ಅಮಿತೋಪಾನ್ತಪರ್ಯನ್ತಾಂ ಲೋಕಪಾಲೇಕ್ಷಿತೈರ್ ಅಪಿ । ಕೇವಲಂ ಪವನಸ್ಪನ್ದಪ್ರಚಲದ್ಧೂಲಿಕುಣ್ಡಲಾಮ್
ಅದು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗೂ ಅತಿಯಾದ ಅಂಚುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಲೋಕಪಾಲರು ನೋಡಿದರೂ, ಅದು ಗಾಳಿಯ ಚಲನೆಯಿಂದ ಎದ್ದ ಧೂಳಿನ ಗುಡ್ಡೆಯಷ್ಟೇ ಆಗಿದೆ.
ಸೂರ್ಯಾಂಶುಕುಙ್ಕುಮೈರ್ ಲಿಪ್ತಾಂ ಲಗ್ನಚನ್ದ್ರಾಂಶುಚನ್ದನಾಮ್ । ವಿಲಾಸಿನೀಮ್ ಇವ ವ್ಯೋಮ್ನೋ ವಾತಶೀತ್ಕಾರಗಾಯನಾಮ್
ಅದು ಸೂರ್ಯನ ಕೇಸರಿ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಲೇಪಿತವಾಗಿದ್ದು, ಚಂದ್ರನ ಶೀತ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ. ಆಕೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯ ತಂಪಿನಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿರುವ ದೇವಕನ್ಯೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಸಪ್ತದ್ವೀಪಸಮುದ್ರಮುದ್ರಣಸಮುಚ್ಛೂನೈಕದೇಶಾಶ್ರಯಂ ಭೂಪೀಠಂ ಪರಿತೋ ವಿಹೃತ್ಯ ಪವನೋ ದೀರ್ಘಾಧ್ವನಾ ಜರ್ಜರಃ । ತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯಾಗ್ರಗಿರಿಸ್ಥಲೀಮ್ ಅಲಿವಪುರ್ವ್ಯೋಮಾಙ್ಗಲಗ್ನಾಮ್ ಇವ ವ್ಯಾತ್ತಾನನ್ತದಿಗನ್ತಪೂರಕಬೃಹದ್ದೇಹೋ ವಿಶಶ್ರಾಮ ಸಃ
ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಾಡಿ, ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ ಗಾಳಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿತು. ಅದು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆಲಿಗಳ ಗುಂಪು ನೆಲೆಸಿದಂತೆ, ತನ್ನ ವಿಶಾಲ ದೇಹದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿದಂತೆ ಕಂಡಿತು.
ತತ್ರ ತಸ್ಯೋರ್ಧ್ವಶೃಙ್ಗಸ್ಯ ತಸ್ಯಾಂ ಮೂರ್ಧಮಹಾವನೌ । ದದರ್ಶ ಮಧ್ಯೇ ತಾಂ ಸೂಚೀಂ ಪ್ರೋತ್ಥಿತಾಂ ಸಶಿಖಾಮ್ ಇವ
ಆ ಹತ್ತಿರದ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ, ಆ ದೊಡ್ಡ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಒಂದು ಸೂಚಿಯಂತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವ ರೂಪವನ್ನು, ಅದು ತುದಿಯೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿರುವಂತೆ ನೋಡಿದನು.
ಏಕಪಾದಂ ತಪಸ್ಯನ್ತೀಂ ಶುಷ್ಯನ್ತೀಂ ಚಿರಮ್ ಊಷ್ಮಪಾಮ್ । ಸತತಾನಶನಾಚ್ ಛುಷ್ಕಾಂ ಪಿಣ್ಡೀಭೂತೋದರತ್ವಚಮ್
ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಬಹುಕಾಲ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಯಾವಾಗಲೂ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಒಣಗಿ, ಹೊಟ್ಟೆಯ ಚರ್ಮವೂ ಒಣಗಿ ಗುಂಡಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು.
ಸಕೃದ್ವಿಕಾಸಿನಾಸ್ಯೇನ ಗೃಹೀತ್ವೈವ ತಮ್ ಆನಿಲಮ್ । ಪಶ್ಚಾತ್ ತ್ಯಜನ್ತೀಂ ಹೃದಯೇ ಽಪ್ಯ್ ಏವ ಮಾನ್ತೀಮ್ ಅನಾರತಮ್
ಒಮ್ಮೆ ಬಾಯನ್ನು ಅಗಲವಾಗಿ ತೆರೆದು ಗಾಳಿಯನ್ನು ಒಳಗೆಳೆದು, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಳು; ಆದರೆ ಆ ಗಾಳಿ ಎಂದಿಗೂ ಹೃದಯದಿಂದ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಹೀಗೆ ನಿರಂತರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಶುಷ್ಕಾಂ ಚಣ್ಡಾಂಶುಕಿರಣೈರ್ ಜರ್ಜರಾಂ ವನವಾಯುಭಿಃ । ಅಚಲನ್ತೀಂ ನಿಜಾತ್ ಸ್ಥಾನಾತ್ ಸ್ನಪಿತಾಮ್ ಇನ್ದುರಶ್ಮಿಭಿಃ
ಕಡಿದ ಬಿಸಿಲಿನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಒಣಗಿ, ಕಾಡಿನ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಎಡವದೆ, ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪೂರ್ವಂ ರಜೋಽಣುನೈಕೇನ ಸಮಧಿಷ್ಠಿತಮಸ್ತಕಾಮ್ । ಕೃತಾರ್ಥತ್ವಂ ಕಲಯತಾ ದದತಾನ್ಯಸ್ಯ ನಾಸ್ಪದಮ್
ಹಿಂದೆ ಮನಸ್ಸು ಒಂದು ರಜೋಗುಣದ ಕಣದಿಂದಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದಾಗ, ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಯಾವ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಅರಣ್ಯೇನೇವ ದತ್ತಾರ್ಘಾಂ ಚಿರಾಜ್ ಜಾತಶಿಖಾಮ್ ಇವ । ಮೂರ್ಧ್ನೀವ ಸ್ಥಾಪಿತಪ್ರಾಣಾಂ ಜಟಾಕೂಟವತೀಮ್ ಇವ
ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದವನಂತೆ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಕೂದಲು ಬೆಳೆದವನಂತೆ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಉಸಿರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವನಂತೆ ಅಥವಾ ಜಟೆಗಳ ಗುಡ್ಡೆಯಂತೆ.
ತಾಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಪವನಸ್ ಸೂಚೀಂ ವಿಸ್ಮಯಾಕುಲಚೇತನಃ । ಪ್ರಣಮ್ಯಾಲೋಕ್ಯ ಚರಿತಂ ಭೀತಭೀತ ಇವಾಗ್ರತಃ
ಆ ಸೂಚಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಗಾಳಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವಳ ನಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ, ಭಯಭೀತನಾಗಿ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತನು.
ಮಹಾತಪಸ್ವಿನೀ ಸೂಚಿ ಕಿಮರ್ಥಂ ತಪ್ಯಸೇ ತಪಃ । ನೇತಿ ವಕ್ತುಂ ಶಶಾಕಾಸೌ ತತ್ತೇಜೋರಾಶಿನಿರ್ಜಿತಃ
ಮಹಾತಪಸ್ವಿನಿ ಸೂಚಿ, ನೀನು ಏಕೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ? ಎಂದು ಕೇಳಲು ಅವನು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅವಳ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಮಾತಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಭಗವತ್ಯಾ ಮಹಾಸೂಚ್ಯಾ ಅಹೋ ಚಿತ್ರಂ ಮಹತ್ ತಪಃ । ಇತ್ಯ್ ಏವ ಕೇವಲಂ ಧ್ಯಾಯನ್ ಮಾರುತೋ ಗಗನಂ ಯಯೌ
ಪವಿತ್ರವಾದ ಸೂಚಿಯ ಮಹಾತಪಸ್ಸು ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ! ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಗಾಳಿ ಆಕಾಶದೊಳಗೆ ಹಾರಿಹೋದಳು.
ಸಮುಲ್ಲಙ್ಘ್ಯಾಭ್ರಮಾರ್ಗಂ ತು ವಾತಸ್ಕನ್ಧಾನ್ ಅತೀತ್ಯ ಚ । ಸಿದ್ಧವೃನ್ದಾನ್ಯ್ ಅಧಃ ಕೃತ್ವಾ ಸೂರ್ಯಮಾರ್ಗಮ್ ಉಪೇತ್ಯ ಚ
ಮೇಘಗಳ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿ, ಗಾಳಿಯ ಹರಿವನ್ನು ಮೀರಿ, ಸಿದ್ಧರ ಗುಂಪನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬಿಟ್ಟು, ಆಕೆ ಸೂರ್ಯನ ದಾರಿಗೆ ಹತ್ತಿದಳು.
ಊರ್ಧ್ವಮ್ ಏತ್ಯ ವಿಚಾರೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಾಪ ಶಕ್ರಪುರಾನ್ತರಮ್ । ಸೂಚಿದರ್ಶನಪುಣ್ಯಂ ತಮ್ ಆಲಿಲಿಙ್ಗ ಪುರನ್ದರಃ
ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿ ತಿರುಗಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಆಕೆ ಇಂದ್ರನ ಪುರದೊಳಗೆ ತಲುಪಿದಳು; ಸೂಚಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಪುಣ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪುರಂದರನು ಆಕೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
ಪೃಷ್ಟಶ್ ಚ ಕಥಯಾಮ್ ಆಸ ದೃಷ್ಟಂ ಸರ್ವಂ ಮಯೇತ್ಯ್ ಅಸೌ । ಸಹದೇವನಿಕಾಯಾಯ ಶಕ್ರಾಯಾಸ್ಥಾನವಾಸಿನೇ
ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವಳು 'ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಸಹದೇವನ ಬಳಗಕ್ಕೂ, ಇಂದ್ರನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ಜಮ್ಬುದ್ವೀಪೇ ಽಸ್ತಿ ಶೈಲೇನ್ದ್ರೋ ಹಿಮವಾನ್ ನಾಮ ಸೂನ್ನತಃ । ಜಾಮಾತಾ ಯಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ ಛಶಿಕಲಾಧರಃ
ಜಂಬುದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತವಿದೆ, ಅದನ್ನು ಹಿಮವಂತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ ವಿಶಾಲವಾಗಿಯೂ ಇದೆ. ಆ ಪರ್ವತದ ಜಾಮಾತನು ಚಂದ್ರಕಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ಪವಿತ್ರ ದೇವರು.
ತಸ್ಯೋತ್ತರೇ ಮಹಾಶೃಙ್ಗಪೃಷ್ಠೇ ಪರಮರೂಪಿಣೀ । ಸ್ಥಿತಾ ತಪಸ್ವಿನೀ ಸೂಚೀ ತಪಶ್ ಚರತಿ ದಾರುಣಮ್
ಆ ಪರ್ವತದ ಉತ್ತರದ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಒಬ್ಬ ತಪಸ್ವಿನಿ ಸುಚಿ ಎಂಬವಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಭಯಾನಕವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.
ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮ್ ಉಕ್ತೇನ ವಾತಾದ್ಯಶನಶಾನ್ತಯೇ । ತಯಾ ಸ್ವೋದರಸೌಷಿರ್ಯಂ ಪಿಣ್ಡೀಕೃತ್ಯ ನಿವಾರಿತಮ್
ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದಿಲ್ಲ. ಗಾಳಿಯಂತಹ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಬರುವ ಹಸಿವನ್ನು ತಡೆಯಲು, ಆಕೆ ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ಖಾಲಿತನವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ.
ಶಾನ್ತಸಙ್ಕೋಚಮ್ ಊಷ್ಮಾರ್ಥಂ ವಿಕಾಸ್ಯಾಸ್ಯಂ ರಜೋಽಣುನಾ । ತಯಾದ್ಯ ಸ್ಥಗಿತಂ ಶೀತವಾತಾಶನನಿವೃತ್ತಯೇ
ಒತ್ತಡವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಉಷ್ಣತೆಗಾಗಿ, ಆಕೆ ಬಾಯನ್ನು ತೆರೆದು, ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳನ್ನು ಉಸಿರಾಡಿ, ಈಗ ಶೀತವಾದ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಹಸಿವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
ತಸ್ಯಾಸ್ ತೀವ್ರೇಣ ತಪಸಾ ತುಹಿನಾಕಾರಮ್ ಉತ್ಸೃಜನ್ । ಅಗ್ನ್ಯಾಕಾರಮ್ ಅಗೋ ಗೃಹ್ಣನ್ ದೇವದುಸ್ಸೇವ್ಯತಾಂ ಗತಃ
ಅವಳ ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಹಿಮದಂತಿರುವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೆಂಕಿಯಂತಾದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತಾಳಿದಳು. ಈಗ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಹತ್ತುವಂತಿಲ್ಲ.
ತದ್ ಉತ್ತಿಷ್ಠಾಶು ಗಚ್ಛಾಮಸ್ ಸರ್ವ ಏವ ಪಿತಾಮಹಮ್ । ತದ್ವರಾರ್ಥಮ್ ಅನರ್ಥಾಯ ವಿದ್ಧಿ ತದ್ದುಸ್ಸಹಂ ತಪಃ
ಆದುದರಿಂದ, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಡಲೇ ಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ. ಅವಳ ತಪಸ್ಸು ಒಂದು ವರಕ್ಕಾಗಿ, ಅದು ಅನರ್ಥವನ್ನು ತರಬಹುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ.
ಇತಿ ವಾತೇರಿತಶ್ ಶಕ್ರಸ್ ಸಹ ದೇವಗಣೇನ ಸಃ । ಜಗಾಮ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಲೋಕಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮ್ ಆಸ ತಂ ಪ್ರಭುಮ್
ಹೀಗಾಗಿ ವಾಯುವಿನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.
ಸೂಚ್ಯಾ ಅಹಂ ವರಂ ದಾತುಂ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಹಿಮವಚ್ಛಿರಃ । ಬ್ರಹ್ಮಣೇತಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾತೇ ಶಕ್ರಸ್ ಸ್ವರ್ಗಮ್ ಉಪಾಯಯೌ
ಸೂಚಿಯು, 'ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವರವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಹಿಮವಂತ ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದಳು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಒಪ್ಪಿದಾಗ ಇಂದ್ರನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ಏತಾವತಾಥ ಕಾಲೇನ ಸಾ ಬಭೂವ ಚ ಪಾವನೀ । ಸೂಚೀ ನಿಜತಪಸ್ತಾಪತಾಪಿತಾಮರಮನ್ದಿರಾ
ಅವಧಿ ಕಳೆದಂತೆ, ಆ ಸೂಚಿ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಪಸ್ಸಿನ ತಾಪದಿಂದ ಶುದ್ಧಳಾಗಿ, ಅಮರರ ಮನೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಳು.
ಮುಖರನ್ಧ್ರಸ್ಥಿತಾರ್ಕಾಂಶುದೃಶಾ ಸ್ವಚ್ಛಾಯಯೈವ ಸಾ । ವಿಸ್ಮಯಿನ್ಯಾ ವಿವರ್ತಿನ್ಯಾ ಆದಿನಾನ್ತಮ್ ಉಪೇಕ್ಷಿತಾ
ಆಕೆ, ಸೂಚಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಂತಿರುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ತನ್ನ ಸ್ವಚ್ಛನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರಪಂಚದ ಆದಿಯಿಂದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ನಡೆಯುವ ಎಲ್ಲ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ.
ಕೌಶೇಯಸೂಚ್ಯಾ ತೃಣವನ್ ಮೇರುಸ್ ಸ್ಥೈರ್ಯೇಣ ನಿರ್ಜಿತಃ । ಮಜ್ಜನಿತ್ರ್ಯೇತಿ ವೃದ್ಧ್ಯೇವ ಯುಕ್ತಯಾದ್ಯನ್ತಯೋರ್ ದಿನೇ
ಹಾಲು ಹಾಯ್ದ ಸೂಚಿಯ ಸ್ಥಿರತೆಯಲ್ಲಿ, ಆಕೆ ಮೆರುಪರ್ವತವನ್ನೂ ಮೀರಿದಳು; ಹಳೆಯ ಹೆಂಗಸಿನಂತೆ, ದಿನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ತಾನೇ ತಾನು ಮುಳುಗುವಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ತಾಪಭೀತ್ಯೇವ ವಿಶನ್ತ್ಯಾ ಮಾತುರ್ ಅನ್ತರಮ್ । ಅನ್ಯದಾ ಗೌರವಾದ್ ದೃಷ್ಟ್ಯಾ ದೂರತಃ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಮಾಣಯಾ
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಬಿಸಿಲಿನ ಭಯದಿಂದ ಆಕೆ ತಾಯಿಯೊಳಗಿನ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು; ಬೇರೆ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ, ಗೌರವದಿಂದ ದೂರದಿಂದಲೇ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಸಾ ತಾಮ್ ಅವೇಕ್ಷಿತೇ ಽಕ್ಷ್ಣಾರಾತ್ ತಾಪಾದ್ ಅಙ್ಗೇ ನಿಮಜ್ಜತಿ । ಸಙ್ಕಟೇ ವಿಸ್ಮರತ್ಯ್ ಏವ ಜನೋ ಗೌರವಸತ್ಕ್ರಿಯಾಮ್
ಆ ಕಣ್ಣು ಅವಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವಳು ತಾಪದಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಜನರು ಗೌರವವನ್ನೂ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೌರವವನ್ನೂ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಛಾಯಾಸೂಚಿಸ್ ತಾಪಸೂಚಿಸ್ ತಯೇತ್ಯ್ ಆತ್ಮತೃತೀಯಯಾ । ತ್ರಿಕೋಣಂ ತಪಸಾ ಪೂತಂ ವಾರಾಣಸ್ಯಾಸ್ ಸಮಂ ಕೃತಮ್
ನಿಲುವಿನ ನೆರಳು, ತಪಸ್ಸಿನ ಸೂಚಿ ಮತ್ತು ಅವಳು ತಾನೇ ಮೂರನೆಯದು—ಈ ಮೂರು ಸೇರಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ತ್ರಿಕೋಣವು ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.
ಗತಾಸ್ ತೇನ ತ್ರಿಕೋಣೇನ ತ್ರಿವರ್ಣಪರಿಖಾವತಾ । ವಾಯವಃ ಪಾಂಸವೋ ಯೇ ಽಪಿ ತೇ ಪರಾಂ ಮುಕ್ತಿಮ್ ಆಗತಾಃ
ಆ ಮೂರು ಬಣ್ಣದ ಅಡ್ಡಗೋಡೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ತ್ರಿಕೋಣದಿಂದ, ಅಲ್ಲಿರುವ ಗಾಳಿಯೂ ಧೂಳೂ ಕೂಡ ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದವು.