ಅನ್ಯಸ್ಮಾಚ್ ಛಾಸನಾಜಾಲಾತ್ ಕಲ್ಪಿತಾಚ್ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಉದ್ಧೃತಾವ್ ಊಚತುಃ ಪೃಷ್ಟೌ ತಮ್ ಏವಾರ್ಥಂ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಲ್ಪಿತ ಶಿಕ್ಷೆಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಿಡಿಸಿದಾಗ, ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅವರು ಹೋಲುವ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
ಉವಾಚೇನ್ದ್ರೋ ಮಹೀಪಾಲ ಜಗನ್ ಮೇ ದಯಿತಾಮಯಮ್ । ನ ಶಾಸನಾನಿ ದುಃಖಾನಿ ಬಾಧನ್ತೇ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಏವ ಮೇ
ಇಂದ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನನಗೆ ಈ ಲೋಕವು ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದಂತಿದೆ; ಶಿಕ್ಷೆಗಳು ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಷ್ಟವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಸ್ಯಾಶ್ ಚೈವ ಜಗದ್ ರಾಜನ್ ಸರ್ವಂ ಮನ್ಮಯಮ್ ಏವ ಹಿ । ತೇನ ನೌ ಶಾಸನಾದುಃಖಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಏವ ನ ಬಾಧತೇ
ಅವಳಿಗೂ ಕೂಡ, ರಾಜನೇ, ಈ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶಿಕ್ಷೆಯ ನೋವು ನಮಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ತೊಂದರೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಮನೋ ನಾಮ ವಯಂ ರಾಜನ್ ಮನೋ ಹಿ ಪುರುಷಸ್ ಸ್ಮೃತಃ । ಪ್ರಪಞ್ಚಮಾತ್ರಮ್ ಏವಾಯಂ ದೇಹೋ ದೃಶ್ಯತ ಏವ ಹಿ
ನಾವು 'ಮನಸ್ಸು' ಎಂದೇ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ, ರಾಜನೇ, ಏಕೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಈ ಕಾಣುವ ದೇಹವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಪ್ರಪಂಚದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಮಾತ್ರ.
ಸಮಕಾಲಪ್ರಯುಕ್ತೇನ ಸಹಸಾ ದಣ್ಡರಾಶಿನಾ । ಧೀರಂ ಮನೋ ಭೇಧಯಿತುಂ ನ ಮನಾಗ್ ಅಪಿ ಶಕ್ಯತೇ
ಒಂದುಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಶಿಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಒತ್ತಡವಾಗಿ ನೀಡಿದರೂ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಕಾ ನಾಮ ತಾ ಮಹಾರಾಜ ಕೀದೃಶ್ಯಃ ಕಸ್ಯ ಶಕ್ತಯಃ । ಯಾಭಿರ್ ಮನಾಂಸಿ ಭಿದ್ಯನ್ತೇ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವನ್ತ್ಯ್ ಅಪಿ
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯಾವುದು ಅದು? ಅದು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ? ಯಾರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ದಿಟ್ಟ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಭಂಗವಾಗುತ್ತದೆ?
ಪತತೂದೇತು ವಾ ದೇಹೋ ಯಾತು ವಾ ವಿಶರಾರುತಾಮ್ । ಭಾವಿತಾರ್ಥಾಭಿಪತಿತಂ ಮನಸ್ ತಿಷ್ಠತಿ ಪೂರ್ವವತ್
ಈ ದೇಹವು ಬೀಳಲಿ, ಏಳಲಿ ಅಥವಾ ಚದುರಲಿ, ಮನಸ್ಸು ಯಾವದ್ದರಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆಯೋ, ಅದು ಹಳೆಯದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಇಷ್ಟೇ ಽರ್ಥೇ ಚಿರಮ್ ಆವಿಷ್ಟಂ ಭಙ್ಕ್ತುಂ ಧೀರಂ ಸ್ಥಿತಂ ಮನಃ । ಭಾವಾ ಭಾವಾಶ್ ಶರೀರಸ್ಥಾ ಮಮ ಶಕ್ತಾ ನ ಕೇಚನ
ಯಾವುದೋ ಇಷ್ಟವಾದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು ದೃಢವಾಗಿದ್ದರೆ, ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ಪ್ರಭಾವವೂ ಅದನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಭಾವಿತಂ ತೀವ್ರವೇಗೇನ ಮನಸಾ ಯನ್ ಮಹೀಪತೇ । ತದ್ ಏವ ಪಶ್ಯತ್ಯ್ ಅಚಲಂ ನ ಶರೀರವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಬಲವಾಗಿ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಚಿಂತಿಸಿದರೆ, ದೇಹ ಏನೇನು ಮಾಡಿದರೂ, ಅದು ಅದನ್ನೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ನ ಕಾಶ್ಚನ ಕ್ರಿಯಾ ರಾಜನ್ ವರಶಾಪಾದಿಕಾ ಅಪಿ । ತೀವ್ರಸಂವೇಗಸಮ್ಪನ್ನಂ ಶಕ್ತಾಶ್ ಚಾಲಯಿತುಂ ಮನಃ
ರಾಜನೆ, ತೀವ್ರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಯಾವ ಕಾರ್ಯವೂ, ದಯೆಯಾದರೂ ಶಾಪವಾದರೂ, ಕದಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ತೀವ್ರವೇಗೇನ ಸಂಸಕ್ತಂ ಪುರುಷಾ ಹ್ಯ್ ಅಭಿವಾಞ್ಛಿತೇ । ಮನಶ್ ಚಾಲಯಿತುಂ ಶಕ್ತಾ ನ ಮಹಾದ್ರಿಂ ಮೃಗಾ ಇವ
ಯಾರಾದರೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಯಾವದಾದರೂ ಆಸೆಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕದಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅದು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಕದಲಿಸಲಾರದು ಎಂಬಂತೆಯೇ.
ರಾಮೇಯಮ್ ಅಸಿತಾಪಾಙ್ಗಾ ಮನಃಕೋಶೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ । ದೇವಾಗಾರೇ ಮಹೋತ್ಸೇಧೇ ದೇವೀ ಭಗವತೀ ಯಥಾ
ರಾಮಾ, ಈ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳವಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಭಂಡಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ದೇವತೆಗಳ ಮಹಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಭಗವತಿ ದೇವಿಯಿರುವಂತೆ.
ನ ದುಃಖಮ್ ಅನುಗಚ್ಛಾಮಿ ಪ್ರಿಯಯಾ ಜೀವರಕ್ಷಯಾ । ಗಿರಿರ್ ಗ್ರೀಷ್ಮದಶಾದಾಹಂ ಲಗ್ನಯೇವಾಭ್ರಮಾಲಯಾ
ನಾನು ಪ್ರಿಯಳ ಜೀವ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಮೋಡಗಳು ಬೆತ್ತವನ್ನು ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿದಾಗ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಬಿಸಿಲು ತಟ್ಟದಂತೆ.
ಯತ್ರ ಯತ್ರ ಯಥಾ ರಾಜಂಸ್ ತಿಷ್ಠಾಮ್ಯ್ ಅಭಿಪತಾಮಿ ವಾ । ತತ್ರೇಷ್ಟಾಸಙ್ಗಮಾದ್ ಅನ್ಯತ್ ಕಿಙ್ಚಿನ್ ನಾನುಭವಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ರಾಜನೇ, ನಾನು ಎಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ, ಹೇಗೆ ನಡೆದುಹೋದರೂ, ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಆಸಕ್ತಿಯ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಅನುಭವವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಹಲ್ಯಾದಯಿತಾನಾಮ್ನಾ ಮನಸೇನ್ದ್ರಾಭಿಧಂ ಮನಃ । ಸಂಸಕ್ತಮ್ ಇದಮ್ ಆಯಾತಿ ನ ಸ್ವಭಾವಾದ್ ಋತೇ ಪರಮ್
ಅಹಲ್ಯೆಯ ಪ್ರಿಯನೂ, ಮನಸ್ಸಿನ ಇಂದ್ರನೂ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ಮನಸ್ಸು, ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಆಸಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಏಕಕಾರ್ಯನಿವಿಷ್ಟಂ ಹಿ ಮನೋ ಧೀರಸ್ಯ ಭೂಪತೇ । ನ ಚಾಲ್ಯತೇ ಮೇರುರ್ ಇವ ವರಶಾಪಬಲೈರ್ ಅಪಿ
ರಾಜನೇ, ಧೈರ್ಯವಂತನ ಮನಸ್ಸು ಒಂದು ಗುರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದರೆ, ದೊಡ್ಡ ವರಗಳ ಶಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಶಾಪಗಳ ಬಲದಿಂದಲೂ ಅದು ಮೆರು ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ದೇಹೋ ಹಿ ವರಶಾಪಾಭ್ಯಾಮ್ ಅನ್ಯತ್ವಮ್ ಉಪಗಚ್ಛತಿ । ನ ತು ಧೀರಂ ಮನೋ ರಾಜನ್ ವಿಜಿಗೀಷುತಯೋತ್ಥಿತಮ್
ವರ ಅಥವಾ ಶಾಪಗಳಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ; ಆದರೆ ಜಯಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಉದಿಸಿದ ಧೈರ್ಯವಂತನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಾಗೆ ಆಗದು, ರಾಜನೇ.
ಏತಾನಿ ಚಾತ್ರ ಮನಸಾಂ ನ ಚ ಕಾರಣಾನಿ ರಾಜಞ್ ಶರೀರಶಕಲಾನ್ಯ್ ಅಸಮುತ್ಥಿತಾನಿ । ಚೇತೋ ಹಿ ಕಾರಣಮ್ ಅಮೀಷು ಶರೀರಕೇಷು ವಾರೀವ ಸರ್ವವನಷಣ್ಡಲತಾರಸೇಷು
ರಾಜನೇ, ಈ ದೇಹದ ತುಂಡುಗಳು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಾರಣವಲ್ಲ. ಇವುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಮನಸ್ಸೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ, ಹೇಗೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲೂ ಮತ್ತು ಹುಲ್ಲು ಗುಡ್ಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಇರುವಂತೆಯೇ.
ಆದ್ಯಂ ಶರೀರಮ್ ಇಹ ವಿದ್ಧಿ ಮನೋ ಮಹಾತ್ಮನ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಿತಾ ಜಗತಿ ತೇನ ಶರೀರಸಙ್ಘಾಃ । ಆದ್ಯಂ ಶರೀರಮ್ ಅಭಿತಿಷ್ಠತಿ ಯತ್ರ ತತ್ರ ತತ್ ತದ್ ಭೃಶಂ ಫಲತಿ ನೇತರದ್ ಅಸ್ಯ ಪುಂಸಃ
ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ದೇಹವೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸು ಎಂದು ತಿಳಿ. ಅದರಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ದೇಹಗಳು ಕಲ್ಪನೆ ಆಗುತ್ತವೆ. ಮೊದಲ ದೇಹ ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಬೇರೆಡೆ ಅಲ್ಲ.
ಮುಖ್ಯಾಙ್ಕುರಂ ಸುಭಗ ವಿದ್ಧಿ ಮನೋ ಹಿ ಪುಂಸೋ ದೇಹಾಸ್ ತತಃ ಪ್ರವಿಸೃತಾಸ್ ತರುಪಲ್ಲವಾಭಾಃ । ನಷ್ಟೇ ಽಙ್ಕುರೇ ಪುನರ್ ಉದೇತಿ ನ ಪಲ್ಲವಶ್ರೀರ್ ನ ತ್ವ್ ಅಙ್ಕುರಃ ಕ್ಷಯಮ್ ಉಪೈತಿ ದಲಕ್ಷಯೇಷು
ಭಾಗ್ಯವಂತನೇ, ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ಮೊಳೆ ಎಂದರೆ ಮನಸ್ಸು. ಅದರಿಂದ ದೇಹಗಳು ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳಂತೆ ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ಮೊಳೆ ನಾಶವಾದರೆ, ಕೊಂಬೆಗಳ ಶೋಭೆ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಎಲೆಗಳು ಹಾಳಾದರೂ ಮೊಳೆ ನಾಶವಾಗದು.
ದೇಹಕ್ಷಯೇ ವಿವಿಧದೇಹಗಣಂ ಕರೋತಿ ಸ್ವಪ್ನಾವನಾವ್ ಇವ ವನಂ ನವಮ್ ಆಶು ಚೇತಃ । ಚಿತ್ತೇ ಕ್ಷತೇ ನ ತು ಕರೋತಿ ಹಿ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಏವ ದೇಹಸ್ ತತಸ್ ಸಮನುಪಾಲಯ ಚಿತ್ತರತ್ನಮ್
ದೇಹ ನಾಶವಾದಾಗ, ಮನಸ್ಸು ಬೇಗನೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ದೇಹಗಳನ್ನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿನ ಹೊಸ ಕಾಡಿನಂತೆ ರಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ನಾಶವಾದರೆ ದೇಹ ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನ ರತ್ನವನ್ನು ಸದಾ ಕಾಪಾಡು.
ದಿಶಿ ದಿಶಿ ಹರಿಣಾಕ್ಷೀಮ್ ಏವ ಪಶ್ಯಾಮಿ ರಾಜನ್ ಪ್ರಿಯಯುವತಿಮನಸ್ತ್ವಾನ್ ನಿತ್ಯಮ್ ಆನನ್ದಿತೋ ಽಸ್ಮಿ । ತವ ಸುಖವಿಕೃತೀನಾಂ ಯತ್ ಫಲಂ ದುಃಖದಾಯಿ ಕ್ಷಣಮ್ ಅಥ ಸುಚಿರಂ ವಾ ತನ್ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಕಿಞ್ಚಿತ್
ಓ ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡಿದರೂ ನನಗೆ ಹರಿ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ಪ್ರಿಯೆಯಾದ ನೀನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸದಾ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೀಯೆ. ನಿನ್ನ ಸಂತೋಷಗಳ ಫಲವಾಗಿ ನನಗೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವಾದರೂ ಅಥವಾ ಬಹುಕಾಲವಾದರೂ ದುಃಖವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
ಅಥೇನ್ದ್ರೇಣೈವಮ್ ಉಕ್ತೋ ಽಸೌ ರಾಜಾ ರಾಜೀವಲೋಚನಃ । ಮುನಿಂ ಭರತನಾಮಾನಂ ಪಾರ್ಶ್ವಸಂಸ್ಥಮ್ ಉವಾಚ ಹ
ಇಂದ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಆ ರಾಜನು ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಭರತ ಎಂಬ ಮುನಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಭಗವನ್ ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞ ಪಶ್ಯಸ್ಯ್ ಅಸ್ಯ ದುರಾತ್ಮನಃ । ಭೃಶಮ್ ಅದ್ಯ ಮುಖೇ ಸ್ಫಾರಂ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯಂ ಮದ್ದಾರಹಾರಿಣಃ
ಭಗವಂತನೇ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡ ಈ ದುರಾತ್ಮನು ಈಗ ಎಷ್ಟು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ನೋಡುತ್ತೀರಾ?
ಪಾಪಾನುರೂಪಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ಯ ಶಾಪಂ ದೇಹಿ ಮಹಾಮುನೇ । ಯದ್ ಅವಧ್ಯವಧಾತ್ ಪಾಪಂ ವಧತ್ಯಾಗಾತ್ ತದ್ ಏವ ಹಿ
ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಅವನು ಮಾಡಿದ ಪಾಪಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಶಾಪವನ್ನು ಕೊಡಿ. ಕೊಲ್ಲಲಾಗದವನನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವುದು, ಕೊಲೆಮಾಡುವುದರಿಂದ ಆಗುವ ನಾಶವೇ ಇದಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತೋ ರಾಜಸಿಂಹೇನ ಭರತೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ । ಯಥಾವತ್ ಪ್ರವಿಚಾರ್ಯಾಶು ಪಾಪಂ ತಸ್ಯ ದುರಾತ್ಮನಃ
ರಾಜಸಿಂಹನಾದವನಿಂದ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮಹರ್ಷಿ ಭರತನು, ಆ ದುಷ್ಟನ ಪಾಪವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮನನ ಮಾಡಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.
ಸಹಾನಯಾ ದುಷ್ಕೃತಿನ್ಯಾ ಭರ್ತೃದ್ರೋಹಾಭಿಭೂತಯಾ । ವಿನಾಶಂ ವ್ರಜ ದುರ್ಬುದ್ಧೇ ಇತಿ ಶಾಪಂ ವಿಸೃಷ್ಟವಾನ್
ಈ ಪಾಪಕಾರಿಣಿಯೂ, ಗಂಡನಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಿದವಳೂ, ನೀನು ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವನೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ destructionಗೆ ಹೋಗಿ ಎಂದು ಶಾಪಕೊಟ್ಟನು.
ತತಸ್ ತೌ ಸ್ನೇಹಸಮ್ಬದ್ಧಮನಸ್ಕಾವ್ ಏವ ಶಾಪತಃ । ಪತಿತೌ ಭೂತಲೇ ವೃಕ್ಷವಿಚ್ಯುತಾವ್ ಇವ ಪಲ್ಲವೌ
ಆ ಶಾಪದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ಮರದಿಂದ ಬಿದ್ದು ಹೋದ ಎರಡು ಎಲೆಗಳಂತೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.
ಅಥ ವ್ಯಸನಸಂಸಕ್ತೌ ಮೃಗಯೋನಿಮ್ ಉಪಾಗತೌ । ತತೋ ದ್ವಾವ್ ಅಪಿ ಸಂಸಕ್ತೌ ಭೂಯೋ ಜಾತೌ ವಿಹಙ್ಗಮೌ
ನಂತರ, ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು, ಇಬ್ಬರೂ ಜಿಂಕಿಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರು; ಆಮೇಲೆ, ಇನ್ನೂ ಪರಸ್ಪರ ಬಂಧನದಿಂದ, ಇಬ್ಬರೂ ಹಕ್ಕಿಗಳಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಜನಿಸಿದರು.
ಅದ್ಯಾಸ್ಮಾಕಂ ವಿಭೋ ಸರ್ಗೇ ಮಿಥಸ್ಸಮ್ಬದ್ಧಭಾವನೌ । ತಪಃಪರೌ ಮಹಾಪುಣ್ಯೌ ಜಾತೌ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದಮ್ಪತೀ
ಇಂದು, ಪ್ರಭು, ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಮನಸ್ಸು ಹೊಂದಿರುವ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ, ಮಹಾಪವಿತ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದಂಪತಿ ಜನಿಸಿದ್ದಾರೆ.