ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನಸ್ ತಥಾ ಜಾಗ್ರದ್ ಇದಂ ನಾತ್ರಾಸ್ತಿ ಸಂಶಯಃ । ಸ್ವಪ್ನೇ ಪುರಮ್ ಅಸದ್ ಭಾತಿ ಸರ್ಗಾದೌ ಭಾತಿ ಅಸಜ್ ಜಗತ್
ಹೇಗೋ ಕನಸು ಹಾಗೆ ಈ ಜಾಗೃತಿಯೂ ಇದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಗರ ಅಸತ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಜಗತ್ತು ಅಸತ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ನ ಚಾರ್ಥೋ ಭವಿತುಂ ಶಕ್ತಸ್ ಸತ್ಯತ್ವೇ ಸ್ವಪ್ನಚೋದಿತಃ । ಸಂವಿದೋ ನಿತ್ಯಸತ್ಯತ್ವಂ ಸ್ವಪ್ನಾರ್ಥಾನಾಮ್ ಅಸತ್ಯತಾ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲಾದ ವಸ್ತು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯ ಅರಿವಿಗೇ ಸೇರಿದೆ, ಕನಸಿನ ವಸ್ತುಗಳು ಅಸತ್ಯ.
ಝಗಿತ್ಯ್ ಏವ ಯಥಾಕಾಶಂ ಭವತಿ ಸ್ವಪ್ನಪರ್ವತಃ । ಕ್ರಮೇಣ ವಾ ತಥಾ ಬೋಧೇ ಖಂ ಭವತ್ಯ್ ಆಧಿಭೌತಿಕಃ
ಹಾಗೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಪರ್ವತವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅಥವಾ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಮೂಡುವುದು ಹೇಗೋ, ಜಾಗೃತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಭೌತಿಕ ಆಕಾಶವು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಉಡ್ಡೀನೋ ಽಯಂ ಮೃತೋ ವೇತಿ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ನಿಕಟೇ ಸ್ಥಿತಾಃ । ಜ್ಞಾನಾತಿವಾಹಿಕೀಭೂತಸ್ವಸ್ವಭಾವಹತಾ ಯತಃ
ಹತ್ತಿರವಿರುವವರು ಯಾರಾದರೂ ಹಾರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅಥವಾ ಸತ್ತವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಜ್ಞಾನ ವರ್ಗಮನ ಶಕ್ತಿ ಆವರಿಸಿದೆ.
ಮಿಥ್ಯಾದೃಷ್ಟಯ ಏವೇಮಾಸ್ ಸೃಷ್ಟಯೋ ಮೋಹದೃಷ್ಟಯಃ । ಮಾಯಾಮಾತ್ರದೃಶೋ ಭಾನ್ತಿ ಶೂನ್ಯಾಸ್ ಸ್ವಪ್ನಾನುಭೂತಯಃ
ಈ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು 모두 ತಪ್ಪು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಮೋಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿವೆ; ಅವು ಮಾಯೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ, ಖಾಲಿಯಾಗಿವೆ, ಕನಸಿನ ಅನುಭವಗಳಂತಿವೆ.
ಸ್ವಪ್ನಾನುಭೂತಯ ಇಮಾ ಮರಣಾನ್ತರ್ಬೋಧಭಾತೇತರಭ್ರಮದೃಶಸ್ ಸ್ಫುಟಸರ್ಗಭಾಸಃ । ಭಾನ್ತ್ಯ್ ಆತಿವಾಹಿಕಶರೀರಗತಾಸ್ ಸಮಸ್ತಾ ಮಿಥ್ಯೋದಿತಾ ಮೃಗನದೀಮರಣಕ್ರಮೇಣ
ಕನಸಿನ ಅನುಭವಗಳು, ಮರಣ ಮತ್ತು ಜಾಗೃತಿಯ ನಡುವಿನ ಭ್ರಮೆಗಳು, ಇನ್ನಿತರ ವಿಕಲ್ಪಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಅವು ಎಲ್ಲಾ ಸುಳ್ಳಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ, ಮೃಗಮರಳಿನ ನದಿಯಂತೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರದೊಳಗೆ.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅನ್ತರೇ ಜ್ಞಪ್ತಿರ್ ಜೀವಂ ವೈದೂರಥಂ ಪುರಃ । ಸಙ್ಕಲ್ಪೇನ ರುರೋಧಾಶು ಮನಸಸ್ ಸ್ಪನ್ದನಂ ಯಥಾ
ಈ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಜೀವವನ್ನು ಕುದುರೆಯಂತೆ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ತಡೆಯಿತು, ಹೀಗೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಲನೆ ಕೂಡ ತಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ವದ ದೇವಿ ಕಿಯತ್ ಕಾಲೋ ಗತೋ ಽಯಮ್ ಇಹ ಮನ್ದಿರೇ । ಸಮಾಧೌ ಮಯಿ ಲೀನಾಯಾಂ ಮಹೀಪಾಲಶವೇ ಸ್ಥಿತೇ
ದೇವಿ, ನಾನು ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ರಾಜನ ಶವ ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಈ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಕಳೆದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳು.
ಇಹ ಮಾಸಸ್ ತ್ವ್ ಅತಿಕ್ರಾನ್ತ ಇಹ ದಾಸ್ಯಾವ್ ಇಮೇ ಉಭೇ । ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ವಾಸಕಗೃಹೇ ಸ್ವಪತೋ ವಹಿತೇ ಸ್ಥಿತೇ
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದಿದೆ; ಈ ಇಬ್ಬರು ದಾಸಿಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲು ಒಳಗಿರುವ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ, ನೀನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ದೇಹವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದಾಗ.
ಶೃಣು ದೇಹಸ್ಯ ಕಿಂ ವೃತ್ತಂ ತವೇಹ ವರವರ್ಣಿನಿ । ಶರೀರಂ ಕಿಲ ಪಕ್ಷೇಣ ಚೋತ್ಕ್ಲಿನ್ನಸ್ನಾಯುತಾಂ ಗತಮ್
ಸುಂದರಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳು: ಪಾದಿನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಸ್ನಾಯುಗಳು ಕುಸಿದುಹೋಗಿವೆ.
ನಿರ್ಜೀವಂ ಪತಿತಂ ಭೂಮೌ ಸಂಶುಷ್ಕಮ್ ಇವ ಪಲ್ಲವಮ್ । ಕಾಷ್ಠಕುಡ್ಯೋಪಸಂಜಾತಂ ಶವಂ ತುಹಿನಶೀತಲಮ್
ಜೀವವಿಲ್ಲದೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಒಣಗಿದ ಎಲೆ ಹೋಲುವ ಶವವು, ಮರದ ಗೋಡೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಿಮದಂತೆ ತಂಪಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ತತೋ ಮನ್ತ್ರಿಭಿರ್ ಆಗತ್ಯ ಮೃತೈವೇಯಮ್ ಇತಿ ಸ್ವಯಮ್ । ಕ್ಲೇದಲೋಕಾದ್ ವಿನಿರ್ಣೀಯ ಭೀತ್ಯಾ ನಿಷ್ಕಾಲಿತಂ ಗೃಹಾತ್
ಆಮೇಲೆ ಸಚಿವರು ಬಂದು, ಅವಳು ಸತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ, ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಕೊಳೆಯುವ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಯದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದರು.
ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮ್ ಉಕ್ತೇನ ನೀತ್ವಾ ಚನ್ದನದಾರುಭಿಃ । ಚಿತೌ ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ಯ ಸಘೃತಂ ಸಹಸಾ ಭಸ್ಮಸಾತ್ಕೃತಮ್
ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅವಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಚಂದನದ ಮರದ ಕಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಚಿತೆಗೆ ಇಟ್ಟು, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೂದಿಯಾಗಿಸಿದರು.
ತತೋ ರಾಜ್ಞೀ ಮೃತೇ ಽತ್ಯುಚ್ಚೈಃ ಕೃತ್ವಾ ರೋದನಮ್ ಆಕುಲಃ । ಪರಿವಾರಸ್ ತವಾಶೇಷಃ ಕೃತವಾನ್ ಔರ್ಧ್ವದೇಹಿಕಮ್
ನಂತರ ರಾಣಿ ಸತ್ತ ನಂತರ, ಭಾರೀ ಅಳಲು ಮತ್ತು ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಯಿತು; ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸೇವಕರು ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
ಇದಾನೀಂ ತ್ವಾಮ್ ಇಹಾಲೋಕ್ಯ ಸಶರೀರಾಮ್ ಇಹಾಗತಾಮ್ । ಪರಲೋಕಾದ್ ಆಗತೇತಿ ಮಹಚ್ ಚಿತ್ರಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನೀನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಭಾವಿಸುವರು.
ತ್ವಂ ತು ತೇನೈವ ದೇಹೇನ ಸತ್ಯಸಙ್ಕಲ್ಪತಸ್ ಸುತೇ । ದೃಶ್ಯಸೇ ಸ್ವವದಾತೇನ ತೇನ ಚಿತ್ತಂ ತವೋಪರಿ
ನೀನು ನಿಜವಾದ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ, ಅದೇ ದೇಹದಿಂದ, ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
ಯದ್ವಾಸನಾ ತ್ವಮ್ ಅಭವೋ ದೇಹಂ ಪ್ರತಿ ತದ್ ಏವ ತೇ । ರೂಪಮ್ ಅಭ್ಯುದಿತಂ ಬಾಲೇ ತೇನ ಪ್ರಾಕ್ಸದೃಶಂ ತವ
ನೀನು ದೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಭಾವನೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆಯೋ, ಅದೇ ರೂಪವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಮೂಡಿದೆ, ಬಾಲೆ, ಹಳೆಯದಂತೆಯೇ.
ಸ್ವವಾಸನಾನುಸಾರೇಣ ಸರ್ವಸ್ ಸರ್ವಂ ಹಿ ಪಶ್ಯತಿ । ದೃಷ್ಟಾನ್ತೋ ಽತ್ರಾವಿಸಂವಾದೀ ಬಾಲವೇತಾಲದರ್ಶನಮ್
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ, ಬಾಲ ವೇತಾಳನನ್ನು ಕಂಡದ್ದು.
ಆತಿವಾಹಕದೇಹಾಸಿ ಸಮ್ಪನ್ನಾ ಸಿದ್ಧಸುನ್ದರೀ । ವಿಸ್ಮೃತಸ್ ತವ ದೇಹೋ ಽಸೌ ಪ್ರಾಕ್ತನೋ ನಯತಸ್ ಸ್ವಯಮ್
ನೀನು ಈಗ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವೆ, ಸಾಧಿತೆಯಾದ ಸುಂದರಿಯೆ. ನಿನ್ನ ಹಳೆಯ ದೇಹವು ನಿನಗೆ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಸ್ವತಃ ದೂರವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ದೃಢಾತಿವಾಹಿಕದೃಶಃ ಪ್ರಶಾಮ್ಯತ್ಯ್ ಆಧಿಭೌತಿಕಃ । ಬುದ್ಧಸ್ಯ ದೃಶ್ಯಮಾನೋ ಽಪಿ ಶರನ್ಮೇಘ ಇವಾಮ್ಬರೇ
ಯಾರ ದೃಷ್ಟಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಅವನಿಗೆ ದೇಹದ ಕಷ್ಟಗಳು ಶಮನವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಅವು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದವು.
ರೂಢಾತಿವಾಹಿಕೀಭಾವಶ್ ಶವೋ ಭವತಿ ದೇಹಕಃ । ನಿರ್ಜಲಾಮ್ಭೋದಸದೃಶೋ ನಿರ್ಗನ್ಧಕುಸುಮೋಪಮಃ
ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದ ಸ್ಥಿತಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದಾಗ, ದೇಹವು ಶವದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ—ನೀರಿಲ್ಲದ ಮೋಡದಂತೆ, ಸುಗಂಧವಿಲ್ಲದ ಹೂವಿನಂತೆ.
ಅದ್ಯಾರಭ್ಯ ಪ್ರರೂಢಾಯಾಮ್ ಆತಿವಾಹಿಕಸಂವಿದಿ । ದೇಹೋ ವಿಸ್ಮೃತಿಮ್ ಆಯಾತಿ ಗರ್ಭಸಂಸ್ಥೇವ ಯೌವನೇ
ಇಂದಿನಿಂದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದ ಅರಿವು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವುದರಿಂದ, ದೇಹವು ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೋ ಹೀಗೆಯೇ.
ಏಕತ್ರಿಂಶೇ ಽದ್ಯ ದಿವಸೇ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ವಯಮ್ ಇಹಾಮ್ಬರಮ್ । ಪ್ರಭಾತೇ ಮೋಹಿತೇ ದಾಸ್ಯೌ ಮಯೈತೇ ನಿದ್ರಯಾಧುನಾ
ಇವತ್ತು ಮೂವತ್ತೊಂದನೇ ದಿನ ನಾವು ಈ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಈ ಇಬ್ಬರು ದಾಸಿಯರು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಹೋದರು.
ತದ್ ಏಹಿ ಯಾವಲ್ ಲೀಲಾಯೈ ಲೀಲೇ ಸಙ್ಕಲ್ಪಲೀಲಯಾ । ಆತ್ಮಾನಂ ದರ್ಶಯಾವೋ ಽಸ್ಯೈ ವ್ಯವಹಾರಃ ಪ್ರವರ್ತತಾಮ್
ಆಗ ಲೀಲಾ, ಬಾ, ಮನಸ್ಸಿನ ಆಟದ ಮೂಲಕ ಆಕೆಗೆ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ತೋರಿಸೋಣ, ಹೀಗೆಂದರೆ ಕೆಲಸಗಳು ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು.
ಆವಾಂ ತಾವದ್ ಇಮೇ ಲೀಲಾ ಪಶ್ಯತ್ವ್ ಇತ್ಯ್ ಏವ ಚಿನ್ತಿತೇ । ಜ್ಞಪ್ತ್ಯಾ ದೇವ್ಯೌ ತತಸ್ ತತ್ರ ದೃಶ್ಯೇ ದೀಪ್ತೇ ಬಭೂವತುಃ
'ನಾವು ಲೀಲೆಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ' ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಬಂತುಮಾತ್ರ ದೇವಿಯರು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಸಾ ವಿದೂರಥಲೀಲಾಥ ಸಮಾಕುಲವಿಲೋಚನಾ । ಗೃಹಮ್ ಆಲೋಕಯಾಮ್ ಆಸ ತತ್ ತೇಜಃಪುಞ್ಜಭಾಸುರಮ್
ಆಗ ವಿದ್ಯೂರಥನ ಪತ್ನಿ ಲೀಲಾ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಆ ಪ್ರಕಾಶಪಂಜರದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಚನ್ದ್ರಬಿಮ್ಬಾದ್ ಇವೋತ್ಕೀರ್ಣಂ ಧೌತಂ ಹೇಮದ್ರವೈರ್ ಇವ । ಜ್ವಾಲಾಯಾ ಇವ ಶೀತಾಯಾಸ್ ಸುಮಧ್ಯಮ್ ಇವ ಭಿತ್ತಿಮತ್
ಚಂದ್ರನ ಚಕ್ರದಿಂದ ಕೆತ್ತಿದಂತೆ, ಹೊಳಪಿನ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ತೊಳೆದಂತೆ, ತಂಪಾದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ, ಬಲವಾದ ಬೆಂಬಲವಿರುವ ಸೊಗಸಾದ ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಅವಳು ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ.
ಗೃಹಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಪುರತೋ ಲೀಲಾಜ್ಞಪ್ತೀ ವಿಲೋಕ್ಯತೇ । ಉತ್ಥಾಯ ಸಮ್ಭ್ರಮವತೀ ತಯೋಃ ಪಾದೇಷು ಸಾಪತತ್
ಮನೆ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿ, ಆ ಆಟದ ಕರೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅವಳು ಎದ್ದುಕೊಂಡು ಆತುರದಿಂದ ಅವರ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಳು.
ಮಜ್ಜಯಾಯಾಗತೇ ದೇವ್ಯೌ ಜಯತಂ ಜೀವಿತಪ್ರದೇ । ಇಹ ಪೂರ್ವಮ್ ಅಹಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಭವತ್ಯೋರ್ ಮಾರ್ಗಶೋಧಿನೀ
ಮಜ್ಜಯಾ ದೇವಿ ಬಂದಾಗ, 'ನಿಮಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜೀವ ನೀಡುವವರೇ! ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೊಳೆದು ಮೊದಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತವತ್ಯಾಂ ತಸ್ಯಾಂ ತಾ ಮಾನಿನ್ಯೋ ಮತ್ತಯೌವನಾಃ । ಉಪಾವಿಶನ್ ವಿಷ್ಟರೇಷು ಲತಾ ಮೇರುಶಿರಸ್ಸ್ವ್ ಇವ
ಅವಳು ಹೀಗೆಂದ ನಂತರ, ಆ ಯುವತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಯೌವನದ ಗರ್ವದಿಂದ, ಮೇರುಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ, ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು.