ದೇಹೇನಾನೇನ ಗನ್ತವ್ಯಮ್ ಅನಯಾ ವೀರಭಾರ್ಯಯಾ । ಯತ್ರಾವಾಭ್ಯಾಂ ಚ ತತ್ ಸ್ಥಾನಂ ಕಥಂ ಗನ್ತವ್ಯಮ್ ಅಮ್ಬಿಕೇ
ಈ ದೇಹದಿಂದ, ಈ ವೀರನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅಂಬಿಕೆ, ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಲುಪಬಹುದು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಏವಂರೂಪಮಹಾರಮ್ಭೇ ಸಙ್ಗ್ರಾಮೇ ರಾಷ್ಟ್ರಸಮ್ಭ್ರಮೇ । ಸಂಪನ್ನೇ ಽಪಿ ಸ್ಥಿತೇ ಽಪ್ಯ್ ಉಚ್ಚೈರ್ ವಿಚಿತ್ರಾರಮ್ಭಮನ್ಥರೇ
ಇಂತಹ ಮಹತ್ತರ ಕಾರ್ಯ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಯುದ್ಧವಾಗಲಿ, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲವಾಗಲಿ—even ಎಲ್ಲೆಡೆ ಘೋಷಣೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದ್ಭುತವಾದ ಪ್ರಾರಂಭಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ನ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಪಿ ಸಂಪನ್ನಂ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ನ ಚ ಮಹೀತಲಮ್ । ನ ಸ್ಥಿತಂ ಕ್ವಚನಾಪ್ಯ್ ಏವಂ ಸ್ವಪ್ನಾತ್ಮಕಮ್ ಇದಂ ಯತಃ
ಯಾವುದೂ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ರಾಜ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕನಸಿನಂತಿವೆ.
ತಸ್ಯ ತ್ವನ್ಮಣ್ಡಪಸ್ಯಾನ್ತಶ್ ಶವಸ್ಯ ನಿಕಟಾಮ್ಬರೇ । ಇತ್ಥಂ ಭೂರಾಷ್ಟ್ರಮ್ ಆಭಾತಿ ಭರ್ತೃಜೀವಸ್ಯ ತೇ ಽನಘೇ
ಅದು ಆ ಮಂಟಪದ ಒಳಗಡೆ, ಶವದ ಪಕ್ಕದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವಳೇ, ಭೂಮಿಯ ರಾಜ್ಯವು ನಿನ್ನ ಗಂಡನ ಜೀವದ ವಲಯವಾಗಿ ಇಂತಹ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಅನ್ತಃಪುರಗೃಹಂ ತೇ ತದ್ ಇದಂ ರಾಷ್ಟ್ರಾನ್ವಿತೋದರಮ್ । ವಸಿಷ್ಠವಿಪ್ರಗೇಹೇ ಽನ್ತಶ್ ಶವಗೇಹೇ ಜಗತ್ ಸ್ಥಿತಮ್
ನಿನ್ನ ಒಳಮನೆ ಎಂದರೆ ಈ ಮನೆ, ಇದರ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ರಾಜ್ಯವೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ. ವಸಿಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿಯ ಮನೆ, ಶವಗಳ ಮನೆ, ಇವೆಲ್ಲದರೊಳಗೆ ಈ ಜಗತ್ತು ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.
ಏವಮ್ ಏಷ ಮಹಾರಮ್ಭೋ ಜಗತ್ತ್ರಯಮಯೋ ಭ್ರಮಃ । ತ್ವಯಾ ಮಯಾನಯಾನೇನ ಸಂಯುಕ್ತಸ್ ಸಾರ್ಣವಾವನಿಃ
ಹೀಗೆ, ಈ ದೊಡ್ಡ ಯತ್ನವೆಂಬುದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಂದು ಮೋಸ ಮಾತ್ರ. ನೀನು, ನಾನು, ಈ ವಾಹನವೂ ಸಮುದ್ರದಂತಿರುವ ಭೂಮಿಯೊಡನೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.
ಗಿರಿಗ್ರಾಮಕಗೇಹೇ ಽನ್ತರ್ ಮಧ್ಯೇ ಗಗನಕೋಶಕೇ । ಖಾತ್ಮಾವಕಚತಿ ವ್ಯಕ್ತೋ ನ ಕಚತ್ಯ್ ಏವ ವಾ ಕ್ವಚಿತ್
ಪರ್ವತದ ಹಳ್ಳಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ, ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಪಾತ್ರೆಯೊಳಗೆ, ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪಿ ಆತ್ಮ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಚರಿಸದಿರಬಹುದು.
ಏವಮ್ ಆರಮ್ಭಘನಯೋರ್ ಅಪಿ ಮಣ್ಡಪಯೋಸ್ ತಯೋಃ । ಉದರೇ ಶೂನ್ಯಮ್ ಆಕಾಶಮ್ ಏವಾಸ್ತಿ ನ ಜಗದ್ಭ್ರಮಃ
ಹೀಗೆ, ಈ ಎರಡು ಮಂದಿರಗಳ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಅವುಗಳೊಳಗಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಆಕಾಶ ಮಾತ್ರ ಇದೆ; ಜಗತ್ತಿನ ಮೋಸ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.
ಭ್ರಮದ್ರಷ್ಟುರ್ ಅಭಾವೇ ಹಿ ಕೀದೃಶೀ ಭ್ರಮತಾ ಭ್ರಮೇ । ನಾಸ್ತ್ಯ್ ಏವ ಭ್ರಮಸತ್ತಾ ತು ಯದ್ ಅಸ್ತಿ ತದ್ ಅಜಂ ಪದಮ್
ಯಾರು ಅಲೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವನು ಅವನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ಅಲೆಯುವದಲ್ಲೇನು ಅಲೆಯುವುದು? ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲ; ಇರುವುದೆಂದರೆ ಅದು ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯೇ.
ಭ್ರಮೇ ದೃಶ್ಯಮ್ ಅಸತ್ ತಸ್ಯ ದ್ರಷ್ಟುರ್ ದ್ರಷ್ಟೃದಶಾ ಕುತಃ । ದ್ರಷ್ಟೃದೃಶ್ಯಕ್ರಮಾಭಾವಾದ್ ಅತ್ರ ಯತ್ ಸಹಜಂ ಹಿ ತತ್
ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವುದು ನಿಜವಲ್ಲ; ಅದಕ್ಕೆ ನೋಡುವವನ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಇಲ್ಲಿ ನೋಡುವವನು ಮತ್ತು ಕಾಣಿಸುವುದೆಂಬ ಕ್ರಮವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಸಹಜವಾದದ್ದೇ.
ತತ್ ಪದಂ ಪರಮಂ ವಿದ್ಧಿ ನಾಶೋತ್ಪಾದವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಸ್ವಕಂ ಕಚತಿ ಚಾಭಾತಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಆದ್ಯಮ್ ಅನಾಮಯಮ್
ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೀನು ಅರಿತುಕೋ, ಅದು ನಾಶವೂ ಇಲ್ಲದೂ ಹುಟ್ಟುವುದೂ ಇಲ್ಲದದು; ಅದು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ಅಪ್ರಕಟವಾಗಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ, ಆದಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೇ ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಹರಡಿದೆ.
ಕಿಲ ಮಣ್ಡಪಗೇಹಾನ್ತಸ್ ಸ್ವಸ್ವಭಾವೋದಿತಾತ್ಮನಿ । ವಿಹರನ್ತಿ ಜನಾಸ್ ತತ್ರ ಸ್ವಗೃಹೇ ಸಂವ್ಯವಸ್ಥಯಾ
ಒಂದು ಮಂದಿರದ ಒಳಗೆ, ಜನರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಉದಿತವಾದ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ, ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.
ನ ಜಗತ್ ತತ್ರ ನೋ ಸರ್ಗಃ ಕಶ್ಚಿತ್ ತೈರ್ ಅನುಭೂಯತೇ । ತೇನಾಹಂ ಜಗದ್ ಆಕಾಶಮ್ ಅಜಮ್ ಇತ್ಯ್ ಏವ ವಚ್ಮಿ ತೇ
ಅಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತು ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅನುಭವವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಈ ಜಗತ್ತು ಆಕಾಶದಂತೆ, ಜನನವೇ ಇಲ್ಲದಂತದ್ದು.
ಸರ್ವಂ ಶೂನ್ಯಾತ್ಮವಿಜ್ಞಾನಂ ಮೇರ್ವಾದಿಗಿರಿಜಾಲಕಮ್ । ನೇದಂ ಕುಡ್ಯಮಯಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಮಹಾಪುರಮ್
ಎಲ್ಲವೂ ಶೂನ್ಯಸ್ವರೂಪವಾದ ಜ್ಞಾನವೇ. ಮೇರುವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬೆಟ್ಟಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆಯಿಂದ ಮಾಡಲಾದವುಗಳಲ್ಲ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಮಹಾನಗರದಂತೆ.
ದೇಶೇ ಪ್ರಾದೇಶಮಾತ್ರೇ ಽಪಿ ಗಿರಿಜಾಲಮಯಾನ್ಯ್ ಅಪಿ । ವಜ್ರಸಾರಾಣಿ ಖಾನ್ಯ್ ಏವ ಸಮ್ಭವನ್ತ್ಯ್ ಅಣುಕೇ ಽಣುಕೇ
ಒಂದು ಬೆರಳಿನಷ್ಟು ಜಾಗದಲ್ಲೂ ಬೆಟ್ಟಗಳೆಂಬವುಗಳು ವಜ್ರದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿವೆ ಎಂದು ಭಾಸವಾದರೂ, ಅವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಣುವಿನಲ್ಲಿಯೂ ಖಾಲಿ ರೂಪಗಳಾಗಿಯೇ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ.
ಕದಲೀಪಲ್ಲವಾಪೀಡಸನ್ನಿವೇಶೇನ ಭೂರಿಶಃ । ತ್ರಿಜಗಚ್ ಚಿದಣಾವ್ ಅನ್ತರ್ ಅಸ್ತಿ ಸ್ವಪ್ನಪುರಂ ಯಥಾ
ಬಾಳೆ ಎಲೆಯ ಪದರಗಳು ಒಂದರೊಳಗೆ ಒಂದರಂತೆ ಜೋಡನೆಯಾಗಿರುವಂತೆ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚೈತನ್ಯ ಅಣುವಿನೊಳಗೂ ಕನಸಿನ ನಗರವಿದೆ.
ತಸ್ಯಾಪ್ಯ್ ಅನ್ತರ್ ವಿಭಾಗೇನ ಕ್ರಮಾದ್ ಏಕೈಕಶೋ ಜಗತ್ । ತೇಷಾಂ ಯಸ್ಮಿಞ್ ಜಗತ್ಯ್ ಏವ ಪದ್ಮೋ ರಾಜಾ ಶವಸ್ ಸ್ಥಿತಃ
ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಭಜನೆಯಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪ್ರಪಂಚಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಪ್ರಪಂಚಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಪದ್ಮ ಎಂಬ ರಾಜನು ಮೃತದೇಹವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ.
ಲೀಲಾ ತವ ಸಪತ್ನೀ ತಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಪೂರ್ವತರಂ ಶುಭೇ । ಯದೈವ ಮೂರ್ಛಾಮ್ ಆಯಾತಾ ಲೀಲೇಯಂ ಪುರತಸ್ ತವ । ತದೈವ ಭರ್ತುಃ ಪದ್ಮಸ್ಯ ಶವಸ್ಯ ನಿಕಟೇ ಸ್ಥಿತಾ
ಶುಭೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಸಹಪತ್ನಿ ಲೀಲಾ ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ್ದಳು. ಈ ಲೀಲಾ ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಅಚೇತನಳಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಅವಳು ತನ್ನ ಪತಿ ಪದ್ಮನ ಮೃತದೇಹದ ಹತ್ತಿರ ನಿಂತಿದ್ದಳು.
ಕಥಮ್ ಏಷಾ ಗತಾ ದೇವಿ ಸಮ್ಪನ್ನಾ ತತ್ರ ದೇಹಿನೀ । ಕಥಂ ಕಥಂ ವಾ ತತ್ಪತ್ನೀಭಾವಮ್ ಆಪ್ತವತೀ ಸ್ಥಿತಾ
ಅವಳು ಹೇಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಳು ದೇವಿಯೇ? ಅವಳು ಹೇಗೆ ಅವನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದಳು?
ತೇ ವಾಸ್ಯಾ ವದ ಕಿಂ ರೂಪಂ ಪಶ್ಯನ್ತ್ಯ್ ಅಥ ವದನ್ತಿ ಕಿಮ್ । ತದ್ಗೇಹವರವಾಸ್ತವ್ಯಾಸ್ ಸಮಾಸೇನೇತಿ ಮೇ ವದ
ಅಲ್ಲಿ ಅವಳ ಜೊತೆ ಇರುವ ಮಹಿಳೆಯರು ಯಾವ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು. ಆ ಮನೆಯ ಮುಖ್ಯ ನಿವಾಸಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸು.
ಶೃಣು ಸರ್ವಂ ಸಮಾಸೇನ ಯಥಾದೃಷ್ಟಂ ವದಾಮಿ ತೇ । ಲೀಲೇ ಲೀಲಾಸ್ವವೃತ್ತಾನ್ತಮ್ ಅನ್ತದಂ ದೃಶ್ಯದುರ್ದೃಶಾಮ್
ನಾನು ನೋಡಿದಂತೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು. ಲೀಲೆಯ ಆಟದ ಕಥೆಯನ್ನು, ಕಾಣುವದೂ ಕಾಣದದೂ ಅಂತ್ಯವಾಗುವಂತೆ, ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಪದ್ಮ ಏವ ಸ ಭರ್ತೈಷ ಭ್ರಾನ್ತಿಂ ತಾವತ್ ತತಾಮ್ ಇಮಾಮ್ । ಇತ್ಥಂ ಜಗನ್ಮಯೀಂ ಸ್ವಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏವ ಸದ್ಮನಿ ಪಶ್ಯತಿ
ಹೂವಿನ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಕಮಲವು ಹೇಗೆ ಒಡೆಯವೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಅವನು ಈ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಬೆರೆಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಭ್ರಾನ್ತಿಯುದ್ಧಮ್ ಇದಂ ಯುದ್ಧಮ್ ಇಮೇ ಭ್ರಾನ್ತಿಜನಾ ಜನಾಃ । ಭ್ರಾನ್ತ್ಯೈವಾಸ್ತೀಹ ಮರಣಮ್ ಏಷ ಚೈವ ಭ್ರಮಾತ್ಮಕಃ
ಈ ಯುದ್ಧವೆಂದರೆ ಭ್ರಮೆಯ ಯುದ್ಧ. ಈ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಭ್ರಮೆಯಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವರು. ಇಲ್ಲಿ ಸಾವು ಕೂಡ ಭ್ರಮೆಯಿಂದಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ; ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಗೊಂದಲದಿಂದಲೇ ತುಂಬಿದೆ.
ಭ್ರಮಕ್ರಮೇಣಾನೇನೈವ ಲೀಲಾಸ್ಯ ದಯಿತಾ ಸ್ಥಿತಾ । ತ್ವಂ ಚೈಷಾ ಚ ವರಾರೋಹೇ ಸ್ವಪ್ನಮಾತ್ರಾ ವರಾಙ್ಗನೇ
ಈ ಗೊಂದಲದ ಕ್ರಮದಿಂದಲೇ ಲೀಲೆಯ ಪ್ರಿಯತಮನು ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಮತ್ತು ಆಕೆ, ಸುಂದರಿಯೇ, ಕೇವಲ ಕನಸಿನಂತಿದ್ದೀರಿ, ಒಳ್ಳೆಯ ರೂಪವತಿಯೇ.
ತಥಾ ಭವತ್ಯೋರ್ ಭರ್ತೈಷ ತಥೈವಾಹಮ್ ಅಪಿ ಸ್ವಯಮ್ । ಜಗಚ್ಛೋಭೈವ ಸಂಸಾರೇ ದೃಶ್ಯಸೇ ತದ್ ಇಹೋಚ್ಯತೇ
ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮಗಿಬ್ಬರಿಗೆ ಈ ಭಗವಂತನು ಇದ್ದಾನೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಇದ್ದೇನೆ. ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಭವ್ಯತೆ ಸಂಸಾರದಲ್ಲೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಏತದ್ ಏವ ಪರಿಜ್ಞಾತಂ ದೃಶ್ಯಶಬ್ದಾರ್ಥಮ್ ಉಜ್ಝತಿ । ಏವಮ್ ಏಷಾ ತ್ವಮ್ ಏವಂ ಚ ಸಮ್ಪನ್ನೈವಮ್ ಅಸೌ ನೃಪಃ
ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೇ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, 'ಕಾಣುವುದು' ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲಾಗಿದೆ. ಅವಳು ನೀನು ಹೇಗಿದ್ದೀಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದಾಳೆ, ರಾಜನು ಕೂಡ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಅಹಂ ಚಾತ್ಮನಿ ಸತ್ಯತ್ವಗತಾಸ್ ಸರ್ವತಯಾತ್ಮನಃ । ಇಮೇ ವಯಮ್ ಇಹಾನ್ಯೋಽನ್ಯಂ ಸಮ್ಪನ್ನಾಸ್ ಸ್ವೋದಿತಾ ಇವ
ನಾನು ಕೂಡ ಆತ್ಮನ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಆತ್ಮನಾಗಿ ಇದ್ದೇನೆ. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ, ಸ್ವತಃ ಉದಯವಾದವರಂತೆ ಇದ್ದೇವೆ.
ಇತ್ಥಂ ಸರ್ವಾತ್ಮಕತಯಾ ಮಹಾಚಿದ್ಘನಸಂಸ್ಥಿತೇಃ । ಏವಮ್ ಏಷಾ ಸ್ಥಿತಾ ರಾಜ್ಞೀ ಹಾರಿಹಾಸವಿಲಾಸಿನೀ
ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಮಹಾ ಚೈತನ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ, ಆ ರಾಣಿ ಆಕರ್ಷಕನಗುವ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾಳೆ.
ಲೀಲಾವಿಲೋಲನಯನಾ ನವಯೌವನಶಾಲಿನೀ । ಪೇಶಲಾಚಾರಮಧುರಾ ಮಧುರೋದಾರಭಾಷಿಣೀ
ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆಟವಾಡುವಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ, ಅವಳು ಹಸಿರಾದ ಯೌವನದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳ ನಡೆ ಮೃದು ಮತ್ತು ಸೊಗಸಾಗಿದೆ, ಮಾತು ಮಧುರವೂ ಉದಾರವೂ ಆಗಿದೆ.
ಕೋಕಿಲಸ್ವರಸಙ್ಕಾಶಾ ಮದಮನ್ಮಥಮನ್ಥರಾ । ಅಸಿತೋತ್ಪಲಪತ್ತ್ರಾಕ್ಷೀ ವೃತ್ತಪೀನಾಪಯೋಧರಾ
ಅವಳ ಧ್ವನಿ ಕೋಗಿಲೆಯ ಹಾಡಿನಂತೆ ಮಧುರವಾಗಿದೆ, ಪ್ರೇಮದ ಮದದಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಪ್ಪು ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಹಾಳೆಯಂತೆ, ಅವಳ ಹಸಿವಿನ ಮಡಸುಗಳು ತುಂಬಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿವೆ.