ಉಲ್ಲಾಸಬಹುಲಾನ್ ಅನ್ತಃ ಕಲ್ಲೋಲಾನ್ ಅಕ್ರಮಾಕುಲಾನ್ । ಜಡಾನ್ ಪ್ರಸ್ರವತಿ ಸ್ಫಾರಾನ್ ಪ್ರಾವೃಷೀವ ತರಙ್ಗಿಣೀ
ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನದಿ ಹೇಗೆ ತುಂಬಿ ಹರಿದು, ಒಳಗೆ ತುಂಬಾ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ತಿರುಗಾಡುವ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತದೆ, ಅದೇ ರೀತಿ ಜಡ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಅನೇಕ ಆಂತರಿಕ ಉಲ್ಲಾಸಗಳ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಚಿನ್ತಾದುಹಿತರೋ ಬಹ್ವ್ಯೋ ಭೂರಿದುರ್ಲಲಿತೇರಿತಾಃ । ಚಞ್ಚಲಾಃ ಪ್ರಭವನ್ತ್ಯ್ ಅಸ್ಯಾಸ್ ತರಙ್ಗಾಸ್ ಸರಿತೋ ಯಥಾ
ಅದರೊಳಗೆ ಅನೇಕ ಚಂಚಲವಾದ ಅಲೆಗಳು, ಅನೇಕ ವಿಚಿತ್ರ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಿ, ನದಿಯ ಅಲೆಗಳು ಅದರ ಸ್ವಂತ ಹರಿವಿನಿಂದ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆಯೋ ಹೀಗೆಯೇ ಉದಯವಾಗುತ್ತವೆ.
ಏಷಾ ಹಿ ಪದಮ್ ಏಕತ್ರ ನ ನಿಬಧ್ನಾತಿ ದುರ್ಭಗಾ । ಮುಗ್ಧೇವಾನಿಯತಾಚಾರಮ್ ಇತಶ್ ಚೇತಶ್ ಚ ಧಾವತಿ
ಈ ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಸು ಒಂದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನೆಲಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಗಾಬರಿಯಾದವನಂತೆ ನಿಯಮವಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ಜನಯನ್ತೀ ಪರಂ ದಾಹಂ ಪರಾಮೃಷ್ಟಾಙ್ಗಿಕಾ ಸತೀ । ವಿನಾಶಮ್ ಏವ ಧತ್ತೇ ಽನ್ತರ್ ದೀಪಲೇಖೇವ ಕಜ್ಜಲಮ್
ಇದನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಒಳಗೆ ಭಾರೀ ದಾಹವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದೀಪದ ಹೊಗೆ ರೇಖೆ ಬೂದಿಯಾಗುವಂತೆ, ತನ್ನನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಗುಣಾಗುಣವಿಚಾರೇಣ ವಿನೈವ ಕಿಲ ಪಾರ್ಶ್ವಗಮ್ । ರಾಜಪ್ರಕೃತಿವನ್ ಮೂಢಾ ದುರಾರೂಢಾವಲಮ್ಬತೇ
ಗುಣದೋಷಗಳ ವಿಚಾರವೇ ಇಲ್ಲದೆ, ಯಾರು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅದನ್ನೇ ಅಂಧವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ರಾಜನಿಗೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಸೇವಕನು ಹೇಗೆ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ.
ಕರ್ಮಣಾ ತೇನ ತೇನೈಷಾ ವಿಸ್ತಾರಮ್ ಉಪಗಚ್ಛತಿ । ದೋಷಾಶೀವಿಷವೇಗಸ್ಯ ಯತ್ ಕ್ಷೀರವಿಸರಾಯತೇ
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಇದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹರಡುತ್ತದೆ, ಹಾವು ವಿಷವು ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆದು ಹೋದಂತೆ.
ತಾವಚ್ ಛೀತಮೃದುಸ್ಪರ್ಶಃ ಪರೇ ಸ್ವೇ ಚ ಜನೇ ಜನಃ । ವಾತ್ಯಯೇವ ಹಿಮಂ ಯಾವಚ್ ಛ್ರಿಯಾ ನ ಪರುಷೀಕೃತಃ
ಒಬ್ಬನು ಧನಸಂಪತ್ತಿ ಬರುವವರೆಗೆ, ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಪರರಿಗೂ ಮೃದುವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಾನೆ, ಹಿಮದ ತಂಪಾದ ಸ್ಪರ್ಶದಂತೆ. ಆದರೆ ಬಿರುಗಾಳಿಯು ಹಿಮವನ್ನು ಕಠಿಣಗೊಳಿಸುವಂತೆ, ಐಶ್ವರ್ಯವು ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಾಜ್ಞಾಶ್ ಶೂರಾಃ ಕೃತಜ್ಞಾಶ್ ಚ ಪೇಶಲಾ ಮೃದವಶ್ ಚ ಯೇ । ಪಾಂಸುಮುಷ್ಟ್ಯೇವ ಮಣಯಶ್ ಶ್ರಿಯಾ ತೇ ಮಲಿನೀಕೃತಾಃ
ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಧೈರ್ಯವಂತರು, ಕೃತಜ್ಞರು, ಸೌಮ್ಯರು, ಮೃದುಹೃದಯಿಗಳು—ಇವರನ್ನು ಒಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಮುಷ್ಟಿಯು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಮಸುಕುಗೊಳಿಸುವಂತೆ, ಐಶ್ವರ್ಯವು ಮಸುಕಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ನ ಶ್ರೀಸ್ ಸುಖಾಯ ಭಗವನ್ ದುಃಖಾಯೈವ ಹಿ ಕಲ್ಪತೇ । ಗುಪ್ತಂ ವಿನಾಶನಂ ಧತ್ತೇ ಮೃತಿಂ ವಿಷಲತಾ ಯಥಾ
ಸ್ವಾಮಿ, ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ದುಃಖವನ್ನೇ ತರುತ್ತದೆ. ಅದು ಒಳಗೆಲ್ಲ ನಾಶವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆ ವಿಷವು ಮರಣವನ್ನು ತರುವುದೋ ಹಾಗೆ.
ಶ್ರೀಮಾನ್ ಅಜನನಿನ್ದ್ಯಶ್ ಚ ಶೂರಶ್ ಚಾಪ್ಯ್ ಅವಿಕತ್ಥನಃ । ಸಮದೃಷ್ಟಿಃ ಪ್ರಭುಶ್ ಚೈವ ದುರ್ಲಭಾಃ ಪುರುಷಾಸ್ ತ್ರಯಃ
ಈ ಮೂವರು ಅಪರೂಪ: ಐಶ್ವರ್ಯವಿದ್ದರೂ ಜನ್ಮದಿಂದ ಕೆಟ್ಟವನೆಂದು ನಿಂದಿಸಲ್ಪಡದವನು, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದರೂ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳದವನು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯು.
ಏಷಾ ಹಿ ವಿಷಮಾ ದುಃಖಭೋಗಿನಾಂ ಗಹನಾ ಗುಹಾ । ಘನಮೋಹಗಜೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ವಿನ್ಧ್ಯಶೈಲಮಹಾಟವೀ
ಇದು ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುವವರಿಗೆ ಅಪಾಯಕರವಾದ, ಗಾಢವಾದ ಗುಹೆಯಂತೆ; ಭಾರೀ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಗಜಗಳಿಗೆ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯವಂತೆ.
ಸತ್ಕಾರ್ಯಪದ್ಮರಜನೀ ದುಃಖಕೈರವಚನ್ದ್ರಿಕಾ । ಸದ್ದೃಷ್ಟಿದೀಪಿಕಾವಾತ್ಯಾ ಕಲ್ಲೋಲೌಘತರಙ್ಗಿಣೀ
ಇದು ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಕಮಲದ ರಾತ್ರಿ, ದುಃಖದ ಕೈರವದ ಚಂದ್ರಿಕೆ, ಸತ್ಯದೃಷ್ಟಿಯ ದೀಪದ ಗಾಳಿ, ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ನದಿಯಂತಿದೆ.
ಸಮ್ಭ್ರಮಾಭ್ರಾದ್ರಿಪದವೀ ವಿಷಾದವಿಷವರ್ಧಿನೀ । ಕೇದಾರಿಕಾ ವಿಕಲ್ಪಾನಾಂ ಖದಾ ಕುಭಯಭೋಗಿನಾಮ್
ಅದು ಗೊಂದಲದ ಮೋಡಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪರ್ವತದ ಹಾದಿಯಂತಿದೆ; ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ವಿಷವಾಗಿದೆ; ಸಂಶಯಗಳ ಹೊಲವಾಗಿದೆ; ಕೆಟ್ಟ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರಿಗೆ ಅದು ಒಂದು ಕುಹರವಾಗಿದೆ.
ಹಿಮಂ ವೈರಾಗ್ಯವಲ್ಲೀನಾಂ ವಿಕಾರೋಲೂಕಯಾಮಿನೀ । ರಾಹುದಂಷ್ಟ್ರಾ ವಿವೇಕೇನ್ದೋಸ್ ಸೌಜನ್ಯಾಮ್ಭೋಜಚನ್ದ್ರಿಕಾ
ಅದು ವೈರಾಗ್ಯದ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹಿಮದಂತೆ; ಭ್ರಾಂತಿಯ ಗೂಬೆಗಳಿಗೆ ರಾತ್ರಿ; ವಿವೇಕದ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ರಾಹುವಿನ ಬಾಯಿಯಂತೆ; ದಯೆಯ ಕಮಲಕ್ಕೆ ಚಂದ್ರಿಕೆಯಂತಿದೆ.
ಇನ್ದ್ರಾಯುಧವದ್ ಆಲೋಲನಾನಾರಾಗಮನೋಹರಾ । ಲೋಲಾ ತಡಿದ್ ಇವೋತ್ಪನ್ನಧ್ವಂಸಿನೀ ಜಡಸಂಶ್ರಯಾ
ಅದು ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ ಹಲವಾರು ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದೆ; ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಚಂಚಲವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಜಡತೆಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ.
ಚಪಲಾ ವರ್ಜಿತಾ ರತ್ಯಾ ನಕುಲೀ ನಕುಲೀನಜಾ । ವಿಪ್ರಲಮ್ಭನತಾತ್ಪರ್ಯಹೇತೂಗ್ರಮೃಗತೃಷ್ಣಿಕಾ
ಅದು ಚಂಚಲವಾಗಿದೆ, ಆನಂದವಿಲ್ಲದಿದೆ; ನಗುನಾಗದ ನಡುವೆ ನಗುನಾಗದಂತೆ; ವಿಯೋಗವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಭಯಂಕರ ಮರೀಚಿಕೆಯಂತಿದೆ.
ಲಹರೀವೈಕರೂಪೇಣ ಕ್ಷಣಂ ಪದಮ್ ಅಕುರ್ವತೀ । ಚಲಾ ದೀಪಶಿಖೇವಾತಿದುರ್ಜ್ಞೇಯಾಗತಿಗೋಚರಾ
ಅಲೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಒಂದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೂಡಲೇ ಮಾಯವಾಗುವಂತೆ, ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ಸದಾ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಅದರ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ.
ಸಿಂಹೀವ ವಿಗ್ರಹವ್ಯಗ್ರಕರೀನ್ದ್ರಕುಲಪಾತಿನೀ । ಖಡ್ಗಧಾರೇವ ಶಿಶಿರಾ ತೀಕ್ಷ್ಣಾ ತೀಕ್ಷ್ಣಾಶಯಾಶ್ರಯಾ
ಸಿಂಹಿಯಂತೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಆನೆಗಳ ರಾಜನನ್ನೂ ಬಲದಿಂದ ಕೆಡವುವವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ಚಳಿಯಾದ ಕತ್ತಿಯಂತೆ, ಅವಳು ಸದಾ ಕಟುವಾದ ಉದ್ದೇಶಗಳಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ.
ನಾನಯೋಪಹತಾರ್ಥಿನ್ಯಾ ದುರಾಧಿಪರಿಪೀನಯಾ । ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಅಭವ್ಯಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ದುಃಖಾದ್ ಋತೇ ಸುಖಮ್
ಇತರರಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದ ಉದ್ದೇಶವಿದ್ದಾಳೆ, ಕ್ರೂರ ರಾಜನ ಹೆಮ್ಮೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ; ಈ ದುರ್ಬಾಗ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಲ್ಲಿ ದುಃಖವನ್ನಷ್ಟೇ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ, ಸಂತೋಷವೇನೂ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ.
ದ್ವಾರೇಣೋತ್ಸಾರಿತಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಪುನರ್ ಏತಿ ತಮೋಽರಿಣಾ । ಅಹೋ ವತ ಹೃತಸ್ಥಾನಾ ನಿರ್ಲಜ್ಜಾ ದುರ್ಜನಾಸ್ಪದಾ
ಕತ್ತಲೆ ಶತ್ರುವಿನಿಂದ ಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾಳೆ; ಅಯ್ಯೋ, ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಅವಳು ನಾಚಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ದುರ್ಜನರ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಮನೋರಮಾ ಕರ್ಷತಿ ಚಿತ್ತವೃತ್ತಿಂ ಕದರ್ಯಸಾಧ್ಯಾ ಕ್ಷಣಭಙ್ಗುರಾ ಚ । ವ್ಯಾಲಾವಲೀಗರ್ಭನಿವೃತ್ತದೇಹಾ ಶ್ವಭ್ರೋತ್ಥಿತಾ ಪುಷ್ಪಲತೇವ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ
ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿರುವ ಆ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದು ಕಂಜುಸರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾವುಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಗುಹೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಹೂವಿನ ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ, ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿಯೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಆಯುಃ ಪಲ್ಲವಕೋಣಾಗ್ರಲಮ್ಬಾಮ್ಬುಕಣಭಙ್ಗುರಮ್ । ಉನ್ಮತ್ತಮ್ ಇವ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ಯಾತ್ಯ್ ಅಕಾಣ್ಡೇ ಶರೀರಕಮ್
ಆಯುಷ್ಯ, ಎಲೆ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಳಿಯುವ ನೀರಿನ ಹನಿಯಂತೆ ನಾಜೂಕಾಗಿದೆ. ಅದು ಹುಚ್ಚನಂತೆ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಏಕಾಏಕಿ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತದೆ.
ವಿಷಯಾಶೀರ್ವಿಷಾಸಙ್ಗಪರಿಜರ್ಜರಚೇತಸಾಮ್ । ಅಪ್ರೌಢಾತ್ಮವಿವೇಕಾನಾಮ್ ಆಯುರ್ ಆಯಾಸಕಾರಣಮ್
ವಿಷಯಾಸಕ್ತಿಯ ವಿಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿದವರಿಗೂ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪರಿಪಕ್ವತೆ ಇಲ್ಲದವರಿಗೂ, ಆಯುಷ್ಯವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಕಷ್ಟಕ್ಕೇ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯೇ ತು ವಿಜ್ಞಾತವಿಜ್ಞೇಯಾ ವಿಶ್ರಾನ್ತಾ ವಿತತೇ ಪದೇ । ಭಾವಾಭಾವಸಮಾಶ್ವಸ್ತಾ ಆಯುಸ್ ತೇಷಾಂ ಸುಖಾಯತೇ
ಆದರೆ, ಅರಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನು ಅರಿತವರು, ಅನಂತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದವರು, ಇರುವುದಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲದುದಕ್ಕೂ ಸಮಭಾವ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ, ಆಯುಷ್ಯ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ವಯಂ ಪರಿಮಿತಾಕಾರಪರಿನಿಷ್ಠಿತನಿಶ್ಚಯಾಃ । ಸಂಸಾರಾಭ್ರತಡಿತ್ಪುಞ್ಜೇ ಮುನೇ ನಾಯುಷಿ ನಿರ್ವೃತಾಃ
ಮುನಿಯೇ, ನಮ್ಮ ರೂಪಗಳು ಸೀಮಿತವಾಗಿವೆ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ದೃಢವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಂಸಾರದ ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಬರುವ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರಲಾರೆವು.
ಯುಜ್ಯತೇ ವೇಷ್ಟನಂ ವಾಯಾವ್ ಆಕಾಶಸ್ಯಾವಖಣ್ಡನಮ್ । ಗ್ರಥನಂ ಚ ತರಙ್ಗಾಣಾಮ್ ಆಸ್ಥಾ ನಾಯುಷಿ ಯುಜ್ಯತೇ
ಗಾಳಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು ಸಾಧ್ಯ, ಆಕಾಶವನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯ, ಅಲೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವುದೂ ಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಪೇಲವಂ ಶರದೀವಾಭ್ರಮ್ ಅಸ್ನೇಹಮ್ ಇವ ದೀಪಕಮ್ । ತರಙ್ಗಕಮ್ ಇವಾಲೋಲಂ ಗತಮ್ ಏವೋಪಲಕ್ಷ್ಯತೇ
ಜೀವನವು ಶರದೃತುವಿನ ಮೋಡದಂತೆ ಕ್ಷಣಿಕ, ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದದ್ದು, ಅಲೆಗಳಂತೆ ಚಂಚಲವಾದದ್ದು ಎಂದು ಕಾಣಬಹುದು.
ತರಙ್ಗಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬೇನ್ದುಂ ತಡಿತ್ಪುಞ್ಜಂ ನಭೋಽಮ್ಬುದೇ । ಗ್ರಹೀತುಮ್ ಆಸ್ಥಾಂ ಬಧ್ನಾಮಿ ನ ತ್ವ್ ಆಯುಷಿ ಗತಸ್ಥಿತೌ
ಅಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಚಂದ್ರನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು, ಮೋಡದಲ್ಲಿರುವ ಮಿಂಚಿನ ಗುಚ್ಚವನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಈಗಾಗಲೇ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಜೀವನವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅವಿಶ್ರಾನ್ತಮನಾಶ್ ಶೂನ್ಯಮ್ ಆಯುರ್ ಆತತಮ್ ಈಹತೇ । ದುಃಖಾಯೈವ ವಿಮೂಢೋ ಽನ್ತರ್ ಗರ್ಭಮ್ ಅಶ್ವತರೀ ಯಥಾ
ಯಾವನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸದೆ ಸದಾ ಚಂಚಲವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಖಾಲಿ ಜೀವಿತವನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಒಳಗೆ ದುಃಖವನ್ನೇ ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ. ಅದು, ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಕತ್ತೆಯ ಸಂಕರವಾದ ಕುದುರೆಕತ್ತೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಕರುಹು ಹೇಗೋ, ಹಾಗೆ.
ಸಂಸಾರಸಂಸೃತಾವ್ ಅಮ್ಭಃ ಫೇನೋ ಽಸ್ಮಿನ್ ಸರ್ಗಸಾಗರೇ । ಕಾಯವಲ್ಲ್ಯಾಂ ರಸೋ ರಾಜಞ್ ಜೀವಿತಂ ಮೇ ನ ರೋಚತೇ
ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರದ ಬುಬ್ಬುಳಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೋ ಕೆಳಕ್ಕೋ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ರಾಜನೇ, ಈ ದೇಹವೆಂಬ ಬೆಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿತದ ರುಚಿ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.