ಸೂಕ್ಷ್ಮದೃಶ್ಯಾ ವೇಧದಾತ್ರೀ ಕ್ಷಣಾದ್ ವಿಸ್ಮೃತಿಮ್ ಏತಿ ವಾ । ತೀಕ್ಷ್ಣಾ ಭೇದಕರೀ ಕ್ರೂರಾ ಸೂಚಿಚೇಷ್ಟೇವ ದೈವಿಕೀ
ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಕಾಣುವ, ತಕ್ಷಣವೇ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವ piercer, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೆನಪು ಮರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಅದು ತುಂಬಾ ತೀಕ್ಷ್ಣ, ಹೃದಯವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವಂತದ್ದು, ಕ್ರೂರವೂ ಆಗಿದೆ—ಒಂದು ದೈವಿಕ ಸೂಜಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.
ತನ್ತುವೇಧನಮಾತ್ರೇಣ ಹತೋ ಽನ್ಯ ಇತಿ ತೋಷಿತಾ । ದುರ್ಜನೋ ಯೇನ ತೇನೈವ ನಾಶಿತೋ ವೇತ್ತಿ ದುಷ್ಟತಾಮ್
ಒಬ್ಬ ದುಷ್ಟನು, ಕೇವಲ ದಾರವನ್ನು ತಿವಿದು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ನೋವು ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಸಂತೋಷಪಡುವನು. ಅವನು ತನ್ನ ದುಷ್ಟತನವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಯಾರನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನಷ್ಟೇ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಪಙ್ಕೇ ಮಜ್ಜತಿ ಯಾತಿ ಖೇ ವಿಹರತಿ ವ್ಯೋಮಾನಿಲೈರ್ ದಿಕ್ತಟಾಞ್ ಶೇತೇ ಪಾಂಸುಷು ಭೂತಲೇ ಪಥಿ ಗೃಹೇ ಹಟ್ಟೇ ವನೇ ಽನ್ತಃಪುರೇ । ಹಸ್ತೇ ಶ್ರೋತ್ರಸರೋರುಹೇ ಽಥ ಮೃದುನಿ ಸ್ವಸ್ಥೋರ್ಣಿಕಾಗಣ್ಡಕೇ ರನ್ಧ್ರೇ ಕಾಷ್ಠಮೃದಾಂ ಚ ನಾಡಿಹೃದಯೇ ದ್ರವ್ಯಾತ್ಮಸತ್ತೈವ ಸಾ
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತವತ್ಯ್ ಅಥ ಮುನೌ ದಿವಸೋ ಜಗಾಮ ಸಾಯನ್ತನಾಯ ವಿಧಯೇ ಽಸ್ತಮ್ ಇನೋ ಜಗಾಮ । ಸ್ನಾತುಂ ಸಭಾ ಕೃತನಮಸ್ಕರಣಾ ಜಗಾಮ ಶ್ಯಾಮಾಕ್ಷಯೇ ರವಿಕರೈಶ್ ಚ ಸಹಾಜಗಾಮ
ಮುನಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಆ ದಿನವು ಸಾಯಂಕಾಲದತ್ತ ಸಾಗಿತು; ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಯವಾಯಿತು. ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು, ಸೂರ್ಯನ ಮಂಕಾದ ಕಿರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು.
ಅಥ ಸಾ ಬಹುಕಾಲೇನ ಕರ್ಕಟೀ ನಾಮ ರಾಕ್ಷಸೀ । ಸರ್ವೇಷಾಂ ನರಮಾಂಸಾನಾಂ ನೂನಂ ತೃಪ್ತಿಮ್ ಉಪಾಯಯೌ
ಅನಂತರ, ಬಹು ಕಾಲದ ನಂತರ, ಕರ್ಕಟಿಯೆಂಬ ರಾಕ್ಷಸಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಮಾನವರ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತೃಪ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಪೂರ್ವೇಣೈವ ಕಿಲಾಹ್ನಾ ಸಾ ತೃಪ್ತಾ ರುಧಿರಬಿನ್ದುನಾ । ಸೂಚ್ಯಾಂ ಕಿಮ್ ಇವ ಮಾತ್ಯ್ ಅನ್ತಸ್ ತೃಷ್ಣಾಸೂಚಿಸ್ ತು ದುರ್ಭರಾ
ಹೌದು, ಹಿಂದಿನ ದಿನವಷ್ಟೇ ಆಕೆ ಒಂದು ರಕ್ತದ ಹನಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು; ಆದರೆ ಒಳಗಿರುವ ಬಾಯಾರಿಕೆಯ ಸೂಚಿಯನ್ನು ತುಂಬುವುದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟವೋ!
ಚಿನ್ತಯಾಮ್ ಆಸ ಹಾ ಕಷ್ಟಂ ಕಿಮ್ ಇದಂ ಸೂಚಿತಾಂ ಗತಾ । ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಸ್ಮಿ ಹತಶಕ್ತಿಶ್ ಚ ಮಯಿ ಗ್ರಾಸೋ ನ ಮಾತಿ ಚ
ಅವಳು ಯೋಚಿಸಿತು: 'ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ಯಾವ ದುಃಖಕರ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇನೆ! ಈಗ ನಾನು ಸೂಚಿಯಂತೆ ಸಣ್ಣದಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಹೋದಿದ್ದೇನೆ, ಒಂದು ತುಂಡು ಆಹಾರವನ್ನೂ ತಿನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.'
ಕ್ವ ಮೇ ತಾನಿ ವಿಶಾಲಾನಿ ಗತಾನ್ಯ್ ಅಙ್ಗಾನಿ ದುರ್ಧಿಯಃ । ಕಾಲಮೇಘವಿಲಾಸಾನಿ ವನೇ ಶೀರ್ಣಾನಿ ಪರ್ಣವತ್
ಓ ಮೂಢಮನಸೇ, ನನ್ನ ಆ ವಿಶಾಲವಾದ ಅಂಗಗಳು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದವು? ಕತ್ತಲೆ ಮೋಡಗಳ ಆಟದಿಂದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಣಗಿ ಬಿದ್ದ ಎಲೆಗಳಂತೆ ಅವು ಎಲ್ಲೋ ಕಳೆದುಹೋಗಿವೆ.
ಮಯ್ಯ್ ಅಸ್ಯಾಂ ಮನ್ದಭಾಗ್ಯಾಯಾಂ ಮನಾಗ್ ಅಪಿ ನ ಮಾತಿ ಚ । ಸ್ವಾದುಮಾಂಸರಸಗ್ರಾಸೋ ವಸಾವಾಸಿತ ಆಸವಃ
ಈ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತಿಯಾದ ನನ್ನೊಳಗೆ, ರುಚಿಕರವಾದ ಮಾಂಸದ ರಸವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಸಂತೋಷವೂ ಇಲ್ಲ, ಕೊಬ್ಬು ಮತ್ತು ರಕ್ತದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮದ್ಯದ ಮೋಜು ಕೂಡ ಉಳಿದಿಲ್ಲ.
ಪಙ್ಕೇ ಽನ್ತರ್ ವಿನಿಮಜ್ಜಾಮಿ ಪತಾಮಿ ಧರಣೀತಲೇ । ಹತಾಸ್ಮಿ ಜನಪದೌಘೈಸ್ ತಸ್ಕರೈರ್ ದಲಿತಾಸ್ಮಿ ಚ
ನಾನು ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತೇನೆ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದುಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ಜನಸಮೂಹದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತೇನೆ, ಕಳ್ಳರಿಂದ ತುಂಡಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಹಾ ಹತಾಹಮ್ ಅನಾಥಾಹಮ್ ಅನಾಶ್ವಾಸಾ ನಿರಾಸ್ಪದಾ । ದುಃಖಾದ್ ದುಃಖೇ ನಿಮಜ್ಜಾಮಿ ಸಙ್ಕಟಾತ್ ಸಙ್ಕಟೇ ಽಪಿ ಚ
ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ನಾಶವಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನನಗೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ನನಗೆ ಆಧಾರವೂ ಇಲ್ಲ, ಆಶ್ರಯವೂ ಇಲ್ಲ; ದುಃಖದಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತೇನೆ, ಸಂಕಟದಿಂದ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತೇನೆ.
ನ ಮೇ ಸಖೀ ನ ಮೇ ದಾಸೀ ನ ಮೇ ಮಾತಾ ನ ಮೇ ಪಿತಾ । ನ ಮೇ ಬನ್ಧುರ್ ನ ಮೇ ಭೃತ್ಯೋ ನ ಮೇ ಭ್ರಾತಾ ನ ಮೇ ಸುತಃ
ನನಗೆ ಗೆಳೆಯನಿಲ್ಲ, ದಾಸಿಯಿಲ್ಲ, ತಾಯಿಯಿಲ್ಲ, ತಂದೆಯಿಲ್ಲ; ನನಗೆ ಬಂಧುವಿಲ್ಲ, ಸೇವಕನಿಲ್ಲ, ಅಣ್ಣನಿಲ್ಲ, ಮಗನಿಲ್ಲ.
ನ ಮೇ ದೇಹೋ ನ ಮೇ ಸ್ಥಾನಂ ನ ಮೇ ಕಶ್ಚಿತ್ ಸಮಾಶ್ರಯಃ । ನೈಕಸ್ಥಾನಸಮಾಶ್ವಾಸೋ ಭ್ರಮಾಮಿ ವನಪರ್ಣವತ್
ನನಗೆ ದೇಹವಿಲ್ಲ, ವಾಸಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ, ಯಾರ ಮೇಲೂ ಅವಲಂಬನೆ ಇಲ್ಲ; ನಾನು ಅರಣ್ಯದ ಎಲೆ ಹೋಗೆಲ್ಲೆಡೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತೇನೆ, ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೂ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲ.
ಆಪದಾಂ ಧುರಿ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ನಿವಿಷ್ಟಾಸ್ಮಿ ಸುದಾರುಣೇ । ಅಭಾವಮ್ ಅಭಿವಾಞ್ಛಾಮಿ ಸೋ ಽಪಿ ಸಮ್ಪದ್ಯತೇ ನ ಮೇ
ನಾನು ಸಂಕಟಗಳ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತು, ತುಂಬಾ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ; ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ಅದು ಕೂಡ ನನಗೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸ್ವಕೋ ದೇಹಃ ಪರಿತ್ಯಕ್ತೋ ಮೂಢಚೇತನಯಾ ಮಯಾ । ಕಾಚಬುದ್ಧ್ಯಾ ವಿಮೂಢೇನ ಹಸ್ತಾಚ್ ಚಿನ್ತಾಮಣಿರ್ ಯಥಾ
ನನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು ನಾನು ಮೂರ್ತಿಹೀನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ, ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿಂತಾಮಣಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವವನಂತೆ, ನಾನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ಆಪತನ್ತೀ ಮನೋಮೋಹಂ ಪೂರ್ವಮ್ ಆಪತ್ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ಪಶ್ಚಾದ್ ಅನರ್ಥವಿಸ್ತಾರರೂಪೇಣ ಪ್ರವಿಜೃಮ್ಭತೇ
ಮೊದಲು ದುಃಖವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಅದು ಬಂದು, ಹೀಗೆಯೇ ಅನರ್ಥಗಳು ಒಂದಾದಮೇಲೆ ಒಂದಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಬುಸೇಷು ಪರಿಸುಪ್ತಾಸ್ಮಿ ಮಾರ್ಗೇಷು ಲುಲಿತಾಸ್ಮಿ ಚ । ವ್ರಣೇಷು ಪ್ರೇಷಿತಾಸ್ಮ್ಯ್ ಅನ್ತರ್ ಹಾ ಮೇ ದುಃಖಪರಮ್ಪರಾ
ನಾನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದೆನು, ದಾರಿಯಲ್ಲೆ here and there ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟೆನು, ಒಳಗೊಳಗೇ ಗಾಯಗಳಲ್ಲಿ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟೆನು—ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ದುಃಖಗಳ ಸರಮಾಲೆ ಯಾವತ್ತೂ ಮುಗಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಪರಪ್ರೇಷ್ಯಕರೀ ನಿತ್ಯಂ ಪರಸಞ್ಚಾರಚಾರಿಣೀ । ಪರಂ ಕಾರ್ಪಣ್ಯಮ್ ಆಯಾತಾ ಜಾತಾ ಪರವಶಾಸ್ಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ, ಇತರರ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತಾ, ನಾನು ತುಂಬಾ ದುರ್ದಶೆಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇತರರ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಭೃತಿಂ ಕರೋಮಿ ತುಚ್ಛೈವ ಸಾಪಿ ವೇಧನರೂಪಿಣೀ । ಅಹೋ ಮಮಾಲ್ಪಭಾಗ್ಯಾಯಾ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯಮ್ ಅಪಿ ದುರ್ಲಭಮ್
ನಾನು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಸಂಬಳ ಗಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಅದೂ ಸಹ ಕಷ್ಟದಿಂದಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನಂತಹ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತಿಗೆ ದುಃಖವೂ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟವೇ.
ಉತ್ಥಿತಸ್ ಸ್ಫಾರವೇತಾಲಃ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯಾಶ್ ಶಾನ್ತಿಮ್ ಏವ ಮೇ । ಸರ್ವನಾಶೋ ಧನಾದಾನೇ ಪ್ರವೃತ್ತಾಯಾ ಮಮೋದಿತಃ
ಭಯಾನಕವಾದ ವೇತಾಳ ನನ್ನೊಳಗೆ ಎದ್ದುಕೊಂಡು, ನಾನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಕೇವಲ ನಾಶವನ್ನೇ ತಂದಿದೆ; ನನ್ನ ಧನವನ್ನು ಹಂಚಲು ಹೊರಟಾಗಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಾನಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂತು.
ಕಿಮ್ ಅನ್ಧಯಾ ಮಯಾ ತಾದೃಕ್ ಸನ್ತ್ಯಕ್ತಂ ತನ್ ಮಹಾವಪುಃ । ಯಥಾ ನಾಶೇನ ವಾ ಭಾವ್ಯಂ ತಥೋದೇತ್ಯ್ ಅಶುಭಾ ಮತಿಃ
ನಾನು ಎಷ್ಟು ಅಂಧನೋ, ಆ ಮಹಾ ದೇಹವನ್ನು ಯಾಕೆ ಬಿಟ್ಟೆನು? ನಾಶವು ತಪ್ಪದೆ ಬರಬೇಕಾದಾಗ, ಇಂತಹ ಅಶುಭವಾದ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎದ್ದುಬರುತ್ತವೆ.
ಮಾಮ್ ಅವಾನ್ತರನಿರ್ದಗ್ಧಾಂ ನ್ಯೂನಾಂ ಕೀಟಕಣಾದ್ ಅಪಿ । ಉದ್ಧರಿಷ್ಯತಿ ಕೋ ನಾಮ ಪಾಂಸುರಾಶಿಷು ಹಾರಿತಾಮ್
ನನ್ನೊಳಗೆ ದಹನವಾಗಿರುವ ನನಗೆ, ಕೀಟದ ರೆಕ್ಕೆಯಿಗಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ ಮಹತ್ವವಿರುವ ನನಗೆ, ಧೂಳಿನ ರಾಶಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದ ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲರು?
ವಿವಿಕ್ತಮನಸಾಂ ಬುದ್ಧೌ ಕ್ವ ಸ್ಫುರನ್ತಿ ಹತಾಶಯಾಃ । ಗ್ರಾಮಮಾರ್ಗತೃಣಾನೀವ ಗಿರೇರ್ ಉಪರಿ ವಾಸಿನಾಮ್
ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿರುವವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾಶವಾದ ಆಶೆಗಳು ಹೇಗೆ ಉದಯಿಸಬಹುದು? ಅದು ಹಳ್ಳಿಯ ದಾರಿಯ ಹುಲ್ಲುಗಳು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆಯುವಂತಿದೆ.
ಸ್ಥಿತಾನಾಮ್ ಅಜ್ಞಸಮ್ಬೋಧೇ ಕಥಮ್ ಅಭ್ಯುದಯೋ ಭವೇತ್ । ಅಣ್ವ್ ಅಪ್ಯ್ ಉದೇತಿ ಪ್ರಾಕಾಶ್ಯಂ ನ ಖದ್ಯೋತಾನುಸೇವಿನಃ
ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯೂರಿರುವವರಿಗೆ ಏನು ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧ್ಯ? ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಜೇನುಹುಳದ ಬೆಳಕನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವರಿಗೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಬೆಳಕು ಕೂಡ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಅತಃ ಕಿಯನ್ತಂ ನೋ ಜಾನೇ ಕಾಲಮ್ ಆವಲಿತಾಪದಮ್ । ಮಯಾಪಚ್ಛ್ವಭ್ರಗರ್ತೇಷು ಲುಠಿತವ್ಯಂ ಹತೇಹಯಾ
ಆದರಿಂದ, ನನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆ ನಾಶವಾದುದರಿಂದ, ನಾನು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಕಾಲ ದುಃಖದ ಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಉರುಳುತ್ತಾ ಇರಬೇಕೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಕದಾ ಸ್ಯಾಮ್ ಅಞ್ಜನಮಹಾಶೈಲಪುತ್ರಕರೂಪಿಣೀ । ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವ್ಯೋರ್ ವೈಡೂರ್ಯಸ್ತಮ್ಭತಾಮ್ ಅನುತಿಷ್ಠತೀ
ಯಾವಾಗ ನಾನು ಅಂಜನ ಮಹಾಶೈಲದ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ನಡುವೆ ವೈಡೂರ್ಯ ಕಂಬದಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ?
ಮೇಘಮಾಲಾಸಮಭುಜಾ ಸ್ಥಿರವಿದ್ಯುಚ್ಛಟೇಕ್ಷಣಾ । ನೀಹಾರಜಾಲವಸನಾ ಪ್ರೋಚ್ಚಕೇಶಾಸಿತಾಮ್ಬರಾ
ಮೋಡಗಳ ತುದಿಗಳಂತೆ ಬಲವಾದ ಕೈಗಳು, ಸ್ಥಿರವಾದ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಮಂಜಿನ ಚಾದರ ಧರಿಸಿ, ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯು ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ.
ಲಮ್ಬೋದರಾಭ್ರಸನ್ದರ್ಶಪ್ರನರ್ತಿತಶಿಖಣ್ಡಿನೀ । ಲಮ್ಬಲೋಲಸ್ತನೀ ಶ್ಯಾಮದೇಹಪಾತದ್ರವತ್ಸುರಾ
ಮೋಡದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆಯುಳ್ಳಳು, ತಲೆಯ ಮೇಲಿನ ರೆಕ್ಕೆ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದು, ಉದ್ದವಾಗಿ ಅಲೆಯುವ ಅವಳ ಕರುಳುಗಳು ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿವೆ, ಅವಳು ಮದ್ಯದಂತೆ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.
ಹಾಸಭಸ್ಮಚ್ಛಟಾಚ್ಛನ್ನಸೂರ್ಯಮಣ್ಡಲರೋಧಿನೀ । ಕೃತಾನ್ತಗ್ರಸನೋದ್ಯುಕ್ತಕೃತ್ಯೈಕಾಕೃತಿಧಾರಿಣೀ
ಅವಳ ನಗುವಿನಿಂದ ಬೂದಿಯ ಹೊಳೆಯು ಸೂರ್ಯನ ವಲಯವನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಅವಳು ಅದರ ಬೆಳಕನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾಳೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗಿರುವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ.
ಕುಣಾಲೋಲೂಖಲಬೃಸೀಶೂರ್ಪಸ್ರಗ್ದಾಮಭಾರಿಣೀ । ಪರ್ವತಾತ್ ಪರ್ವತೇ ಶೃಙ್ಗೇ ನ್ಯಸ್ಯ ಪಾದಂ ವಿಹಾರಿಣೀ
ಅವಳು ಒಣಗಿದ ಉಪ್ಪುಡಿಗಳು, ಒಕ್ಕಲುಗಳು, ಚಲ್ಲಣ ಬಟ್ಟಲುಗಳು ಮತ್ತು ಹಗ್ಗಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ; ಪರ್ವತದಿಂದ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದವರೆಗೆ ಕಾಲು ಇಡುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಅದು ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತದೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತದೆ, ಗಾಳಿಯೊಡನೆ ಆಟವಾಡುತ್ತದೆ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ, ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಒಳಗೃಹದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಕೈಯಲ್ಲಿ, ಕಿವಿಯೊಳಗಿನ ಹೂವಿನಲ್ಲಿ, ಮನೆಯ ಮೃದುವಾದ ಉಣ್ಣೆಯ ಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲೂ, ರಂಧ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಮರ ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ, ಹೃದಯದ ನಾಡಿಗಳಲ್ಲೂ ಇದೆ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ವಸ್ತುಗಳ ಸ್ವರೂಪವೇ.