ತೇನೋದಗುಃ ಪಿಶಾಚಾನಾಂ ಪಙ್ಕ್ತಯೋ ಽನನ್ತಭೀತಿದಾಃ । ಸನ್ಧ್ಯಾಯಾಮ್ ಇವ ಭೀತ್ಯೇವ ದಿವಸಶ್ ಶ್ಯಾಮತಾಂ ಯಯೌ
ಅದರಿಂದ ಪಿಶಾಚರ ಸಾಲುಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು, ಅವು ಅನಂತ ಭಯ ಉಂಟುಮಾಡಿದವು. ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಯ ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಹಗಲು ಕೂಡ ಕತ್ತಲಾಗಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.
ಪಿಶಾಚಾ ಭುವನಂ ಜಹ್ರುರ್ ಅನ್ಧಕಾರಭರಾ ಇವ । ಭಾಸ್ಮನಸ್ತಮ್ಭಸದೃಶಾಸ್ ತಾಲೋತ್ತಾಲವಿಲಾಸಿನಃ
ಪಿಶಾಚರು ಜಗತ್ತನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲೆ ತುಂಬಿದಂತೆ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಬೂದಿಯ ಕಂಬಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ದೃಶ್ಯಮಾನಮಹಾಕಾರಾ ಮುಷ್ಟಿಗ್ರಾಹ್ಯಾ ನಕಿಞ್ಚನ । ಊರ್ಧ್ವಕೇಶಾಃ ಕೃಶಾಙ್ಗಾಶ್ ಚ ಕೇಚಿಚ್ ಚ ಶ್ಮಶ್ರುಲಾ ಅಪಿ
ಅವರು ದೊಡ್ಡ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಬಹುದಾದಷ್ಟು ಇದ್ದರೂ ಏನೂ ಅಲ್ಲ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಕೂದಲು ಎತ್ತರವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು, ದೇಹ ಹಗುರಾಗಿತ್ತು, ಕೆಲವರಿಗೆ ದಾಡಿ ಕೂಡ ಇತ್ತು.
ಕೃಶಾಙ್ಗಾ ಮಲಿನಾಙ್ಗಾಶ್ ಚ ಗ್ರಾಮ್ಯಾ ಇವ ನಭಶ್ಚರಾಃ । ಸಭಾಯಾಂ ಮೂಢದೃಷ್ಟಾಶ್ ಚ ಯತ್ಕಿಞ್ಚನಕರಾಃ ಖಲಾಃ
ಕೆಲವರು ಹಗುರಾದ ದೇಹ ಹೊಂದಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಕಳಪೆ ದೇಹದವರು, ಊರಿನ ಜನರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಢ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡುವ ದುಷ್ಟರು ಇದ್ದರು.
ದೀನಾ ಬಹ್ವಾಶಿನಃ ಕ್ರೂರಾ ದೀನಾ ಗ್ರಾಮ್ಯಜನಾ ಇವ । ತರುಕರ್ದಮರಥ್ಯಾನ್ತಶ್ಶೂನ್ಯಗೇಹಗೃಹಾಶ್ ಚಲಾಃ
ದುರ್ದೈವಿಗಳು, ಅತಿಯಾದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವವರು, ಕ್ರೂರರು, ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಂತೆ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರು; ಮರಗಳ ಕೆಳಗೆ, ಕೆಸರಿನ ಬೀದಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಖಾಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ಸ್ಥಿರತೆ ಇಲ್ಲದವರು.
ಲೇಲಿಹಾನಾಃ ಪ್ರೇತರೂಪಾಃ ಕೃಷ್ಣಾಙ್ಗಾಶ್ ಶ್ವಪಚಾ ಇವ । ಜಗೃಹುಸ್ ತೇ ತದಾ ಮತ್ತಾ ಹತಶಿಷ್ಟಮ್ ಅರೇರ್ ಬಲಮ್
ನಾಯಿಯ ಮಾಂಸ ಭೋಜಕರು ಹೀಗೆಯೇ ಕಪ್ಪು ದೇಹದೊಂದಿಗೆ, ಮೃತರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಾಲಿಗೆ ಚಾಚುತ್ತಾ, ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಮತ್ತರಾಗಿದ್ದಂತೆ, ಶತ್ರು ಸೇನೆಯ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು.
ಆಸನ್ನಸೈನಿಕಾಸ್ ತತ್ರ ವಿತ್ರಸ್ತಕ್ಷುಬ್ಧಚೇತನಾಃ । ತ್ಯಕ್ತಾಯುಧತನುತ್ರಾಣಾಸ್ ತ್ರಸ್ತಪ್ರಾಣಾಸ್ ಸ್ಖಲದ್ಗಮಾಃ
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಸೈನಿಕರು ಭಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಆಯುಧ ಮತ್ತು ಕವಚವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪ್ರಾಣ ಭಯದಿಂದ ಹೆದರಿಕೊಂಡು, ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಾ ಓಡಿದರು.
ನೇತ್ರೈರ್ ಅಙ್ಗೈರ್ ಮುಖೈಃ ಪಾದೈರ್ ವಿಕಾರಭಯಕಾರಿಣಃ । ತ್ಯಕ್ತಕೌಪೀನವಸನಾ ನಿರ್ನಗ್ನಾ ಹಸನೋತ್ತರಾಃ
ಕಣ್ಣು, ಅಂಗ, ಮುಖ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಕೃತಿಯಾಗಿ, ಕೌಪೀನ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಉರಿಯದ Naked ಆಗಿ, ನಗುತ್ತಾ ಮುಂದುವರಿದರು.
ವಿಷ್ಠಾಂ ಮೂತ್ರಂ ಚ ಕುರ್ವನ್ತಸ್ ಸ್ಥಿರಮ್ ಆರಬ್ಧನರ್ತನಾಃ । ಪಿಶಾಚರಾಜೋ ರಾಜಾನಮ್ ಅಥ ಯಾವದ್ವಿದೂರಥಮ್
ಮಲಮೂತ್ರ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾ, ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಾ ಕುಣಿಯುತ್ತಾ, ಪಿಶಾಚರಾಜನು ದೂರವಿಲ್ಲದಿದ್ದ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿಕೊಂಡನು.
ಸಮಾಕ್ರಾಮತಿ ತಾವತ್ ಸ ಮಾಯಾಂ ತಾಂ ಬುಬುಧೇ ಬುಧಃ । ಪಿಶಾಚಸಙ್ಗ್ರಾಮಕರೀಂ ಮಾಯಾಂ ವೇತ್ತಿ ಸ ಭೂಮಿಪಃ
ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ರಾಜನು ಆ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅದು ಪಿಶಾಚರಾಜನು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಮಾಯೆ ಎಂದು ತಿಳಿದನು.
ತಯಾ ಪಿಶಾಚಸೈನ್ಯಂ ತತ್ ಪರಸೈನ್ಯೇ ನ್ಯಯೋಜಯತ್ । ತತಸ್ ಸ್ವಸೈನಿಕಾಸ್ ಸ್ವಸ್ಥಾಃ ಪರಯೋಧಾಃ ಪಿಶಾಚಿನಃ
ಆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಪಿಶಾಚರಾಜನು ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಎದುರಾಳಿಯ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿಸಿದನು; ಆಗ ತನ್ನ ಸೈನಿಕರು ಏನೂ ಆಗದೆ ಉಳಿದರು, ಆದರೆ ಎದುರಾಳಿಯ ಯೋಧರು ಪಿಶಾಚರಾಗಿಬಿಟ್ಟರು.
ತಸ್ಯಾಥ ರೂಪಿಕಾಸ್ತ್ರಂ ತದ್ ದದೌ ಚಾನ್ಯದ್ ಅಸೌ ರುಷಾ । ಉದಗುರ್ ಭೂತಲಾದ್ ವ್ಯೋಮ್ನೋ ರೂಪಿಕಾಸ್ ಸ್ತಬ್ಧಮೂರ್ಧಜಾಃ
ಆಗ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪಬದಲಾಗುವ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿದನು; ಭೂಮಿಯಿಂದಲೂ ಆಕಾಶದಿಂದಲೂ ನಿಂತ ಕೂದಲುಗಳಿರುವ ರೂಪಬದಲಾಗುವ ಜೀವಿಗಳು ಹೊರಬಂದವು.
ನಿರ್ನಗ್ನಾ ವಿಕರಾಲಾಕ್ಷ್ಯೋ ಲಮ್ಬಶ್ರೋಣಿಪಯೋಧರಾಃ । ಉದ್ಭಿನ್ನಯೌವನಾ ವೃದ್ಧಾಃ ಪೀವರಾಙ್ಗ್ಯೋ ಽಥ ಜರ್ಜರಾಃ
ಕೆಲವರು ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಭಯಾನಕ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕುಸಿದ ಹಿಪ್ಗಳು ಮತ್ತು ಸಡಿಲವಾದ ಸ್ತನಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರು. ಕೆಲವರು ವಯಸ್ಸಾದರೂ ಯುವಾವಸ್ಥೆಯ ಉಬ್ಬರದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ದಪ್ಪ ದೇಹದವರಾಗಿದ್ದರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತುಂಬಾ ಸೊಪ್ಪು ಆಗಿದ್ದರು.
ಸ್ವರೂಪಾರೂಪಜಘನಾ ದುರ್ನಾಟ್ಯವಿಕಸದ್ಭಗಾಃ । ನರಪದ್ಮಶಿರೋಹಸ್ತಾ ರುಧಿರಾರುಣಗಾತ್ರಕಾಃ
ಕೆಲವರ ಹಿಪ್ಗಳು ಸಹಜವಾಗಿದ್ದವು, ಕೆಲವರದು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದ್ದವು. ಅವರ ಗುಪ್ತಾಂಗಗಳು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ, ಅಸಹ್ಯ ನೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಲವರು ಮಾನವನ ತಲೆ ಮತ್ತು ಕಮಲದಂತೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು, ಅವರ ದೇಹಗಳು ರಕ್ತದಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು.
ಅರ್ಧಚರ್ವಿತಮಾಂಸಾಸೃಕ್ಸ್ರವತ್ಸೃಕ್ವಾಕ್ತಲಾಲನಾಃ । ನಾನಾನಾನಾಙ್ಗವಲನಾನನೋನ್ನಮನಸನ್ನಮಾಃ
ಅವರು ಅರ್ಧ ಚವಿದ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದರು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಮೆದುಳನ್ನು ಚಪ್ಪಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ಅವರ ದೇಹದ ವಿವಿಧ ಅಂಗಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ, ಮುಖವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.
ಸಿರಾಲಭುಜವಕ್ತ್ರೋರುಕುಚಪಾರ್ಶ್ವಕರಾಙ್ಗಿಕಾಃ । ತಾಡೀಕೃತಾರ್ಭಕಶವಾದ್ ಅನುಕೃಷ್ಟಾನ್ತ್ರರಜ್ಜವಃ
ಅವರ ಕೈ, ಮುಖ, ತೊಡೆಯು, ಸ್ತನ, ಪಕ್ಕ, ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಶಿರೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಮಕ್ಕಳ ಶವಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಅಂತರಗಳನ್ನು ಹಗ್ಗದಂತೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.
ಶ್ವಕಾಕೋಲೂಕವದನಾ ನಿಮ್ನವಕ್ತ್ರಹನೂದರಾಃ । ಜಗೃಹುಸ್ ತಾಃ ಪಿಶಾಚಾಂಸ್ ತಾನ್ ದುರ್ಬಲಾನ್ ದುಶ್ಶಿಶೂನ್ ಇವ
ನಾಯಿ, ನರಿ, ಗೂಬೆ ಮುಖವಿದ್ದ, ಬಾಯೂ ಹೊಟ್ಟೆಯೂ ಕುಸಿದಂತೆ ಕಾಣುವ ಅವುಗಳು, ಆ ದುರ್ಬಲ ಪಿಶಾಚಿಗಳನ್ನು ಅಸಹಾಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವು.
ಪಿಶಾಚರೂಪಿಕಾಸೈನ್ಯಂ ತದಾಸೀದ್ ಏಕತಾಂ ಗತಮ್ । ನಿರ್ನಗ್ನಂ ನರ್ತನೋತ್ತಾನವದನಾಙ್ಗವಿಲೋಚನಮ್
ಆ ಪಿಶಾಚಿ ರೂಪದ ಸೇನೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ, ಬಟ್ಟೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಕುಣಿದು, ಮುಖ, ಕೈಕಾಲು, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿತ್ತು.
ಪರಸ್ಪರಾಕ್ರಾನ್ತಿಕರಂ ಭೀಷಯಂಶ್ ಚ ಪರಸ್ಪರಮ್ । ನಿಷ್ಕಾಸಿತಮಹಾಜಿಹ್ವಂ ನಾನಾಮುಖವಿಕಾರದಮ್
ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರು ಮೇಲೆ ಹಾರಿ, ಪರಸ್ಪರ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತೆ, ದೊಡ್ಡ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮುಖದ ವಿಕಾರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶವಭಾರಾಢ್ಯಮ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಂ ಹ್ರಿಯಮಾಣಶವಾಙ್ಗಕಮ್ । ರುಧಿರಾಮ್ಭಸಿ ಮಜ್ಜತ್ ತದುನ್ಮಜ್ಜಚ್ ಚ ಲಸತ್ತನು
ಒಬ್ಬನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಮೇಲೆ ಶವಗಳ ಭಾರ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ, ಶವದ ಅಂಗಾಂಶಗಳನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ, ರಕ್ತದ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದೇಹಗಳು ಮುಳುಗಿ ಮತ್ತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು.
ಲಮ್ಬೋದರಂ ಲಮ್ಬಭುಜಂ ಲಮ್ಬಕರ್ಣೋಷ್ಠನಾಸಿಕಮ್ । ರಕ್ತಮಾಂಸವಸಾಪಙ್ಕೇಷ್ವ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಂ ವೇಲ್ಲನಾತ್ಮ ತತ್
ಅವರು ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆಯು, ದೀರ್ಘವಾದ ಕೈಗಳು, ಕಿವಿಗಳು, ತುಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೂಗುಗಳು ಉದುರಿದಂತೆ ಇದ್ದರು. ರಕ್ತ, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಕೊಬ್ಬಿನ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಎತ್ತಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಮನ್ದರೋದ್ಧೂತದುಗ್ಧಾಬ್ಧಿಲಸತ್ಕಲಕಲಾಕುಲಮ್ । ಯಥೈವ ಮಾಯಾಸಞ್ಚಾರಸ್ ತೇನ ತಸ್ಯ ಕೃತಃ ಪುನಃ
ಮಂದರ ಪರ್ವತದಿಂದ ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕೆಡವಿದಾಗ ಹೇಗೆ ನುರಿತ ಬೊಗರುಗಳ ಗದ್ದಲ ಉಂಟಾಯಿತು, ಅದೇ ರೀತಿ ಆ ಮಾಯೆಯು ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಗೊಂದಲ ಉಂಟುಮಾಡಿತು.
ತೇನಾಪಿ ತಸ್ಯಾಶು ತಥಾ ಕೃತೋ ಬುದ್ಧ್ವಾಶು ಲಾಘವಮ್ । ವೇತಾಲಾಸ್ತ್ರಂ ತತೋ ದತ್ತಂ ತೇನೋತ್ತಸ್ಥುಶ್ ಶವವ್ರಜಾಃ
ಅದರ ವೇಗವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಅವನು ಕೂಡಲೇ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ನಂತರ ವೇತಾಳಾಸ್ತ್ರದ ಮೂಲಕ ಶವಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದನು.
ಅಮೂರ್ಧಾನಸ್ ಸಮೂರ್ಧಾನೋ ವೇತಾಲಾವೇಶವಲ್ಗಿತಾಃ । ತತಃ ಪಿಶಾಚವೇತಾಲರೂಪಿಕೌಘಕಬನ್ಧವತ್
ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತಲೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಕೆಲವರು ತಲೆಯೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲರೂ ವೇತಾಳರ ಉನ್ಮಾದದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು. ನಂತರ ಪಿಶಾಚರು ಮತ್ತು ವೇತಾಳರ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.
ಉದ್ಬಭೂವ ಬಲಂ ಭೀಮಮ್ ಊರ್ವೀನಿಗರಣಕ್ಷಮಮ್ । ಅಥೇತರೋ ಽಪಿ ಭೂಪಾಲೋ ಮಾಯಾಂ ಸಞ್ಚಾರ್ಯ ಚಾಪರಾಮ್
ಭೂಮಿಯನ್ನು ನುಂಗುವಷ್ಟು ಭಯಂಕರವಾದ ಒಂದು ಮಹಾ ಸೇನೆ ಉದಯವಾಯಿತು. ಆಗ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ರಾಜನು ಮತ್ತೊಂದು ಮಾಯೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದನು.
ರಾಕ್ಷಸಾಸ್ತ್ರಂ ಸಸರ್ಜಾಶು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾಕ್ರಮಣೋನ್ಮುಖಮ್ । ಉದಗುಃ ಪರ್ವತಾಕಾರಾಸ್ ಸರ್ವತಸ್ ಸ್ಥೂಲರಾಕ್ಷಸಾಃ
ಅವನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ರಾಕ್ಷಸ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪರ್ವತದಂತೆ ದೊಡ್ಡದಾದ ರಾಕ್ಷಸರು ಹುಟ್ಟಿಬಂದರು.
ದೇಹಮ್ ಆಶ್ರಿತ್ಯ ನಿಷ್ಕ್ರಾನ್ತಾಃ ಪಾತಾಲಾನ್ ನರಕಾ ಇವ । ಅಥಾಭೂತ್ ತದ್ ಬಲಂ ಭೀಮಂ ಸಸುರಾಸುರಭೀತಿದಮ್
ಅವರು ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನರಕದಿಂದ ಹೊರಬರುವವರಂತೆ ಹೊರಬಂದರು. ಆ ಸೇನೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಕೂಡ ಭಯಪಡುವಷ್ಟು ಭೀಕರವಾಗಿತ್ತು.
ಗರ್ಜದ್ರಕ್ಷೋಮಹಾಮ್ಭೋದವಾದ್ಯನೃತ್ಯತ್ಕಬನ್ಧಕಮ್ । ರೂಪಿಕಾದಾರಿಕಾರೂಪಂ ಪಿಶಾಚಸ್ಥಾನಸುಸ್ಥಿತಿ
ಅವರು ಗರ್ಜಿಸುವ ಭಯಾನಕ ಧ್ವನಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕತ್ತಲೆಯ ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಗುಡುಗು ಹೊಡೆಯುವಂತೆ, ತಲೆ ಇಲ್ಲದ ದೇಹಗಳು ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ, ಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ಪಿಶಾಚಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಆತ್ತಕ್ವಣಿತವಂಶಾಢ್ಯಂ ಶಿರಃ ಪದ್ಮೋತ್ಕರಾಕುಲಮ್ । ಲೋಲಾನ್ತ್ರಮಾಲಾವಲಿತಂ ರುಧಿರಾಮ್ಬುಸಮುಕ್ಷಿತಮ್
ಅವರ ತಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಗುಡ್ಡೆಯಂತೆ ಕಮಲಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು, ಬಾಸುರಿಯ ಶಬ್ದದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು; ಅಂತರಗಳು ಹಾರವಾಗಿ ನೇಣೆಯಾಗಿ, ರಕ್ತದ ಹರಿವಿನಿಂದ ತೊಯ್ದಿದ್ದವು.
ವೇತಾಲತಾಲಸೋಲ್ಲಾಸಂ ಲಸದ್ಧಾಮ ಪಿಶಾಚಕಮ್ । ಮೇದೋಮಾಂಸವಸಾದ್ಯಾಢ್ಯಂ ರುಧಿರಾಸವಸುನ್ದರಮ್ । ಕ್ಷೀಬವೇತಾಲಕುಮ್ಭಾಣ್ಡಯಕ್ಷತಾಣ್ಡವಸಙ್ಕಟಮ್
ವೇತಾಳರ ಡೊಳ್ಳುಗಳ ಆನಂದದಿಂದ, ಪ್ರೇತಗಳ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಮೇದುಳು, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ರಕ್ತದ ಪಾನದಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಕುಡಿದ ವೇತಾಳರು, ಕಪಾಲಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ನೃತ್ಯಗಳ ಗದ್ದಲದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.