ವಜ್ರಭೀತ್ಯೇವ ಪಕ್ಷಾಢ್ಯಂ ಪರ್ವತಪ್ರಕರಂ ಪುನಃ । ಸ್ವಪ್ನದೃಷ್ಟಂ ಜಗದ್ ಇವ ಸಙ್ಕಲ್ಪಪುರಪೂರವತ್
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ಪರ್ವತಶ್ರೇಣಿಗಳು, ಗರುಡದ ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುವಂತೆ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಲೋಕದಂತೆಯೂ, ಕಲ್ಪನೆಯ ನಗರ ತುಂಬಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.
ತತಸ್ ತಮೋಽಸ್ತ್ರಮ್ ಅಸೃಜತ್ ಸಿನ್ಧುರ್ ಅನ್ಧಾನ್ಧಕಾರದಮ್ । ತೇನಾನ್ಧಕಾರೋ ವವೃಧೇ ಕೃಷ್ಣಾಭ್ರಜಠರೋಪಮಃ
ಆಮೇಲೆ ಸಮುದ್ರವು ತಮಸ್ಸಿನ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿತು; ಅದರಿಂದ ತುಂಬು ಕತ್ತಲೆ ಹರಡಿತು, ಅದು ಕಪ್ಪು ಮೋಡದ ಹೊಟ್ಟೆಯಂತೆಯಾಯಿತು.
ರೋದೋರನ್ಧ್ರೇ ಪ್ರವಿಸೃತ ಏಕಾರ್ಣವ ಇವಾಭವತ್ । ಮತ್ಸ್ಯಾ ಇವಾಭವಞ್ ಶೈಲಾಸ್ ತಾರಾಶ್ ಚ ಮಣಯೋ ಽಭವನ್
ಆ ಕತ್ತಲೆ ಪರ್ವತಗಳ ಮಧ್ಯದ ಬಿರುಕುಗಳಿಂದ ಹರಡಿತು; ಅದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಪರ್ವತಗಳು ಮೀನುಗಳಂತೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ರತ್ನಗಳಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಅನ್ಧಕಾರಃ ಪ್ರವವೃಧೇ ಮಷೀಪಙ್ಕಾರ್ಣವೋಪಮಃ । ಕಜ್ಜಲಾಚಲಸಮ್ಭಾರೋ ಧುತಃ ಕಲ್ಪಾನ್ತರೈರ್ ಅಪಿ
ಆ ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು; ಅದು ಮಸಿ ಮಣ್ಣಿನ ಸಮುದ್ರದಂತೆಯೂ, ಅನೇಕ ಯುಗಗಳ ಕಾಲವೂ ದೂರಾಗದ ಕಾಜಲದ ಗುಡ್ಡದಂತೆಯೂ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಅನ್ಧಕೂಪೇ ನಿಪತಿತಾ ಇವಾಸನ್ ಸಕಲಾಃ ಪ್ರಜಾಃ । ಕಲ್ಪಾನ್ತ ಇವ ಸಂಶೇಮುರ್ ವ್ಯವಹಾರಾ ದಿಶಾಂ ಪ್ರತಿ
ಎಲ್ಲ ಜನರು ಕತ್ತಲೆ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರಂತೆ ಇದ್ದರು; ಯುಗಾಂತ್ಯದಂತೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ನಿಲ್ಲಿಬಿಟ್ಟವು.
ವಿದೂರಥೋ ಽಥ ಮಾರ್ತಾಣ್ಡಮ್ ಅಸ್ತ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಮಣ್ಡಪೇ । ದದಾವ್ ಅಸ್ತ್ರವಿದಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಪುಷ್ಟಮನ್ತ್ರವಿಚೇಷ್ಟಿತಃ
ಆಗ, ಶಸ್ತ್ರಚಾತುರ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿದೂರಥನು, ಪೋಷಕ ಮಂತ್ರಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಗುಡಿಯೊಳಗೆ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
ಅಥೋದಿತಸ್ ತಮೋಽಮ್ಭೋಧಿಮ್ ಅರ್ಕಾಗಸ್ತ್ಯೋ ಗಭಸ್ತಿಭಿಃ । ಅಪಿಬತ್ ಕೃಷ್ಣಮ್ ಅಮ್ಭೋದಂ ಶರತ್ಕಾಲ ಇವಾಮಲಃ
ನಂತರ, ಶುದ್ಧವಾದ ಶರತ್ಕಾಲದಂತೆ, ಸೂರ್ಯನಾದ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತಲೆ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕುಡಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
ಅನ್ಧಕಾರಾಮ್ಬರೋನ್ಮುಕ್ತಾ ವಿರೇಜುರ್ ಅಮಲಾ ದಿಶಃ । ಭೂಪತೇಃ ಪುರತಃ ಕಾನ್ತಾ ಇವ ರಮ್ಯಪಯೋಧರಾಃ
ಕತ್ತಲೆ ಆವರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ spotless ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಭೂಪತಿಗೆ ಎದುರಾಗಿರುವ ಸುಂದರ ವಕ್ಷಸ್ಥಲಗಳಿರುವ ಕನ್ಯೆಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು.
ಯಯುಃ ಪ್ರಕಟತಾಮ್ ಅನ್ತರ್ ಅಖಿಲಾ ವನರಾಜಯಃ । ಲೋಭಕಜ್ಜಲಜಾಲೇನ ಮುಕ್ತಾ ಇವ ಸತಾಂ ಧಿಯಃ
ಅಖಂಡವಾದ ಅರಣ್ಯಗಳ ಸಾಲುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು, ಹೇಗೆ ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಮನಸ್ಸು ಲೋಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಅಂಧಕಾರದ ಜಾಲದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದಾಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆ.
ಅಥ ಕೋಪಾಕುಲಸ್ ಸಿನ್ಧೂ ರಾಕ್ಷಸಾಸ್ತ್ರಂ ಮಹಾಭಯಮ್ । ಕ್ಷಣಾದ್ ಉದೀರಯಾಮ್ ಆಸ ಮನ್ತ್ರೋದಿತಶರಾತ್ಮಕಮ್
ಆಗ, ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಾಗರಗಳು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಭಯಾನಕವಾದ ರಾಕ್ಷಸಾಸ್ತ್ರವನ್ನು, ಮಂತ್ರದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಬಾಣಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಹಾಕಿದವು.
ಉದಗುರ್ ಭೀಷಣಾ ದಿಗ್ಭ್ಯಸ್ ಸರುಷೋ ವನರಾಕ್ಷಸಾಃ । ಪಾತಾಲಗಜಹೂಙ್ಕಾರಕ್ಷುಬ್ಧಾ ಇವ ಮಹಾರ್ಣವಾಃ
ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಕೋಪದಿಂದ ಉಕ್ಕಿದ ಭಯಾನಕ ಅರಣ್ಯ ರಾಕ್ಷಸರು ಎದ್ದರು, ಪಾತಾಳದ ಗಜದ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಉದ್ರಿಕ್ತವಾದ ಮಹಾಸಾಗರಗಳಂತೆ.
ಕಪಿಲೋರ್ಧ್ವಜಟಾಧೂಮ್ರಾಸ್ ಸ್ಫುಟಚ್ಚಟಚಟಾರವಾಃ । ಅಗ್ನಯೋ ಲೇಲಿಹಾನೋಗ್ರಜಿಹ್ವಾ ಅರ್ದ್ರೇನ್ಧನಾ ಇವ
ಕಪಿಲವರ್ಣದ ಎತ್ತಿದ ಜಟೆಯಿಂದ ಹೊಗೆ ಎದ್ದಿತು, ಭಾರೀ ಚಟಚಟಾರವ ಕೇಳಿಸಿತು; ತೇವವಾದ ಇಂಧನದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಗಳು ಉಗ್ರವಾದ ನಾಲಗೆಯಿಂದ ಲೆಕ್ಕಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ.
ಸಾವರ್ತವೃತ್ತಯೋ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಭೀಮಡಕ್ಕಾರಟಾಙ್ಕೃತಾಃ । ಅಗ್ನಿದಾಹಮಹಾಧೂಮವಿಪುಲಾ ಇವ ಸೋಲ್ಮುಕಾಃ
ಆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ವಲಯಾಕಾರವಾಗಿ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಭಯಾನಕವಾದ ಡಮರುಗಳಂತೆ ಭಾರೀ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ, ಅವು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಉಲ್ಕೆಗಳಂತೆ ದೊಡ್ಡ ಧೂಮವನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸುತ್ತಿವೆ.
ದಂಷ್ಟ್ರಾಬಿಸಾಙ್ಕುರಾಕ್ರಾನ್ತಮುಖಪಙ್ಕಜದೇಹಕಾಃ । ಉತ್ಥಿತಾ ಲೋಮನಿರ್ಯಾತದುಷ್ಪ್ರಜ್ವಾಲಜಟಾ ಇವ
ಅವುಗಳ ದೇಹಗಳು, ಹೂವಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ಮುಖಗಳನ್ನು ಹೊರಬರುವ ದವಳಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಂತೆ, ರೋಮರಂದ್ರಗಳಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಜಟೆಗಳಂತೆ ಎದ್ದು ನಿಂತವು.
ನಿಗಿರನ್ತಃ ಪ್ರಧಾವನ್ತೋ ಗರ್ಜನ್ತಸ್ ತರ್ಜಿತಾಶಯಾಃ । ಜಟೋಜ್ಜ್ವಾಲಿತಡಿತ್ಪುಞ್ಜಜಲದಾಸ್ ಸಜಲಾ ಇವ
ಅವುಗಳು ನುಂಗುತ್ತಾ, ಓಡುತ್ತಾ, ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಬೆದರಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಜಟೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಮೆಘಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅನ್ತರೇ ತಸ್ಮಿಂಲ್ ಲೀಲಾನಾಥೋ ವಿದೂರಥಃ । ನಾರಾಯಣಾಸ್ತ್ರಂ ಪ್ರದದೌ ದುಷ್ಟಭೂತನಿವಾರಣಮ್
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಲೀಲಾಧಿಪತಿ ವಿದೂರಥನು ದುಷ್ಟಭೂತಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ನಾರಾಯಣಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿದನು.
ಉದೀರ್ಯಮಾಣ ಏವಾಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅಸ್ತ್ರರಾಜೇ ತು ರಾಜಯಃ । ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ಪ್ರಶೇಮುಸ್ ತಾ ಅನ್ಧಕಾರಾ ಇವೋದಯೇ
ಆ ಮಹಾಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ರಾಕ್ಷಸರ ಸೇನೆಗಳು ಹೇಗೋ ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆ ಕರಗಿಹೋಗುವಂತೆ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಳಿದುಹೋಯಿತು.
ಪ್ರಮೃಷ್ಟರಾಕ್ಷಸಾನೀಕಮ್ ಅಭವದ್ ಭುವನತ್ರಯಮ್ । ಶರದೀವ ಗತಾಮ್ಭೋದಂ ವ್ಯೋಮ ನಿರ್ಮಲಮ್ ಆಬಭೌ
ರಾಕ್ಷಸರ ದಂಡವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಳೆದುಹಾಕಿದ ನಂತರ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ದೂರವಾದ ಮೇಲೆ ಆಕಾಶವು ಹೇಗೆ ನಿಲ್ವಳವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ, ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದವು.
ಅಥ ಸಿನ್ಧುರ್ ಮುಮೋಚಾಸ್ತ್ರಮ್ ಆಗ್ನೇಯಂ ಜ್ವಲಿತಾಮ್ಬರಮ್ । ಜಜ್ವಲುಃ ಕಕುಭಸ್ ತೇನ ಕಲ್ಪಾಗ್ನಿವಲಿತಾ ಇವ
ಆಮೇಲೆ ಸಿಂಧುನು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಅದರಿಂದ ಆಕಾಶದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಪ್ರಳಯದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವಂತೆ ಹೊತ್ತಿಹೋದವು.
ಧೂಮಾಮ್ಬುದಭರಚ್ಛನ್ನಾ ಬಭೂವುಸ್ ಸಕಲಾ ದಿಶಃ । ಗಗನಪ್ರೋತ್ಥಪಾತಾಲತಿಮಿರಾಕುಲಿತಾ ಇವ
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಧೂಮ ಮತ್ತು ಮೋಡಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವು; ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಪಾತಾಳ ಎರಡೂ ದಟ್ಟ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತೆ ಕಂಡವು.
ಬಭುಃ ಪ್ರಜ್ವಾಲಿತಾಕಾರಾ ಗಿರಯಃ ಕಾಞ್ಚನಾ ಇವ । ಪ್ರಫುಲ್ಲನವನೀರನ್ಧ್ರಚಣ್ಪಕೌಘವನಾ ಇವ
ಆ ಪರ್ವತಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ, ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ತೋಟಗಳು ಮತ್ತು ಚಂಪಕ ಮರಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಯಯುರ್ ವ್ಯೋಮಾದ್ರಿದಿಕ್ಕುಞ್ಜಾ ಜ್ವಾಲಾಜಾಲಜಟಾಲತಾಮ್ । ಕುಙ್ಕುಮೇನೋತ್ಸವೇ ಮೃತ್ಯೋಸ್ ಸಮಾಲಬ್ಧಾ ಇವಾಸೃಜಾ
ಆಕಾಶ, ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಕಾನನಗಳು ಬೆಂಕಿಯ ಜಟೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು, ಮರಣದ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ರಕ್ತ ಸಿಕ್ಕಿದಂತೆ.
ಜ್ವಲಿತಾ ಜನತಾನ್ತೈಕಶಙ್ಕಿನಾಸನ್ನಭಸ್ಸ್ಪೃಶಾ । ಸಹಸ್ರಾಕೃತಿನೋರ್ ವೇಣವಲಿತಾ ಇವ ಸಾಗರಾಃ
ಜನರು ಹತ್ತಿರದ ಬೆಳಕಿನ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಭಯಪಟ್ಟು ಸುಡುವಂತೆ ಇದ್ದರು, ಸಹಸ್ರ ರೂಪಗಳವನು ವೀಣೆ ಬಾರಿಸಿದಾಗ ಸಾಗರಗಳು ತಿರುವು ಹೊಡೆಯುವಂತೆ.
ಜಿತ್ವಾ ರಿಪುಂ ಪುನರ್ ಅಸೌ ಯಥಾ ಪ್ರಹರತೇ ತಥಾ । ವಾರುಣಂ ವಿಸಸರ್ಜಾಸ್ತ್ರಂ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ವಿದೂರಥಃ
ಶತ್ರುವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಡೆಯುವಂತೆ, ವಿದೂರಥನು ವಾರುಣ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ತನ್ನ ಆಯುಧವನ್ನು ಬಿಡಿದನು.
ಆಯಯುಸ್ ಸಲಿಲಾಪೂರಾಸ್ ತಮಃಪೂರಾ ಇವಾಭಿತಃ । ಅಧಸ್ತಾದ್ ಊರ್ಧ್ವತೋ ದಿಗ್ಭ್ಯೋ ದ್ರವರೂಪಾ ಇವಾದ್ರಯಃ
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ನೀರಿನ ಹೊಳೆಗಳು ಕತ್ತಲೆಯ ಗುಡ್ಡೆಗಳಂತೆ ಹರಿದುಬಂದವು. ಪರ್ವತಗಳು ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಹಾಲಿನಂತೆಯೇ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಭಾಗಾ ಇವ ಶರದ್ವ್ಯೋಮ್ನೋ ದ್ರುತಪಾತಾ ಇವಾಮ್ಬುದಾಃ । ಮಹಾರ್ಣವಾ ಇವೋರ್ಧ್ವಸ್ಥಾಃ ಕುಲಶೈಲಶಿಲಾ ಇವ
ಅವು ಶರದ್ಕಾಲದ ಆಕಾಶದ ತುಂಡುಗಳಂತೆ, ವೇಗವಾಗಿ ಬೀಳುವ ಮೋಡಗಳಂತೆ, ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಮಹಾಸಾಗರಗಳಂತೆ, ಅಥವಾ ಪರ್ವತಶ್ರೇಣಿಗಳಲ್ಲಿನ ಬಂಡೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.
ತಮಾಲೌಘಾ ಇವೋಡ್ಡೀನಾಸ್ ಸಞ್ಚಿತಾ ಇವ ರಾತ್ರಯಃ । ಕಜ್ಜಲೌಘಾ ಇವೋದ್ಧೂತಾ ಲೋಕಾಲೋಕ ಇವೋತ್ತಟಃ
ಅವು ತಮಾಲ ಮರಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಎದ್ದುಕೊಂಡವು, ರಾತ್ರಿ ಪಡುವಣದಂತೆ ಜಮಾಯಿಸಿದವು, ಕರಿಯುಳಿಯ ಗುಡ್ಡೆಯಂತೆ ಎದ್ದಾಡಿದವು, ಅಥವಾ ಲೋಕಾಲೋಕ ಪರ್ವತದ ಗಡಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.
ರಸಾತಲಗುಹಾಭೋಗಾ ಇವ ವ್ಯೋಮದಿದೃಕ್ಷವಃ । ಮಹಾಘುರಘುರಾರಾವರಂಹೋಬೃಂಹಿತಮೂರ್ತಯಃ
ಅವು ಪಾತಾಳದ ಗುಹೆಗಳಂತೆ ಒಡಲಾಡುತ್ತಾ, ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಲು ಆಸೆಪಟ್ಟು, ಭಾರೀ ಗುಡುಗು ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ತಾಪಾಗ್ನಿಸನ್ತತಿಲತಾಂ ಸಾ ಚಚಾಮಾಮ್ಬುಸಂಹತಿಃ । ಭುವನವ್ಯಾಪಿನೀ ಸನ್ಧ್ಯಾಮ್ ಆಶು ಕೃಷ್ಣೇವ ಯಾಮಿನೀ
ಆ ತಂಪಾದ ನೀರಿನ ಗುಂಪು, ಹೊತ್ತ ಉರಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಬೆಳೆದು ಹಬ್ಬುವ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ, ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಯಂಕಾಲದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಆವರಿಸಿತು, ಹಗಲು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ರಾತ್ರಿಯು ಬರುವಂತೆ.
ತಾಮ್ ಅಗ್ನಿಸನ್ತತಿಂ ಪೀತ್ವಾ ಪೂರಯಾಮ್ ಆಸ ಭೂತಲಮ್ । ಜಲಶ್ರೀಸ್ ಸನ್ತತಂ ದೇಹಂ ನಿರ್ದ್ರವವ್ಯಕ್ತಿಮ್ ಈಯುಷೀ
ಆ ಬೆಂಕಿಯ ಉರಿಯನ್ನು ಒಳಗೆಳೆದು, ನೀರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುಂಬಿತು; ನಿರಂತರ ಹರಿಯುವ ಆ ನೀರಿನ ದೇಹವು ತನ್ನ ದ್ರವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.