ಸೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಮುಮುಚೇ ಜೀವಮ್ ಆಮೋದಮ್ ಇವ ಪದ್ಮಿನೀ । ಸ ಸಮೀರಲವಾಕಾರಸ್ ತನ್ನಾಸಾನಿಕಟಂ ಯಯೌ
ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಆಕೆ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಹಬ್ಬಿದ ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧದಂತೆ ಬಿಡಿದರು; ಅದು ಗಾಳಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ರಾಜನ ಮೂಗಿನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋದಿತು.
ಘ್ರಾಣಕೋಶಂ ವಿವೇಶಾಶು ವಂಶರನ್ಧ್ರಮ್ ಇವಾನಿಲಃ । ಸ್ವವಾಸನಾಶತಾನ್ಯ್ ಅನ್ತರ್ ದಧದ್ ಅಬ್ಧಿರ್ ಮಣೀನ್ ಇವ
ಆ ಪ್ರಾಣವು ಗಾಳಿಯಂತೆ ಮೂಗಿನ ರಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಅದು ತನ್ನ ಅನೇಕ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದಿತು, ಸಮುದ್ರವು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆ.
ಅನ್ತಸ್ಸ್ಥಜೀವಂ ವದನಂ ತಸ್ಯ ತತ್ಕಾನ್ತಿಮ್ ಆಯಯೌ । ಪದ್ಮಸ್ಯಾವಗ್ರಹೇ ಪದ್ಮಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಮ್ ಇವ ವಾರಿಣಿ
ಅವನೊಳಗಿನ ಜೀವಶಕ್ತಿ ಮುಖದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು, ಜಲದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ತಾವರೆ ಇನ್ನೊಂದು ತಾವರೆಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ.
ಕ್ರಮಾದ್ ಅಙ್ಗಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಸರಸಾನಿ ಚಕಾಶಿರೇ । ತಸ್ಯ ಪುಷ್ಪಾಕರ ಇವ ಲತಾಜಾಲಾನಿ ಬೂಭೃತಃ
ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಗುಚ್ಛಗಳಂತೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹಬ್ಬಿರುವ ಬಳ್ಳಿಗಳಂತೆ.
ಅಥಾಬಭೌ ಕಲಾಪೂರ್ಣಸ್ ಸ ರಾಕಾಯಾಮ್ ಇವೋಡುರಾಟ್ । ಭಾಸಯನ್ ಭವನಂ ಭೂರಿ ವದನೇನ್ದುಮರೀಚಿಭಿಃ
ನಂತರ ಅವನು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬೆಳಕು ಹರಡುತ್ತಾ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಸ್ಫಾರಯಾಮ್ ಆಸ ಸೋ ಽಙ್ಗಾನಿ ರಸವನ್ತಿ ಮೃದೂನಿ ಚ । ಕನಕೋಜ್ಜ್ವಲಕಾನ್ತೀನಿ ಪಲ್ಲವಾನೀವ ಮಾಧವಃ
ಅವನು ತನ್ನ ಕೋಮಲ ಹಾಗೂ ಜೀವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಹಬ್ಬಿದನು, ಅವು ವಸಂತದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಹೊಸ ಮೊಗ್ಗುಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಉನ್ಮೀಲಯಮ್ ಆಸ ದೃಶೌ ವಿಮಲಾಲೋಕಕಾರಣೇ । ಹಾರಿಣ್ಯೌ ಸುಭಗಾಭೋಗೇ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕೌ ಭುವನಂ ಯಥಾ
ಅವನು ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದನು. ಅವು ಶುದ್ಧ ಬೆಳಕಿನ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದು, ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವು ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಲೋಕವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವಂತೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದವು.
ಉತ್ತಸ್ಥೌ ಪ್ರೋಲ್ಲಸತ್ಕಾಯೋ ವಿನ್ಧ್ಯಾದ್ರಿರ್ ಇವ ವೃದ್ಧಿಮಾನ್ । ಉವಾಚ ಕಸ್ ಸ್ಥಿತ ಇಹ ಪ್ರಭಾಕಪಿಶಿತಾಲಯಃ
ಅವನು ಎದ್ದು ನಿಂತನು; ಅವನ ದೇಹವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು, ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ?'
ಲೀಲಾದ್ವಯಮ್ ಅಥಾಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಪ್ರೋವಾಚಾದಿಶ್ಯತಾಮ್ ಇತಿ । ಸ ದದರ್ಶ ಪುರೋ ನಮ್ರಂ ಲೀಲಾದ್ವಯಮ್ ಅವಸ್ಥಿತಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮುಂದೆ ಲೀಲಾದ್ವಯವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ, 'ಏನು ಆಜ್ಞೆ ಇದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿತು. ಅವನು ತನ್ನ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಲೀಲಾದ್ವಯವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಸಮಾಧಾರಂ ಸಮಾಕಾರಂ ಸಮರೂಪಂ ಸಮಸ್ಥಿತಿ । ಸಮವಾಕ್ಯಂ ಸಮೋದ್ಯೋಗಂ ಸಮಾನನ್ದಂ ಸಮೋದಯಮ್
ಅದು ಸಮಾನ ಆಧಾರದೊಂದಿಗೆ, ಸಮಾನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಸಮಾನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಸಮಾನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ, ಸಮಾನ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ, ಸಮಾನ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಉದಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿತು.
ಕಾ ತ್ವಂ ಕೇಯಂ ಕುತಶ್ ಚೇಯಮ್ ಇತ್ಯ್ ಆಹ ಸ ವಿಲೋಕಯನ್ । ತಸ್ಮೈ ಲೀಲಾಹ ಹೇ ದೇವ ಶ್ರೂಯತಾಂ ಯದ್ ವದಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಅವಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಅವನು ಕೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಯಾರು? ಈಕೆ ಯಾರು? ಈಕೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಳು?' ಆತನಿಗೆ ಲೀಲಾ ಹೇಳಿದಳು: 'ಸ್ವಾಮಿ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ.'
ಮಹಿಲಾ ತವ ಲೀಲಾಹಂ ಪ್ರಾಕ್ತನೀ ಸಹ ವರ್ಧಿತಾ । ವಾಗ್ ಅರ್ಥಸ್ಯೇವ ಸಂಸಕ್ತಾ ಸ್ಥಿತಾ ಸಂಶ್ಲೇಷಶಾಲಿನೀ
ಸ್ವಾಮಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಲೀಲಾ. ಹಳೆಯ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆದವಳು. ಮಾತು ಮತ್ತು ಅದರ ಅರ್ಥ ಹೇಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಇರುತ್ತವೆಯೋ, ಹೀಗೆಯೇ ನಾನು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದೆನೆ.
ಇಯಂ ಲೀಲಾ ದ್ವಿತೀಯಾ ತೇ ಮಹಿಲಾ ಹೇಲಯಾ ಮಯಾ । ಉಪಾರ್ಜಿತಾ ತ್ವದರ್ಥೇನ ಕಥಯಿಷ್ಯೇ ಽಹಮ್ ಈದೃಶಮ್
ಈಕೆ ನಿನ್ನ ಎರಡನೇ ಹೆಂಡತಿ ಲೀಲಾ. ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ನಾನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಈಕೆಯನ್ನು ತಂದೆನು. ಇದೇಕೆ ಹೀಗೆ ಆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಶಿರೋಭಾಗೋಪವಿಷ್ಟೇಯಂ ಯೇಹ ಹೇಮಮಹಾಸನಾ । ಏಷಾ ಸರಸ್ವತೀ ದೇವೀ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಜನನೀ ಶಿವಾ
ಈಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಮಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ಈಕೆ ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ತಾಯಿ, ಶುಭಳಾದವಳು.
ಅಸ್ಮಾಕಂ ಪುಣ್ಯಸಂಭಾರೈರ್ ಇಹ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಉಪಾಗತಾ । ಅನಯಾಸಿ ಪರಾಲ್ ಲೋಕಾದ್ ಇಹಾನೀತೋ ಮಹೀಪತಿಃ
ನಾವು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಪುಣ್ಯಫಲದಿಂದಲೇ ಅವಳು ಇಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳಿಂದಲೇ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೀನು ಇನ್ನುೊಂದು ಲೋಕದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ತರಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ.
ಇತ್ಯ್ ಆಕರ್ಣ್ಯ ಸಮುತ್ಥಾಯ ರಾಜಾ ರಾಜೀವಲೋಚನಃ । ಲಮ್ಬಮಾಲ್ಯಾಮ್ಬರಧರಃ ಪಪಾತ ಜ್ಞಪ್ತಿಪಾದಯೋಃ
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ರಾಜನು, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ ಎದ್ದು, ಜ್ಞಾನದೇವಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಸರಸ್ವತಿ ನಮಸ್ ತುಭ್ಯಂ ಸರ್ವಲೋಕಹಿತಪ್ರದೇ । ಪ್ರಯಚ್ಛ ವರದೇ ಮೇಧಾಂ ದೀರ್ಘಮ್ ಆಯುರ್ ಧನಾನಿ ಚ
ಸaraswati ದೇವಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹಿತವನ್ನು ಕೊಡುವವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ವರಪ್ರದೆಯೇ, ನನಗೆ ಜ್ಞಾನ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ದಯಮಾಡು.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತವನ್ತಂ ಹಸ್ತೇನ ಪಸ್ಪರ್ಶ ಜ್ಞಪ್ತಿದೇವತಾ । ತ್ವಂ ಪುತ್ರಾಭಿಮತಾರ್ಥಾಢ್ಯೋ ಭವೇತಿ ವಚನಾನ್ವಿತಃ
ಅವನೀ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಜ್ಞಾನದೇವತೆ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, 'ನೀನು ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಿತವಾದ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗು' ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಾದಿಸಿದಳು.
ಸರ್ವಾಪದಸ್ ಸಕಲದುಷ್ಕೃತದೃಷ್ಟಯಶ್ ಚ ಗಚ್ಛನ್ತು ವಶ್ ಶಮಮ್ ಅನನ್ತಸುಖಾನಿ ಸಮ್ಯಕ್ । ಆಯಾನ್ತು ನಿತ್ಯಮುದಿತಾ ಜನತಾ ಭವನ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೇ ಸ್ಥಿರಾಶ್ ಚ ವಿಲಸನ್ತು ಸದೈವ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಃ
ಎಲ್ಲಾ ಅಪಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳ ದೃಶ್ಯಗಳು ದೂರವಾಗಲಿ; ಅನಂತವಾದ ಸಂತೋಷಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬರಲಿ; ಜನರು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರಲಿ; ನಮ್ಮ ದೇಶ ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯ ಸದಾ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಲಿ.
ಸರಸ್ವತೀ ತದೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತತ್ರೈವಾನ್ತರ್ಧಿಮ್ ಆಯಯೌ । ಪ್ರಭಾತೇ ಪಙ್ಕಜೈಸ್ ಸಾರ್ಧಂ ಬುಬುಧೇ ಸಕಲೋ ಜನಃ
ಸaraswati ಇದನ್ನು ಹೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಅಡಗಿಹೋದಳು; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಹೂವಿನ ಹಕ್ಕಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡರು.
ಆಲಿಲಿಙ್ಗ ಘನಂ ಲೀಲಾಂ ಲೀಲಾ ಚ ದಯಿತಂ ಕ್ರಮಾತ್ । ಪುನಃ ಪುನರ್ ಮಹಾನನ್ದೋ ಮೃತಪ್ರೋಜ್ಜೀವಿತೋ ನೃಪಃ
ಲೀಲೆ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನು ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು, ಅವನು ಕೂಡ ಆಕೆಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು; ಪುನಃ ಪುನಃ, ಸತ್ತವನಿಂದ ಬದುಕಿದ ರಾಜನು ಮಹಾ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ತದಾಸೀದ್ ರಾಜಸದನಂ ಮದಮನ್ಮಥಮನ್ಥರಂ । ಆನನ್ದಮತ್ತಜನತಂ ವಾದ್ಯಗೇಯರವಾಕುಲಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರಮನೆ ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ಮತ್ತಾದ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಹಾಡಿನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಳೆಗುಂದಿತ್ತು.
ಜಯಮಙ್ಗಲಪುಣ್ಯಾಹಘೋಷಘುಙ್ಘುಮಘರ್ಘರಮ್ । ಹೃಷ್ಟಪುಷ್ಟಜನಾಕೀರ್ಣರಾಜಲೋಕವೃತಾಙ್ಗನಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಜಯ, ಶುಭ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯದ ಘೋಷಗಳ ಘನವಾದ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಅರಮನೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೋಷಿತ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ರಾಜ ಸಭೆಯವರೂ ಅವರ ಹೆಂಗಸರೂ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು.
ಸಿದ್ಧವಿದ್ಯಾಧರೋನ್ಮುಕ್ತಪುಷ್ಪವರ್ಷಸಶೀತ್ಕೃತಮ್ । ಧ್ವನನ್ಮೃದಙ್ಗಮುರಜಕಾಹಲಾಶಙ್ಖದುನ್ದುಭಿ
ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರರು ಹಾರಿಸಿದ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಗಾಳಿಯನ್ನು ತಂಪಾಗಿಸಿತು; ಮೃದಂಗ, ಮುರಜ, ಕಹಳ, ಶಂಖ, ದುಂದುಭಿ ಮುಂತಾದ ವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಊರ್ಧ್ವೀಕೃತಬೃಹದ್ಧಸ್ತಹಾಸ್ತಿಕಸ್ತನಿತೋತ್ಕಟಮ್ । ಉತ್ತಾಲತಾಣ್ಡವಸ್ತ್ರೈಣಪೂರ್ಣಾಙ್ಗನಲಸದ್ಧ್ವನಿ
ದೊಡ್ಡ ಆನೆಗಳು ತಮ್ಮ ವಿಶಾಲವಾದ ಸೊಂಡಿಲನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತಿದ್ದವು; ಸಭಾಂಗಣಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯಗಳೂ ಹೆಂಗಸರು ಕೈ ತಟ್ಟಿದ ಧ್ವನಿಯೂ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಮಿಥಸ್ಸಙ್ಘಟ್ಟನಿಪತನ್ನಾನೋಪಾಯನದನ್ತುರಮ್ । ಪುಷ್ಪಶೇಖರಸಮ್ಭಾರಮಯಸ್ರಗ್ದಾಮಸುನ್ದರಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಭೇಟಿಯಾಗಿ色色ವಾದ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಗದ್ದಲವೂ, ಹೂವಿನ ಕಿರೀಟಗಳು ಮತ್ತು ಹಾರಗಳ ಸೌಂದರ್ಯವೂ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ವಿಕೀರ್ಣಪಾಟಿತಕ್ಷೌಮಂ ಮನ್ತ್ರಿಸಾಮನ್ತನಾಗರೈಃ । ಸ್ಥಲಪದ್ಮಮಯಂ ವ್ಯೋಮ ರಕ್ತೈಸ್ ತಾಣ್ಡವಿನೀಕರೈಃ
ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಸಾಮಂತರು ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕರು ಹರಿದು ಬಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಎಸೆದಂತೆ, ಆಕಾಶವು ಕೆಂಪು ನೃತ್ಯಗಾರರ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಕಮಲದ ಹೊಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಮತ್ತಸ್ತ್ರೀಕನ್ಧರಾವೃತ್ತಲೀಲಾನ್ದೋಲಿತಕುಣ್ಡಲಮ್ । ಪ್ರನೃತ್ತಪಾದಸಮ್ಪಾತಪ್ರೋನ್ನಮತ್ಪುಷ್ಪಕರ್ದಮಮ್
ಮತ್ತಾದ ಮಹಿಳೆಯರ ಕಂಠಗಳು ಆಟದಲಿ ವಕ್ರವಾಗಿ, ಅವರ ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳು ಜೋಳಾಡುತ್ತಾ, ನೃತ್ಯಗಾರರ ಕಾಲುಗಳ ತಾಳದಿಂದ ಹೂವಿನ ಧೂಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿತು.
ಪಟವಾಸಶರನ್ಮೇಘವಿತಾನಕವಿತಾನಿತಮ್ । ವರಾಙ್ಗನಾಮುಖೈರ್ ನೃತ್ಯಚ್ಚನ್ದ್ರಲಕ್ಷ್ಯಗೃಹಾಜಿರಮ್
ಮೇಘಗಳು ನಯವಾಗಿ ನೇಯ್ದ ಬಟ್ಟೆಯಂತೆ ಆವರಣವಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಅರಮನೆಯ ಆಂಗಣಗಳಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಮಾಡುವ ಸುಂದರಿಯ ಮುಖಗಳು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿತು.
ಪರಲೋಕಾದ್ ಉಪಾನೀತೋ ರಾಜ್ಞಾತ್ಮಾ ಪತಿರ್ ಏವ ಚ । ಇತ್ಯ್ ಏವಂ ವೃತ್ತಗಾಥಾಭಿರ್ ಜಗುರ್ ದೇಶಾನ್ತರೇ ಜನಾಃ
ರಾಜನ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಅವನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಮರಳಿ ತಂದರು ಎಂಬ ಕಥೆಗಳನ್ನು ದೂರದ ದೇಶದ ಜನರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.