ಅಯಮ್ ಆಲಕ್ಷ್ಯತೇ ಪುಷ್ಪಲತಾವಲನಸುನ್ದರಃ । ಲಲದ್ಗುಲುಚ್ಛಕಚ್ಛನ್ನಗವಾಕ್ಷೋ ಗೃಹಮಣ್ಡಪಃ
ಇಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹಕ್ಕಲಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಿಡಗಳ ಕೊಂಬೆಗಳಿಂದ ಕವಿದ ಕಿಟಕಿಗಳಿರುವ ಒಂದು ಮನೆಯ ಮಂಟಪ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಅತ್ರ ಮೇ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ಭರ್ತಾ ಜೀವಾಕಾಶಲವಾಕೃತಿಃ । ಚತುಸ್ಸಮುದ್ರಪರ್ಯನ್ತಮೇಖಲಾಯಾ ಭುವಃ ಪತಿಃ
ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗಂಡನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ರೂಪವು ಜೀವ ಆಕಾಶದ ಕಣದಂತೆ, ನಾಲ್ಕು ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿರುವ ಭೂಮಿಯ ಒಡೆಯನು.
ಆಸ್ಮೃತಂ ಪೂರ್ವಮ್ ಏತೇನ ಕಿಲಾಸೀದ್ ಅಭಿವಾಞ್ಛಿತಮ್ । ಶೀಘ್ರಂ ಸ್ಯಾಮ್ ಇವ ರಾಜೇತಿ ತೀವ್ರಸಂವೇಗಧರ್ಮಿಣಾ
ಈ ಹಿಂದೆ ಅವನು ಬಹಳ ಬಲವಾದ ಆಸೆಯಿಂದ, 'ನಾನು ಬೇಗನೆ ರಾಜನಾಗಬೇಕು' ಎಂದು ಹಾರೈಸಿದ್ದನು.
ದಿನೈರ್ ಅಷ್ಟಭಿರ್ ಏವಾಸೌ ತೇನ ರಾಜ್ಯಂ ಸಮೃದ್ಧಿಮತ್ । ಚಿರಕಾಲಪ್ರತ್ಯಯದಂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನ್ ಪರಮೇಶ್ವರಿ
ಪರಮೇಶ್ವರಿ, ಆ ಆಸೆಯ ಬಲದಿಂದ ಅವನು ಕೇವಲ ಎಂಟು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಹಳ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡನು.
ಅತ್ರಾಸೌ ಭರ್ತೃಜೀವೋ ಮೇ ಗೃಹೇ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಸ್ಥಿತೋ ನೃಪಃ । ಅದೃಶ್ಯಃ ಖೇ ಯಥಾ ವಾಯುರ್ ಆಮೋದೋ ವಾ ಯಥಾನಿಲೇ
ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗಂಡನ ಜೀವಾತ್ಮ, ರಾಜನು, ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸುಗಂಧದಂತೆ, ಕಾಣದೆ ಇದ್ದನು.
ಇಹೈವಾಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಾನ್ತೇ ತದ್ ವ್ಯೋಮ್ನೀವ ಪದಂ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಮದ್ಭರ್ತೃರಾಜ್ಯಂ ಮಮ ತು ಗತಂ ಯೋಜನಕೋಟಿತಾಮ್
ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಬೆರಳಿನಷ್ಟು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಆ ಲೋಕವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ನನ್ನ ಗಂಡನ ರಾಜ್ಯವು ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಯೋಜನ ದೂರವರೆಗೆ ಹರಡಿತ್ತು.
ಆವಾಂ ಖಮ್ ಏವ ತತ್ ಖಂ ಚ ಭರ್ತೃರಾಜ್ಯಂ ಮಮೇಶ್ವರಿ । ಪೂರ್ಣಂ ಸಹಸ್ರೈಶ್ ಶೈಲಾನಾಮ್ ಅಹೋ ಮಾಯೇಯಮ್ ಆತತಾ
ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಆಕಾಶವೇ, ನನ್ನ ಗಂಡನ ರಾಜ್ಯವೂ ಆಕಾಶವೇ, ದೇವಿ. ಆದರೂ ಅದು ಸಾವಿರಾರು ಬೆಟ್ಟಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ—ಅಯ್ಯೋ, ಈ ಮಾಯೆ ಎಷ್ಟು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿದೆ!
ತದ್ ದೇವಿ ಭರ್ತುರ್ ನಿಕಟಂ ಪುನರ್ ಗನ್ತುಂ ಮಮೇಪ್ಸಿತಮ್ । ತದ್ ಏಹಿ ತತ್ರ ಗಚ್ಛಾವಃ ಕಿಂ ದೂರಂ ವ್ಯವಸಾಯಿನಾಮ್
ದೇವಿ, ಈಗ ನನಗೆ ನನ್ನ ಗಂಡನ ಬಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿದೆ. ಬಾ, ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗೋಣ—ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರವಿರುವವರಿಗೆ ದೂರವೆಂಬುದೇನಿದೆ?
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಣತಾ ದೇವೀಂ ಸಾ ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಶು ಮಣ್ಡಪಮ್ । ವಿಹಙ್ಗೀವ ತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಪುಪ್ಲುವೇ ಽಸಿನಿಭಂ ನಭಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದೇವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಅವಳು ಬೇಗನೆ ಮಂದಿರದೊಳಗೆ ಹೋದಳು; ಆಕೆ ಜೊತೆಗೆ, ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ, ಕತ್ತಿಯಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಿದಳು.
ಭಿನ್ನಾಞ್ಜನಚಯಪ್ರಖ್ಯಂ ಸೌಮ್ಯೈಕಾರ್ಣವಸುನ್ದರಮ್ । ನಾರಾಯಣಾಙ್ಗಸದೃಶಂ ಭೃಙ್ಗಪೃಷ್ಠಾಮಲಛವಿಮ್
ಆ ಆಕಾಶವು ಭೇದವಾದ ಕಾಜಲದ ಗುಡ್ಡಗಳಂತೆ, ಮೃದು ಒಂದೇ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ, ನಾರಾಯಣನ ದೇಹದಂತೆ, ಭೃಂಗದ ಬೆನ್ನಿನ ಶುದ್ಧ ಕಿರಣದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಮೇಘಮಾರ್ಗಮ್ ಅತಿಕ್ರಮ್ಯ ವಾತಸ್ಕನ್ಧಾವನಿಂ ತಥಾ । ಸೌರಂ ಮಾರ್ಗಮ್ ಅಥಾಕ್ರಮ್ಯ ಚಾನ್ದ್ರಂ ಮಾರ್ಗಮ್ ಅತೀತ್ಯ ಚ
ಮೇಘಗಳ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿ, ಹಗುರವಾದ ಗಾಳಿಯ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ ಹಾದುಹೋಗಿ, ನಂತರ ಸೂರ್ಯನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿ, ಚಂದ್ರನ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಹೋದಳು.
ಧ್ರುವಮಾರ್ಗೋತ್ತರಂ ಗತ್ವಾ ಸಾಧ್ಯಾನಾಂ ಮಾರ್ಗಮ್ ಏವ ಚ । ಸಿದ್ಧಾನಾಂ ಸಮತೀತ್ಯೋರ್ವೀಮ್ ಉಲ್ಲಙ್ಘ್ಯ ಸ್ವರ್ಗಮಣ್ಡಲಮ್
ಧ್ರುವನ ಉತ್ತರದ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ, ಸಾಧ್ಯರು ಹೋಗುವ ದಾರಿಯನ್ನೂ ದಾಟಿ, ಸಿದ್ಧರ ಲೋಕವನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಸ್ವರ್ಗದ ವಲಯವನ್ನು ತಲುಪಿದಳು.
ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾನ್ತರೇ ಗತ್ವಾ ತುಷಿತಾನಾಂ ಚ ಮಣ್ಡಲಮ್ । ಗೋಲೋಕಂ ಶಿವಲೋಕಂ ಚ ಪಿತೃಲೋಕಮ್ ಅತೀತ್ಯ ಚ
ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕದ ಒಳಭಾಗವನ್ನು ಸೇರಿ, ತುಷಿತರು ಇರುವ ವಲಯವನ್ನೂ ತಲುಪಿ, ಗೋಲೋಕ, ಶಿವಲೋಕ ಮತ್ತು ಪಿತೃಲೋಕಗಳನ್ನೂ ದಾಟಿದಳು.
ವಿದೇಹಾನಾಂ ಚ ದೇವಾನಾಂ ದೂರಮ್ ಉತ್ತೀರ್ಯ ದೂರಗಮ್ । ದೂರಾದ್ ದೂರತರಂ ಗತ್ವಾ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ರುದ್ಧಾ ಬಭೂವ ಸಾ
ದೇಹವಿಲ್ಲದ ದೇವತೆಗಳ ದೂರದ ಲೋಕವನ್ನೂ ದಾಟಿ, ಇನ್ನೂ ದೂರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಾಗ, ಕೊಂಚ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದಂತೆ ಆಕೆ ನಿಂತಳು.
ಪಶ್ಚಾದ್ ಆಲೋಕಯಾಮ್ ಆಸ ಸಮತೀತಂ ನಭಸ್ತಲಮ್ । ಯಾವನ್ ನ ಕಿಞ್ಚಿಚ್ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕತಾರಾದ್ಯ್ ಆಲಕ್ಷ್ಯತೇ ಹ್ಯ್ ಅಧಃ
ಆಮೇಲೆ ಆಕೆ ತಾನು ದಾಟಿಕೊಂಡ ಆಕಾಶವನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಳು. ಕೆಳಗೆ ಚಂದ್ರನೂ, ಸೂರ್ಯನೂ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ, ಮತ್ತೇನೂ ಕಾಣಿಸದಷ್ಟು ದೂರ ನೋಡುತ್ತಾ ಹೋದಳು.
ತಮಸ್ ಸ್ತಿಮಿತಗಮ್ಭೀರಮ್ ಆಶಾಕುಹರಪೂರಕಮ್ । ಏಕಾರ್ಣವೋದರಪ್ರಖ್ಯಂ ಶಿಲೋದರಘನಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಆಳವಾದ, ನಿಶ್ಚಲವಾದ, ಗಾಢವಾದ ಕತ್ತಲನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ಅದು ಆಕಾಶದ ಬಿರುಕುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಮುದ್ರದ ಹೊಟ್ಟೆಯಂತಿತ್ತು, ಬೆಟ್ಟದ ಒಳಗಿರುವಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು.
ತದ್ ದೇವಿ ಭಾಸ್ಕರಾದೀನಾಂ ಕ್ವಾಧಸ್ ತೇಜೋ ಗತಂ ವದ । ಶಿಲಾಜಠರನಿಸ್ಸ್ಪನ್ದಂ ಮುಷ್ಟಿಗ್ರಾಹ್ಯಂ ತಮಃ ಕುತಃ
ದೇವಿಯೇ, ಕೆಳಗಿರುವ ಸೂರ್ಯಾದಿಗಳ ಬೆಳಕು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಿತು ಎಂದು ಹೇಳು. ಬೆಟ್ಟದ ಹೊಟ್ಟೆಯಂತೆಯೇ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಬಹುದಾದಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಈ ಕತ್ತಲು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು?
ಏತಾವತೀಮ್ ಇಮಾಂ ವ್ಯೋಮ್ನಃ ಪದವೀಮ್ ಆಗತಾಸಿ ಭೋಃ । ಅರ್ಕಾದೀನ್ಯ್ ಅಪಿ ತೇಜಾಂಸಿ ಯತೋ ದೃಶ್ಯನ್ತ ಏವ ನೋ
ನೀನು ಈಗ ಆಕಾಶದ ಈ ಮಟ್ಟದ ಹಾದಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೀಯೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಾದಿಗಳ ಬೆಳಕುಗಳು ಕೂಡ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಥಾ ಮಹಾನ್ಧಕೂಪಾಧಃ ಖದ್ಯೋತೋ ನಾವಲೋಕ್ಯತೇ । ಪೃಷ್ಠಗೇನ ತಥೇಹಾತೋ ನಾಧಸ್ ಸೂರ್ಯೋ ಽವಲೋಕ್ಯತೇ
ಹೆಗ್ಗುಹಿರಿದ ಕತ್ತಲೆಯ ಕೊಳದ ತಳದಿಂದ ಕಪ್ಪುಹುಳಿಯ ಬೆಳಕು ಕಾಣಿಸದಂತೆ, ಹೀಗೇ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅಹೋ ನು ಪದವೀಮ್ ಏತಾಂ ದೂರಾಮ್ ಆವಾಮ್ ಉಪಾಗತೇ । ಸೂರ್ಯೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಧೋ ಽಣುಕಣವನ್ ನ ಮನಾಗ್ ಅಪಿ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ
ಅಯ್ಯೋ, ನಾವು ಇಷ್ಟು ದೂರದ ಕಡೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ, ಇಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿರುವ ಸೂರ್ಯನು ಕೂಡ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಣದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಇತ ಉತ್ತರಮ್ ಅನ್ಯಾ ಸ್ಯಾತ್ ಪದವೀ ಕಾ ನು ಕೀದೃಶೀ । ಕಥಂ ಚ ಪಾತನೀ ಭವ್ಯಾ ಕಥ್ಯತಾಮ್ ಇತಿ ದೇವಿ ಮೇ
ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಇನ್ನೇನು ದಾರಿ ಇದೆ, ಅದು ಹೇಗಿದೆ? ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದಹೋಗುವದು ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ? ದೇವಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಇತ ಉತ್ತರಮ್ ಅಗ್ರೇ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಪುಟಕರ್ಪರಮ್ । ಯಸ್ಯ ವಜ್ರಾದಯೋ ನಾಮ ಧೂಲಿಲೇಶಾಸ್ ಸಮುತ್ಥಿತಾಃ
ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ನಿನ್ನ ಎದುರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಹೊರಚಿಪ್ಪು ಇದೆ. ಅದರಿಂದ ವಜ್ರದ ಧೂಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಕಣಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
ಇತಿ ಪ್ರಕಥಯನ್ತ್ಯೌ ತೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಕರ್ಪರಮ್ । ಭ್ರಮರ್ಯಾವ್ ಇವ ಶೈಲಸ್ಯ ಕುಡ್ಯಂ ನಿಬಿಡಮಣ್ಡಲಮ್
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಹೊರಚಿಪ್ಪಿನವರೆಗೆ ತಲುಪಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಬೆಟ್ಟದ ದಟ್ಟವಾದ ಗೋಡೆಯ ಸುತ್ತ ಮಿಡಿಯುವ ಮಧುಮಕ್ಕಳಂತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದರು.
ಅಕ್ಲೇಷೇನೈವ ತೇ ತಸ್ಮಾನ್ ನಿರ್ಗತೇ ಗಗನಾದ್ ಇವ । ನಿಶ್ಚಯತ್ವಂ ಹಿ ಯದ್ ವಸ್ತು ತದ್ ವಜ್ರಗತಿ ನೇತರತ್
ಅವರು ಯಾವುದೇ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಚಿಪ್ಪನ್ನು ದಾಟಿದರು, ಆಕಾಶವನ್ನು ಹಾದುಹೋಗುವಂತೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಶ್ಚಿತವಾದುದು ವಜ್ರದಂತೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ.
ನಿರಾವರಣವಿಜ್ಞಾನಾ ಸಾ ದದರ್ಶ ತತಸ್ ತತಃ । ಜಲಾದ್ಯಾವರಣಾನ್ ಪಾರೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಸ್ಯಾತಿಭಾಸುರಾನ್
ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆಕೆಯು ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ನೀರಿನ ಆವರಣವನ್ನು ದಾಟಿ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೊರಗಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಾದ್ ಅಣ್ಡಾದ್ ದಶಗುಣಂ ತೋಯತತ್ತ್ವಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್ । ಆಸ್ಥಿತಂ ವೇಷ್ಟಯಿತ್ವಾ ತತ್ ತ್ವಗ್ ಇವಾಕ್ಷೋಟಪೃಷ್ಠಗಾ
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಹೊರಗೆ, ನೀರಿನ ಅಂಶವು ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅದು ಎಲೆಕಾಯಿ ಬೀಜದ ಮೇಲೆ ಚರ್ಮ ಹತ್ತಿರವಿರುವಂತೆ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
ತಸ್ಮಾದ್ ದಶಗುಣೋ ವಹ್ನಿಸ್ ತಸ್ಮಾದ್ ದಶಗುಣೋ ಽನಿಲಃ । ತತೋ ದಶಗುಣಂ ವ್ಯೋಮ ತತಃ ಪರಮಮ್ ಅಮ್ಬರಮ್
ಆಗ ಆ ಅಗ್ನಿಯು ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದು; ಅದರಿಂದ ಗಾಳಿ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ; ಆಮೇಲೆ ಆಕಾಶವು ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ; ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲು ಪರಮ ಆಕಾಶವಿದೆ.
ತಸ್ಮಿನ್ ಪರಮಕೇ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಮಧ್ಯಾದ್ಯನ್ತವಿಕಲ್ಪನಾಃ । ನ ಕಾಶ್ಚನ ಸಮುದ್ಯನ್ತಿ ವನ್ಧ್ಯಾಪುತ್ರಕಥಾ ಇವ
ಆ ಪರಮ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯ, ಆರಂಭ, ಅಂತ್ಯ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಯಾವತ್ತೂ ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಬಂಜೆಯ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮಗನ ಕಥೆಯಂತಿವೆ.
ಕೇವಲಂ ವಿಮಲಂ ಶಾನ್ತಂ ತದ್ ಅನಾದಿ ಗತಭ್ರಮಮ್ । ಆದ್ಯನ್ತಮಧ್ಯರಹಿತಂ ಮಹತ್ಯ್ ಆತ್ಮನಿ ತಿಷ್ಠತಿ
ಅದು ಶುದ್ಧ, ಶಾಂತ, ಆದಿಯಿಲ್ಲದ, ಭ್ರಮೆಯಿಲ್ಲದ, ಆರಂಭ-ಮಧ್ಯ-ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಮಹತ್ತರ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ.
ಆಕಲ್ಪಮ್ ಉತ್ತಮಬಲೇನ ಶಿವಾಪತಿಶ್ ಚೇತ್ ತಸ್ಮಿನ್ ಬಲಾದ್ ಗರುಡಕೇತುರಥೋತ್ಪತೇಶ್ ಚೇತ್ । ತದ್ಧ್ಯಾನತೋ ಽವಲಭತೇ ವಿಮಲೇ ಽಮ್ಬರೇ ಽನ್ತಮ್ ಆಕಲ್ಪಮ್ ಏಕಜವಗಾಮ್ಯ್ ಅಥ ಮಾರುತೋ ಽಪಿ
ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನಾದಿಪತಿ ಅಥವಾ ಗರುಡಧ್ವಜಿಯು ಅದರಲ್ಲಿ ಏಳಿದರೂ, ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ ಶುದ್ಧ ಆಕಾಶದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಬಹುದು; ಹಾಗೆಯೇ, ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಓಡುವ ಗಾಳಿಯೂ ಅದನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ.