇ ಕಾಲೇ ಲಘುಪಿಣ್ಡ ಇವಾನ್ಧಸಃ
ಶ್ಮಶಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ, ಆದೇ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಡದಿ ಸ್ತನವನ್ನು ಕಾಲಕ್ರಮೇನ ನಾಯಿಗಳು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ, ಕುರುಡುಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ತುಂಡು ಹಸಿವನ್ನು ತಣಿಸುವಂತೆ.
ರಕ್ತಮಾಂಸಾದಿದಿಗ್ಧಾನಿ ಕರಭಸ್ಯ ಯಥಾ ವನೇ । ತಥೈವಾಙ್ಗಾನಿ ಕಾಮಿನ್ಯಾಸ್ ತತ್ ಪ್ರತ್ಯ್ ಅಪಿ ಹಿ ಕೋ ಗ್ರಹಃ
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಸುವಿನ ಕಂದನ ಅಂಗಗಳು ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಮಾಂಸದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾಗಿರುವಂತೆ, ಹೆಂಗಸಿನ ಅಂಗಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಅವುಗಳಿಂದ ಏನು ಲಾಭವಿದೆ?