ಗರ್ಭವಾಸಮ್ ಇವಾಪನ್ನಂ ತೇನಾಸೀತ್ ತನ್ಮಹಾಪುರಮ್ । ಮೂರ್ಖತ್ವಂ ಯೌವನೇನೇವ ಘನತಾಮ್ ಆಯಯೌ ತಮಃ
ಆ ಮಹಾನಗರವು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅಜ್ಞಾನವು ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವಂತೆ, ಕತ್ತಲು ಕೂಡ ತುಂಬಾ ಗಾಢವಾಗಿತ್ತು.
ಪ್ರಯಯುಃ ಕ್ವಾಪಿ ದೀಪೌಘಾ ದಿವಸೇನೇವ ತಾರಕಾಃ । ಆಯಯುರ್ ಬಲಮ್ ಆಲೋಲಾ ನೈಶಭೂತಪರಮ್ಪರಾಃ
ಎಲ್ಲೊಂದೊಂದಲ್ಲಿ ದೀಪಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಅಡಗುವಂತೆ ಮಾಯವಾಗಿ ಹೋದವು; ರಾತ್ರಿ ಜೀವಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಚಂಚಲವಾಗಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು.
ದದೃಶುಸ್ ತನ್ಮಹಾಯುದ್ಧಂ ದ್ವೇ ಲೀಲೇ ಸಾ ಕುಮಾರಿಕಾ । ಪ್ರಸ್ಫುರದ್ಧೃದಯೇನೈತಾ ದೇವೀದತ್ತಮಹಾದೃಶಾ
ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧವನ್ನು ಆ ಎರಡು ಯುವತಿಯರು ನೋಡಿದರು. ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು, ದೇವಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿತ್ತು.
ಪ್ರಶೇಮುರ್ ಅಥ ಗೇಹೇಷು ಪ್ರೋದ್ಯತ್ಕಟಕಟಾರವಾಃ । ಏಕಾರ್ಣವಪಯಃಪೂರೈರ್ ವಾಡವಾ ಇವ ವಹ್ನಯಃ
ಆಮೇಲೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಯುಧಗಳ ಗದ್ದಲ ಎದ್ದಿತು, ಅದು ಒಂದು ಸಮುದ್ರ ತುಂಬಿ ಹರಿಯುವಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಅಗ್ನಿಯ ಶಬ್ದದಂತೆ ಕೇಳಿಬಂತು.
ಶರೈಸ್ ಸೇನಾಂ ಸಮಾಕರ್ಷನ್ ರಾಜಾ ಪರಬಲಾನ್ತರಮ್ । ವಿವೇಶ ಪಕ್ಷಪ್ರೋಡ್ಡೀನೋ ಮೇರುರ್ ಏಕಮ್ ಇವಾರ್ಣವಮ್
ರಾಜನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶತ್ರು ಸೇನೆಯನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ, ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಎದುರಾಳಿಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಅದು ಪರ್ವತವಾದ ಮೇರು ಒಂದು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರುವಂತೆ ಕಂಡಿತು.
ಅಥೋದಭೂದ್ ಗುಣಧ್ವಾನಶ್ ಚಟಚ್ಚಟದ್ ಇತಿ ಸ್ಫುಟಮ್ । ರಚಿತಾತ್ಮಮಯಾಮ್ಭೋದಾಸ್ ತೇರುಶ್ ಶರಪರಮ್ಪರಾಃ
ಆಗ ಗುಣಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಶಬ್ದಗಳು, ಚಟಚಟ ಎಂಬಂತೆ, ಕೇಳಿಬಂದವು. ಆತ್ಮದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಮೇಘಗಳ ಸಾಲುಗಳು ಬಾಣಗಳ ಹಡಗನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿತು.
ಯಯುರ್ ಅಮ್ಬರಮ್ ಆಶ್ರಿತ್ಯ ನಾನಾಹೇತಿವಿಹಙ್ಗಮಾಃ । ಪ್ರಸಸ್ರುರ್ ಅಲಮ್ ಆಶಾಸು ಮಿಹಿಕಾಶ್ ಶಸ್ತ್ರದೀಪ್ತಯಃ
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಉಡುತ್ತಿರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ ಅನೇಕ ಆಯುಧಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಕಿ ಹಾರಿದವು; ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಜುಗಳು ಆಯುಧಗಳ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು.
ಬಭ್ರಮುಶ್ ಶಸ್ತ್ರಸಙ್ಘಟ್ಟಜ್ವಲನಾ ಉಲ್ಮುಕಾಗ್ನಿವತ್ । ಜಗರ್ಜುಶ್ ಶರಧಾರೌಘಾನ್ ವರ್ಷನ್ತೋ ವೀರವಾರಿದಾಃ
ಆಯುಧಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದು ಬೆಂಕಿಯ ಕಂಬಗಳಂತೆ ಹೊತ್ತಿ ಸುತ್ತಾಡಿದವು; ವೀರರ ಮೋಡಗಳು ಬಿರುಗಾಳಿಯಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿ ಬಾಣಗಳ ಧಾರೆಯನ್ನು ಸುರಿದವು.
ವಿಲೇಗುಃ ಕಙ್ಕವತ್ಕ್ರೂರಾ ವೀರಾಙ್ಗೇಷು ಚ ಹೇತಯಃ । ಪೇತುಃ ಪಟಪಟಾರಾವಂ ಹೇತಿನಿಷ್ಪಿಷ್ಟಯೋ ಽಮ್ಬರೇ
ಕ್ರೂರವಾದ ಶಸ್ತ್ರಗಳು ಗಿಡುಗಗಳಂತೆ ವೀರರ ದೇಹಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಾ ಹೋದವು; ಕೆಲವು ಆಯುಧಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದು ಪಟಪಟ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದವು.
ಜಗ್ಮುಶ್ ಶಮಂ ತಮಾಂಸ್ಯ್ ಆಶು ಶಸ್ತ್ರಜ್ವಲನದೀಪಕೈಃ । ಬಭೂವುರ್ ಅಖಿಲಾಸ್ ಸೇನಾ ನವನಾರಾಚರೋಮಶಾಃ
ಆಯುಧಗಳ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಕತ್ತಲೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಮಾಯವಾಯಿತು; ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೇನೆ ಹೊಸ ಯುವತಿಯರ ನರಗಳನ್ನು ಹೋಲುವಂತೆ ನಡುಕದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಉತ್ತಸ್ಥುರ್ ನೃತ್ತಯಾತ್ರಾಯಾಂ ಕಬನ್ಧನಟಪಙ್ಕ್ತಯಃ । ಜಗುರ್ ಉಚ್ಚೈ ರಣದ್ರೋಹಂ ಪಿಶಾಚ್ಯೋ ರಣದಾರಿಕಾಃ
ನೃತ್ಯಮೇಳದಲ್ಲಿ ತಲೆಕಟ್ಟಿದ ದೇಹಗಳು ಎದ್ದು ನಿಂತವು; ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಶಾಚಿ ಯುವತಿಯರು ಯುದ್ಧದ ದ್ರೋಹವನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಹಾಡಿದರು.
ಉದಗುರ್ ಮತ್ತಸಙ್ಘಟ್ಟತ್ಕ್ರೇಙ್ಕಾರಾ ದನ್ತಿನಾಂ ಬಲೇ । ಊಹುಃ ಕ್ಷೇಪಣಪಾಷಾಣಮತ್ತನದ್ಯೋ ನಭಸ್ತಲೇ
ಮತ್ತಾದ ಆನೆಗಳ ಸೇನೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದು ಗರ್ಜಿಸಿತು; ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ನದಿಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಎಸೆದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದವು.
ಪೇತುಶ್ ಚ ರಥಸಙ್ಘಾತಾಸ್ ಸಂಶುಷ್ಕವನಪರ್ಣವತ್ । ನಿರ್ಯಯುರ್ ಲೋಹಿತಾ ನದ್ಯೋ ರಣಾದ್ರೇರ್ ಮೃತಿವರ್ಷಿಣಃ
ರಥಗಳ ಗುಂಪು ಒಣಕಾಡಿನ ಎಲೆಗಳಂತೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು; ರಕ್ತವರ್ಣದ ನದಿಗಳು ಯುದ್ಧಪರ್ವತದಿಂದ ಹೊರಟು ಮೃತರನ್ನು ಸುರಿದವು.
ಪ್ರಶೇಮುಃ ಪಾಂಸವೋ ರಕ್ತೈಸ್ ತಮಾಂಸ್ಯ್ ಆಯುಧವಹ್ನಿಭಿಃ । ಯುದ್ಧೈಕಧ್ಯಾನತಶ್ ಶಬ್ದಾ ಭಯಾನಿ ಮೃತಿನಿಶ್ಚಯೈಃ
ರಕ್ತದಿಂದ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದ ಧೂಳುಗಳು ಆಯುಧಗಳ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಶಮನಗೊಂಡವು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತೊಡಗಿದ್ದ ಶಬ್ದಗಳು, ಸಾವು ಖಚಿತವೆಂಬ ಭಯವನ್ನು ತಂದವು.
ಅಭವತ್ ಕೇವಲಂ ಯುದ್ಧಂ ಸಶಬ್ದಮ್ ಅಸಮಂ ಭ್ರಮಮ್ । ಅನಾಕುಲಾಮ್ಬುವಾಹಾಭಖಡ್ಗವೀಚಿಸಝಾಙ್ಕೃತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಗದ್ದಲಭರಿತವಾದ, ಅಸಮವಾದ ಯುದ್ಧವೇ ಉದಯವಾಯಿತು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗೋಷಭ್ದಗಳು, ಗೊಂದಲ, ಖಡ್ಗಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದೆಲ್ಲಾ ಗರಗಸೆಯಾಯಿತು. ಆದರೆ ಮೇಲಿನ ಮೋಡಗಳು ಮಾತ್ರ ಏನೂ ಆಗದಂತೆ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದವು.
ಷವಷವರವಸಂವಹಚ್ಛರೌಘಂ ಕಟಕಟರವಸಂಪತದ್ಭುಸುಣ್ಡಿ । ಝಣಝಣರವಸಂಮಿಲನ್ಮಹಾಸ್ತ್ರಂ ನಿಶಿ ನವರಣಮ್ ಆಸ ಸುಪ್ತವತ್ ತತ್
ಅಲ್ಲಿ ಸೇನೆಗಳ ಘರ್ಷಣೆಯು ಶವಯಾನಗಳ ಗರ್ಜನೆಗೆ ಹೋಲಿತ್ತು; ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಗರ್ಜನೆ ಕೇಳಿಬಂತು; ಮಹಾಸ್ತ್ರಗಳು ಪರಸ್ಪರ ತಾಕಿಕೊಂಡಾಗ ಜ್ಹಣಜ್ಹಣ ಧ್ವನಿ ಮೂಡಿತು. ಆದರೂ ಆ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮಸುಕಾಗಿ, ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ತೋರುವಂತಾಯಿತು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ ವರ್ತಮಾನೇ ತು ಘೋರೇ ಸಮರಸಮ್ಭ್ರಮೇ । ಲೀಲಾದ್ವಯಮ್ ಉವಾಚೇದಂ ಜ್ಞಪ್ತಿಂ ಭಗವತೀಂ ಪುರಃ
ಈ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧದ ಗದ್ದಲದ ಮಧ್ಯೆ, ಜ್ಞಾನದ ದೇವಿ ತನ್ನ ಎದುರಿನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಲೀಲೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದರು.
ದೇವಿ ಕಸ್ಮಾದ್ ಅಕಸ್ಮಾನ್ ನೋ ಭರ್ತಾ ಜಯತಿ ನೋ ರಣೇ । ವದ ತ್ವಯ್ಯ್ ಅಪಿ ತುಷ್ಟಾಯಾಮ್ ಅಸ್ಮಿನ್ ವಿದ್ರುತವಾರಣೇ
ದೇವಿ, ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಭರ್ತಾ ಯಾಕೆ ಗೆಲ್ಲುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಸೋಲುವುದೂ ಇಲ್ಲ? ನೀನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಈ ಆನೆಗಳು ಓಡುತ್ತಿರುವ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಕಾರಣವೇನು ಎಂದು ಹೇಳು.
ಚಿರಮ್ ಆರಾಧಿತಾನೇನ ವಿದೂರಥನೃಪಾರಿಣಾ । ಅಹಂ ಪ್ರತಿಜಯಾರ್ಥೇನ ನ ವಿದೂರಥಭೂಭುಜಾ
ಈ ರಾಜನು, ವಿದ್ಯೂರಥನು, ಬಹುಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ವಿದ್ಯೂರಥನಂತೆ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿಲ್ಲ.
ತೇನಾಸಾವ್ ಏವ ಜಯತಿ ಜೀಯತೇ ನ ವಿದೂರಥಃ । ಜ್ಞಪ್ತಿರ್ ಅನ್ತರ್ಗತಾ ಸಂವಿದ್ ಏಷಾಸೌ ಯದ್ ಯಥಾ ಯದಾ
ಆದುದರಿಂದ ಅವನೇ ಜಯಶಾಲಿ; ವಿದ್ಯೂರಥನು ಗೆಲ್ಲಲಾರನು. ಎಲ್ಲವೂ ಈ ಒಳಗಿನ ಅರಿವಿನಂತೆ, ಅದು ಹೇಗೆ, ಯಾವಾಗ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ಚೋದಯತ್ಯ್ ಆಶು ತತ್ ತಸ್ಯ ತದಾ ಸಮ್ಪಾದಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ಯೋ ಯಥಾ ಚೋದಯತಿ ಮಾಂ ತಸ್ಯ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ತತ್ಫಲಾ
ಯಾರಾದರೂ ನನಗೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರೂ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಬೇಗನೆ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯಾರು ನನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಆ ಪ್ರಕಾರ ಫಲ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
ನ ಸ್ವಭಾವೋದ್ಯತಂ ಧತ್ತೇ ವಹ್ನೇರ್ ಔಷ್ಣ್ಯಮ್ ಇವೈಷ ಮೇ । ಜಯಸ್ ಸ್ಯಾನ್ ಮಮ ಸಂಗ್ರಾಮ ಇತ್ಯ್ ಅನೇನಾಸ್ಮಿ ಪೂಜಿತಾ
ನಾನು ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಬೆಂಕಿಗೆ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಉಷ್ಣತೆ ಇಲ್ಲದಂತೆ. 'ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ' ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
ಪ್ರತಿಮಾರೂಪಿಣೀ ತೇನ ಫಲಮ್ ಆಪ್ನೋತ್ಯ್ ಅಸೌ ತಥಾ । ವಿದೂರಥೇನೈತಮ್ ಅರ್ಥಂ ಅಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯಾಸ್ಮಿ ಬೋಧಿತಾ
ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರತಿಮೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹೀಗೆಯೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ವಿದೂರಥನು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಯೋಚಿಸದೆ, ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ್ದೆ.
ಅನೇನ ಚೈವ ಮುಕ್ತಸ್ ಸ್ಯಾಮ್ ಅಹಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅಸ್ಮಿ ಭಾವಿತಾ । ತಸ್ಮಾದ್ ವಿದೂರಥೋ ದೇಹಂ ತಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸಹ ಭಾರ್ಯಯಾ
ಈ ಮೂಲಕ ನಾನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿದೂರಥನು ಆ ದೇಹವನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಡನೆ ಪಡೆದನು.
ತ್ವಯಾನಯಾ ಚ ಕಾಲೇನ ಬಾಲೇ ಮುಕ್ತೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಏತದೀಯಸ್ ತ್ವ್ ಅಯಂ ಶತ್ರುಸ್ ಸಿನ್ಧುನಾಮ ಮಹೀಪತಿಃ । ಹತ್ವೈನಂ ವಸುಧಾಪೀಠೇ ಜಯೀ ರಾಜ್ಯಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ
ನೀನು ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಈ ಬಾಲಕನನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವೆ. ಇವನ ಶತ್ರು ಸಿಂಧು ಎಂಬ ರಾಜನು. ಅವನನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕೊಂದು, ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುವನು.
ಚೇಲುಸ್ ತಿಮಿರಸಂಘಾತಾ ಬಲಾನೀವಾಲಿರೂಪಿಣಃ । ಅಸೃಜೀವ ಶವಾನ್ಯ್ ಆಸನ್ ಸನ್ಧ್ಯಾಯಾಂ ತಾರಕಾ ದಿವಿ
ಅಂಧಕಾರದ ಗುಂಪುಗಳು ಬಾಲಿಯ ಸೇನೆಗಳಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದ ದೇಹಗಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು; ಸಂಧ್ಯೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಶನೈರ್ ವಿಕಟತಾಂ ಜಗ್ಮೂ ರಣಾಕಾಶಾದ್ರಿಭೂಮಯಃ । ಭುವನಂ ಕಜ್ಜಲಾಮ್ಭೋಧೇರ್ ಇವೋತ್ಕ್ಷಿಪ್ತಮ್ ಅರಾಜತ
ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗಿ, ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯ ಪರ್ವತಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಭಯಾನಕವಾಗುತ್ತಾ ಹೋದವು; ಈ ಲೋಕವು ಕಪ್ಪು ಮಸಿ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಪೇತುಃ ಕನಕನಿಷ್ಷ್ಯನ್ದಸುನ್ದರಾ ರವಿರಶ್ಮಯಃ । ಶೈಲೇಷು ವರವೀರೇಷು ರಣರಕ್ತಚ್ಛಟಾ ಇವ
ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಚಿನ್ನದ ಹರಿವಿನಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೂ ಶೂರವೀರರ ಮೇಲೂ ಬೀಳುತ್ತಾ, ಯುದ್ಧದ ರಕ್ತದ ಹೊಳಪಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಅದೃಶ್ಯತ ತತೋ ವ್ಯೋಮ ತಥಾ ರಣಮಹೀತಲಮ್ । ಬಾಹುಭಿರ್ ಭ್ರಾನ್ತಭುಜಗಂ ಪ್ರಭಾಭಿಃ ಕೀರ್ಣಕಾಞ್ಚನಮ್
ಆಮೇಲೆ ಆಕಾಶವೂ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯೂ, ಹಾರಾಡುವ ಹಾವುಗಳಂತೆ ತೋರುವ ಭುಜಗಳಿಂದಲೂ, ಚಿನ್ನದಂತೆ ಚದುರಿದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದಲೂ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತಾಗಿತ್ತು.
ಕುಣ್ಡಲೈಃ ಕೀರ್ಣರತ್ನೌಘಂ ಶಿರೋಭಿರ್ ವೃದ್ಧಪಙ್ಕಜಮ್ । ಆಯುಧೈಃ ಖಗನೀರನ್ಧ್ರಂ ಶರೈಶ್ ಶರಭನಿರ್ಭರಮ್
ಕಿವೋಲಗಗಳಿಂದ ರತ್ನಗಳ ಹಾರಗಳು ಚದುರಿದವು; ತಲೆಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧಭೂಮಿ ಹಳೆಯ ಕಮಲಗಳ ಕೆರೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ರಂಧ್ರಗಳು ಮೂಡಿದ್ದವು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದು ಜಿಂಕೆಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ತುಂಬಿತ್ತು.