ಏಷ ಮೇ ಜ್ಯೇಷ್ಠಶರ್ಮಾಖ್ಯಃ ಪುತ್ರೋ ರೋದಿತಿ ಮನ್ದಿರೇ । ಏಷಾ ಮೇ ಜಙ್ಗಲೇ ಧೇನುರ್ ದೋಘ್ದ್ರೀ ಚರತಿ ಶಾದ್ವಲಮ್
ಈ ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಶರ್ಮಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾನೆ; ಈ ನನ್ನ ಹಸು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಾ ಹಸಿರು ಮೇಯುತ್ತದೆ.
ಗೃಹೇ ಽವಸನ್ನಂ ದಾಹಾಯ ರೂಕ್ಷಂ ಕ್ಷಾರವಿಧೂಸರಮ್ । ಸ್ವಂ ದೇಹಮ್ ಇಹ ಪಞ್ಚಾಖ್ಯಂ ಪಶ್ಯೇಮಂ ಪ್ರಘನಂ ಮಮ
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಿರುವ, ಒಣಗಿ ಕ್ಷಾರದ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿರುವ ನನ್ನ ಈ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇದನ್ನು ಐದು ಭಾಗಗಳೆಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ತುಂಬಾ ಭಾರವಾಗಿದೆ.
ತುಮ್ಬೀಲತಾಭಿರ್ ಉಗ್ರಾಭಿಸ್ ತೃಷ್ಣಾಭಿರ್ ಇವ ವೇಷ್ಟಿತಮ್ । ಮಹಾನಸಸ್ಥಾನಮ್ ಇದಂ ಮಮ ದೇಹಮ್ ಇವಾಪರಮ್
ಈ ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ಭಯಾನಕ ತೂಂಬೆ ಬೆಳೆಗಳು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿವೆ, ಅವು ತೃಶ್ನೆಗಳಂತಿವೆ; ಈ ಅಡುಗೆಮನೆ ನನ್ನ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹದಂತೆ ಇದೆ.
ಏತೇ ರೋದನತಾಮ್ರಾಕ್ಷಾ ಬನ್ಧವೋ ಭುವಿ ಬನ್ಧನಮ್ । ಅಙ್ಗದಾರ್ಪಿತರುದ್ರಾಕ್ಷಾ ಆಹರನ್ತ್ಯ್ ಅನಲೇನ್ಧನಮ್
ಈ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಅಳುವುದರಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದೆ, ಇವರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಂಧನವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅಂಗದದಲ್ಲಿ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಧರಿಸಿದವರು ಬೆಂಕಿಗೆ ಹತ್ತಿಸಲು ಕಟ್ಟಿಗೆ ತರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಅನಾರತಂ ಶಿಲಾಕಚ್ಛಗುಚ್ಛಾಚ್ಛೋಟನಕಾರಿಭಿಃ । ತರಙ್ಗೈಸ್ ತುಙ್ಗಿತಾಕಾರಸ್ಪೃಷ್ಟತೀರಲತಾದಲೈಃ
ಅವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಶಂಖಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಎತ್ತರವಾದ ಅಲೆಗಳು ದಂಡೆಯಲ್ಲಿರುವ ಬೆಲ್ಲದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತಾ ಹರಿಯುತ್ತಿವೆ.
ಶೀಕರಾಕೀರ್ಣಪರ್ಯನ್ತಶಾದ್ವಲಸ್ಥಲವೇಲ್ಲಿತೈಃ । ಶಿಲಾಫಲಹಕಾಸ್ಫಾಲಫೇನಿಲೋತ್ಫಾಲಶೀಕರೈಃ
ಅದರ ಅಂಚುಗಳು ಜಲಕಣಗಳಿಂದ, ಆಡುತಿರುವ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲು, ಹಣ್ಣು, ಶಂಖಗಳ ಒಡಕುಗಳಿಂದ ಎದ್ದ ನುರೆಯಿಂದ ತುಂಬಿವೆ.
ತುಷಾರೀಕೃತಮಧ್ಯಾಹ್ನದಿವಾಕರಕರೋತ್ಕರೈಃ । ಫುಲ್ಲಪುಷ್ಪೋತ್ಕರಾಸಾರಪ್ರದಾನೋತ್ಕತಟದ್ರುಮೈಃ
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಹಿಮದಂತೆ ಅದನ್ನು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ; ದಂಡೆಗಳ ಬಳಿ ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿರುವ ಮರಗಳು ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ.
ವಿದ್ರುಮೈರ್ ಇವ ಸಙ್ಕ್ರಾನ್ತಫುಲ್ಲಕಿಂಶುಕಕಾನ್ತಿಭಿಃ । ವ್ಯಾಪ್ತಯಾ ಪುಷ್ಪರಾಶೀನಾಂ ಸಮುಲ್ಲಾಸನಕಾರಿಭಿಃ
ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಳಿದ ಕಿಂಶುಕ ಮರಗಳ ಕೆಂಪು ಹೊಳಪಿನಿಂದ, ಅದು ಪವಳದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ; ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹರಡಿಕೊಂಡು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅರಳಿವೆ.
ಉಹ್ಯಮಾನಫಲಾಪೂರಸುವ್ಯಗ್ರಗ್ರಾಮಬಾಲಯಾ । ಮಹಾಕಲಕಲಾವರ್ತಸಕ್ತಯಾ ಗ್ರಾಮ್ಯಕುಲ್ಯಯಾ
ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತುಂಬಾ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಹಳ್ಳಿಯ ಮಕ್ಕಳು, ಹಳ್ಳಿಯ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಗದ್ದಲದ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಆ ನದಿಯ ಹೊಳಪಿನಲ್ಲಿ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
ವೇಷ್ಟಿತಸ್ ತರಲಾಸ್ಫಾಲಜಲಧೌತತಲೋಪಮಃ । ಘನಪತ್ತ್ರತರುಚ್ಛತ್ತ್ರಚ್ಛಾಯಾಸತತಶೀತಲಃ
ಚುರುಕುಗೊಂಡು ಸುತ್ತುವ, ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆದಿರುವ ದಂಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಸುತ್ತುವಳಿದಿರುವ ಈ ಸ್ಥಳ, ದಟ್ಟವಾದ ಎಲೆಗಳ ಮರಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ತಂಪಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಅಯಮ್ ಆಲಕ್ಷ್ಯತೇ ಪುಷ್ಪಲತಾವಲನಸುನ್ದರಃ । ಲಲದ್ಗುಲುಚ್ಛಕಚ್ಛನ್ನಗವಾಕ್ಷೋ ಗೃಹಮಣ್ಡಪಃ
ಇಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹಕ್ಕಲಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಿಡಗಳ ಕೊಂಬೆಗಳಿಂದ ಕವಿದ ಕಿಟಕಿಗಳಿರುವ ಒಂದು ಮನೆಯ ಮಂಟಪ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಅತ್ರ ಮೇ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ಭರ್ತಾ ಜೀವಾಕಾಶಲವಾಕೃತಿಃ । ಚತುಸ್ಸಮುದ್ರಪರ್ಯನ್ತಮೇಖಲಾಯಾ ಭುವಃ ಪತಿಃ
ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗಂಡನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ರೂಪವು ಜೀವ ಆಕಾಶದ ಕಣದಂತೆ, ನಾಲ್ಕು ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿರುವ ಭೂಮಿಯ ಒಡೆಯನು.
ಆಸ್ಮೃತಂ ಪೂರ್ವಮ್ ಏತೇನ ಕಿಲಾಸೀದ್ ಅಭಿವಾಞ್ಛಿತಮ್ । ಶೀಘ್ರಂ ಸ್ಯಾಮ್ ಇವ ರಾಜೇತಿ ತೀವ್ರಸಂವೇಗಧರ್ಮಿಣಾ
ಈ ಹಿಂದೆ ಅವನು ಬಹಳ ಬಲವಾದ ಆಸೆಯಿಂದ, 'ನಾನು ಬೇಗನೆ ರಾಜನಾಗಬೇಕು' ಎಂದು ಹಾರೈಸಿದ್ದನು.
ದಿನೈರ್ ಅಷ್ಟಭಿರ್ ಏವಾಸೌ ತೇನ ರಾಜ್ಯಂ ಸಮೃದ್ಧಿಮತ್ । ಚಿರಕಾಲಪ್ರತ್ಯಯದಂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನ್ ಪರಮೇಶ್ವರಿ
ಪರಮೇಶ್ವರಿ, ಆ ಆಸೆಯ ಬಲದಿಂದ ಅವನು ಕೇವಲ ಎಂಟು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಹಳ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡನು.
ಅತ್ರಾಸೌ ಭರ್ತೃಜೀವೋ ಮೇ ಗೃಹೇ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಸ್ಥಿತೋ ನೃಪಃ । ಅದೃಶ್ಯಃ ಖೇ ಯಥಾ ವಾಯುರ್ ಆಮೋದೋ ವಾ ಯಥಾನಿಲೇ
ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗಂಡನ ಜೀವಾತ್ಮ, ರಾಜನು, ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸುಗಂಧದಂತೆ, ಕಾಣದೆ ಇದ್ದನು.
ಇಹೈವಾಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಾನ್ತೇ ತದ್ ವ್ಯೋಮ್ನೀವ ಪದಂ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಮದ್ಭರ್ತೃರಾಜ್ಯಂ ಮಮ ತು ಗತಂ ಯೋಜನಕೋಟಿತಾಮ್
ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಬೆರಳಿನಷ್ಟು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಆ ಲೋಕವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ನನ್ನ ಗಂಡನ ರಾಜ್ಯವು ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಯೋಜನ ದೂರವರೆಗೆ ಹರಡಿತ್ತು.
ಆವಾಂ ಖಮ್ ಏವ ತತ್ ಖಂ ಚ ಭರ್ತೃರಾಜ್ಯಂ ಮಮೇಶ್ವರಿ । ಪೂರ್ಣಂ ಸಹಸ್ರೈಶ್ ಶೈಲಾನಾಮ್ ಅಹೋ ಮಾಯೇಯಮ್ ಆತತಾ
ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಆಕಾಶವೇ, ನನ್ನ ಗಂಡನ ರಾಜ್ಯವೂ ಆಕಾಶವೇ, ದೇವಿ. ಆದರೂ ಅದು ಸಾವಿರಾರು ಬೆಟ್ಟಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ—ಅಯ್ಯೋ, ಈ ಮಾಯೆ ಎಷ್ಟು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿದೆ!
ತದ್ ದೇವಿ ಭರ್ತುರ್ ನಿಕಟಂ ಪುನರ್ ಗನ್ತುಂ ಮಮೇಪ್ಸಿತಮ್ । ತದ್ ಏಹಿ ತತ್ರ ಗಚ್ಛಾವಃ ಕಿಂ ದೂರಂ ವ್ಯವಸಾಯಿನಾಮ್
ದೇವಿ, ಈಗ ನನಗೆ ನನ್ನ ಗಂಡನ ಬಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿದೆ. ಬಾ, ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗೋಣ—ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರವಿರುವವರಿಗೆ ದೂರವೆಂಬುದೇನಿದೆ?
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಣತಾ ದೇವೀಂ ಸಾ ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಶು ಮಣ್ಡಪಮ್ । ವಿಹಙ್ಗೀವ ತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಪುಪ್ಲುವೇ ಽಸಿನಿಭಂ ನಭಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದೇವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಅವಳು ಬೇಗನೆ ಮಂದಿರದೊಳಗೆ ಹೋದಳು; ಆಕೆ ಜೊತೆಗೆ, ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ, ಕತ್ತಿಯಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಿದಳು.
ಭಿನ್ನಾಞ್ಜನಚಯಪ್ರಖ್ಯಂ ಸೌಮ್ಯೈಕಾರ್ಣವಸುನ್ದರಮ್ । ನಾರಾಯಣಾಙ್ಗಸದೃಶಂ ಭೃಙ್ಗಪೃಷ್ಠಾಮಲಛವಿಮ್
ಆ ಆಕಾಶವು ಭೇದವಾದ ಕಾಜಲದ ಗುಡ್ಡಗಳಂತೆ, ಮೃದು ಒಂದೇ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ, ನಾರಾಯಣನ ದೇಹದಂತೆ, ಭೃಂಗದ ಬೆನ್ನಿನ ಶುದ್ಧ ಕಿರಣದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಮೇಘಮಾರ್ಗಮ್ ಅತಿಕ್ರಮ್ಯ ವಾತಸ್ಕನ್ಧಾವನಿಂ ತಥಾ । ಸೌರಂ ಮಾರ್ಗಮ್ ಅಥಾಕ್ರಮ್ಯ ಚಾನ್ದ್ರಂ ಮಾರ್ಗಮ್ ಅತೀತ್ಯ ಚ
ಮೇಘಗಳ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿ, ಹಗುರವಾದ ಗಾಳಿಯ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ ಹಾದುಹೋಗಿ, ನಂತರ ಸೂರ್ಯನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿ, ಚಂದ್ರನ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಹೋದಳು.
ಧ್ರುವಮಾರ್ಗೋತ್ತರಂ ಗತ್ವಾ ಸಾಧ್ಯಾನಾಂ ಮಾರ್ಗಮ್ ಏವ ಚ । ಸಿದ್ಧಾನಾಂ ಸಮತೀತ್ಯೋರ್ವೀಮ್ ಉಲ್ಲಙ್ಘ್ಯ ಸ್ವರ್ಗಮಣ್ಡಲಮ್
ಧ್ರುವನ ಉತ್ತರದ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ, ಸಾಧ್ಯರು ಹೋಗುವ ದಾರಿಯನ್ನೂ ದಾಟಿ, ಸಿದ್ಧರ ಲೋಕವನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಸ್ವರ್ಗದ ವಲಯವನ್ನು ತಲುಪಿದಳು.
ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾನ್ತರೇ ಗತ್ವಾ ತುಷಿತಾನಾಂ ಚ ಮಣ್ಡಲಮ್ । ಗೋಲೋಕಂ ಶಿವಲೋಕಂ ಚ ಪಿತೃಲೋಕಮ್ ಅತೀತ್ಯ ಚ
ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕದ ಒಳಭಾಗವನ್ನು ಸೇರಿ, ತುಷಿತರು ಇರುವ ವಲಯವನ್ನೂ ತಲುಪಿ, ಗೋಲೋಕ, ಶಿವಲೋಕ ಮತ್ತು ಪಿತೃಲೋಕಗಳನ್ನೂ ದಾಟಿದಳು.
ವಿದೇಹಾನಾಂ ಚ ದೇವಾನಾಂ ದೂರಮ್ ಉತ್ತೀರ್ಯ ದೂರಗಮ್ । ದೂರಾದ್ ದೂರತರಂ ಗತ್ವಾ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ರುದ್ಧಾ ಬಭೂವ ಸಾ
ದೇಹವಿಲ್ಲದ ದೇವತೆಗಳ ದೂರದ ಲೋಕವನ್ನೂ ದಾಟಿ, ಇನ್ನೂ ದೂರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಾಗ, ಕೊಂಚ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದಂತೆ ಆಕೆ ನಿಂತಳು.
ಪಶ್ಚಾದ್ ಆಲೋಕಯಾಮ್ ಆಸ ಸಮತೀತಂ ನಭಸ್ತಲಮ್ । ಯಾವನ್ ನ ಕಿಞ್ಚಿಚ್ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕತಾರಾದ್ಯ್ ಆಲಕ್ಷ್ಯತೇ ಹ್ಯ್ ಅಧಃ
ಆಮೇಲೆ ಆಕೆ ತಾನು ದಾಟಿಕೊಂಡ ಆಕಾಶವನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಳು. ಕೆಳಗೆ ಚಂದ್ರನೂ, ಸೂರ್ಯನೂ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ, ಮತ್ತೇನೂ ಕಾಣಿಸದಷ್ಟು ದೂರ ನೋಡುತ್ತಾ ಹೋದಳು.
ತಮಸ್ ಸ್ತಿಮಿತಗಮ್ಭೀರಮ್ ಆಶಾಕುಹರಪೂರಕಮ್ । ಏಕಾರ್ಣವೋದರಪ್ರಖ್ಯಂ ಶಿಲೋದರಘನಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಆಳವಾದ, ನಿಶ್ಚಲವಾದ, ಗಾಢವಾದ ಕತ್ತಲನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ಅದು ಆಕಾಶದ ಬಿರುಕುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಮುದ್ರದ ಹೊಟ್ಟೆಯಂತಿತ್ತು, ಬೆಟ್ಟದ ಒಳಗಿರುವಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು.
ತದ್ ದೇವಿ ಭಾಸ್ಕರಾದೀನಾಂ ಕ್ವಾಧಸ್ ತೇಜೋ ಗತಂ ವದ । ಶಿಲಾಜಠರನಿಸ್ಸ್ಪನ್ದಂ ಮುಷ್ಟಿಗ್ರಾಹ್ಯಂ ತಮಃ ಕುತಃ
ದೇವಿಯೇ, ಕೆಳಗಿರುವ ಸೂರ್ಯಾದಿಗಳ ಬೆಳಕು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಿತು ಎಂದು ಹೇಳು. ಬೆಟ್ಟದ ಹೊಟ್ಟೆಯಂತೆಯೇ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಬಹುದಾದಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಈ ಕತ್ತಲು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು?
ಏತಾವತೀಮ್ ಇಮಾಂ ವ್ಯೋಮ್ನಃ ಪದವೀಮ್ ಆಗತಾಸಿ ಭೋಃ । ಅರ್ಕಾದೀನ್ಯ್ ಅಪಿ ತೇಜಾಂಸಿ ಯತೋ ದೃಶ್ಯನ್ತ ಏವ ನೋ
ನೀನು ಈಗ ಆಕಾಶದ ಈ ಮಟ್ಟದ ಹಾದಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೀಯೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಾದಿಗಳ ಬೆಳಕುಗಳು ಕೂಡ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಥಾ ಮಹಾನ್ಧಕೂಪಾಧಃ ಖದ್ಯೋತೋ ನಾವಲೋಕ್ಯತೇ । ಪೃಷ್ಠಗೇನ ತಥೇಹಾತೋ ನಾಧಸ್ ಸೂರ್ಯೋ ಽವಲೋಕ್ಯತೇ
ಹೆಗ್ಗುಹಿರಿದ ಕತ್ತಲೆಯ ಕೊಳದ ತಳದಿಂದ ಕಪ್ಪುಹುಳಿಯ ಬೆಳಕು ಕಾಣಿಸದಂತೆ, ಹೀಗೇ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅಹೋ ನು ಪದವೀಮ್ ಏತಾಂ ದೂರಾಮ್ ಆವಾಮ್ ಉಪಾಗತೇ । ಸೂರ್ಯೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಧೋ ಽಣುಕಣವನ್ ನ ಮನಾಗ್ ಅಪಿ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ
ಅಯ್ಯೋ, ನಾವು ಇಷ್ಟು ದೂರದ ಕಡೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ, ಇಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿರುವ ಸೂರ್ಯನು ಕೂಡ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಣದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.