ನಿರ್ಜೀವಂ ಪತಿತಂ ಭೂಮೌ ಸಂಶುಷ್ಕಮ್ ಇವ ಪಲ್ಲವಮ್ । ಕಾಷ್ಠಕುಡ್ಯೋಪಸಂಜಾತಂ ಶವಂ ತುಹಿನಶೀತಲಮ್
ಜೀವವಿಲ್ಲದೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಒಣಗಿದ ಎಲೆ ಹೋಲುವ ಶವವು, ಮರದ ಗೋಡೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಿಮದಂತೆ ತಂಪಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ತತೋ ಮನ್ತ್ರಿಭಿರ್ ಆಗತ್ಯ ಮೃತೈವೇಯಮ್ ಇತಿ ಸ್ವಯಮ್ । ಕ್ಲೇದಲೋಕಾದ್ ವಿನಿರ್ಣೀಯ ಭೀತ್ಯಾ ನಿಷ್ಕಾಲಿತಂ ಗೃಹಾತ್
ಆಮೇಲೆ ಸಚಿವರು ಬಂದು, ಅವಳು ಸತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ, ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಕೊಳೆಯುವ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಯದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದರು.
ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮ್ ಉಕ್ತೇನ ನೀತ್ವಾ ಚನ್ದನದಾರುಭಿಃ । ಚಿತೌ ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ಯ ಸಘೃತಂ ಸಹಸಾ ಭಸ್ಮಸಾತ್ಕೃತಮ್
ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅವಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಚಂದನದ ಮರದ ಕಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಚಿತೆಗೆ ಇಟ್ಟು, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೂದಿಯಾಗಿಸಿದರು.
ತತೋ ರಾಜ್ಞೀ ಮೃತೇ ಽತ್ಯುಚ್ಚೈಃ ಕೃತ್ವಾ ರೋದನಮ್ ಆಕುಲಃ । ಪರಿವಾರಸ್ ತವಾಶೇಷಃ ಕೃತವಾನ್ ಔರ್ಧ್ವದೇಹಿಕಮ್
ನಂತರ ರಾಣಿ ಸತ್ತ ನಂತರ, ಭಾರೀ ಅಳಲು ಮತ್ತು ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಯಿತು; ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸೇವಕರು ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
ಇದಾನೀಂ ತ್ವಾಮ್ ಇಹಾಲೋಕ್ಯ ಸಶರೀರಾಮ್ ಇಹಾಗತಾಮ್ । ಪರಲೋಕಾದ್ ಆಗತೇತಿ ಮಹಚ್ ಚಿತ್ರಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನೀನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಭಾವಿಸುವರು.
ತ್ವಂ ತು ತೇನೈವ ದೇಹೇನ ಸತ್ಯಸಙ್ಕಲ್ಪತಸ್ ಸುತೇ । ದೃಶ್ಯಸೇ ಸ್ವವದಾತೇನ ತೇನ ಚಿತ್ತಂ ತವೋಪರಿ
ನೀನು ನಿಜವಾದ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ, ಅದೇ ದೇಹದಿಂದ, ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
ಯದ್ವಾಸನಾ ತ್ವಮ್ ಅಭವೋ ದೇಹಂ ಪ್ರತಿ ತದ್ ಏವ ತೇ । ರೂಪಮ್ ಅಭ್ಯುದಿತಂ ಬಾಲೇ ತೇನ ಪ್ರಾಕ್ಸದೃಶಂ ತವ
ನೀನು ದೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಭಾವನೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆಯೋ, ಅದೇ ರೂಪವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಮೂಡಿದೆ, ಬಾಲೆ, ಹಳೆಯದಂತೆಯೇ.
ಸ್ವವಾಸನಾನುಸಾರೇಣ ಸರ್ವಸ್ ಸರ್ವಂ ಹಿ ಪಶ್ಯತಿ । ದೃಷ್ಟಾನ್ತೋ ಽತ್ರಾವಿಸಂವಾದೀ ಬಾಲವೇತಾಲದರ್ಶನಮ್
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ, ಬಾಲ ವೇತಾಳನನ್ನು ಕಂಡದ್ದು.
ಆತಿವಾಹಕದೇಹಾಸಿ ಸಮ್ಪನ್ನಾ ಸಿದ್ಧಸುನ್ದರೀ । ವಿಸ್ಮೃತಸ್ ತವ ದೇಹೋ ಽಸೌ ಪ್ರಾಕ್ತನೋ ನಯತಸ್ ಸ್ವಯಮ್
ನೀನು ಈಗ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವೆ, ಸಾಧಿತೆಯಾದ ಸುಂದರಿಯೆ. ನಿನ್ನ ಹಳೆಯ ದೇಹವು ನಿನಗೆ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಸ್ವತಃ ದೂರವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ದೃಢಾತಿವಾಹಿಕದೃಶಃ ಪ್ರಶಾಮ್ಯತ್ಯ್ ಆಧಿಭೌತಿಕಃ । ಬುದ್ಧಸ್ಯ ದೃಶ್ಯಮಾನೋ ಽಪಿ ಶರನ್ಮೇಘ ಇವಾಮ್ಬರೇ
ಯಾರ ದೃಷ್ಟಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಅವನಿಗೆ ದೇಹದ ಕಷ್ಟಗಳು ಶಮನವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಅವು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದವು.
ರೂಢಾತಿವಾಹಿಕೀಭಾವಶ್ ಶವೋ ಭವತಿ ದೇಹಕಃ । ನಿರ್ಜಲಾಮ್ಭೋದಸದೃಶೋ ನಿರ್ಗನ್ಧಕುಸುಮೋಪಮಃ
ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದ ಸ್ಥಿತಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದಾಗ, ದೇಹವು ಶವದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ—ನೀರಿಲ್ಲದ ಮೋಡದಂತೆ, ಸುಗಂಧವಿಲ್ಲದ ಹೂವಿನಂತೆ.
ಅದ್ಯಾರಭ್ಯ ಪ್ರರೂಢಾಯಾಮ್ ಆತಿವಾಹಿಕಸಂವಿದಿ । ದೇಹೋ ವಿಸ್ಮೃತಿಮ್ ಆಯಾತಿ ಗರ್ಭಸಂಸ್ಥೇವ ಯೌವನೇ
ಇಂದಿನಿಂದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದ ಅರಿವು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವುದರಿಂದ, ದೇಹವು ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೋ ಹೀಗೆಯೇ.
ಏಕತ್ರಿಂಶೇ ಽದ್ಯ ದಿವಸೇ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ವಯಮ್ ಇಹಾಮ್ಬರಮ್ । ಪ್ರಭಾತೇ ಮೋಹಿತೇ ದಾಸ್ಯೌ ಮಯೈತೇ ನಿದ್ರಯಾಧುನಾ
ಇವತ್ತು ಮೂವತ್ತೊಂದನೇ ದಿನ ನಾವು ಈ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಈ ಇಬ್ಬರು ದಾಸಿಯರು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಹೋದರು.
ತದ್ ಏಹಿ ಯಾವಲ್ ಲೀಲಾಯೈ ಲೀಲೇ ಸಙ್ಕಲ್ಪಲೀಲಯಾ । ಆತ್ಮಾನಂ ದರ್ಶಯಾವೋ ಽಸ್ಯೈ ವ್ಯವಹಾರಃ ಪ್ರವರ್ತತಾಮ್
ಆಗ ಲೀಲಾ, ಬಾ, ಮನಸ್ಸಿನ ಆಟದ ಮೂಲಕ ಆಕೆಗೆ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ತೋರಿಸೋಣ, ಹೀಗೆಂದರೆ ಕೆಲಸಗಳು ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು.
ಆವಾಂ ತಾವದ್ ಇಮೇ ಲೀಲಾ ಪಶ್ಯತ್ವ್ ಇತ್ಯ್ ಏವ ಚಿನ್ತಿತೇ । ಜ್ಞಪ್ತ್ಯಾ ದೇವ್ಯೌ ತತಸ್ ತತ್ರ ದೃಶ್ಯೇ ದೀಪ್ತೇ ಬಭೂವತುಃ
'ನಾವು ಲೀಲೆಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ' ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಬಂತುಮಾತ್ರ ದೇವಿಯರು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಸಾ ವಿದೂರಥಲೀಲಾಥ ಸಮಾಕುಲವಿಲೋಚನಾ । ಗೃಹಮ್ ಆಲೋಕಯಾಮ್ ಆಸ ತತ್ ತೇಜಃಪುಞ್ಜಭಾಸುರಮ್
ಆಗ ವಿದ್ಯೂರಥನ ಪತ್ನಿ ಲೀಲಾ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಆ ಪ್ರಕಾಶಪಂಜರದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಚನ್ದ್ರಬಿಮ್ಬಾದ್ ಇವೋತ್ಕೀರ್ಣಂ ಧೌತಂ ಹೇಮದ್ರವೈರ್ ಇವ । ಜ್ವಾಲಾಯಾ ಇವ ಶೀತಾಯಾಸ್ ಸುಮಧ್ಯಮ್ ಇವ ಭಿತ್ತಿಮತ್
ಚಂದ್ರನ ಚಕ್ರದಿಂದ ಕೆತ್ತಿದಂತೆ, ಹೊಳಪಿನ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ತೊಳೆದಂತೆ, ತಂಪಾದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ, ಬಲವಾದ ಬೆಂಬಲವಿರುವ ಸೊಗಸಾದ ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಅವಳು ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ.
ಗೃಹಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಪುರತೋ ಲೀಲಾಜ್ಞಪ್ತೀ ವಿಲೋಕ್ಯತೇ । ಉತ್ಥಾಯ ಸಮ್ಭ್ರಮವತೀ ತಯೋಃ ಪಾದೇಷು ಸಾಪತತ್
ಮನೆ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿ, ಆ ಆಟದ ಕರೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅವಳು ಎದ್ದುಕೊಂಡು ಆತುರದಿಂದ ಅವರ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಳು.
ಮಜ್ಜಯಾಯಾಗತೇ ದೇವ್ಯೌ ಜಯತಂ ಜೀವಿತಪ್ರದೇ । ಇಹ ಪೂರ್ವಮ್ ಅಹಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಭವತ್ಯೋರ್ ಮಾರ್ಗಶೋಧಿನೀ
ಮಜ್ಜಯಾ ದೇವಿ ಬಂದಾಗ, 'ನಿಮಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜೀವ ನೀಡುವವರೇ! ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೊಳೆದು ಮೊದಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತವತ್ಯಾಂ ತಸ್ಯಾಂ ತಾ ಮಾನಿನ್ಯೋ ಮತ್ತಯೌವನಾಃ । ಉಪಾವಿಶನ್ ವಿಷ್ಟರೇಷು ಲತಾ ಮೇರುಶಿರಸ್ಸ್ವ್ ಇವ
ಅವಳು ಹೀಗೆಂದ ನಂತರ, ಆ ಯುವತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಯೌವನದ ಗರ್ವದಿಂದ, ಮೇರುಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ, ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು.
ಸುತೇ ವದ ಕಥಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ತ್ವಮ್ ಇಮಂ ದೇಶಮ್ ಆದಿತಃ । ಕಿಂ ವೃತ್ತಂ ತೇ ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟಂ ಕಿಮ್ ಇವಾಧ್ವನಿ ಕುತ್ರ ವಾ
ಮಗು, ನೀನು ಮೊದಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ? ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿತು, ಏನು ನೋಡಿದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು.
ದೇವಿ ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರದೇಶೇ ಸಾ ಜಾತಮೂರ್ಛಾ ತದಾಭವಮ್ । ದ್ವಿತೀಯೇನ್ದುಕಲೇವಾಹಂ ಕಲ್ಪಾನ್ತಜ್ವಾಲಯಾವೃತಾ
ದೇವಿ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಚೇತನವಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ. ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಡಿಮೆಯಾದ ಚಂದ್ರಕಲೆಯಂತೆ ಆಗಿದ್ದೆ.
ನ ಚೇತಿತಂ ಮಯಾ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಸಮಂ ವಿಷಮಮ್ ಏವ ವಾ । ತತಸ್ ತರಲಪಕ್ಷ್ಮಾನ್ತೇ ವಿನಿಮೀಲ್ಯ ವಿಲೋಚನೇ
ನನಗೆ ಸುಖವೋ ದುಃಖವೋ ಯಾವುದೂ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ, ನಡುಗುತ್ತಿರುವ ಕಣ್ಮುಚ್ಚುಗಳ ಕೆಳಗೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ.
ತತೋ ಮರಣಮೂರ್ಛಾನ್ತೇ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿ । ಯಾವದ್ ಅಭ್ಯುತ್ಥಿತಾಸ್ಮ್ಯ್ ಆಶು ಪ್ಲುತಾ ಚ ಗಗನೋದರಮ್
ಆ ಮರಣದ ಅಚೇತನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಪರಮೇಶ್ವರಿ, ನಾನು ನೋಡಿದೆ—ಆಗಲೇ ನಾನು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ಆಕಾಶದ ಅಗಲದೊಳಗೆ ಹಾರಿಹೋದೆ.
ಭೂತಾಕಾಶೇ ಽನಿಲರಥಂ ಸಮಾರೂಢಾಸ್ಮ್ಯ್ ಅಹಂ ತಥಾ । ಆನೀತಾ ಗನ್ಧಲೇಖೇವ ತೇನಾಹಮ್ ಇಮಮ್ ಆಲಯಮ್
ಭೂತಗಳ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಾನು ಗಾಳಿಯ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ ಬಂದೆನು; ಹಗುರವಾದ ಸುಗಂಧದ ರೇಖೆಯಂತೆ, ಅವನಿಂದ ನಾನು ಈ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದೆನು.
ಇಹ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಸದನಂ ನಾಯಕೇನಾಭ್ಯಲಙ್ಕೃತಮ್ । ದೀಪ್ತದೀಪಂ ವಿವಿಕ್ತಂ ಚ ಮಹಾರ್ಹಶಯನಾನ್ವಿತಮ್
ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಮನೆ, ಅದರ ಯಜಮಾನನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ದೀಪಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ, ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಮೌಲ್ಯವಾದ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.
ಪತಿಮ್ ಆಲೋಕಯಾಮೀಮಂ ಯಾವದ್ ಏಷ ವಿದೂರಥಃ । ಶೇತೇ ಕುಸುಮಗುಪ್ತಾಙ್ಗೋ ಮಧುಃ ಪುಷ್ಪವನೇ ಯಥಾ
ನಾನು ನನ್ನ ಗಂಡನಾದ ವಿದೂರಥನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಅವನು ಹೂಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಹದಿಂದ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ, ಹೂಗಳ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಮಧು ಮಲಗಿರುವಂತೆ.
ಅಥ ಸಙ್ಗ್ರಾಮಸಂರಮ್ಭಶ್ರಮಾರ್ತೋ ಽಯಂ ಸ್ವಪಿತ್ಯ್ ಅಲಮ್ । ಇತಿ ನಿದ್ರಾ ಮಯಾಸ್ಯೈವಂ ದೇವೇಶ್ವರಿ ನ ವಾರಿತಾ
ಯುದ್ಧದ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಶ್ರಮದಿಂದ ಅವನು ತುಂಬಾ ದಣಿದು, ಆಳವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ದೇವತೆಗಳ ರಾಣಿಯೇ, ಅವನ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ನಾನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ.
ಅನನ್ತರಮ್ ಇಮಂ ದೇಶಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ದೇವ್ಯಾವ್ ಇಮೇ ತ್ವ್ ಇತಿ । ಯಥಾನುಭೂತಂ ಕಥಿತಂ ಮದನುಗ್ರಹಕಾರಿಣಿ
ಆ ದೇವಿಯು ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು, ದಯಾಳುಳಾದವಳೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ.
ಹೇ ಹಂಸಹಾರಿಗಾಮಿನ್ಯೌ ಲೀಲೇ ಲಲಿತಲೋಚನೇ । ಉತ್ಥಾಪಯಾಮೋ ನೃಪತಿಂ ಶವತಲ್ಪತಲಾದ್ ಇಮಮ್
ಹಂಸಗಳಂತೆ ನಡೆಯುವವರೇ, ಕ್ರೀಡಾಮಯವಾದ ಮನೋಹರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವರೇ, ನಾವು ಈ ರಾಜನನ್ನು ಶವಗಳ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎತ್ತೋಣ.