ತತ್ರ ತೇ ಪೇತತುರ್ ದೇವ್ಯೌ ಗ್ರಾಮೇ ಽನ್ತಶ್ಶೀತಲಾತ್ಮನಿ । ಭೋಗಮೋಕ್ಷಶ್ರಿಯೌ ಶಾನ್ತೇ ಪುಂಸೀವ ವಿದಿತಾತ್ಮನಿ
ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವಿಯರು ಶೀತಳ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದರು. ಇದು ಸ್ವಯಂ ತಿಳಿದ ಶಾಂತ ಪುರುಷನಿಗೆ ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಆಗಿತು.
ಕಾಲೇನೈತಾವತಾ ಲೀಲಾ ತೇನಾಭ್ಯಾಸೇನ ಸಾಭವತ್ । ಶುದ್ಧಜ್ಞಾನೈಕದೇಹತ್ವಾತ್ ತ್ರಿಕಾಲಾಮಲದರ್ಶಿನೀ
ಕಾಲಕ್ರಮೇನ, ಆ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಲೀಲಾ ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದವಳಾಗಿ, ಮೂರು ಕಾಲಗಳನ್ನೂ ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ ನೋಡಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದಳು.
ಅಥ ಸಸ್ಮಾರ ಸರ್ವಾಸ್ ತಾಃ ಪ್ರಾಕ್ತನೀಸ್ ಸಂಸೃತೇರ್ ಗತೀಃ । ಸ್ವಾಸ್ ಸ್ವಯಂ ಸ್ವರಸೇನೈವ ಪ್ರಾಗ್ಜನ್ಮಮರಣಾದಿಕಾಃ
ನಂತರ, ಲೀಲಾ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸಹಜ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸಾರದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು—ತಾನೇ ಅನುಭವಿಸಿದ ಜನ್ಮ, ಮರಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ದೇವಿ ದೇಶಮ್ ಇಮಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ ಸ್ಮರಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ಇಹ ತತ್ ಪ್ರಾಕ್ತನಂ ಸರ್ವಂ ಚೇಷ್ಟಿತಂ ವೇಷ್ಟಿತಾನ್ತರಮ್
ದೇವಿ, ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ನಾನು ಈಗ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಇಹಾಭೂವಮ್ ಅಹಂ ಜೀರ್ಣಾ ಸಿರಾಲಾಙ್ಗೀ ಕೃಶಾಸಿತಾ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀ ಶುಷ್ಕದರ್ಭಾಗ್ರಭೇದರೂಕ್ಷಕರೋದರಾ
ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ವಯಸ್ಸಾದ ಹೆಂಗಸಾಗಿದ್ದೆ, ಎಲುಬುಗಳೆಲ್ಲಾ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು, ದೇಹ ಮಗ್ಗುಲು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿದ್ದೆ, ಒಣ ದರ್ಭೆ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಒಡೆದು ಕೈಯೂ ಹೊಟ್ಟೆಯೂ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದವು.
ಭರ್ತುಃ ಕುಲಕರೀ ಭಾರ್ಯಾ ದೋಹಮನ್ಥಾನಶೋಭಿನೀ । ಮಾತಾ ಸಕಲಪುತ್ರಾಣಾಮ್ ಅತಿಥೀನಾಂ ಪ್ರಿಯಙ್ಕರೀ
ನಾನು ಮನೆಯ ಮುಖ್ಯನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿದ್ದೆ, ಬೆಣ್ಣೆ ಮದುಹಿಡಿಯುವಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳಾಗಿದ್ದೆ, ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿಯಾಗಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ದೇವದ್ವಿಜಸತಾಂ ಭಕ್ತಾ ಸಿಕ್ತಾಙ್ಗೀ ಘೃತಗೋರಸೈಃ । ಗರ್ಗರೀಚರುಕುಮ್ಭಾದಿಭಾಣ್ಡೋಪಸ್ಕರಶೋಧಿನೀ
ದೇವರುಗಳಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಿಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದೆ, ನನ್ನ ಅಂಗಗಳು ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ ತೇವವಾಗಿದ್ದವು; ಗಡಿಗೆ, ಪಾತ್ರೆ, ಕುಂಭದಂತಹ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ನಿತ್ಯಮ್ ಅನ್ನಲವಾಕ್ತೈಕಕಾಚಕಮ್ಬುಪ್ರಕೋಷ್ಠಕಾ । ಜಾಮಾತೃದುಹಿತೃಭ್ರಾತೃಪಿತೃಮಾತೃಪ್ರಪೂಜಿನೀ
ನಿತ್ಯವೂ ಅನ್ನ, ಉಪ್ಪು, ಒಬ್ಬ ಬಟ್ಟೆ, ನೀರಿನ ಕುಂಭ ಮತ್ತು ಕೋಣೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದೆ. ಜಾಮಾತ, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು, ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮಂದಿರೂ, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರಿಗೂ ಗೌರವ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಆದೇಹಂ ಸದ್ಮವೃತ್ತ್ಯೈವ ಪ್ರಕ್ಷೀಣದಿನಯಾಮಿನೀ । ವಾಚಂ ಚಿರಂ ಚಿರಮ್ ಇತಿ ವದನ್ತ್ಯ್ ಅನಿಶಮ್ ಆಕುಲಾ
ಮನೆ ಕೆಲಸಗಳ ಒತ್ತಡದಿಂದ ದೇಹ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿ, ಅನೇಕ ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದರೂ, ಅವಳು ಆತಂಕದಿಂದ ಒಂದೇ ಮಾತನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ, ನಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾಳೆ.
ಕಾಹಂ ಕ ಇವ ಸಂಸಾರ ಇತಿ ಸ್ವಪ್ನೇ ಽಪ್ಯ್ ಅಸಙ್ಕಥಾ । ಜಾಯಾ ಶ್ರೋತ್ರಿಯಮೂಢಸ್ಯ ತಾದೃಶಸ್ಯೈವ ದುರ್ಧಿಯಃ
ನಾನು ಯಾರು? ಈ ಲೋಕವೇನು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಅಂತಹ ಅಜ್ಞಾನಿ ಗೃಹಸ್ಥನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಬರವುದು ಇಲ್ಲ.
ಏಕನಿಷ್ಠಾ ಸಮಿಚ್ಛಾಕಗೋಮಯೇನ್ಧನಸಞ್ಚಯೇ । ಮ್ಲಾನಕಮ್ಬಲಸಂವೀತಸಿರಾಲಕ್ಷಾ ಸಗಾತ್ರಿಕಾ
ಅವಳಿಗೆ ಒಂದೇ ಚಿಂತೆಯೆಂದರೆ ಹಸುವಿನ ಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಬಣಲಿಗಾಗಿ ಕಲ್ಲುಮರಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸುವುದು. ಅವಳು ಬಾಡಿದ ಕಂಬಳ ಹೊದಿಕೊಂಡು, ಭಾರವಾದ ಸಾಮಾನು ಹೊತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಕೈಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುತುಗಳು ಮೂಡಿವೆ.
ತರ್ಣಕೀಕರ್ಣಜಾಹಸ್ಥಕ್ರಿಮಿನಿಷ್ಕಾಸತತ್ಪರಾ । ಗೃಹಶಾಕವನಾಸೇಕಸತ್ವರಾ ಗೃಹಕರ್ಮಣಾಂ
ಕಿವಿ, ಕೂದಲು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹುಳಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ತೊಡಗಿರುವಳು. ಮನೆಗೆ ಕಾಡು ಸೊಪ್ಪು ತರಲು ಆತುರವಾಗಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ.
ನೀಲತೀರತರಙ್ಗಾಕ್ತತೃಣತರ್ಪಿತತರ್ಣಕಾ । ಪ್ರತಿಕ್ಷಣಂ ಗೃಹದ್ವಾರಕೃತಚನ್ದನವರ್ಣಕಾ
ನೀಲಿ ನದಿಯ ಅಲೆಗಳಿಂದ ತೊಯ್ದ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಆಕೆ ಹಸುವಿಗೆ ತಿನ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣ ಚಂದನವನ್ನು ಹಚ್ಚುತ್ತಾಳೆ.
ನೀತ್ಯರ್ಥಂ ಗೃಹಭೃತ್ಯಾನಾಂ ಸಾದಿನಾಂ ಕೃತವಾಚ್ಯತಾ । ಮರ್ಯಾದಾನಿಯಮಾದ್ ಅಬ್ಧಿವೇಲೇವಾನಿಶಮ್ ಅಚ್ಯುತಾ
ಮನೆಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಿಗೂ ಜಾನುವಾರುಗಳಿಗೂ ಸದಾ ಮಾತು ಹೇಳಲು ಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ನಿಯಮ ಮತ್ತು ಮಿತಿಯನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಪಾಲಿಸುವ ಆಕೆ ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಜೀರ್ಣಪರ್ಣಸವರ್ಣೈಕಕರ್ಣದೋಲಾಧಿರೂಢಯಾ । ಕಷ್ಟತಾಪಜರಾಭೀತಜೀವಭೃತ್ಯೇವ ಚಿಹ್ನಿತಾ
ಹಳೆಯ ಎಲೆ ಬಣ್ಣದ ಒಬ್ಬ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಕಿವೊಲೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಾಳಾದ ಸೇವಕಿಯಂತೆ ಆಕೆ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜೀವನದ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಸಞ್ಚರನ್ತೀ ಸಾ ಶಿಖರಿಗ್ರಾಮಕೋಟರೇ । ಸಞ್ಚರನ್ತ್ಯಾಸ್ ಸರಸ್ವತ್ಯಾ ದರ್ಶಯಾಮ್ ಆಸ ಸಾ ಸ್ವಯಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಆಕೆ ಪರ್ವತದ ಹಳ್ಳಿಯೊಳಗೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ ಹೋದಳು; ಆಕೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸರಸ್ವತಿ ತಾನೇ ಆಕೆಯ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ಇಯಂ ಮೇ ಪಾಟಲಾಷಣ್ಡಮಣ್ಡಿತಾ ಪುಷ್ಪವಾಟಿಕಾ । ಇಯಂ ಮೇ ಪುಷ್ಪಿತೋದ್ಯಾನಮಣ್ಡಪಾಕಾರವಾಟಿಕಾ
ಈ ಕೆಂಪು ಹೂವಿನ ಮರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಹೂವನ ತೋಟ ನನ್ನದು; ಈ ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ತೋಟದ ಮಂಟಪವೂ ನನ್ನದು.
ಇಯಂ ಪುಷ್ಕರಿಣೀತೀರದ್ರುಮಗ್ರಥಿತತರ್ಣಕಾ । ಇಯಂ ಸಾ ಕರ್ಣಿಕಾನಾಮ್ನೀ ತರ್ಣಿಕಾ ಭುಕ್ತಪರ್ಣಿಕಾ
ಈ ಹೂವಿನ ಕೆರೆಯ ದಂಡೆ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ, ಇದು ನನ್ನದು; ಇದನ್ನು ಕರ್ಣಿಕಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದರ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಿಂದಿದ್ದಾರೆ.
ಇಯಂ ಸಾ ಮೇದಸಾ ಕ್ಷೀಣಾ ವರಾಕೀ ಜಲಹಾರಿಕಾ । ಅದ್ಯಾಷ್ಟಮಂ ದಿನಂ ಬಾಷ್ಪಪೂರ್ಣಾಕ್ಷೀ ಪರಿರೋದಿತಿ
ಈ ಬಡವಳು ಕೊಬ್ಬು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ನೀರಿಲ್ಲದೆ ದುರ್ಬಲಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ಇಂದು ಎಂಟನೇ ದಿನ ಅವಳು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
ಇಹ ದೇವಿ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಮ್ ಇಹೋಷಿತಮ್ ಇಹ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಇಹ ಸುಪ್ತಮ್ ಇಹಾತೀತಮ್ ಇದಂ ದತ್ತಮ್ ಇಹಾಹೃತಮ್
ಇಲ್ಲಿ ದೇವಿ, ನಾನು ಮಾತಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಇಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
ಏಷ ಮೇ ಜ್ಯೇಷ್ಠಶರ್ಮಾಖ್ಯಃ ಪುತ್ರೋ ರೋದಿತಿ ಮನ್ದಿರೇ । ಏಷಾ ಮೇ ಜಙ್ಗಲೇ ಧೇನುರ್ ದೋಘ್ದ್ರೀ ಚರತಿ ಶಾದ್ವಲಮ್
ಈ ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಶರ್ಮಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾನೆ; ಈ ನನ್ನ ಹಸು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಾ ಹಸಿರು ಮೇಯುತ್ತದೆ.
ಗೃಹೇ ಽವಸನ್ನಂ ದಾಹಾಯ ರೂಕ್ಷಂ ಕ್ಷಾರವಿಧೂಸರಮ್ । ಸ್ವಂ ದೇಹಮ್ ಇಹ ಪಞ್ಚಾಖ್ಯಂ ಪಶ್ಯೇಮಂ ಪ್ರಘನಂ ಮಮ
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಿರುವ, ಒಣಗಿ ಕ್ಷಾರದ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿರುವ ನನ್ನ ಈ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇದನ್ನು ಐದು ಭಾಗಗಳೆಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ತುಂಬಾ ಭಾರವಾಗಿದೆ.
ತುಮ್ಬೀಲತಾಭಿರ್ ಉಗ್ರಾಭಿಸ್ ತೃಷ್ಣಾಭಿರ್ ಇವ ವೇಷ್ಟಿತಮ್ । ಮಹಾನಸಸ್ಥಾನಮ್ ಇದಂ ಮಮ ದೇಹಮ್ ಇವಾಪರಮ್
ಈ ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ಭಯಾನಕ ತೂಂಬೆ ಬೆಳೆಗಳು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿವೆ, ಅವು ತೃಶ್ನೆಗಳಂತಿವೆ; ಈ ಅಡುಗೆಮನೆ ನನ್ನ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹದಂತೆ ಇದೆ.
ಏತೇ ರೋದನತಾಮ್ರಾಕ್ಷಾ ಬನ್ಧವೋ ಭುವಿ ಬನ್ಧನಮ್ । ಅಙ್ಗದಾರ್ಪಿತರುದ್ರಾಕ್ಷಾ ಆಹರನ್ತ್ಯ್ ಅನಲೇನ್ಧನಮ್
ಈ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಅಳುವುದರಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದೆ, ಇವರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಂಧನವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅಂಗದದಲ್ಲಿ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಧರಿಸಿದವರು ಬೆಂಕಿಗೆ ಹತ್ತಿಸಲು ಕಟ್ಟಿಗೆ ತರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಅನಾರತಂ ಶಿಲಾಕಚ್ಛಗುಚ್ಛಾಚ್ಛೋಟನಕಾರಿಭಿಃ । ತರಙ್ಗೈಸ್ ತುಙ್ಗಿತಾಕಾರಸ್ಪೃಷ್ಟತೀರಲತಾದಲೈಃ
ಅವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಶಂಖಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಎತ್ತರವಾದ ಅಲೆಗಳು ದಂಡೆಯಲ್ಲಿರುವ ಬೆಲ್ಲದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತಾ ಹರಿಯುತ್ತಿವೆ.
ಶೀಕರಾಕೀರ್ಣಪರ್ಯನ್ತಶಾದ್ವಲಸ್ಥಲವೇಲ್ಲಿತೈಃ । ಶಿಲಾಫಲಹಕಾಸ್ಫಾಲಫೇನಿಲೋತ್ಫಾಲಶೀಕರೈಃ
ಅದರ ಅಂಚುಗಳು ಜಲಕಣಗಳಿಂದ, ಆಡುತಿರುವ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲು, ಹಣ್ಣು, ಶಂಖಗಳ ಒಡಕುಗಳಿಂದ ಎದ್ದ ನುರೆಯಿಂದ ತುಂಬಿವೆ.
ತುಷಾರೀಕೃತಮಧ್ಯಾಹ್ನದಿವಾಕರಕರೋತ್ಕರೈಃ । ಫುಲ್ಲಪುಷ್ಪೋತ್ಕರಾಸಾರಪ್ರದಾನೋತ್ಕತಟದ್ರುಮೈಃ
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಹಿಮದಂತೆ ಅದನ್ನು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ; ದಂಡೆಗಳ ಬಳಿ ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿರುವ ಮರಗಳು ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ.
ವಿದ್ರುಮೈರ್ ಇವ ಸಙ್ಕ್ರಾನ್ತಫುಲ್ಲಕಿಂಶುಕಕಾನ್ತಿಭಿಃ । ವ್ಯಾಪ್ತಯಾ ಪುಷ್ಪರಾಶೀನಾಂ ಸಮುಲ್ಲಾಸನಕಾರಿಭಿಃ
ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಳಿದ ಕಿಂಶುಕ ಮರಗಳ ಕೆಂಪು ಹೊಳಪಿನಿಂದ, ಅದು ಪವಳದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ; ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹರಡಿಕೊಂಡು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅರಳಿವೆ.
ಉಹ್ಯಮಾನಫಲಾಪೂರಸುವ್ಯಗ್ರಗ್ರಾಮಬಾಲಯಾ । ಮಹಾಕಲಕಲಾವರ್ತಸಕ್ತಯಾ ಗ್ರಾಮ್ಯಕುಲ್ಯಯಾ
ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತುಂಬಾ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಹಳ್ಳಿಯ ಮಕ್ಕಳು, ಹಳ್ಳಿಯ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಗದ್ದಲದ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಆ ನದಿಯ ಹೊಳಪಿನಲ್ಲಿ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
ವೇಷ್ಟಿತಸ್ ತರಲಾಸ್ಫಾಲಜಲಧೌತತಲೋಪಮಃ । ಘನಪತ್ತ್ರತರುಚ್ಛತ್ತ್ರಚ್ಛಾಯಾಸತತಶೀತಲಃ
ಚುರುಕುಗೊಂಡು ಸುತ್ತುವ, ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆದಿರುವ ದಂಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಸುತ್ತುವಳಿದಿರುವ ಈ ಸ್ಥಳ, ದಟ್ಟವಾದ ಎಲೆಗಳ ಮರಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ತಂಪಾಗಿರುತ್ತದೆ.