ರೂಢಾತಿವಾಹಿಕೀಭಾವಶ್ ಶವೋ ಭವತಿ ದೇಹಕಃ । ನಿರ್ಜಲಾಮ್ಭೋದಸದೃಶೋ ನಿರ್ಗನ್ಧಕುಸುಮೋಪಮಃ
ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದ ಸ್ಥಿತಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದಾಗ, ದೇಹವು ಶವದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ—ನೀರಿಲ್ಲದ ಮೋಡದಂತೆ, ಸುಗಂಧವಿಲ್ಲದ ಹೂವಿನಂತೆ.
ಅದ್ಯಾರಭ್ಯ ಪ್ರರೂಢಾಯಾಮ್ ಆತಿವಾಹಿಕಸಂವಿದಿ । ದೇಹೋ ವಿಸ್ಮೃತಿಮ್ ಆಯಾತಿ ಗರ್ಭಸಂಸ್ಥೇವ ಯೌವನೇ
ಇಂದಿನಿಂದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದ ಅರಿವು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವುದರಿಂದ, ದೇಹವು ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೋ ಹೀಗೆಯೇ.
ಏಕತ್ರಿಂಶೇ ಽದ್ಯ ದಿವಸೇ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ವಯಮ್ ಇಹಾಮ್ಬರಮ್ । ಪ್ರಭಾತೇ ಮೋಹಿತೇ ದಾಸ್ಯೌ ಮಯೈತೇ ನಿದ್ರಯಾಧುನಾ
ಇವತ್ತು ಮೂವತ್ತೊಂದನೇ ದಿನ ನಾವು ಈ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಈ ಇಬ್ಬರು ದಾಸಿಯರು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಹೋದರು.
ತದ್ ಏಹಿ ಯಾವಲ್ ಲೀಲಾಯೈ ಲೀಲೇ ಸಙ್ಕಲ್ಪಲೀಲಯಾ । ಆತ್ಮಾನಂ ದರ್ಶಯಾವೋ ಽಸ್ಯೈ ವ್ಯವಹಾರಃ ಪ್ರವರ್ತತಾಮ್
ಆಗ ಲೀಲಾ, ಬಾ, ಮನಸ್ಸಿನ ಆಟದ ಮೂಲಕ ಆಕೆಗೆ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ತೋರಿಸೋಣ, ಹೀಗೆಂದರೆ ಕೆಲಸಗಳು ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು.
ಆವಾಂ ತಾವದ್ ಇಮೇ ಲೀಲಾ ಪಶ್ಯತ್ವ್ ಇತ್ಯ್ ಏವ ಚಿನ್ತಿತೇ । ಜ್ಞಪ್ತ್ಯಾ ದೇವ್ಯೌ ತತಸ್ ತತ್ರ ದೃಶ್ಯೇ ದೀಪ್ತೇ ಬಭೂವತುಃ
'ನಾವು ಲೀಲೆಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ' ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಬಂತುಮಾತ್ರ ದೇವಿಯರು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಸಾ ವಿದೂರಥಲೀಲಾಥ ಸಮಾಕುಲವಿಲೋಚನಾ । ಗೃಹಮ್ ಆಲೋಕಯಾಮ್ ಆಸ ತತ್ ತೇಜಃಪುಞ್ಜಭಾಸುರಮ್
ಆಗ ವಿದ್ಯೂರಥನ ಪತ್ನಿ ಲೀಲಾ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಆ ಪ್ರಕಾಶಪಂಜರದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಚನ್ದ್ರಬಿಮ್ಬಾದ್ ಇವೋತ್ಕೀರ್ಣಂ ಧೌತಂ ಹೇಮದ್ರವೈರ್ ಇವ । ಜ್ವಾಲಾಯಾ ಇವ ಶೀತಾಯಾಸ್ ಸುಮಧ್ಯಮ್ ಇವ ಭಿತ್ತಿಮತ್
ಚಂದ್ರನ ಚಕ್ರದಿಂದ ಕೆತ್ತಿದಂತೆ, ಹೊಳಪಿನ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ತೊಳೆದಂತೆ, ತಂಪಾದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ, ಬಲವಾದ ಬೆಂಬಲವಿರುವ ಸೊಗಸಾದ ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಅವಳು ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ.
ಗೃಹಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಪುರತೋ ಲೀಲಾಜ್ಞಪ್ತೀ ವಿಲೋಕ್ಯತೇ । ಉತ್ಥಾಯ ಸಮ್ಭ್ರಮವತೀ ತಯೋಃ ಪಾದೇಷು ಸಾಪತತ್
ಮನೆ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿ, ಆ ಆಟದ ಕರೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅವಳು ಎದ್ದುಕೊಂಡು ಆತುರದಿಂದ ಅವರ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಳು.
ಮಜ್ಜಯಾಯಾಗತೇ ದೇವ್ಯೌ ಜಯತಂ ಜೀವಿತಪ್ರದೇ । ಇಹ ಪೂರ್ವಮ್ ಅಹಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಭವತ್ಯೋರ್ ಮಾರ್ಗಶೋಧಿನೀ
ಮಜ್ಜಯಾ ದೇವಿ ಬಂದಾಗ, 'ನಿಮಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜೀವ ನೀಡುವವರೇ! ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೊಳೆದು ಮೊದಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತವತ್ಯಾಂ ತಸ್ಯಾಂ ತಾ ಮಾನಿನ್ಯೋ ಮತ್ತಯೌವನಾಃ । ಉಪಾವಿಶನ್ ವಿಷ್ಟರೇಷು ಲತಾ ಮೇರುಶಿರಸ್ಸ್ವ್ ಇವ
ಅವಳು ಹೀಗೆಂದ ನಂತರ, ಆ ಯುವತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಯೌವನದ ಗರ್ವದಿಂದ, ಮೇರುಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ, ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು.
ಸುತೇ ವದ ಕಥಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ತ್ವಮ್ ಇಮಂ ದೇಶಮ್ ಆದಿತಃ । ಕಿಂ ವೃತ್ತಂ ತೇ ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟಂ ಕಿಮ್ ಇವಾಧ್ವನಿ ಕುತ್ರ ವಾ
ಮಗು, ನೀನು ಮೊದಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ? ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿತು, ಏನು ನೋಡಿದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು.
ದೇವಿ ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರದೇಶೇ ಸಾ ಜಾತಮೂರ್ಛಾ ತದಾಭವಮ್ । ದ್ವಿತೀಯೇನ್ದುಕಲೇವಾಹಂ ಕಲ್ಪಾನ್ತಜ್ವಾಲಯಾವೃತಾ
ದೇವಿ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಚೇತನವಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ. ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಡಿಮೆಯಾದ ಚಂದ್ರಕಲೆಯಂತೆ ಆಗಿದ್ದೆ.
ನ ಚೇತಿತಂ ಮಯಾ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಸಮಂ ವಿಷಮಮ್ ಏವ ವಾ । ತತಸ್ ತರಲಪಕ್ಷ್ಮಾನ್ತೇ ವಿನಿಮೀಲ್ಯ ವಿಲೋಚನೇ
ನನಗೆ ಸುಖವೋ ದುಃಖವೋ ಯಾವುದೂ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ, ನಡುಗುತ್ತಿರುವ ಕಣ್ಮುಚ್ಚುಗಳ ಕೆಳಗೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ.
ತತೋ ಮರಣಮೂರ್ಛಾನ್ತೇ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿ । ಯಾವದ್ ಅಭ್ಯುತ್ಥಿತಾಸ್ಮ್ಯ್ ಆಶು ಪ್ಲುತಾ ಚ ಗಗನೋದರಮ್
ಆ ಮರಣದ ಅಚೇತನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಪರಮೇಶ್ವರಿ, ನಾನು ನೋಡಿದೆ—ಆಗಲೇ ನಾನು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ಆಕಾಶದ ಅಗಲದೊಳಗೆ ಹಾರಿಹೋದೆ.
ಭೂತಾಕಾಶೇ ಽನಿಲರಥಂ ಸಮಾರೂಢಾಸ್ಮ್ಯ್ ಅಹಂ ತಥಾ । ಆನೀತಾ ಗನ್ಧಲೇಖೇವ ತೇನಾಹಮ್ ಇಮಮ್ ಆಲಯಮ್
ಭೂತಗಳ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಾನು ಗಾಳಿಯ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ ಬಂದೆನು; ಹಗುರವಾದ ಸುಗಂಧದ ರೇಖೆಯಂತೆ, ಅವನಿಂದ ನಾನು ಈ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದೆನು.
ಇಹ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಸದನಂ ನಾಯಕೇನಾಭ್ಯಲಙ್ಕೃತಮ್ । ದೀಪ್ತದೀಪಂ ವಿವಿಕ್ತಂ ಚ ಮಹಾರ್ಹಶಯನಾನ್ವಿತಮ್
ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಮನೆ, ಅದರ ಯಜಮಾನನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ದೀಪಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ, ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಮೌಲ್ಯವಾದ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.
ಪತಿಮ್ ಆಲೋಕಯಾಮೀಮಂ ಯಾವದ್ ಏಷ ವಿದೂರಥಃ । ಶೇತೇ ಕುಸುಮಗುಪ್ತಾಙ್ಗೋ ಮಧುಃ ಪುಷ್ಪವನೇ ಯಥಾ
ನಾನು ನನ್ನ ಗಂಡನಾದ ವಿದೂರಥನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಅವನು ಹೂಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಹದಿಂದ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ, ಹೂಗಳ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಮಧು ಮಲಗಿರುವಂತೆ.
ಅಥ ಸಙ್ಗ್ರಾಮಸಂರಮ್ಭಶ್ರಮಾರ್ತೋ ಽಯಂ ಸ್ವಪಿತ್ಯ್ ಅಲಮ್ । ಇತಿ ನಿದ್ರಾ ಮಯಾಸ್ಯೈವಂ ದೇವೇಶ್ವರಿ ನ ವಾರಿತಾ
ಯುದ್ಧದ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಶ್ರಮದಿಂದ ಅವನು ತುಂಬಾ ದಣಿದು, ಆಳವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ದೇವತೆಗಳ ರಾಣಿಯೇ, ಅವನ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ನಾನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ.
ಅನನ್ತರಮ್ ಇಮಂ ದೇಶಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ದೇವ್ಯಾವ್ ಇಮೇ ತ್ವ್ ಇತಿ । ಯಥಾನುಭೂತಂ ಕಥಿತಂ ಮದನುಗ್ರಹಕಾರಿಣಿ
ಆ ದೇವಿಯು ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು, ದಯಾಳುಳಾದವಳೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ.
ಹೇ ಹಂಸಹಾರಿಗಾಮಿನ್ಯೌ ಲೀಲೇ ಲಲಿತಲೋಚನೇ । ಉತ್ಥಾಪಯಾಮೋ ನೃಪತಿಂ ಶವತಲ್ಪತಲಾದ್ ಇಮಮ್
ಹಂಸಗಳಂತೆ ನಡೆಯುವವರೇ, ಕ್ರೀಡಾಮಯವಾದ ಮನೋಹರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವರೇ, ನಾವು ಈ ರಾಜನನ್ನು ಶವಗಳ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎತ್ತೋಣ.
ಸೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಮುಮುಚೇ ಜೀವಮ್ ಆಮೋದಮ್ ಇವ ಪದ್ಮಿನೀ । ಸ ಸಮೀರಲವಾಕಾರಸ್ ತನ್ನಾಸಾನಿಕಟಂ ಯಯೌ
ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಆಕೆ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಹಬ್ಬಿದ ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧದಂತೆ ಬಿಡಿದರು; ಅದು ಗಾಳಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ರಾಜನ ಮೂಗಿನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋದಿತು.
ಘ್ರಾಣಕೋಶಂ ವಿವೇಶಾಶು ವಂಶರನ್ಧ್ರಮ್ ಇವಾನಿಲಃ । ಸ್ವವಾಸನಾಶತಾನ್ಯ್ ಅನ್ತರ್ ದಧದ್ ಅಬ್ಧಿರ್ ಮಣೀನ್ ಇವ
ಆ ಪ್ರಾಣವು ಗಾಳಿಯಂತೆ ಮೂಗಿನ ರಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಅದು ತನ್ನ ಅನೇಕ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದಿತು, ಸಮುದ್ರವು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆ.
ಅನ್ತಸ್ಸ್ಥಜೀವಂ ವದನಂ ತಸ್ಯ ತತ್ಕಾನ್ತಿಮ್ ಆಯಯೌ । ಪದ್ಮಸ್ಯಾವಗ್ರಹೇ ಪದ್ಮಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಮ್ ಇವ ವಾರಿಣಿ
ಅವನೊಳಗಿನ ಜೀವಶಕ್ತಿ ಮುಖದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು, ಜಲದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ತಾವರೆ ಇನ್ನೊಂದು ತಾವರೆಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ.
ಕ್ರಮಾದ್ ಅಙ್ಗಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಸರಸಾನಿ ಚಕಾಶಿರೇ । ತಸ್ಯ ಪುಷ್ಪಾಕರ ಇವ ಲತಾಜಾಲಾನಿ ಬೂಭೃತಃ
ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಗುಚ್ಛಗಳಂತೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹಬ್ಬಿರುವ ಬಳ್ಳಿಗಳಂತೆ.
ಅಥಾಬಭೌ ಕಲಾಪೂರ್ಣಸ್ ಸ ರಾಕಾಯಾಮ್ ಇವೋಡುರಾಟ್ । ಭಾಸಯನ್ ಭವನಂ ಭೂರಿ ವದನೇನ್ದುಮರೀಚಿಭಿಃ
ನಂತರ ಅವನು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬೆಳಕು ಹರಡುತ್ತಾ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಸ್ಫಾರಯಾಮ್ ಆಸ ಸೋ ಽಙ್ಗಾನಿ ರಸವನ್ತಿ ಮೃದೂನಿ ಚ । ಕನಕೋಜ್ಜ್ವಲಕಾನ್ತೀನಿ ಪಲ್ಲವಾನೀವ ಮಾಧವಃ
ಅವನು ತನ್ನ ಕೋಮಲ ಹಾಗೂ ಜೀವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಹಬ್ಬಿದನು, ಅವು ವಸಂತದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಹೊಸ ಮೊಗ್ಗುಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಉನ್ಮೀಲಯಮ್ ಆಸ ದೃಶೌ ವಿಮಲಾಲೋಕಕಾರಣೇ । ಹಾರಿಣ್ಯೌ ಸುಭಗಾಭೋಗೇ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕೌ ಭುವನಂ ಯಥಾ
ಅವನು ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದನು. ಅವು ಶುದ್ಧ ಬೆಳಕಿನ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದು, ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವು ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಲೋಕವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವಂತೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದವು.
ಉತ್ತಸ್ಥೌ ಪ್ರೋಲ್ಲಸತ್ಕಾಯೋ ವಿನ್ಧ್ಯಾದ್ರಿರ್ ಇವ ವೃದ್ಧಿಮಾನ್ । ಉವಾಚ ಕಸ್ ಸ್ಥಿತ ಇಹ ಪ್ರಭಾಕಪಿಶಿತಾಲಯಃ
ಅವನು ಎದ್ದು ನಿಂತನು; ಅವನ ದೇಹವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು, ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ?'
ಲೀಲಾದ್ವಯಮ್ ಅಥಾಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಪ್ರೋವಾಚಾದಿಶ್ಯತಾಮ್ ಇತಿ । ಸ ದದರ್ಶ ಪುರೋ ನಮ್ರಂ ಲೀಲಾದ್ವಯಮ್ ಅವಸ್ಥಿತಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮುಂದೆ ಲೀಲಾದ್ವಯವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ, 'ಏನು ಆಜ್ಞೆ ಇದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿತು. ಅವನು ತನ್ನ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಲೀಲಾದ್ವಯವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಸಮಾಧಾರಂ ಸಮಾಕಾರಂ ಸಮರೂಪಂ ಸಮಸ್ಥಿತಿ । ಸಮವಾಕ್ಯಂ ಸಮೋದ್ಯೋಗಂ ಸಮಾನನ್ದಂ ಸಮೋದಯಮ್
ಅದು ಸಮಾನ ಆಧಾರದೊಂದಿಗೆ, ಸಮಾನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಸಮಾನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಸಮಾನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ, ಸಮಾನ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ, ಸಮಾನ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಉದಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿತು.