ಉದ್ಭಿನ್ನವಾಸನಾಜಾಲಮೂಲತ್ವಾದ್ ದುರ್ಬಲಾಕೃತಿಃ । ವ್ಯಾಯಾಮವಿರಮಃ ಕಾಯವೃಕ್ಷೋ ಽಯಂ ನ ಸುಖಾಯ ಮೇ
ಈ ದೇಹವೆಂಬ ವೃಕ್ಷವು, ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಮನೋವೃತ್ತಿಗಳ ಬೇರುಗಳಿಂದ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದು, ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದರಿಂದ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಕಲೇವರಮ್ ಅಹಙ್ಕಾರಗೃಹಸ್ಥಸ್ಯ ಮಹಾಗೃಹಮ್ । ಲುಠತ್ವ್ ಅಭ್ಯೇತು ವಾ ಸ್ಥೈರ್ಯಂ ಕಿಮ್ ಅನೇನ ಮುನೇ ಹಿ ಮೇ
ಈ ದೇಹವು ಅಹಂಕಾರವೆಂಬ ಗೃಹಸ್ಥನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮನೆ. ಇದು ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದರೂ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಇದರ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ನನಗೆ ಏನು ಸಂಬಂಧ, ಮಹರ್ಷೇ?
ಪಙ್ಕ್ತಿಬದ್ಧೇನ್ದ್ರಿಯಪಶು ವಲ್ಗತ್ತೃಷ್ಣಾಗೃಹಾಙ್ಗನಮ್ । ರಜೋರಞ್ಜಿತಸರ್ವಾಙ್ಗಂ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹಾರುವ ಹಸುಗಳಂತೆ ಸಾಲುಗಟ್ಟಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಣಿಯದ ಆಸೆಗಳ ಮನೆಮನೆಗಳಿರುವ, ಕಾಮದ ಮಸುಕಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳು ಅಲಂಕೃತವಾದ ಈ ದೇಹಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ಕಾಷ್ಠಾಸ್ಥಿಕಾಷ್ಠಸಙ್ಘಟ್ಟಪರಿಸಙ್ಕಟಕೋಟರಮ್ । ಅನ್ತ್ರದಾಮಭಿರ್ ಆಬದ್ಧಂ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಮರದಂತೆ ಕಠಿಣವಾದ ಎಲುಬುಗಳ ಮತ್ತು ಸಂಧಿಗಳ ಒತ್ತಡದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಒಳಕೈಗಳ ಹಗ್ಗಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಈ ದೇಹಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಸೃತಸ್ನಾಯುತನ್ತ್ರೀಕಂ ರಕ್ತಾಮ್ಬುಕೃತಕರ್ದಮಮ್ । ಜರಾಮಕ್ಕೋಲಧವಲಂ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಈ ದೇಹವೆಂಬ ಮನೆ, ನರಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ನಾಯುಗಳಿಂದ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ರಕ್ತದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿ ಕೆಸರುಗೊಂಡಿದೆ. ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಬಿಳಿಯಾಗಿ ಬಣ್ಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಇಂತಹ ದೇಹಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ಚಿತ್ರಕೃತ್ಯಭೃತಾನನ್ತಚೇಷ್ಟಾವಷ್ಟಬ್ಧಸಂಸ್ಥಿತಿ । ಮಿಥ್ಯಾಮೋಹಮಹಾಸ್ಥೂಣಂ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಅನೇಕ ಕೆಲಸಗಳು ಮತ್ತು ಚಲನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ವ್ಯರ್ಥ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಸುಳ್ಳು ಆಸಕ್ತಿಯ ದೊಡ್ಡ ಕಂಬದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ಈ ದೇಹಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ದುಃಖಾರ್ಭಕಕೃತಾಕ್ರನ್ದಂ ಸುಖಶಯ್ಯಾಮನೋಹರಮ್ । ದುರೀಹಾದಗ್ಧದಾಸೀಕಂ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಹಸಿವು ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ನೋವಿನ ಅಳಿಕೆಯಿಂದ ಗೋಜುಗೊಳ್ಳುವ, ಹೊರಗೆ ನೋಡಲು ಸುಖಕರವಾದ ಹಾಸಿಗೆಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುವ, ಆದರೆ ವ್ಯರ್ಥ ಆಸೆಗಳಿಂದ ದಾಸಿಯು ಸುಟ್ಟಿರುವ ಈ ದೇಹಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ಮಲಾಢ್ಯವಿಷಯವ್ಯೂಹಭಾಣ್ಡೋಪಸ್ಕರಸಙ್ಕಟಮ್ । ಅಜ್ಞಾನಕ್ಷಾರವಲಿತಂ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಕಳಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಿಷಯಗಳ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ವಿಷದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿರುವ ಈ ದೇಹಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ಗುಲ್ಫಗುಲ್ಗುಲುವಿಶ್ರಾನ್ತಜಾನೂಚ್ಚಸ್ತಮ್ಭಮಸ್ತಕಮ್ । ದೀರ್ಘದೋರ್ದಾರುಸುದೃಢಂ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಈ ದೇಹವೆಂಬ ಮನೆಗೆ, ಕಾಲುಗಳು ಗುಳ್ಫದ ಮೇಲೆ ನೆಲಸಿವೆ, ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ತಂಬೆಗಳಂತೆ, ತಲೆ ಮೇಲ್ಭಾಗವಾಗಿದೆ, ಕೈಗಳು ಉದ್ದವಾಗಿಯೂ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿಯೂ ಮರದಂತೆ ಕಠಿಣವಾಗಿವೆ. ಇಂತಹ ದೇಹದ ಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಕಟಾಕ್ಷಗವಾಕ್ಷಾನ್ತಃಕ್ರೀಡತ್ಪ್ರಜ್ಞಾಗೃಹಾಙ್ಗನಮ್ । ಚಿನ್ತಾದುಹಿತೃಕಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಓ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ, ಈ ದೇಹದ ಮನೆಗೆ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಿಟಕಿಗಳಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ, ಬುದ್ಧಿಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆಗಳು ಆಟವಾಡುತ್ತಿವೆ, ಚಿಂತೆ ಎಂಬ ಮಗಳು ಇದೆ. ಇಂತಹ ದೇಹದ ಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ಮೂರ್ಧಜಚ್ಛಾದನಚ್ಛನ್ನಕರ್ಣಶ್ರೀಚನ್ದ್ರಶಾಲಿಕಮ್ । ಆದೀರ್ಘಾಙ್ಗುಲಿನಿರ್ಯೂಹಂ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಈ ದೇಹದ ಮನೆಗೆ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂದಲು ಮೇಳದಂತೆ ಮುಚ್ಚಿದೆ, ಕಿವಿಗಳು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ಗೋಪುರಗಳಾಗಿವೆ, ಉದ್ದವಾದ ಬೆರಳುಗಳು ಹೊರಗೆ ಚಾಚಿಕೊಂಡಿವೆ. ಇಂತಹ ದೇಹದ ಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ಸರ್ವಾಙ್ಗಕುಡ್ಯಸಞ್ಜಾತಘನರೋಮಯವಾಙ್ಕುರಮ್ । ಸಂಶೂನ್ಯಪೀಠಪಿಠಿರಂ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಈ ದೇಹದ ಮನೆಗೆ, ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಟ್ಟವಾದ ಕೂದಲು ಮೊಳೆಗಳಾಗಿ ಬೆಳೆದಿವೆ, ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಆಸನವಿದೆ. ಇಂತಹ ದೇಹದ ಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ನಖೋರ್ಣನಾಭನಿಲಯೈಶ್ ಶಾರಮ್ ಆರಣಿತಾನ್ತರಮ್ । ಭಾಙ್ಕಾರಕಾರಿಪವನಂ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಈ ದೇಹವೆಂಬ ಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಇದರಲ್ಲಿ ಗರಿಗಳು, ಎಲುಬುಗಳು, ನಾಭಿ ಇವು ನೆಲೆಯಾಗಿ, ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಅಂತರಗಳು ಮರದಂತೆ ಇದ್ದು, ವಿವಿಧ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ವಾಯುವು ಇದನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರವೇಶನಿರ್ಗಮವ್ಯಗ್ರವಾತವೇಗಮ್ ಅನಾರತಮ್ । ವಿತತಾಕ್ಷಗವಾಕ್ಷಂ ಚ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಈ ದೇಹಮನೆಗೆ ನನಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸದಾ ತೆರೆದ ಕಿಟಕಿಗಳಂತೆ ಇವೆ, ಉಸಿರಾಟದ ವಾಯು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒಳಹೊಕ್ಕು ಹೊರಬರುತ್ತಾ ಸದಾ ಚಂಚಲವಾಗಿದೆ.
ಜಿಹ್ವಾಮರ್ಕಟಿಕಾಕ್ರಾನ್ತವದನದ್ವಾರಭೀಷಣಮ್ । ದೃಷ್ಟದನ್ತಾಸ್ಥಿಶಕಲಂ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಈ ದೇಹಮನೆ ನನಗೆ ಮೆಚ್ಚಿನದು ಅಲ್ಲ. ಬಾಯ್ದ್ವಾರ ಭಯಂಕರವಾಗಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಕಪಿಮಾಡಿದಂತೆ ಚಲಿಸುವ ನಾಲಿಗೆ ಇದೆ, ಹಲ್ಲು ಮತ್ತು ಎಲುಬುಗಳ ತುಂಡುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ತ್ವಕ್ಸುಧಾಲೇಪಮಸೃಣಂ ಯನ್ತ್ರಸಞ್ಚಾರಚಞ್ಚಲಮ್ । ಮನೋಽಮನ್ದಾಖುನೋತ್ಖಾತಂ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಈ ದೇಹಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಚರ್ಮವು ಮೆತ್ತಗಿನ ಲೇಪನದಂತೆ, ದೇಹ ಸದಾ ಯಂತ್ರದಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆ, ಮನಸ್ಸು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಯಕೆ ಎಂಬ ಉರಿ ಮುಳ್ಳಿನಿಂದ ಉಣೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ.
ಸ್ಮಿತದೀಪಪ್ರಭಾಭಾಸಿ ಕ್ಷಣಮ್ ಆನನ್ದಸುನ್ದರಮ್ । ಕ್ಷಣಂ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಪ್ರಭಾಪೂರೈರ್ ನೇಷ್ಟಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನನ್ನ ದೇಹವು ನಗುವಿನ ದೀಪದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಆನಂದದಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷಣ ಬೆಳಕಿನ ಹೊಳೆಯು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದಾದರೂ, ಈ ಮಾಂಸದ ಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ಸಮಸ್ತರೋಗಾಯತನಂ ವಲೀಪಲಿತಪತ್ತನಮ್ । ಸರ್ವಾಧಿಸಾರಙ್ಗವನಂ ನೇಷ್ಟಂ ಮಮ ಕಲೇವರಮ್
ನನ್ನ ದೇಹವೆಂದರೆ ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳ ಮನೆ, ಮುಡಿಪು ಮತ್ತು ಹದಗೆಟ್ಟ ಕೂದಲುಗಳ ಹಳ್ಳಿ, ಎಲ್ಲ ಬಾಧೆಗಳ ಕಾಡು; ಇದು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ.
ಅಕ್ಷರ್ಕ್ಷಕ್ಷೋಭವಿಷಮಾ ಶೂನ್ಯಾ ನಿಸ್ಸಾರಕೋಟರಾ । ತಮೋಗಹನಹೃತ್ಕುಞ್ಜಾ ನೇಷ್ಟಾ ದೇಹಾಟವೀ ಮಮ
ಇದು ಒಳಗೆ ಖಾಲಿ, ಬಾಯಿಯಿಲ್ಲದ ಕೊಳವೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ತೊಂದರೆಯಿಂದ ಕಿರಿಕಿರಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಾಡು; ಈ ದೇಹದ ಅರಣ್ಯ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ದೇಹಾಲಯಂ ಧಾರಯಿತುಂ ನ ಶಕ್ತೋ ಽಸ್ಮಿ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ । ಪಙ್ಕಮಗ್ನಂ ಸಮುದ್ಧರ್ತುಂ ಗಜಮ್ ಅಲ್ಪಬಲೋ ಯಥಾ
ಮಹಾನಭಾವರೆ, ಈ ದೇಹದ ಮನೆಗೆ ನಾನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಕಡಿಮೆ ಶಕ್ತಿಯವನು ಕೆಸರುಪಾಲಾದ ಆನೆಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಾಗದಂತೆ.
ಕಿಂ ಶ್ರಿಯಾ ಕಿಂ ಚ ಕಾಯೇನ ಕಿಂ ಕಾಮೇನ ಕಿಮ್ ಈಹಯಾ । ದಿನೈಃ ಕತಿಪಯೈರ್ ಏವ ಕಾಲಸ್ ಸರ್ವಂ ನಿಕೃನ್ತತಿ
ಸಂಪತ್ತು, ದೇಹ, ಆಸೆ, ಪ್ರಯತ್ನ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಏನು ಉಪಯೋಗ? ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
ರಕ್ತಮಾಂಸಮಯಸ್ಯಾಸ್ಯ ಸಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯನ್ತರಂ ಮುನೇ । ನಾಶೈಕಧರ್ಮಿಣೋ ಬ್ರೂಹಿ ಕೇವ ಕಾಯಸ್ಯ ರಮ್ಯತಾ
ಮುನಿಯೇ, ಈ ದೇಹ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಮಾಂಸದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ, ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದೇ ಅದರ ಗುಣ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂತೋಷವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ.
ಮರಣಾವಸರೇ ಕಾಯಾ ಜೀವಂ ನಾನುಸರನ್ತಿ ಯೇ । ತೇಷು ತಾತ ಕೃತಘ್ನೇಷು ಕೇವಾಸ್ಥಾ ವತ ಧೀಮತಃ
ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇಹ ಆತ್ಮದ ಜೊತೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ತಂದೆ, ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಇಂತಹ ಕೃತಘ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಯಾವ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಇಡಬಹುದು?
ಮತ್ತೇಭಕರ್ಣಾಗ್ರಚಲಃ ಕಾಯೋ ಲಮ್ಬಾಮ್ಬುಭಙ್ಗುರಃ । ನ ಸನ್ತ್ಯಜತಿ ಮಾಂ ಯಾವತ್ ತಾವದ್ ಏನಂ ತ್ಯಜಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಮತ್ತಾದ ಆನೆಯ ಕಿವಿಯ ತುದಿಯಂತೆ ಕಂಪಿಸುವ, ನೀರಿನ ಹನಿಯಂತೆ ಬಲಹೀನವಾದ ಈ ದೇಹ ನನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಪವನಸ್ಪನ್ದತರಲಃ ಪೇಲವಃ ಕಾಯಪಲ್ಲವಃ । ಜರ್ಜರಸ್ ತನುವೃತ್ತಶ್ ಚ ನೇಷ್ಟೋ ಽಯಂ ಕಟುನೀರಸಃ
ಈ ದೇಹವು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲೆಯುವ ನಾಜೂಕಾದ ಎಲೆಹೋಲೆಯಂತೆ, ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದು, ಹಳೆಯದಾಗಿ, ಸೊಪ್ಪಾದಂತೆ ಬಲಹೀನವಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ರುಚಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಕಠಿಣವೂ ಹೌದು, ಇಂತಹ ದೇಹವನ್ನು ಯಾರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ?
ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪೀತ್ವಾ ಚಿರಂ ಕಾಲಂ ಬಾಲಪಲ್ಲವಪೇಲವಮ್ । ತನುತಾಮ್ ಏತ್ಯ ಯತ್ನೇನ ವಿನಾಶಮ್ ಅನುಧಾವತಿ
ಎಷ್ಟು ದಿನ ಊಟಮಾಡಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ, ಈ ಎಲೆಹೋಲೆಯ কোমಲ ದೇಹ ಕೊನೆಗೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟು ಕೂಡ ಕ್ಷಯದ ಕಡೆಗೆ ಓಡುತ್ತದೆ.
ತಾನ್ಯ್ ಏವ ಸುಖದುಃಖಾನಿ ಭಾವಾಭಾವಮಯಾನ್ಯ್ ಅಸೌ । ಭೂಯೋ ಽಪ್ಯ್ ಅನುಭವನ್ ಕಾಯಃ ಪ್ರಾಕೃತೋ ಹಿ ನ ಲಜ್ಜತೇ
ಈ ದೇಹವು ಇರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿಕೆಯ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಸಂತೋಷ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಲಜ್ಜೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಸುಚಿರಂ ಪ್ರಭುತಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಸಂಸೇವ್ಯ ವಿಭವಶ್ರಿಯಮ್ । ನೋಚ್ಛ್ರಾಯಮ್ ಏತಿ ನ ಸ್ಥೈರ್ಯಂ ಕಾಯಃ ಕಿಮ್ ಇತಿ ಪಾಲ್ಯತೇ
ಬಹುಕಾಲ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ ಈ ದೇಹಕ್ಕೆ ಯಾವ ಮಹತ್ವವೂ ಸ್ಥಿರತೆಯೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಇದನ್ನು ಯಾಕೆ ಕಾಯಬೇಕು?
ಜರಾಕಾಲೇ ಜರಾಮ್ ಏತಿ ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇ ತಥಾ ಮೃತಿಮ್ । ಸಮಮ್ ಏವಾವಿಶೇಷಜ್ಞಃ ಕಾಯೋ ಭೋಗಿದರಿದ್ರಯೋಃ
ಹಳೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈ ದೇಹ ಹಳೆಯದಾಗುತ್ತದೆ; ಸಾಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ತೇ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಭೋಗವಂತನಿಗೂ, ಬಡವನಿಗೂ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭೇದವೂ ಇಲ್ಲ.
ಸಂಸಾರಾಮ್ಭೋಧಿಜಠರೇ ತೃಷ್ಣಾಕುಹರಕಾನ್ತರೇ । ಸುಪ್ತಸ್ ತಿಷ್ಠತಿ ಮುಕ್ತೇಹೋ ಮೂಕೋ ಽಯಂ ಕಾಯಕಚ್ಛಪಃ
ಸಂಸಾರದ ಸಮುದ್ರದ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಆಸೆಯ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ, ಈ ದೇಹ ಎಂಬ ಮೂಕ ಕಪ್ಪೆ ಮುಕ್ತಿಯು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ.