ಕೇಚಿಚ್ ಛಕ್ತಿಮುಖಾ ಬಾಣಾಃ ಕೇಚಿತ್ ಕ್ಷುರಮುಖಾ ಅಪಿ । ಕೇಚಿತ್ ಕುನ್ತೋಗ್ರಫಲಕಾ ಅರ್ಧಚನ್ದ್ರಮುಖಾಸ್ ತಥಾ
ಕೆಲವು ಬಾಣಗಳು ಭಾಲದಂತೆ ಮುನೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ರವಾಗಿದ್ದವು, ಕೆಲವು ಬಾಣಗಳು ಕ್ಷುರದಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿದ್ದವು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಬಾಣಗಳು ಕುಂತಿಯ ತುದಿಯಂತೆ ಇದ್ದವು, ಮತ್ತೂ ಕೆಲವು ಅರ್ಧಚಂದ್ರದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದವು.
ಸಿಂಹೋಪಲಮುಖಾಃ ಕೇಚಿತ್ ಕೇಚಿಚ್ ಛೂಲಶಿಖಾಮುಖಾಃ । ತ್ರಿಶೂಲವದನಾಃ ಕೇಚಿತ್ ಸ್ಥೂಲಾ ಇವ ಮಹಾಶಿಲಾಃ
ಕೆಲವು ಬಾಣಗಳು ಸಿಂಹದ ಮುಖದಂತೆ ಕಂಡವು, ಕೆಲವು ತ್ರಿಶೂಲದ ತುದಿಯಂತೆ ಇದ್ದವು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಮೂರುಮುಖ ತ್ರಿಶೂಲದಂತೆ ಭಾರೀ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಭಾರವಾಗಿದ್ದವು.
ಪ್ರಲಯಪವನಪಾತಿತಾಃ ಶಿಲೌಘಾ ಇವ ವಿಚರನ್ತಿ ಶಿಲೀಮುಖಾಸ್ ತದಾ ಸ್ಮ । ಪ್ರಮಿಲಿತಮ್ ಅಭವತ್ ತಯೋಸ್ ತದಾನೀಂ ಪ್ರಲಯವಿಜೃಮ್ಭಿತಸಿನ್ಧುಸಂಭ್ರಮೇಣ
ಆ ಕಲ್ಲುಮುಖ ಬಾಣಗಳು ಪ್ರಳಯದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಬಂಡೆಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರಳಯದ ಅಲೆಗಳ ಹಬ್ಬದಂತೆ ಗೊಂದಲವೂ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಪ್ರಾಪ್ಯ ರಾಜಾ ಪುರಃ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಸಿನ್ಧುಮ್ ಉದ್ಧುರಕನ್ಧರಮ್ । ಮಧ್ಯಾಹ್ನತಪನಾಭೇನ ಕೋಪೇನ ವಿತತೋ ಽಭವತ್
ಆ ರಾಜನು ಎತ್ತರವಾದ ಅಲೆಗಳ ಸಮುದ್ರದ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತಾಗ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕೋಪದಿಂದ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡನು.
ಧನುರ್ ಆಸ್ಫಾಲಯಾಮ್ ಆಸ ಪರಿರಾವಿತದಿಙ್ಮುಖಮ್ । ಕಲ್ಪಾನ್ತಪವನಾಸ್ಫೋಟ ಇವಾಮರಗಿರೇಸ್ ತಟಮ್
ಅವನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಎಳೆದು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದನು; ಅದು ಪ್ರಳಯದ ಗಾಳಿಯ ಹೊಡೆತದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಪರ್ವತದ ಬದಿಯು ನಡುಗುವಂತೆ ಶಬ್ದವಾಯಿತು.
ವಿಸಸರ್ಜೋರ್ಜಿತೋ ರಾಜಾ ಪ್ರಾತರ್ ಅರ್ಕಃ ಕರಾನ್ ಇವ । ತೂಣೀರರಜನೀಬದ್ಧಾಶ್ ಶಿಲೀಮುಖಪರಮ್ಪರಾಃ
ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನು ತನ್ನ ತೂಣಿಯಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು; ಅವು ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಹಬ್ಬುವಂತೆ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಹೊರಬಂದವು.
ಏಕ ಏವ ವಿನಿರ್ಯಾತಿ ಗುಣಾತ್ ತಸ್ಯ ಶರೋ ಮಹಾನ್ । ಸಹಸ್ರಂ ಪತತಿ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಗಚ್ಛನ್ ಪತತಿ ಲಕ್ಷಶಃ
ಅವನ ಧನುಸ್ಸಿನ ತಂತಿಯಿಂದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಾಣ ಹೊರಬಂದರೂ, ಅದು ಹಾರುವಾಗ ಸಾವಿರಾರು, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬಾಣಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು.
ಸಿನ್ಧೋರ್ ಅಪಿ ತಥೈವಾಸೀಚ್ ಛಕ್ತಿರ್ ಲಾಘವಮ್ ಏವ ಚ । ರವೇರ್ ಆನನಸಾಮ್ಯಂ ವೈ ವಿಷ್ಣೋರ್ ಧಾನುಷ್ಕತಾ ತಯೋಃ
ಅವನಿಗೆ ಸಮುದ್ರದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವೇಗವಿತ್ತು; ಅವನೊಳಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳ ಪ್ರಕಾಶವೂ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಧನುಸ್ಸಿನ ಬಲವೂ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದವು.
ಮುಸುಲಾ ನಾಮ ತೇ ಬಾಣಾ ಮುಸುಲಾಕೃತಯೋ ಽಮ್ಬರಮ್ । ಛಾದಯಾಮ್ ಆಸುರ್ ಉನ್ನಾದಾಃ ಕಲ್ಪಾನ್ತಗಿರಯೋ ಯಥಾ
ಅವನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಮುಸುಲಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಅವು ದೊಡ್ಡ ಗದೆಯ ಆಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದವು. ಅವುಗಳ ಭಾರೀ ಗದ್ದಲದಿಂದ ಆಕಾಶವೇ ಮುಚ್ಚಿಹೋಯಿತು, ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗಳು ಎದ್ದು ನಿಂತಂತೆ.
ರೇಜುಃ ಕನಕನಾರಾಚರಾಜಯೋ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ತಸ್ಯ ತಾಃ । ಶರವ್ಯಾಃ ಕಲ್ಪವಾತಾರ್ತಾಃ ಪತನ್ತ್ಯ ಇವ ತಾರಕಾಃ
ಆ ಬಂಗಾರದ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುತ್ತಾ, ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತರಾಗಿ ಹಾರಿ ಬಿದ್ದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ವಿದೂರಥಾಚ್ ಛರಾಸಾರಾ ಅಜಸ್ರಮ್ ಅಭಿನಿರ್ಯಯುಃ । ಅಬ್ಧೇರ್ ಇವ ಪಯಃಪೂರಾಸ್ ಸೂರ್ಯಾದ್ ಇವ ಮರೀಚಯಃ
ವಿದೂರಥನಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಾಣಗಳ ಹರಿವು ಹೊರಟಿತ್ತು, ಅದು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಹರಿದುಬರುವ ನೀರಿನ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ, ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಹರಡುವ ಕಿರಣಗಳಂತೆ.
ಪ್ರಚಣ್ಡಪವನೋದ್ಧೂತಪುಷ್ಪಾಣೀವ ಮಹಾತರೋಃ । ಅಯಃಪಿಣ್ಡಾದ್ ಇವೋತ್ತಪ್ತತಾಡಿತಾಃ ಕಣಪಙ್ಕ್ತಯಃ
ಅವು ಭಯಾನಕ ಗಾಳಿಯಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಮರದಿಂದ ಉದುರಿದ ಹೂವಿನಂತೆ, ಅಥವಾ ಕೆಂಪಾಗಿ ಬಿಸಿಯಾದ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಹೊಡೆದಾಗ ಉರಿಯುವ ನುರಿತ ಕಣಗಳಂತೆ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದವು.
ಧಾರಾಃ ಪಯೋಮುಚ ಇವ ಶೀಕರಾ ಇವ ನಿರ್ಝರಾತ್ । ತತ್ಪುರಾಗ್ನಿಮಹಾದಾಹಾತ್ ಸ್ಫುಲಿಙ್ಗಾ ಇವ ಭಾಸ್ವರಾಃ
ಮಳೆಮೋಡದಿಂದ ಹರಿದುಬರುವ ಹರಿವುಗಳಂತೆ, ಜಲಪಾತದಿಂದ ಬೀಳುವ ಹನಿಗಳಂತೆ, ಮಹಾನಗರದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಎದ್ದೇಳುವ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸ್ಪಟಿಕಗಳಂತೆ ಅವು ಹೊರಬಂದವು.
ತಯೋಶ್ ಚಟಚಟಾಸ್ಫೋಟಂ ಶೃಣ್ವನ್ ಕೋದಣ್ಡಯೋರ್ ದ್ವಯೋಃ । ಬಲದ್ವಯಮ್ ಅಭೂತ್ ಪ್ರೇಕ್ಷಾಮೂಕಂ ಶಾನ್ತ ಇವಾಮ್ಬುಧಿಃ
ಆ ಎರಡು ಧನುಷ್ಗಳ ಗರ್ಜನೆಯ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಎರಡು ಸೇನೆಗಳು ಸಮುದ್ರ ಶಾಂತವಾದಂತೆ ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತು, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಇದ್ದವು.
ವಹನ್ತಿ ಸ್ಮ ಶರಾಪೂರಾ ಗಙ್ಗಾಪೂರ ಇವಾಮ್ಬರೇ । ಸಿನ್ಧೋರ್ ಅಭಿಮುಖಂ ಯಕ್ಷಘರ್ಘರಾರವರಂಹಸಃ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿ ಹರಿಯುವಂತೆ ಬಾಣಗಳ ಪ್ರವಾಹ ಹರಿದು, ಅದು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಯಕ್ಷರಗಳ ಗರ್ಜನೆಯ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗಿತು.
ಕಚತ್ಕನಕನಾರಾಚಶರವರ್ಷಾಣ್ಯ್ ಅನಾರತಮ್ । ವಹಚ್ಛವಶವಾಶಬ್ದಂ ನಿರ್ಯಯುರ್ ಧನುರ್ ಅಮ್ಬುದಾತ್
ಧನುಷಿನ ಮೋಡದಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬರುವ ಬಂಗಾರದ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ, ಮೃತ್ಯುವಿನ ಭಯಾನಕ ಕೂಗಾಟದೊಂದಿಗೆ, ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಹೊರಬಂದವು.
ಬಾಣಮನ್ದಾಕಿನೀಪೂರಂ ವ್ರಜನ್ತಂ ಸಿನ್ಧುಪೂರಣೇ । ವಾತಾಯನಾತ್ ತಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಲೀಲಾ ತತ್ಪುರವಾಸಿನೀ
ಅವಳ ಮನೆಯ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಬಾಣಗಳ ನದಿಯು ಸಾಗರವನ್ನು ತುಂಬಲು ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಆ ಪಟ್ಟಣದ ಮಹಿಳೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ, ಆಟದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ತೇನ ಬಾಣಸಮೂಹೇನ ಜಯಮ್ ಆಶಙ್ಕ್ಯ ಭರ್ತರಿ । ಉವಾಚ ವಾಕ್ಯಮ್ ಆನನ್ದವಿಕಸನ್ಮುಖಪಙ್ಕಜಾ
ಆ ಬಾಣಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ನೋಡಿ, ಗಂಡನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಆಕೆಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದ ಹೂವಿನಂತೆ ಅರಳಿತು. ಆಗಳು ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು:
ಜಯ ದೇವಿ ಜಯತ್ಯ್ ಏಷ ನಾಥೋ ಽಸ್ಮಾಕಂ ವಿಲೋಕಯ । ಕಿಲಾನೇನ ಶರೌಘೇನ ಮೇರುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಏತಿ ಚೂರ್ಣತಾಮ್
ಜಯವಾಗಲಿ ದೇವಿ! ನಮ್ಮ ಒಡೆಯನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ನೋಡಿ! ಈ ಬಾಣಗಳ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಮೇರುಗೂಡಾ ಪುಡಿಯಾಗಿ ಹೋಗಬಹುದು.
ತಸ್ಯಾಮ್ ಏವಂ ವದನ್ತ್ಯಾಂ ತು ಘನಸ್ನೇಹರವಾಕುಲಮ್ । ಪ್ರೇಕ್ಷಣವ್ಯಗ್ರಯೋರ್ ದೇವ್ಯೋರ್ ಹಸನ್ತ್ಯೋರ್ ಮಾನುಷಂ ಹೃದಾ
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಭಾವಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಎರಡು ದೇವಿಯರು ಗಮನದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಹೊತ್ತಿದ್ದವರು, ಮಾನವೀಯ ಹೃದಯದಿಂದ ಮೃದುವಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದರು.
ತಚ್ ಛರಾರ್ಣವಮ್ ಆಮತ್ತಮ್ ಅಪಿಬತ್ ಸಿನ್ಧುವಾಡವಃ । ಶರೋಷ್ಮಣಾಪ್ಯ್ ಅಗಮ್ಯೇನ ಜಹ್ನುರ್ ಮನ್ದಾಕಿನೀಮ್ ಇವ
ಆ ಬಾಣಗಳ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸಿಂಧುವಾḍವ ಎಂಬ ಅಗ್ನಿ ಕುಡಿಯಿತು, ಹೇಗೋ ಜಹ್ನು ತನ್ನ ತಾಳಲಾರದ ಉಷ್ಣದಿಂದ ಮಂದಾಕಿನಿಯನ್ನು ಒಳಗೆಳೆದುಹೋದಂತೆ.
ಬಾಣವರ್ಷೇಣ ಸಕಲಂ ಸಾಯಕೌಘಂ ಘನಂ ಘನಮ್ । ಭಿತ್ತ್ವಾ ತತೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಧಃಕೃತ್ವಾ ಚಿಕ್ಷೇಪ ಗಗನಾರ್ಣವೇ
ಮತ್ತೊಂದು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿದು, ಆ ಬಾಣಗಳ ಗುಡ್ಡವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳಿದನು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಆಕಾಶ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಸೆದನು.
ಯಥಾ ದೀಪಸ್ಯ ಶಾನ್ತಸ್ಯ ನ ಪರಿಜ್ಞಾಯತೇ ಗತಿಃ । ತಸ್ಯ ಸಾಯಕಸಙ್ಘಸ್ಯ ನ ವಿಜ್ಞಾತಾ ತಥಾ ಗತಿಃ
ಹಾಗೆ, ಆರಿದ ದೀಪದ ಚಲನೆ ಹೇಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣಿಸದುವೋ, ಆ ಬಾಣಗಳ ಗುಂಪಿನ ದಾರಿಯೂ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
ತಂ ಛಿತ್ತ್ವಾ ಸಾಯಕಾಸಾರಂ ಸ್ವಶರಾಮ್ಬುಧರಂ ಘನಮ್ । ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಪ್ರಸಾರಯಾಮ್ ಆಸ ಸರಚ್ಛವಶವಾನ್ವಿತಮ್
ಆ ಬಾಣಗಳ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ತನ್ನ ಬಾಣಗಳ ದಟ್ಟವಾದ ಮೋಡವನ್ನು ಯೋಧರ ಶವಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹರಡಿದನು.
ವಿದೂರಥಸ್ ತಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಆಶು ವ್ಯಧಮತ್ ಸಾಯಕೋತ್ತಮೈಃ । ಸಾಮಾನ್ಯಜಲದಂ ಮತ್ತಕಲ್ಪಾನ್ತಪವನೋ ಯಥಾ
ವಿದೂರಥನು ತನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಮೋಡವನ್ನು ಕೂಡ ವೇಗವಾಗಿ ಚದುರಿಸಿದನು, ಪ್ರಳಯದ ಬಿರುಗಾಳಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಮಳೆಮೋಡವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿದಂತೆ.
ಕೃತಪ್ರತಿಕೃತೈರ್ ಏವಂ ಬಾಣವರ್ಷೈರ್ ಮಹೀಪತೀ । ವ್ಯರ್ಥೀಕೃತೈರ್ ಅನಯತಾಂ ಪ್ರಹಾರಮ್ ಅವಿರಾಮಿಣೌ
ಹೀಗೆ, ಇಬ್ಬರು ರಾಜರು ಪರಸ್ಪರ ಬಾಣಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನೇ ಎದುರಿಸಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಡೆದು, ಒಬ್ಬರ ಬಾಣವನ್ನೊಬ್ಬನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಹೋರಾಡಿದರು.
ಅಥಾದದೇ ಮೋಹನಾಸ್ತ್ರಂ ಸಿನ್ಧುರ್ ಗನ್ಧರ್ವಸೌಹೃದಾತ್ । ಪ್ರಾಪ್ತಂ ತೇನ ಯಯುರ್ ಲೋಕಾ ವಿನಾ ಮೋಹಂ ವಿದೂರಥಮ್
ಆಮೇಲೆ ಸಿಂಧುನು ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಮೋಹಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು. ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ವಿದೂರಥನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಮೋಹದಲ್ಲಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದರು.
ನ್ಯಸ್ತಶಸ್ತ್ರಾಮ್ಬರಾ ಮೂಕಾ ವಿಷಣ್ಣವದನೇಕ್ಷಣಾಃ । ಮೃತಾ ಇವಾಭವನ್ ಯೋಧಾಶ್ ಚಿತ್ರನ್ಯಸ್ತಾ ಇವಾಥವಾ
ಆ ಯೋಧರು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಮಾತಾಡದೆ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶೆಯೊಂದಿಗೆ, ಮೃತರಂತೆ ಅಥವಾ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
ಯಾವದ್ ವಿದೂರಥರಥೋ ಮೋಹೇನಾಯಾತಿ ಮನ್ದತಾಮ್ । ತಾವದ್ ವಿದೂರಥೋ ರಾಜಾ ಪ್ರಬೋಧಾಸ್ತ್ರಮ್ ಉಪಾದಧೇ
ವಿದೂರಥನ ರಥವು ಮೋಹದಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ವಿದೂರಥ ಮಹಾರಾಜನು ಜಾಗೃತಿಯ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
ತತಃ ಪ್ರಬೋಧಮ್ ಆಪನ್ನಾ ಪ್ರಜಾ ಪ್ರಾತರ್ ಇವಾಬ್ಜಿನೀ । ವಿದೂರಥೇ ಽಭವತ್ ಸಿನ್ಧುಃ ಕ್ರುದ್ಧೋತ್ಕ ಇವ ರಾಕ್ಷಸೇ
ಆಮೇಲೆ, ಪ್ರಜೆಗಳು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಕಮಲದಂತೆ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದಾಗ, ವಿದೂರಥನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾಪ್ರವಾಹವು ಉದಯವಾಯಿತು, ಅದು ರಾಕ್ಷಸನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಸಾಗರದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.