ಇತ ಉತ್ತರಮ್ ಅನ್ಯಾ ಸ್ಯಾತ್ ಪದವೀ ಕಾ ನು ಕೀದೃಶೀ । ಕಥಂ ಚ ಪಾತನೀ ಭವ್ಯಾ ಕಥ್ಯತಾಮ್ ಇತಿ ದೇವಿ ಮೇ
ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಇನ್ನೇನು ದಾರಿ ಇದೆ, ಅದು ಹೇಗಿದೆ? ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದಹೋಗುವದು ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ? ದೇವಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಇತ ಉತ್ತರಮ್ ಅಗ್ರೇ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಪುಟಕರ್ಪರಮ್ । ಯಸ್ಯ ವಜ್ರಾದಯೋ ನಾಮ ಧೂಲಿಲೇಶಾಸ್ ಸಮುತ್ಥಿತಾಃ
ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ನಿನ್ನ ಎದುರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಹೊರಚಿಪ್ಪು ಇದೆ. ಅದರಿಂದ ವಜ್ರದ ಧೂಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಕಣಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
ಇತಿ ಪ್ರಕಥಯನ್ತ್ಯೌ ತೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಕರ್ಪರಮ್ । ಭ್ರಮರ್ಯಾವ್ ಇವ ಶೈಲಸ್ಯ ಕುಡ್ಯಂ ನಿಬಿಡಮಣ್ಡಲಮ್
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಹೊರಚಿಪ್ಪಿನವರೆಗೆ ತಲುಪಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಬೆಟ್ಟದ ದಟ್ಟವಾದ ಗೋಡೆಯ ಸುತ್ತ ಮಿಡಿಯುವ ಮಧುಮಕ್ಕಳಂತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದರು.
ಅಕ್ಲೇಷೇನೈವ ತೇ ತಸ್ಮಾನ್ ನಿರ್ಗತೇ ಗಗನಾದ್ ಇವ । ನಿಶ್ಚಯತ್ವಂ ಹಿ ಯದ್ ವಸ್ತು ತದ್ ವಜ್ರಗತಿ ನೇತರತ್
ಅವರು ಯಾವುದೇ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಚಿಪ್ಪನ್ನು ದಾಟಿದರು, ಆಕಾಶವನ್ನು ಹಾದುಹೋಗುವಂತೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಶ್ಚಿತವಾದುದು ವಜ್ರದಂತೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ.
ನಿರಾವರಣವಿಜ್ಞಾನಾ ಸಾ ದದರ್ಶ ತತಸ್ ತತಃ । ಜಲಾದ್ಯಾವರಣಾನ್ ಪಾರೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಸ್ಯಾತಿಭಾಸುರಾನ್
ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆಕೆಯು ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ನೀರಿನ ಆವರಣವನ್ನು ದಾಟಿ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೊರಗಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಾದ್ ಅಣ್ಡಾದ್ ದಶಗುಣಂ ತೋಯತತ್ತ್ವಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್ । ಆಸ್ಥಿತಂ ವೇಷ್ಟಯಿತ್ವಾ ತತ್ ತ್ವಗ್ ಇವಾಕ್ಷೋಟಪೃಷ್ಠಗಾ
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಹೊರಗೆ, ನೀರಿನ ಅಂಶವು ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅದು ಎಲೆಕಾಯಿ ಬೀಜದ ಮೇಲೆ ಚರ್ಮ ಹತ್ತಿರವಿರುವಂತೆ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
ತಸ್ಮಾದ್ ದಶಗುಣೋ ವಹ್ನಿಸ್ ತಸ್ಮಾದ್ ದಶಗುಣೋ ಽನಿಲಃ । ತತೋ ದಶಗುಣಂ ವ್ಯೋಮ ತತಃ ಪರಮಮ್ ಅಮ್ಬರಮ್
ಆಗ ಆ ಅಗ್ನಿಯು ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದು; ಅದರಿಂದ ಗಾಳಿ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ; ಆಮೇಲೆ ಆಕಾಶವು ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ; ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲು ಪರಮ ಆಕಾಶವಿದೆ.
ತಸ್ಮಿನ್ ಪರಮಕೇ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಮಧ್ಯಾದ್ಯನ್ತವಿಕಲ್ಪನಾಃ । ನ ಕಾಶ್ಚನ ಸಮುದ್ಯನ್ತಿ ವನ್ಧ್ಯಾಪುತ್ರಕಥಾ ಇವ
ಆ ಪರಮ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯ, ಆರಂಭ, ಅಂತ್ಯ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಯಾವತ್ತೂ ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಬಂಜೆಯ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮಗನ ಕಥೆಯಂತಿವೆ.
ಕೇವಲಂ ವಿಮಲಂ ಶಾನ್ತಂ ತದ್ ಅನಾದಿ ಗತಭ್ರಮಮ್ । ಆದ್ಯನ್ತಮಧ್ಯರಹಿತಂ ಮಹತ್ಯ್ ಆತ್ಮನಿ ತಿಷ್ಠತಿ
ಅದು ಶುದ್ಧ, ಶಾಂತ, ಆದಿಯಿಲ್ಲದ, ಭ್ರಮೆಯಿಲ್ಲದ, ಆರಂಭ-ಮಧ್ಯ-ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಮಹತ್ತರ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ.
ಆಕಲ್ಪಮ್ ಉತ್ತಮಬಲೇನ ಶಿವಾಪತಿಶ್ ಚೇತ್ ತಸ್ಮಿನ್ ಬಲಾದ್ ಗರುಡಕೇತುರಥೋತ್ಪತೇಶ್ ಚೇತ್ । ತದ್ಧ್ಯಾನತೋ ಽವಲಭತೇ ವಿಮಲೇ ಽಮ್ಬರೇ ಽನ್ತಮ್ ಆಕಲ್ಪಮ್ ಏಕಜವಗಾಮ್ಯ್ ಅಥ ಮಾರುತೋ ಽಪಿ
ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನಾದಿಪತಿ ಅಥವಾ ಗರುಡಧ್ವಜಿಯು ಅದರಲ್ಲಿ ಏಳಿದರೂ, ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ ಶುದ್ಧ ಆಕಾಶದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಬಹುದು; ಹಾಗೆಯೇ, ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಓಡುವ ಗಾಳಿಯೂ ಅದನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ.
ಪೃಥಿವ್ಯಪ್ತೇಜಸಾಮ್ ಅತ್ರ ನಭಸ್ವನ್ನಭಸೋರ್ ಅಪಿ । ಯಥೋತ್ತರಂ ದಶಗುಣಾನ್ ಅತೀತ್ಯಾವರಕಾನ್ ಕ್ಷಣಾತ್
ಇಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಬೆಂಕಿ, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶ — ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತಕ್ಕೂ ಹತ್ತಿರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಕೆಳಗಿನ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ದದರ್ಶ ಪರಮಾಕಾಶಂ ತತ್ ಪ್ರಮಾಣವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ತಥಾ ತತಂ ಜಗದ್ ಇದಂ ಯಥಾ ತತ್ರಾಣುಮಾತ್ರಕಮ್
ಅವನು ಅಳವಿಲ್ಲದ ಪರಮಾಕಾಶವನ್ನು ಕಂಡನು; ಆ ಪರಮಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಈ ಜಗತ್ತು ಒಂದು ಅಣುವಿನಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಿರುವಂತೆ ಹರಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತಾದೃಕ್ಷಾವರಣಾನ್ ಸರ್ಗಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡೇಷು ದದರ್ಶ ಸಾ । ಕೋಟಿಶಸ್ ಸ್ಫುರಿತಾ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ತ್ರಸರೇಣುರ್ ಇವಾತಪೇ
ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಆವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ಲಕ್ಷಾಂತರವಾಗಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳಂತೆ ಮೆರೆದಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಮಹಾಕಾಶಮಹಾಮ್ಭೋಧೌ ಮಹಾಶೂನ್ಯತ್ವವಾರಿಣಿ । ಮಹಾಚಿದ್ದ್ರವಭಾವೋತ್ಥಾನ್ ಬುದ್ಬುದಾನ್ ಅರ್ಬುದಕ್ರಮಾನ್
ಮಹಾಕಾಶದ ಮಹಾಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಶೂನ್ಯತೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಮಹಾಚೈತನ್ಯದ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬಿಳ್ಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಅವಳು ಕಂಡಳು.
ಕಾಂಶ್ಚಿದ್ ಆಪತತೋ ಽಧಸ್ತಾತ್ ಕಾಂಶ್ಚಿಚ್ ಚೋಪರಿ ಗಚ್ಛತಃ । ಕಾಂಶ್ಚಿತ್ ತಿರ್ಯಗ್ಗತೀನ್ ಅನ್ಯಾನ್ ಸ್ಥಿತಾನ್ ಸ್ತಬ್ಧಾನ್ ಸ್ವಸಂವಿದಾ
ಕೆಲವರು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಬದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ತಾವು ತಾವು ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ.
ಯತ್ರ ಯತ್ರೋದಿತಾ ಸಂವಿದ್ ಯೇಷಾಂ ಯೇಷಾಂ ಯಥಾ ಯಥಾ । ತತ್ರ ತತ್ರೋದಿತಂ ರೂಪಂ ತೇಷಾಂ ತೇಷಾಂ ತಥಾ ತಥಾ
ಯಾರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಎಚ್ಚರ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಅವರ ರೂಪವೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ನ ಚೈವ ತತ್ರ ನಾಮೋರ್ಧ್ವಂ ನಾಧೋ ನ ಚ ಗಮಾಗಮಾಃ । ಅನ್ಯದ್ ಏವ ಪದಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಸ್ಮದ್ದೇಹಾಗಮಂ ಹಿ ತತ್
ಆ ಕಡೆ ಮೇಲಿಲ್ಲ, ಕೆಳಗಿಲ್ಲ, ಹೋಗುವದು ಬರುವದು ಇಲ್ಲ; ಅದು ಬೇರೆ ಸ್ಥಿತಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಮ್ಮದೇ ದೇಹದ ಆಗಮನ.
ಉತ್ಪದ್ಯೋತ್ಪದ್ಯತೇ ತತ್ರ ಸ್ವಯಂ ಸಂವಿತ್ ಸ್ವಭಾವತಃ । ಸ್ವಸಙ್ಕಲ್ಪೈಶ್ ಶಮಂ ಯಾತಿ ಬಾಲಸಙ್ಕಲ್ಪಜಾಲವತ್
ಅಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರ ಸ್ವತಃ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ತಾನೇ ಮಾಡಿದ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ಅದು ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ, ಮಕ್ಕಳ ಕಲ್ಪನೆಯ ಜಾಲದಂತೆ.
ಕಿಮ್ ಅಧಸ್ ಸ್ಯಾತ್ ಕಿಮ್ ಊರ್ಧ್ವಂ ಸ್ಯಾತ್ ಕಿಂ ತಿರ್ಯಕ್ ತತ್ರ ಭಾಸುರೇ । ಇತಿ ಬ್ರೂಹಿ ಮಮ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನ್ ಇಹೈವ ಯದಿ ನ ಸ್ಥಿತಿಃ
ಈ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೇನು, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏನು, ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಏನು ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು? ಬ್ರಹ್ಮಣೇ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸ್ಥಿರವಾದ ಸ್ಥಾನವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದರೆ, ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
ಸಸರ್ವಾವರಣಾನ್ಯ್ ಅತ್ರ ಮಹತ್ಯ್ ಅನ್ತವಿವರ್ಜಿತೇ । ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಽಣ್ಡಾನಿ ಭಾಸನ್ತೇ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಕೇಶೋಣ್ಡುಕೋ ಯಥಾ
ಈ ಅನಂತ, ಅತಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಎಲ್ಲಾ ಆವರಣಗಳೊಡನೆ ಇರುವ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಗುಳ್ಳೆಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.
ಅಸ್ವತನ್ತ್ರಾಃ ಪ್ರಧಾವನ್ತಿ ಪದಾರ್ಥಾಸ್ ಸರ್ವ ಏವ ಯತ್ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಪಾರ್ಥಿವಂ ಭಾಗಂ ತದ್ ಅಧಶ್ ಶೂನ್ಯಮ್ ಅನ್ಯಥಾ
ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿಯೇನು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಭೂಮಿಯ ಭಾಗವನ್ನೇ ಕೆಳ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಬೇರೆಡೆ ಅದು ಖಾಲಿಯಾಗಿದೆ.
ಪಿಪೀಲಿಕಾನಾಮ್ ಭ್ರಮತಾಂ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ವರ್ತುಲಲೋಷ್ಟಕೇ । ದಶದಿಕ್ಕಮ್ ಅಧಃಪಾದಾಃ ಪೃಷ್ಠಮ್ ಊರ್ಧ್ವಮ್ ಉದಾಹೃತಮ್
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಗುಂಡಾದ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಇಲಿ-ಪಿಪೀಲುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳು — ಅವರ ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಕಡೆ ಕೆಳ, ಬೆನ್ನು ಭಾಗ ಮೇಲಂತೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ವೃಕ್ಷವಲ್ಮೀಕಜಾಲೇನ ಕೇಷಾಞ್ಚಿದ್ ಧೃದಿ ಭೂತಲಮ್ । ಸೇನ್ದ್ವರ್ಕಾಮರದೈತ್ಯೇನ ವೇಷ್ಟಿತಂ ವ್ಯೋಮ ನಿರ್ಮಲಮ್
ಕೆಲವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಮರಗಳೂ ಮುಳ್ಳುಗೂಡುಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ; ಆಕಾಶವು ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಸಮ್ಭೂತಂ ಮರುಭೂತೇನ ಸಗ್ರಾಮಪುರಪರ್ವತಮ್ । ಇದಙ್ಕಲ್ಪಮ್ ಅಲೂನೇನ ಪಕ್ವಾಕ್ಷೋಟಮ್ ಇವ ತ್ವಚಾ
ಈ ಲೋಕವು ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಪಟ್ಟಣಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳೊಂದಿಗೆ ಮರಳುಭೂಮಿಯ ಗುಣದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ; ಅದು ಹಣ್ಣಾದ ಹರಿತಕಿ ಹಣ್ಣಿನ ತೊಗಟೆಯಂತೆ, ಏನೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಯಥಾ ವಿನ್ಧ್ಯವನಾಭೋಗೇ ಪ್ರಸ್ಫುರನ್ತಿ ಕರೇಣವಃ । ತಥಾ ತಸ್ಮಿನ್ ಪರಾಭೋಗೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡತ್ರಸರೇಣವಃ
ಹೇಗೆ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳು ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಪರಮ ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ನದಿಗಳು ಹರಿಯುತ್ತವೆ.
ತಸ್ಮಿನ್ ಸರ್ವಂ ತತಸ್ ಸರ್ವಂ ತತ್ ಸರ್ವಂ ಸರ್ವತಶ್ ಚ ತತ್ । ತಚ್ ಚ ಸರ್ವಮಯಂ ನಿತ್ಯಂ ತಥಾ ತದ್ ಅಣುಕಂ ಪ್ರತಿ
ಅದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ; ಎಲ್ಲವೂ ಅದರಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ; ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದೆ; ಅದು ಸದಾ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ, ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಕಣದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ.
ಶುದ್ಧಬೋಧಮಯೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಪರಮಾಲೋಕವಾರಿಧೌ । ಅಜಸ್ರಮ್ ಏತ್ಯ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾಖ್ಯಾಸ್ ತರಙ್ಗಕಾಃ
ಶುದ್ಧವಾದ ಬೋಧೆಯೇ ಆ ಪರಮ ಪ್ರಕಾಶದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೆಂಬ ಅಲೆಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಅನ್ತಶ್ಶೂನ್ಯಾಸ್ ಸ್ಥಿತಾಃ ಕೇಚಿತ್ ಸಕಲ್ಪಕ್ಷಯರಾತ್ರಯಃ । ತರಙ್ಗಾ ಇವ ತೋಯಾಬ್ಧೌ ಪ್ರೋಹ್ಯನ್ತೇ ಶೂನ್ಯತಾರ್ಣವೇ
ಕೆಲವು ಅಲೆಗಳು ಒಳಗೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ನಾಶದ ರಾತ್ರಿ ಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ; ಅವು ನೀರಿನ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿನ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಖಾಲಿತನದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಕೇಷಾಞ್ಚಿದ್ ಅನ್ತಃ ಕಲ್ಪಾನ್ತಃ ಪ್ರವೃತ್ತೋ ಘರ್ಘರಾರವಃ । ನ ಶ್ರುತೋ ಽನ್ಯೈರ್ ನ ಚ ಜ್ಞಾತಸ್ ಸ್ವಭಾವರಸನಾಕುಲೈಃ
ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಳಗಿಂದ ಘರ್ಜನೆಯ ಶಬ್ದವು ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಸ್ವಭಾವದ ರಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಇತರರಿಗೆ ಅದು ಕೇಳಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಗೊತ್ತಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಅನ್ಯೇಷಾಂ ಪ್ರಥಮಾರಮ್ಭೇಷೂದ್ಬುಭೂಷಾ ವಿಜೃಮ್ಭತೇ । ಸರ್ಗಸಂಸಿಕ್ತಬೀಜಾನಾಂ ಕೋಶೇ ಽಙ್ಕುರಲತಾ ಯಥಾ
ಇನ್ನೊಬ್ಬರಲ್ಲಾದರೆ, ಮೊದಲ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆಸೆ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತೇವಗೊಂಡ ಬೀಜದ ಒಳಗೆ ಮೊಗ್ಗು ಹತ್ತುವಂತೆ.