ಉದಗುರ್ ಭೀಷಣಾ ದಿಗ್ಭ್ಯಸ್ ಸರುಷೋ ವನರಾಕ್ಷಸಾಃ । ಪಾತಾಲಗಜಹೂಙ್ಕಾರಕ್ಷುಬ್ಧಾ ಇವ ಮಹಾರ್ಣವಾಃ
ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಕೋಪದಿಂದ ಉಕ್ಕಿದ ಭಯಾನಕ ಅರಣ್ಯ ರಾಕ್ಷಸರು ಎದ್ದರು, ಪಾತಾಳದ ಗಜದ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಉದ್ರಿಕ್ತವಾದ ಮಹಾಸಾಗರಗಳಂತೆ.
ಕಪಿಲೋರ್ಧ್ವಜಟಾಧೂಮ್ರಾಸ್ ಸ್ಫುಟಚ್ಚಟಚಟಾರವಾಃ । ಅಗ್ನಯೋ ಲೇಲಿಹಾನೋಗ್ರಜಿಹ್ವಾ ಅರ್ದ್ರೇನ್ಧನಾ ಇವ
ಕಪಿಲವರ್ಣದ ಎತ್ತಿದ ಜಟೆಯಿಂದ ಹೊಗೆ ಎದ್ದಿತು, ಭಾರೀ ಚಟಚಟಾರವ ಕೇಳಿಸಿತು; ತೇವವಾದ ಇಂಧನದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಗಳು ಉಗ್ರವಾದ ನಾಲಗೆಯಿಂದ ಲೆಕ್ಕಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ.
ಸಾವರ್ತವೃತ್ತಯೋ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಭೀಮಡಕ್ಕಾರಟಾಙ್ಕೃತಾಃ । ಅಗ್ನಿದಾಹಮಹಾಧೂಮವಿಪುಲಾ ಇವ ಸೋಲ್ಮುಕಾಃ
ಆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ವಲಯಾಕಾರವಾಗಿ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಭಯಾನಕವಾದ ಡಮರುಗಳಂತೆ ಭಾರೀ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ, ಅವು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಉಲ್ಕೆಗಳಂತೆ ದೊಡ್ಡ ಧೂಮವನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸುತ್ತಿವೆ.
ದಂಷ್ಟ್ರಾಬಿಸಾಙ್ಕುರಾಕ್ರಾನ್ತಮುಖಪಙ್ಕಜದೇಹಕಾಃ । ಉತ್ಥಿತಾ ಲೋಮನಿರ್ಯಾತದುಷ್ಪ್ರಜ್ವಾಲಜಟಾ ಇವ
ಅವುಗಳ ದೇಹಗಳು, ಹೂವಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ಮುಖಗಳನ್ನು ಹೊರಬರುವ ದವಳಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಂತೆ, ರೋಮರಂದ್ರಗಳಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಜಟೆಗಳಂತೆ ಎದ್ದು ನಿಂತವು.
ನಿಗಿರನ್ತಃ ಪ್ರಧಾವನ್ತೋ ಗರ್ಜನ್ತಸ್ ತರ್ಜಿತಾಶಯಾಃ । ಜಟೋಜ್ಜ್ವಾಲಿತಡಿತ್ಪುಞ್ಜಜಲದಾಸ್ ಸಜಲಾ ಇವ
ಅವುಗಳು ನುಂಗುತ್ತಾ, ಓಡುತ್ತಾ, ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಬೆದರಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಜಟೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಮೆಘಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅನ್ತರೇ ತಸ್ಮಿಂಲ್ ಲೀಲಾನಾಥೋ ವಿದೂರಥಃ । ನಾರಾಯಣಾಸ್ತ್ರಂ ಪ್ರದದೌ ದುಷ್ಟಭೂತನಿವಾರಣಮ್
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಲೀಲಾಧಿಪತಿ ವಿದೂರಥನು ದುಷ್ಟಭೂತಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ನಾರಾಯಣಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿದನು.
ಉದೀರ್ಯಮಾಣ ಏವಾಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅಸ್ತ್ರರಾಜೇ ತು ರಾಜಯಃ । ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ಪ್ರಶೇಮುಸ್ ತಾ ಅನ್ಧಕಾರಾ ಇವೋದಯೇ
ಆ ಮಹಾಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ರಾಕ್ಷಸರ ಸೇನೆಗಳು ಹೇಗೋ ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆ ಕರಗಿಹೋಗುವಂತೆ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಳಿದುಹೋಯಿತು.
ಪ್ರಮೃಷ್ಟರಾಕ್ಷಸಾನೀಕಮ್ ಅಭವದ್ ಭುವನತ್ರಯಮ್ । ಶರದೀವ ಗತಾಮ್ಭೋದಂ ವ್ಯೋಮ ನಿರ್ಮಲಮ್ ಆಬಭೌ
ರಾಕ್ಷಸರ ದಂಡವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಳೆದುಹಾಕಿದ ನಂತರ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ದೂರವಾದ ಮೇಲೆ ಆಕಾಶವು ಹೇಗೆ ನಿಲ್ವಳವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ, ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದವು.
ಅಥ ಸಿನ್ಧುರ್ ಮುಮೋಚಾಸ್ತ್ರಮ್ ಆಗ್ನೇಯಂ ಜ್ವಲಿತಾಮ್ಬರಮ್ । ಜಜ್ವಲುಃ ಕಕುಭಸ್ ತೇನ ಕಲ್ಪಾಗ್ನಿವಲಿತಾ ಇವ
ಆಮೇಲೆ ಸಿಂಧುನು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಅದರಿಂದ ಆಕಾಶದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಪ್ರಳಯದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವಂತೆ ಹೊತ್ತಿಹೋದವು.
ಧೂಮಾಮ್ಬುದಭರಚ್ಛನ್ನಾ ಬಭೂವುಸ್ ಸಕಲಾ ದಿಶಃ । ಗಗನಪ್ರೋತ್ಥಪಾತಾಲತಿಮಿರಾಕುಲಿತಾ ಇವ
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಧೂಮ ಮತ್ತು ಮೋಡಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವು; ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಪಾತಾಳ ಎರಡೂ ದಟ್ಟ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತೆ ಕಂಡವು.
ಬಭುಃ ಪ್ರಜ್ವಾಲಿತಾಕಾರಾ ಗಿರಯಃ ಕಾಞ್ಚನಾ ಇವ । ಪ್ರಫುಲ್ಲನವನೀರನ್ಧ್ರಚಣ್ಪಕೌಘವನಾ ಇವ
ಆ ಪರ್ವತಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ, ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ತೋಟಗಳು ಮತ್ತು ಚಂಪಕ ಮರಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಯಯುರ್ ವ್ಯೋಮಾದ್ರಿದಿಕ್ಕುಞ್ಜಾ ಜ್ವಾಲಾಜಾಲಜಟಾಲತಾಮ್ । ಕುಙ್ಕುಮೇನೋತ್ಸವೇ ಮೃತ್ಯೋಸ್ ಸಮಾಲಬ್ಧಾ ಇವಾಸೃಜಾ
ಆಕಾಶ, ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಕಾನನಗಳು ಬೆಂಕಿಯ ಜಟೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು, ಮರಣದ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ರಕ್ತ ಸಿಕ್ಕಿದಂತೆ.
ಜ್ವಲಿತಾ ಜನತಾನ್ತೈಕಶಙ್ಕಿನಾಸನ್ನಭಸ್ಸ್ಪೃಶಾ । ಸಹಸ್ರಾಕೃತಿನೋರ್ ವೇಣವಲಿತಾ ಇವ ಸಾಗರಾಃ
ಜನರು ಹತ್ತಿರದ ಬೆಳಕಿನ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಭಯಪಟ್ಟು ಸುಡುವಂತೆ ಇದ್ದರು, ಸಹಸ್ರ ರೂಪಗಳವನು ವೀಣೆ ಬಾರಿಸಿದಾಗ ಸಾಗರಗಳು ತಿರುವು ಹೊಡೆಯುವಂತೆ.
ಜಿತ್ವಾ ರಿಪುಂ ಪುನರ್ ಅಸೌ ಯಥಾ ಪ್ರಹರತೇ ತಥಾ । ವಾರುಣಂ ವಿಸಸರ್ಜಾಸ್ತ್ರಂ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ವಿದೂರಥಃ
ಶತ್ರುವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಡೆಯುವಂತೆ, ವಿದೂರಥನು ವಾರುಣ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ತನ್ನ ಆಯುಧವನ್ನು ಬಿಡಿದನು.
ಆಯಯುಸ್ ಸಲಿಲಾಪೂರಾಸ್ ತಮಃಪೂರಾ ಇವಾಭಿತಃ । ಅಧಸ್ತಾದ್ ಊರ್ಧ್ವತೋ ದಿಗ್ಭ್ಯೋ ದ್ರವರೂಪಾ ಇವಾದ್ರಯಃ
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ನೀರಿನ ಹೊಳೆಗಳು ಕತ್ತಲೆಯ ಗುಡ್ಡೆಗಳಂತೆ ಹರಿದುಬಂದವು. ಪರ್ವತಗಳು ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಹಾಲಿನಂತೆಯೇ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಭಾಗಾ ಇವ ಶರದ್ವ್ಯೋಮ್ನೋ ದ್ರುತಪಾತಾ ಇವಾಮ್ಬುದಾಃ । ಮಹಾರ್ಣವಾ ಇವೋರ್ಧ್ವಸ್ಥಾಃ ಕುಲಶೈಲಶಿಲಾ ಇವ
ಅವು ಶರದ್ಕಾಲದ ಆಕಾಶದ ತುಂಡುಗಳಂತೆ, ವೇಗವಾಗಿ ಬೀಳುವ ಮೋಡಗಳಂತೆ, ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಮಹಾಸಾಗರಗಳಂತೆ, ಅಥವಾ ಪರ್ವತಶ್ರೇಣಿಗಳಲ್ಲಿನ ಬಂಡೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.
ತಮಾಲೌಘಾ ಇವೋಡ್ಡೀನಾಸ್ ಸಞ್ಚಿತಾ ಇವ ರಾತ್ರಯಃ । ಕಜ್ಜಲೌಘಾ ಇವೋದ್ಧೂತಾ ಲೋಕಾಲೋಕ ಇವೋತ್ತಟಃ
ಅವು ತಮಾಲ ಮರಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಎದ್ದುಕೊಂಡವು, ರಾತ್ರಿ ಪಡುವಣದಂತೆ ಜಮಾಯಿಸಿದವು, ಕರಿಯುಳಿಯ ಗುಡ್ಡೆಯಂತೆ ಎದ್ದಾಡಿದವು, ಅಥವಾ ಲೋಕಾಲೋಕ ಪರ್ವತದ ಗಡಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.
ರಸಾತಲಗುಹಾಭೋಗಾ ಇವ ವ್ಯೋಮದಿದೃಕ್ಷವಃ । ಮಹಾಘುರಘುರಾರಾವರಂಹೋಬೃಂಹಿತಮೂರ್ತಯಃ
ಅವು ಪಾತಾಳದ ಗುಹೆಗಳಂತೆ ಒಡಲಾಡುತ್ತಾ, ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಲು ಆಸೆಪಟ್ಟು, ಭಾರೀ ಗುಡುಗು ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ತಾಪಾಗ್ನಿಸನ್ತತಿಲತಾಂ ಸಾ ಚಚಾಮಾಮ್ಬುಸಂಹತಿಃ । ಭುವನವ್ಯಾಪಿನೀ ಸನ್ಧ್ಯಾಮ್ ಆಶು ಕೃಷ್ಣೇವ ಯಾಮಿನೀ
ಆ ತಂಪಾದ ನೀರಿನ ಗುಂಪು, ಹೊತ್ತ ಉರಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಬೆಳೆದು ಹಬ್ಬುವ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ, ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಯಂಕಾಲದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಆವರಿಸಿತು, ಹಗಲು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ರಾತ್ರಿಯು ಬರುವಂತೆ.
ತಾಮ್ ಅಗ್ನಿಸನ್ತತಿಂ ಪೀತ್ವಾ ಪೂರಯಾಮ್ ಆಸ ಭೂತಲಮ್ । ಜಲಶ್ರೀಸ್ ಸನ್ತತಂ ದೇಹಂ ನಿರ್ದ್ರವವ್ಯಕ್ತಿಮ್ ಈಯುಷೀ
ಆ ಬೆಂಕಿಯ ಉರಿಯನ್ನು ಒಳಗೆಳೆದು, ನೀರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುಂಬಿತು; ನಿರಂತರ ಹರಿಯುವ ಆ ನೀರಿನ ದೇಹವು ತನ್ನ ದ್ರವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಏವಂವಿಧಾನ್ ಅಸ್ತ್ರಮೋಹಾನ್ ವಿರುದ್ಧಾನ್ ಏವ ನೇತರೇ । ಮಿಥೋ ಮಾಯಾಮಯಾನ್ ಅಗ್ರೇ ಪಶ್ಯನ್ತ್ಯ್ ಅನುಭವನ್ತಿ ಚ
ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧವಾಗಿರುವ ಮಾಯೆಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳು ಎದುರು ಎದುರಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅನುಭವವಾಗುತ್ತವೆ.
ಹೇತಿಭಾರವಹಾಸ್ ಸಿನ್ಧೋಶ್ ಚಕ್ರರಕ್ಷಾಸ್ ತತೋ ಽಮ್ಭಸಾ । ತೃಣಾನೀವ ಗತಾಃ ಪ್ರೋಹ್ಯ ರಥಶ್ ಚಾಸ್ಯಾಭವತ್ ಪ್ಲುತಃ
ನಂತರ, ಆಸ್ತ್ರಗಳ ಭಾರವೂ ರಥಚಕ್ರಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯೂ ನೀರಿನಿಂದ ಹುಲ್ಲಿನ ತುಂಡುಗಳಂತೆ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಿ, ಅವಳ ರಥವು ತೇಲಿಹೋಯಿತು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅನ್ತರೇ ಸಿನ್ಧುರ್ ಅಸ್ತ್ರಂ ಸಸ್ಮಾರ ಶೋಷಣಮ್ । ಆಪತ್ತ್ರಾಣಕರಂ ದೇವಂ ದದೌ ಚ ಶರರೂಪಿಣಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಿಂಧುನು ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ, ಒಣಗಿಸುವ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಅದನ್ನು ಬಾಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದನು.
ಶಶಾಮಾಮ್ಬುಮಯೀ ಮಾಯಾ ತೇನ ಯಾಮೇವ ಭಾಸ್ವತಾ । ಯೇ ಮೃತಾಸ್ ತೇ ಮೃತಾ ಏವ ಬಭೂವುಶ್ ಶೋಷಿತಾ ಭುವಃ
ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ನೀರಿನ ಮಾಯೆ ರಾತ್ರಿಯಂತೆಯೇ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು; ಯಾರು ಸತ್ತಿದ್ದರೋ ಅವರು ಹಾಗೆಯೇ ಸತ್ತವರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದರು, ಭೂಮಿ ಒಣಗಿಹೋದಂತಾಯಿತು.
ಅಥ ಮೂರ್ಖರುಷಾ ತುಲ್ಯತಾಪಸ್ ಸನ್ತಾಪಯನ್ ಪ್ರಜಾಃ । ಜಜೃಮ್ಭೇ ಜರ್ಜರಾಜೀರ್ಣವನವಿಸ್ತಾರಕರ್ಕಶಃ
ಆಮೇಲೆ, ಮೂರ್ಖತೆಯ ಕೋಪದಿಂದ ಸಮಾನವಾದ ತಾಪವು ಜನರನ್ನು ಬಾಧಿಸುತ್ತಾ, ಹಳೆಯ ಒಣಗಿದ ಕಾಡಿನಂತೆ ಹರಡಿತು.
ಕಚತ್ಕನಕನಿಷ್ಷ್ಯನ್ದಸುನ್ದರಾಙ್ಗಚ್ಛವಿರ್ ದಿಶಾಮ್ । ಆಸೀದ್ ರಾಜವರಸ್ತ್ರೀಣಾಮ್ ಇವಾಙ್ಗೋಪಾಙ್ಗಸಙ್ಗಿನೀ
ದಿಕ್ಕುಗಳು ಕರಗಿದ ಚಿನ್ನದ ಹನಿಗಳಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ಅಂಗಗಳ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಅದು ರಾಜಮಹಿಳೆಯರು ಧರಿಸಿದ ಆಭರಣಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ತೇನ ಘರ್ಮಮಯೀಂ ಮೂರ್ಛಾಮ್ ಆಜಗ್ಮುಸ್ ತದ್ವಿರೋಧಿನಃ । ಗ್ರೀಷ್ಮದಾವಾನಲೋತ್ತಪ್ತಾ ಮೃದವಃ ಪಲ್ಲವಾ ಇವ
ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧರಾಗಿದ್ದವರು ಬೇಸಿಗೆಯ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳಂತೆ ಬಿಸಿಯ ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರ್ಚೆಗೊಂಡರು.
ವಿದೂರಥೋ ರಣದ್ದೀರ್ಘತಾರಕ್ರೇಙ್ಕಾರಮಾನಸಮ್ । ಕೋದಣ್ಡಂ ಕುಣ್ಡಲೀಕೃತ್ಯ ಪರ್ಜನ್ಯಾಸ್ತ್ರಮ್ ಅಥಾದಧೇ
ಆಗ ವಿದೂರಥನು, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲಿನ ದೀರ್ಘ ಧ್ವನಿಯು ಮೊಳಗುತ್ತಾ, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ವೃತ್ತಾಕಾರದಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಸಿ, ಮಳೆಮುಗಿಲಿನ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಚ್ಚಿದನು.
ಉದಗುಃ ಪಙ್ಕ್ತಯೋ ಽಬ್ದಾನಾಂ ಯಾಮಿನ್ಯ ಇವ ಸಞ್ಚಿತಾಃ । ತಮಾಲವಿಪಿನೋಡ್ಡೀನಸಂರಮ್ಭಾರಮ್ಭಮನ್ಥರಾಃ
ಮುಗಿಲಿನ ಸಾಲುಗಳು, ಒಂದುಗೂಡಿ ಜಮಾಯಿಸಿದ ರಾತ್ರಿ ಗಳಂತೆ, ತಮಾಲ ಮರಗಳ ಗಲಾಟೆಯಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ವಾಸನಾವಾರಿಪೂರೇಣ ಗರ್ಜನೋದ್ದಾಮಸಞ್ಚರಾಃ । ಮಿಹಿಕಾಮನ್ಥರಾಶೇಷಕಕುಬ್ಮಣ್ಡಲಕುಣ್ಡಲಾಃ
ಅವು ನೀರಿನ ತುಂಬುಪೂರಣದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಮಂಜಿನ ಉಳಿದ ಭಾಗದಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ವೃತ್ತವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿತು.