ಏವಂ ಜ್ಞಾಸ್ಯನ್ತಿ ತೇ ರಾಜ್ಞೀ ದುಃಖಿತೇಯಮ್ ಇಹ ಸ್ಥಿತಾ । ವಯಸ್ಯಾ ಕಾಚಿದ್ ಅನ್ಯೇಯಂ ಕುತೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಸ್ಯಾ ಉಪಾಗತಾ
ಇವರು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುವರು: 'ರಾಣಿ ಇಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ; ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು, ಅವಳ ಗೆಳತಿ, ಎಲ್ಲಿಂದೋ ಬಂದು ಅವಳ ಬಳಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ.'
ಸನ್ದೇಹಃ ಕ ಇವಾತ್ರೈಷಾಂ ಪಶವೋ ಹ್ಯ್ ಅವಿವೇಕಿನಃ । ಯಥಾದೃಷ್ಟಂ ವಿಚೇಷ್ಟನ್ತೇ ಕುತ ಏಷಾಂ ವಿಚಾರಣಾ
ಇವರಿಗೆ ಯಾವ ಅನುಮಾನವೂ ಇಲ್ಲ. ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ; ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ಯಥಾ ಲೋಷ್ಟೋ ಲುಠನ್ ವೃಕ್ಷಂ ವಞ್ಚಯಿತ್ವಾಶು ಗಚ್ಛತಿ । ಅಜ್ಞಾತ್ವೈವಾಜ್ಞಜನತಾ ತಥಾದ್ರ್ಯಗ್ನಿಸುರಾದಿಕಮ್
ಹುಣಸೆಗಡ್ಡೆ ಮರವನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ತಿರುಗಿ ಹೋಗುವಂತೆ, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬೆಂಕಿ, ಪರ್ವತ, ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ ಅರಿಯದೆ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನವಪುರ್ ಬೋಧೇನ ಜಾನೇ ಕ್ವೇವ ಗಚ್ಛತಿ । ಅಸತ್ಯಮ್ ಏವ ತದ್ ಯಸ್ಮಾತ್ ತಥೈವೇಹಾಧಿಭೌತಿಕಮ್
ನಾನು ಕನಸು ಬಿಟ್ಟು ಎದ್ದಾಗ, ಕನಸಿನ ದೇಹ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆಯೋ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಜವಲ್ಲ.
ಭಗವನ್ ಸ್ವಪ್ನಶಿಖರೀ ಪ್ರಬೋಧೇ ಕ್ವೇವ ಗಚ್ಛತಿ । ಇತಿ ಮೇ ಸಂಶಯಂ ಛಿನ್ಧಿ ಶರದಭ್ರಮ್ ಇವಾನಿಲಃ
ಭಗವಂತ, ಕನಸಿನ ಶಿಖರವು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತೀರಿ, ಎಚ್ಚರವಾದ ಮೇಲೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ಶರದ್ಕಾಲದ ಮೋಡವನ್ನು ಹಗುರವಾದ ಗಾಳಿ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಓಡಿಸುವಂತೆ ನೀವೇ ದೂರ ಮಾಡಿ.
ಸ್ವಪ್ನೇ ಭ್ರಮೇ ಽಥ ಸಙ್ಕಲ್ಪೇ ಪದಾರ್ಥಾಃ ಪರ್ವತಾದಯಃ । ಸಂವಿದೋ ಽನ್ತರ್ ಮಿಲನ್ತ್ಯ್ ಏತೇ ಸ್ಪನ್ದನಾನ್ಯ್ ಅನಿಲಂ ಯಥಾ
ಕನಸು, ಗೊಂದಲ ಅಥವಾ ಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತಗಳಂತಹ ವಸ್ತುಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಈ ಚಲನೆಗಳು ಗಾಳಿಯು ತನ್ನೊಳಗೆ ಲೀನವಾಗುವಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಸೇರಿಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಅಸ್ಪನ್ದಸ್ಯ ಯಥಾ ವಾಯೋಸ್ ಸ್ವಸ್ಪನ್ದೋ ಽನ್ತರ್ ವಿಶತ್ಯ್ ಅಲಮ್ । ಅಸ್ಫುರನ್ತೀ ತು ತೇನೈವ ಯಾತ್ಯ್ ಏಕತ್ವಂ ತದಾತ್ಮಿಕಾ
ಹಾಗೆಯೇ, ಗಾಳಿಯ ಚಲನೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ ಅದು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವಂತೆ, ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದಾಗ ಅದು ತನ್ನ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆತುಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಸಂವಿತ್ಸ್ವಪ್ನಾರ್ಥಯೋರ್ ದ್ವಿತ್ವಂ ನ ಕದಾಚನ ಲಭ್ಯತೇ । ಯಥಾ ದ್ರವತ್ವಪಯಸೋರ್ ಯಥಾ ವಾ ಸ್ಪನ್ದವಾತಯೋಃ
ಮನಸ್ಸಿನ ಅರಿವು ಮತ್ತು ಕನಸಿನ ವಸ್ತುಗಳ ನಡುವೆ ಎಂದಿಗೂ ಎರಡುತನವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆಯೇ, ನೀರಿನ ಹರಿವು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಮಧ್ಯೆ, ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯ ಚಲನೆ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಬೇಧವಿಲ್ಲ.
ಯಸ್ ತ್ವ್ ಅತ್ರ ಸ್ಯಾದ್ ದ್ವಿತಾಬೋಧಸ್ ತದ್ ಅಜ್ಞಾನಮ್ ಅನುತ್ತಮಮ್ । ಸೈಷಾ ಸಂಸೃತಿರ್ ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತಾ ಮಿಥ್ಯಾಜ್ಞಾನಾತ್ಮಿಕೋದಿತಾ
ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಉಂಟಾದರೆ, ಅದೇ ಅತ್ಯಂತ ಅಜ್ಞಾನ. ಇದನ್ನೇ ಸಂಸಾರವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಇದು ತಪ್ಪು ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಿಂದ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಹಕಾರಿಕಾರಣಾನಾಮ್ ಅಭಾವೇ ಕಿಲ ಕೀದೃಶೀ । ಸಂವಿತ್ ಸ್ವಪ್ನಪದಾರ್ಥಾನಾಂ ದ್ವಿತ್ವಂ ಸ್ವಪ್ನೇ ನಿರರ್ಥಕಮ್
ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಾರಣಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅರಿವಿಗೆ ಯಾವ ಸ್ವರೂಪ ಇರುತ್ತದೆ? ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ವಸ್ತುಗಳ ಎರಡುತನಕ್ಕೂ ಅರ್ಥವೇ ಇಲ್ಲ.
ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನಸ್ ತಥಾ ಜಾಗ್ರದ್ ಇದಂ ನಾತ್ರಾಸ್ತಿ ಸಂಶಯಃ । ಸ್ವಪ್ನೇ ಪುರಮ್ ಅಸದ್ ಭಾತಿ ಸರ್ಗಾದೌ ಭಾತಿ ಅಸಜ್ ಜಗತ್
ಹೇಗೋ ಕನಸು ಹಾಗೆ ಈ ಜಾಗೃತಿಯೂ ಇದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಗರ ಅಸತ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಜಗತ್ತು ಅಸತ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ನ ಚಾರ್ಥೋ ಭವಿತುಂ ಶಕ್ತಸ್ ಸತ್ಯತ್ವೇ ಸ್ವಪ್ನಚೋದಿತಃ । ಸಂವಿದೋ ನಿತ್ಯಸತ್ಯತ್ವಂ ಸ್ವಪ್ನಾರ್ಥಾನಾಮ್ ಅಸತ್ಯತಾ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲಾದ ವಸ್ತು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯ ಅರಿವಿಗೇ ಸೇರಿದೆ, ಕನಸಿನ ವಸ್ತುಗಳು ಅಸತ್ಯ.
ಝಗಿತ್ಯ್ ಏವ ಯಥಾಕಾಶಂ ಭವತಿ ಸ್ವಪ್ನಪರ್ವತಃ । ಕ್ರಮೇಣ ವಾ ತಥಾ ಬೋಧೇ ಖಂ ಭವತ್ಯ್ ಆಧಿಭೌತಿಕಃ
ಹಾಗೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಪರ್ವತವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅಥವಾ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಮೂಡುವುದು ಹೇಗೋ, ಜಾಗೃತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಭೌತಿಕ ಆಕಾಶವು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಉಡ್ಡೀನೋ ಽಯಂ ಮೃತೋ ವೇತಿ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ನಿಕಟೇ ಸ್ಥಿತಾಃ । ಜ್ಞಾನಾತಿವಾಹಿಕೀಭೂತಸ್ವಸ್ವಭಾವಹತಾ ಯತಃ
ಹತ್ತಿರವಿರುವವರು ಯಾರಾದರೂ ಹಾರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅಥವಾ ಸತ್ತವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಜ್ಞಾನ ವರ್ಗಮನ ಶಕ್ತಿ ಆವರಿಸಿದೆ.
ಮಿಥ್ಯಾದೃಷ್ಟಯ ಏವೇಮಾಸ್ ಸೃಷ್ಟಯೋ ಮೋಹದೃಷ್ಟಯಃ । ಮಾಯಾಮಾತ್ರದೃಶೋ ಭಾನ್ತಿ ಶೂನ್ಯಾಸ್ ಸ್ವಪ್ನಾನುಭೂತಯಃ
ಈ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು 모두 ತಪ್ಪು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಮೋಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿವೆ; ಅವು ಮಾಯೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ, ಖಾಲಿಯಾಗಿವೆ, ಕನಸಿನ ಅನುಭವಗಳಂತಿವೆ.
ಸ್ವಪ್ನಾನುಭೂತಯ ಇಮಾ ಮರಣಾನ್ತರ್ಬೋಧಭಾತೇತರಭ್ರಮದೃಶಸ್ ಸ್ಫುಟಸರ್ಗಭಾಸಃ । ಭಾನ್ತ್ಯ್ ಆತಿವಾಹಿಕಶರೀರಗತಾಸ್ ಸಮಸ್ತಾ ಮಿಥ್ಯೋದಿತಾ ಮೃಗನದೀಮರಣಕ್ರಮೇಣ
ಕನಸಿನ ಅನುಭವಗಳು, ಮರಣ ಮತ್ತು ಜಾಗೃತಿಯ ನಡುವಿನ ಭ್ರಮೆಗಳು, ಇನ್ನಿತರ ವಿಕಲ್ಪಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಅವು ಎಲ್ಲಾ ಸುಳ್ಳಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ, ಮೃಗಮರಳಿನ ನದಿಯಂತೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರದೊಳಗೆ.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅನ್ತರೇ ಜ್ಞಪ್ತಿರ್ ಜೀವಂ ವೈದೂರಥಂ ಪುರಃ । ಸಙ್ಕಲ್ಪೇನ ರುರೋಧಾಶು ಮನಸಸ್ ಸ್ಪನ್ದನಂ ಯಥಾ
ಈ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಜೀವವನ್ನು ಕುದುರೆಯಂತೆ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ತಡೆಯಿತು, ಹೀಗೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಲನೆ ಕೂಡ ತಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ವದ ದೇವಿ ಕಿಯತ್ ಕಾಲೋ ಗತೋ ಽಯಮ್ ಇಹ ಮನ್ದಿರೇ । ಸಮಾಧೌ ಮಯಿ ಲೀನಾಯಾಂ ಮಹೀಪಾಲಶವೇ ಸ್ಥಿತೇ
ದೇವಿ, ನಾನು ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ರಾಜನ ಶವ ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಈ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಕಳೆದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳು.
ಇಹ ಮಾಸಸ್ ತ್ವ್ ಅತಿಕ್ರಾನ್ತ ಇಹ ದಾಸ್ಯಾವ್ ಇಮೇ ಉಭೇ । ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ವಾಸಕಗೃಹೇ ಸ್ವಪತೋ ವಹಿತೇ ಸ್ಥಿತೇ
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದಿದೆ; ಈ ಇಬ್ಬರು ದಾಸಿಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲು ಒಳಗಿರುವ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ, ನೀನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ದೇಹವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದಾಗ.
ಶೃಣು ದೇಹಸ್ಯ ಕಿಂ ವೃತ್ತಂ ತವೇಹ ವರವರ್ಣಿನಿ । ಶರೀರಂ ಕಿಲ ಪಕ್ಷೇಣ ಚೋತ್ಕ್ಲಿನ್ನಸ್ನಾಯುತಾಂ ಗತಮ್
ಸುಂದರಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳು: ಪಾದಿನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಸ್ನಾಯುಗಳು ಕುಸಿದುಹೋಗಿವೆ.
ನಿರ್ಜೀವಂ ಪತಿತಂ ಭೂಮೌ ಸಂಶುಷ್ಕಮ್ ಇವ ಪಲ್ಲವಮ್ । ಕಾಷ್ಠಕುಡ್ಯೋಪಸಂಜಾತಂ ಶವಂ ತುಹಿನಶೀತಲಮ್
ಜೀವವಿಲ್ಲದೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಒಣಗಿದ ಎಲೆ ಹೋಲುವ ಶವವು, ಮರದ ಗೋಡೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಿಮದಂತೆ ತಂಪಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ತತೋ ಮನ್ತ್ರಿಭಿರ್ ಆಗತ್ಯ ಮೃತೈವೇಯಮ್ ಇತಿ ಸ್ವಯಮ್ । ಕ್ಲೇದಲೋಕಾದ್ ವಿನಿರ್ಣೀಯ ಭೀತ್ಯಾ ನಿಷ್ಕಾಲಿತಂ ಗೃಹಾತ್
ಆಮೇಲೆ ಸಚಿವರು ಬಂದು, ಅವಳು ಸತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ, ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಕೊಳೆಯುವ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಯದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದರು.
ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮ್ ಉಕ್ತೇನ ನೀತ್ವಾ ಚನ್ದನದಾರುಭಿಃ । ಚಿತೌ ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ಯ ಸಘೃತಂ ಸಹಸಾ ಭಸ್ಮಸಾತ್ಕೃತಮ್
ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅವಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಚಂದನದ ಮರದ ಕಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಚಿತೆಗೆ ಇಟ್ಟು, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೂದಿಯಾಗಿಸಿದರು.
ತತೋ ರಾಜ್ಞೀ ಮೃತೇ ಽತ್ಯುಚ್ಚೈಃ ಕೃತ್ವಾ ರೋದನಮ್ ಆಕುಲಃ । ಪರಿವಾರಸ್ ತವಾಶೇಷಃ ಕೃತವಾನ್ ಔರ್ಧ್ವದೇಹಿಕಮ್
ನಂತರ ರಾಣಿ ಸತ್ತ ನಂತರ, ಭಾರೀ ಅಳಲು ಮತ್ತು ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಯಿತು; ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸೇವಕರು ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
ಇದಾನೀಂ ತ್ವಾಮ್ ಇಹಾಲೋಕ್ಯ ಸಶರೀರಾಮ್ ಇಹಾಗತಾಮ್ । ಪರಲೋಕಾದ್ ಆಗತೇತಿ ಮಹಚ್ ಚಿತ್ರಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನೀನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಭಾವಿಸುವರು.
ತ್ವಂ ತು ತೇನೈವ ದೇಹೇನ ಸತ್ಯಸಙ್ಕಲ್ಪತಸ್ ಸುತೇ । ದೃಶ್ಯಸೇ ಸ್ವವದಾತೇನ ತೇನ ಚಿತ್ತಂ ತವೋಪರಿ
ನೀನು ನಿಜವಾದ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ, ಅದೇ ದೇಹದಿಂದ, ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
ಯದ್ವಾಸನಾ ತ್ವಮ್ ಅಭವೋ ದೇಹಂ ಪ್ರತಿ ತದ್ ಏವ ತೇ । ರೂಪಮ್ ಅಭ್ಯುದಿತಂ ಬಾಲೇ ತೇನ ಪ್ರಾಕ್ಸದೃಶಂ ತವ
ನೀನು ದೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಭಾವನೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆಯೋ, ಅದೇ ರೂಪವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಮೂಡಿದೆ, ಬಾಲೆ, ಹಳೆಯದಂತೆಯೇ.
ಸ್ವವಾಸನಾನುಸಾರೇಣ ಸರ್ವಸ್ ಸರ್ವಂ ಹಿ ಪಶ್ಯತಿ । ದೃಷ್ಟಾನ್ತೋ ಽತ್ರಾವಿಸಂವಾದೀ ಬಾಲವೇತಾಲದರ್ಶನಮ್
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ, ಬಾಲ ವೇತಾಳನನ್ನು ಕಂಡದ್ದು.
ಆತಿವಾಹಕದೇಹಾಸಿ ಸಮ್ಪನ್ನಾ ಸಿದ್ಧಸುನ್ದರೀ । ವಿಸ್ಮೃತಸ್ ತವ ದೇಹೋ ಽಸೌ ಪ್ರಾಕ್ತನೋ ನಯತಸ್ ಸ್ವಯಮ್
ನೀನು ಈಗ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವೆ, ಸಾಧಿತೆಯಾದ ಸುಂದರಿಯೆ. ನಿನ್ನ ಹಳೆಯ ದೇಹವು ನಿನಗೆ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಸ್ವತಃ ದೂರವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ದೃಢಾತಿವಾಹಿಕದೃಶಃ ಪ್ರಶಾಮ್ಯತ್ಯ್ ಆಧಿಭೌತಿಕಃ । ಬುದ್ಧಸ್ಯ ದೃಶ್ಯಮಾನೋ ಽಪಿ ಶರನ್ಮೇಘ ಇವಾಮ್ಬರೇ
ಯಾರ ದೃಷ್ಟಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಅವನಿಗೆ ದೇಹದ ಕಷ್ಟಗಳು ಶಮನವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಅವು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದವು.