ಧೂಲ್ಯಾಪಿ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯತೇ ಯಾ ತಾಮ್ ಅಪಿ ದ್ರುಮಲತಾದಯಃ । ಮಹಾತಪಸ್ವಿನೀಂ ಸೂಚೀಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ನೋತ್ಕಣ್ಠಯನ್ತಿ ಕೇ
ಆಕೆ ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಮರಗಳು, ಬೆಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳು ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿನಿ ಸೂಚಿಯನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಬೇಸರಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಸ್ಥಿರಬದ್ಧಪದಾಮ್ ಏನಾಂ ಸುಮನೋವೃತ್ತಿಮ್ ಉತ್ಥಿತಾಮ್ । ಅನಿಲಾಃ ಕ್ಷೋಭಯಾಂ ಚಕ್ರುರ್ ಮುಖನಿರ್ಗತಭಾಙ್ಕೃತೈಃ
ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತು, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮೇಲೇಳಿದ್ದ ಆಕೆಯನ್ನು, ಗಾಳಿಗಳು ತಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದವು.
ಪ್ರಸೂತಾನಿ ಭವಿಷ್ಯಾಮೋ ನಿಗೀರ್ಣಾನ್ಯ್ ಅನಯಾಚಿರಮ್ । ಕೌಸುಮಾನಿ ರಜಾಂಸ್ಯ್ ಅಸ್ಯಾ ಇತ್ಯ್ ಆಸ್ಯಂ ಪರ್ಯಪೂಪುರನ್
'ನಾವು ಹುಟ್ಟುತ್ತೇವೆ, ಬದುಕುತ್ತೇವೆ, ಬೇಗನೆ ಈಕೆಯ ಮೂಲಕ ನುಂಗಲ್ಪಡುವೆವು' ಎಂದು ಹೂವಿನ ಧೂಳುಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಅವು ಆಕೆಯ ಬಾಯನ್ನು ತುಂಬಿದವು.
ತಪೋಹರೇನ್ದ್ರಪ್ರಹಿತವಾತನುನ್ನಾಮಿಷಂ ರಜಃ । ತಯಾ ತ್ವ್ ಅಹೃತ್ತ್ವವ್ಯಾಜೇನ ನ ನಿಗೀರ್ಣಂ ಮುಖೇ ಽಪಿ ಸತ್
ತಪಸ್ವಿಗಳ ರಾಜನಾದ ಇಂದ್ರನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಆ ಧೂಳು ಎದ್ದರೂ, ಅದು ಅವಳ ಬಾಯಿಗೆ ಹೋದಂತಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವಳು ಅದನ್ನು ನುಂಗಲಿಲ್ಲ.
ನ ನಿಗೀರ್ಣವತೀ ತಾನಿ ರಜಾಂಸಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯಾ । ಅನ್ತಸ್ಸಾರತಯಾ ಕಾರ್ಯಂ ಲಘವೋ ಽಪ್ಯ್ ಆಪ್ನುವನ್ತಿ ಹಿ
ಅವಳು ಆ ಧೂಳನ್ನು ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ನುಂಗಲಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢತೆ ಇದ್ದಾಗ, ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಗಳೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ಪಿಬನ್ತ್ಯ್ ಆಸ್ಯಸಂಸ್ಥಾನಿತಯಾ ಪುಷ್ಪರಜಾಂಸ್ಯ್ ಅಪಿ । ವಿಸ್ಮಯಂ ಪವನಃ ಪ್ರಾಪ ಸುಮೇರೂನ್ಮೂಲನಾಧಿಕಮ್ । ಆಶಿರಃಪಿಹಿತಾ ಪಙ್ಕೈಃ ಪೂರಿತಾಪಿ ಮಹಾಜಲೈಃ
ಅವಳ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದ ಹೂವಿನ ಧೂಳನ್ನೂ ಅವಳು ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಪವನು ಕೂಡ, ಸುವರ್ಣ ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿದಾಗಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು. ಏಕೆಂದರೆ, ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ದೊಡ್ಡ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದರೂ, ಅವಳು ಅಚಲವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಳು.
ವಿಧುತಾಪಿ ಬೃಹದ್ವಾತೈಸ್ ತ್ರಾಸಿತಾಪಿ ತಡಿದ್ಭ್ರಮೈಃ । ಉದ್ಧೂಲಿತಾಪಿ ಜಲದೈಃ ಕ್ಷೋಭಿತಾಪ್ಯ್ ಅಭ್ರಗರ್ಜಿತೈಃ
ಬಲವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ತೂಗಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಮಿಂಚಿನ ಹೊಳೆಯಾಟದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡರೂ, ಮೋಡಗಳಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಗರ್ಜಿಸುವ ಮೋಡಗಳ ಶಬ್ದದಿಂದ ಕದಡಲ್ಪಟ್ಟರೂ,
ಅಪಿ ವರ್ಷಸಹಸ್ರೈಸ್ ಸಾ ಚಿತ್ತಸ್ಥದೃಢನಿಶ್ಚಯಾ । ಪಟ್ಟಗಣ್ಡಕಸುಪ್ತೇವ ನಾಕಮ್ಪತ ತಪಸ್ವಿನೀ
ಆಕೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲವೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಳು. ಕಲ್ಲಿನ ಹುರಳಿಯಂತೆಯೇ ಅಚಲವಾಗಿ, ಏನೂ ಕದಲದೆ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನಳಾಗಿ ಉಳಿದಳು.
ನಿವೃತ್ತಾಯಾ ಬಹಿಸ್ಸ್ಪನ್ದಾದ್ ಅಥ ಕಾಲೇ ಽಸಹಾಗತೇ । ವಿಚಾರಯನ್ತ್ಯಾಸ್ ತಸ್ಯಾಸ್ ಸ್ವಮ್ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವಂ ಸ್ವಚೇತನಮ್
ಹೊರಗಿನ ಚಲನೆಗಳು ನಿಂತು, ಸಮಯ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಆಕೆ ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಚೇತನೆಯನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ಜ್ಞಾನಾಲೋಕಸ್ ಸಮುದಭೂತ್ ಸಾ ಪರಾವರದರ್ಶಿನೀ । ಬಭೂವ ನಿರ್ಮಲಾ ಸೂಚೀ ಚಿತ್ಸೂಚೀ ಪಾವನೀ ಪರಮ್
ಜ್ಞಾನಪ್ರಕಾಶವು ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ಉದಯವಾಯಿತು. ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವಳು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಆಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧಳಾಗಿ, ಚೇತನೆಯ ಸೂಚಿಯಂತೆ, ಅತ್ಯಂತ ಪಾವನಳಾಗಿ ಬದಲಾದಳು.
ಜಾತಾ ವಿದಿತವೇದ್ಯಾ ಸಾ ಸ್ವಯಮ್ ಏವ ತಯಾ ಧಿಯಾ । ತಪಸಾ ದುಷ್ಕೃತೇ ಕ್ಷೀಣೇ ಸೂಚೀ ಸ್ವಮುಖಸೂಚನೀ
ಆಕೆ ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅರಿತುಕೊಂಡಳು. ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಯವಾದಾಗ, ಆ ಸೂಚಿಯಂತೆ ಇದ್ದ ಆಕೆ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿತು.
ಇತಿ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸಾಕರೋದ್ ದಾರುಣಂ ತಪಃ । ಸಪ್ತ ಸಪ್ತಮಹಾಲೋಕಸನ್ತಾಪಕರಮ್ ಉನ್ಮುಖೀ
ಹೀಗೆ, ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಕೆ ಏಳು ಮಹಾಲೋಕಗಳ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ, ಭಯಂಕರವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಭೂಮಿಗೆ ಭಾರೀ ಉಷ್ಣತೆ ತಂದಳು.
ತಸ್ಯಾಃ ಕಲ್ಪಾಗ್ನಿಭೀಮೇನ ತಪಸಾ ಹಿಮವಾನ್ ಗಿರಿಃ । ಬಭೂವ ತೇನ ಜ್ವಲಿತೋ ಜಜ್ವಾಲೇವ ತತೋ ಜಗತ್
ಆಕೆಯ ತಪಸ್ಸಿನ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವೇ ಕಲ್ಪಾಂತದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯಿತು; ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಜಗತ್ತೂ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡಿತು.
ಕಸ್ಯೇದಂ ತಪಸಾಕ್ರಾನ್ತಂ ಜಗದ್ ಇತ್ಯ್ ಅಥ ವಾಸವಃ । ನಾರದಂ ಪರಿಪಪ್ರಚ್ಛ ಸ ತಸ್ಯಾಕಥಯಚ್ ಚ ತತ್
ಆಗ ಇಂದ್ರನು, ಈ ಜಗತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದೂ, ಇದು ಯಾರ ತಪಸ್ಸು ಎಂದು ನಾರದನನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ನಾರದನು ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.
ಸಪ್ತ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸೂಚೀ ದೀರ್ಘತಪಸ್ವಿನೀ । ಮಯಾ ವಿಜ್ಞಾತದೇಹಾಸೌ ತೇನೇದಂ ಜ್ವಲಿತಂ ಜಗತ್
ಏಳು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ದೀರ್ಘ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸೂಚಿಯೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ; ಅವಳ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತು ಹೀಗೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ.
ನಾಗಾಶ್ ಶ್ವಸನ್ತಿ ವಿದಲನ್ತಿ ನಗಾಃ ಪತನ್ತಿ ವೈಮಾನಿಕಾ ಜಲದವಾರಿಧಯಃ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ । ಶೋಷಂ ದಿಶೋ ಽರ್ಕಸಹಿತಾ ಮಲಿನೀಭವನ್ತಿ ಸೂಚ್ಯೇನ್ದ್ರ ಪಶ್ಯ ತಪಸಾ ಕ್ಷಯಮಾಯಯೈವ
ಹಾವುಗಳು ಸಿಡಿದು ಹಾರಾಡುತ್ತಿವೆ, ಪರ್ವತಗಳು ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿವೆ, ಆಕಾಶದ ದೇವತೆಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ, ಮೋಡಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳು ಅತ್ತೆ ಹೋಗಿವೆ; ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನೂ ಒಣಗಿ ಕಳೆಗುಂದಿವೆ. ಇಂದ್ರನೇ, ತಪಸ್ಸಿನ ಮೋಹದಿಂದ ಹೇಗೆ ನಾಶವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡು.
ಕರ್ಕಟೀಕಟುವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಸರ್ವಮ್ ಆಕರ್ಣ್ಯ ವಾಸವಃ । ನಾರದಂ ಪರಿಪಪ್ರಚ್ಛ ಪುನರ್ಜಾತಕುತೂಹಲಃ
ಕರ್ಕಟಿಯ ಕಠಿಣ ಕಥೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿದ ಇಂದ್ರನು, ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಾರದನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನೆಮಾಡಿದನು.
ಸೂಚೀವೃತ್ತಪಿಶಾಚೀತ್ವಂ ತಪಸೋಪಾರ್ಜ್ಯ ತತ್ ತಯಾ । ಕರ್ಕಟ್ಯಾ ಹಿಮವತ್ಕುಕ್ಷ್ಯಾಂ ಕೇ ಭುಕ್ತಾ ವಿಭವಾ ಮುನೇ
ಮುನಿಯೇ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕರ್ಕಟಿಯು ಸೂಚಿಯ ರೂಪದ ಪಿಶಾಚಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಹಿಮವಂತನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಯಾರನ್ನು ತಿಂದುಬಿಟ್ಟಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು.
ಜೀವಸೂಚೀ ಪಿಶಾಚೀತ್ವಂ ಗತಾ ಯಾ ಶೂಕಪೇಲವಮ್ । ಅಸೀತ್ ಕಾರ್ಷ್ಣಾಯಸೀ ಸೂಚಿಸ್ ತಸ್ಯಾಸ್ ಸ್ವಮ್ ಅವಲಮ್ಬನಮ್
ಜೀವರೂಪದ ಸೂಚಿ ಪಿಶಾಚಿಯಾಗಿಯೇ, ಆಕೆ ಗಿಳಿಯ ಸೊಪ್ಪಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು; ಆಕೆಗೆ ಆಧಾರವಾದುದು ಕಪ್ಪು ಕಬ್ಬಿಣದ ಸೂಚಿಯೇ ಆಗಿತ್ತು.
ತತ್ ಸ್ವಮ್ ಆಲಮ್ಬನಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವ್ಯೋಮವಾತರಥಸ್ಥಯಾ । ಪ್ರಾಣಮಾರುತಮಾರ್ಗೇಣ ತಯಾ ದೇಹಪ್ರವಿಷ್ಟಯಾ
ಆ ಆಧಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆಕೆ ಗಾಳಿಯೂ ಆಕಾಶದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಪ್ರಾಣವಾಯುವಿನ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ದೇಹದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.
ಸರ್ವಾಸಾಮ್ ಅನ್ತ್ರತನ್ತ್ರೀಣಾಂ ಸ್ನಾಯುಮೇದೋವಸಾಸೃಜಾಮ್ । ರನ್ಧ್ರೇಷು ಪಕ್ಷಿಣ್ಯೇವಾನ್ತರ್ ನಿಲೀನಂ ಮಲಿನಾಙ್ಗಯಾ
ಎಲ್ಲ ನಾಡಿಗಳು, ಸ್ನಾಯುಗಳು, ನರಗಳು, ಕೊಬ್ಬು ಮತ್ತು ರಕ್ತದೊಳಗಿನ ಸಿಡುಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಆಕೆ ತನ್ನ ಮಾಲಿನ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಅಡಗಿಕೊಂಡಳು.
ಯಸ್ಯಾಂ ನಾಡ್ಯಾಂ ನ ಯೋ ವಾಯುರ್ ಮಾತಿ ತತ್ ತಾಮ್ ಉಪೇತಯಾ । ತತ್ರ ಶೂಲಂ ಕೃತಂ ಮೂಲಂ ನ್ಯಗ್ರೋಧಾಗ್ರ ಇವೋತ್ಕಟಮ್
ಯಾವ ನಾಡಿಯಲ್ಲಿ ವಾಯು ಹರಡುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ನೋವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆ ತಂದಳು; ಅದು ಅಶ್ವತ್ಥ ಮರದ ಬೇರು ಹೀಗೆಯೇ ಬಲವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದಂತೆ.
ತಚ್ ಛರೀರೇನ್ದ್ರಿಯೈಸ್ ತಾನಿ ತಥಾನ್ಯಾನಿ ಬಹೂನಿ ಚ । ಭುಕ್ತಾನಿ ನರಮಾಂಸಾನಿ ಭೋಜನಾನ್ಯ್ ಉಚಿತಾನಿ ಚ
ಆ ದೇಹ ಮತ್ತು ಅದರ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲಕ, ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ದೇಹಗಳ ಮೂಲಕ, ಆಕೆ ಮಾನವನ ಮಾಂಸವನ್ನು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ತಕ್ಕ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದಳು.
ಸುಪ್ತಂ ವಿವಲಿತಾನಲ್ಪಮಾಲಯಾ ಮುಗ್ಧಬಾಲಯಾ । ಕಾನ್ತವಕ್ಷಸ್ಸ್ಥಲಸ್ಯೂತಮ್ಲಿಷ್ಟಪತ್ತ್ರಕಪೋಲಯಾ
ಆಕೆ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದಳು, ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ತಿರುಗಿದಳು, ಹಾರವು ಜಾರಿಹೋಗಿತ್ತು, ಮೃದುವಾದ ಬಾಲೆಯು ಪ್ರಿಯಕರನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕೋಮಲವಾದ ಕಪೋಲಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
ವಿಹೃತಂ ವೀತಶೋಕಾಸು ವಿಹಙ್ಗ್ಯಾ ವನವೀಥಿಷು । ಕಲ್ಪದ್ರುಮೋತ್ಥಪುಷ್ಪಾಭ್ರದ್ವಿಗುಣಾಮ್ಭೋದಪಙ್ಕ್ತಿಷು
ಆಕೆ ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಅರಣ್ಯದ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದಳು, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಪುಷ್ಪಮೇಘಗಳ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ, ಎರಡುಪಟ್ಟು ಅದ್ಭುತವಾದ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ.
ಪೀತ ಆಮೋದಿಮನ್ದಾರಮಕರನ್ದಕಣಾಸವಃ । ವನೇಷ್ವ್ ಅಮರಶೈಲಾನಾಮ್ ಅಲಿನ್ಯಾಲಿನಿಲೀನಯಾ
ಅಮರಪರ್ವತಗಳ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಮಕರಂದದ ಸುಗಂಧದ ರಸವನ್ನು, ಮಂದಾರ ಹೂಗಳಿಂದ, ಜೇನುಗೂಡಿನ ನಡುವೆ ಮರೆತು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಚರ್ವಿತಾನಿ ಶವಾಙ್ಗಾನಿ ಗೃಧ್ರಗರ್ವಾತಿವೃದ್ಧಯಾ । ಖಡ್ಗಯಷ್ಟ್ಯೇವ ಸಙ್ಗ್ರಾಮೇ ವೀರಾಙ್ಗಾನಿ ಜವೇದ್ಧಯಾ
ಅವಳು ಹಳೆಯ ಗಿಡುಗದಂತೆ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೆರೆದಂತೆ, ಶವದ ಅಂಗಾಂಶಗಳನ್ನು ಚವಚವನೆ ತಿಂದಳು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗದಂತೆ, ವೀರರ ದೇಹಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ನುಂಗಿದಳು.
ಸರ್ವಾಙ್ಗಕೋಶನಾಡೀಷು ದಿಕ್ಷ್ವ್ ಇವಾನಿಲಲೇಖಯಾ । ಉಡ್ಡೀನಮ್ ಅವಡೀನಂ ಚ ಕಾಕ್ಯೇವ ವ್ಯೋಮವೀಥಿಷು
ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ನಾಡಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ, ಗಾಳಿಯ ಹಾದಿಯಂತೆ, ಆಕೆ ಎತ್ತಿತಳಿಯುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆ ಆಕಾಶದ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುವ ಕಾಗೆಯಂತೆ ಮೇಲ್ಕೀಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ವಿರಾಡಾತ್ಮಹೃದಿ ಪ್ರಾಣಾ ವಾತಸ್ಕನ್ಧಾಸ್ ಸ್ಫುರನ್ತಿ ಖೇ । ಯಥಾ ತಥಾ ಪ್ರಸ್ಫುರಿತಂ ಪ್ರತಿ ದೇಹಗೃಹಂ ತಯಾ
ವಿಶ್ವರೂಪಾತ್ಮನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಗಳು ಗಾಳಿಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆಯೇ ಆಕೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇಹರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಸರ್ವಪ್ರಾಣಿಶರೀರೇಷು ಭ್ರಾನ್ತಂ ಚಿಚ್ಛಕ್ತಿದುಷ್ಟಯಾ । ದೀಪಪ್ರಭಾಭಾಸಿತಯಾ ಗೃಹಿಣ್ಯೇವ ಸ್ವಸದ್ಮಸು
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಚೇತನಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬದಲಾಗಿ, ಮನೆಯಲ್ಲೇ ದೀಪದ ಬೆಳಕನ್ನು ಹಂಚುವ ಗೃಹಿಣಿಯಂತೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾಳೆ.