ತಮ್ ಏವ ಮಣ್ಡಪಾಕಾಶಕೋಣಕಂ ಶೂನ್ಯಮಾತ್ರಕಮ್ । ಚತುಸ್ಸಮುದ್ರಪರ್ಯನ್ತಂ ಭೂತಲಂ ಸೋ ಽನುಭೂತವಾನ್
ಆ ಮಂಟಪದ ಆಕಾಶದ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಖಾಲಿ ಜಾಗವನ್ನೇ ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿರುವ ಭೂಮಿಯಂತೆ ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ಆಕಾಶಾತ್ಮನಿ ಭೂಪೀಠೇ ತಸ್ಮಿಂಸ್ ತದ್ ರಾಜಪತ್ತನಮ್ । ರಾಜಸದ್ಮಾನುಭವತಿ ಸ ಚ ಸಾ ಚಾಪ್ಯ್ ಅರುನ್ಧತೀ
ಆ ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪವಾದ ಭೂಮಿಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮತ್ತು ಅರುಂಧತಿ ರಾಜನಗರ ಮತ್ತು ಅರಮನೆ ಅನುಭವಿಸಿದರು.
ಲೀಲಾಭಿಧಾನಾ ಸಞ್ಜಾತಾ ತಯಾ ಚ ಜ್ಞಪ್ತಿರ್ ಅರ್ಚಿತಾ । ಜ್ಞಪ್ತ್ಯಾ ಸಹ ಸಮುಲ್ಲಙ್ಘ್ಯ ಖಮ್ ಆಶ್ಚರ್ಯಮನೋರಮಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಲೀಲಾ ಎಂಬವಳು ಉದಯವಾಯಿತು; ಅವಳಿಂದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ ಅವಳು ಅದ್ಭುತವಾದ ಆಕಾಶವನ್ನು ದಾಟಿ ಹಾರಿದಳು.
ಪ್ರಾದೇಶಮಾತ್ರೇ ನಭಸಿ ಸಾ ತತ್ರೈವ ಗೃಹೋದರೇ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾನ್ತರಮ್ ಆಸಾದ್ಯ ಗಿರಿಂ ವಾಸವಮನ್ದಿರಮ್
ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಒಂದು ಕೈ ಅಗಲದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಅವಳು ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ, ಒಂದು ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನ ಅರಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಳು.
ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾತ್ ಪರಿನಿರ್ಗತ್ಯ ಸ್ವಗೃಹೇ ಸ್ಥಿತಿಮ್ ಆಯಯೌ । ಸ್ವಪ್ನಾತ್ ಸ್ವಪ್ನಾನ್ತರಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಯಥಾ ತಲ್ಪಗತಃ ಪುಮಾನ್
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು, ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುವವನು ಒಂದು ಕನಸಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕನಸಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ.
ಪ್ರತಿಭಾಮಾತ್ರಮ್ ಏವೈತತ್ ಸರ್ವಮ್ ಆಕಾಶಮಾತ್ರಕಮ್ । ನ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ನ ಸಂಸಾರೋ ನ ಕುಡ್ಯಾದಿ ನ ದೂರತಾ
ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ, ಖಾಲಿ ಆಕಾಶದಂತಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವಿಲ್ಲ, ಸಂಸಾರವಿಲ್ಲ, ಗೋಡೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ದೂರವೂ ಇಲ್ಲ.
ಸ್ವಚಿತ್ತಮ್ ಏವ ಕಚತಿ ತಯೋಸ್ ತಾದೃಙ್ ಮನೋಹರಮ್ । ವಾಸನಾಮಾತ್ರಸೋಲ್ಲೇಖಂ ಕ್ವ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಕ್ವ ಸಂಸೃತಿಃ
ಇಲ್ಲಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅದು ಸಮಾನವಾಗಿ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದೆ; ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೂ ಇಲ್ಲ, ಜನ್ಮಮರಣದ ಚಕ್ರವೂ ಇಲ್ಲ.
ನಿರಾವರಣಮ್ ಏವೇದಂ ಜ್ಞಪ್ತ್ಯಾಕಾಶಮ್ ಅನನ್ತಕಮ್ । ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಸ್ವಚಿತ್ತೇನೋನ್ನೀತಂ ಸ್ಪನ್ದಯುಕ್ತ್ಯೇವ ಮಾರುತಃ
ಈ ಜ್ಞಾನ ಆಕಾಶವು ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಅನಂತವಾಗಿದೆ; ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಏನು ಉದಯವಾಗುತ್ತದೋ ಅದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಕಂಪನದಿಂದ ಗಾಳಿ ಚಲಿಸುವಂತೆ.
ಚಿದಾಕಾಶಮ್ ಅಜಂ ಶಾನ್ತಂ ಸರ್ವತ್ರೈವ ಹಿ ಸರ್ವದಾ । ಚಿತ್ತ್ವಾಜ್ ಜಗದ್ ಇವಾಭಾತಿ ಸ್ವಯಮ್ ಏವಾತ್ಮನಾತ್ಮನಿ
ಚೇತನೆಯ ಆಕಾಶವು ಜನನವಿಲ್ಲದದು, ಸದಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಾಂತವಾಗಿದೆ. ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕವೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ತನ್ನಲ್ಲೇ ತಾನೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಯೇನ ಬುದ್ಧಂ ತು ತಸ್ಯೈತದ್ ಆಕಾಶಾದ್ ಅಪಿ ಶೂನ್ಯಕಮ್ । ನ ಬುದ್ಧಂ ಯೇನ ತಸ್ಯೈತದ್ ವಜ್ರಸಾರಾಚಲೋಪಮಮ್
ಯಾರು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆಂದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಇದು ಆಕಾಶಕ್ಕಿಂತಲೂ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಇದು ವಜ್ರದ ಬೆಟ್ಟದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಯೂ ಅಚಲವಾಗಿಯೂ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಗೃಹ ಏವ ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ನಗರಂ ಭಾತಿ ಭಾಸ್ವರಮ್ । ತಥೈತದ್ ಅಸದ್ ಏವಾನ್ತಶ್ ಚಿದ್ಧಾತೌ ಭಾತಿ ಭಾಸ್ವರಮ್
ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ನಗರಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಇದೇ ರೀತಿ ಚೇತನದ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಈ ಅಸತ್ಯ ಜಗತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಯಥಾ ಮರುಜಲೇ ಽಮ್ಬುತ್ವಂ ಕಟಕತ್ವಂ ಚ ಹೇಮನಿ । ಅಸತ್ ಸದ್ ಇವ ಭಾತೀದಂ ತಥಾ ದೃಶ್ಯತ್ವಮ್ ಆತ್ಮನಿ
ಮೃಗಮರಳಿನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಚಿನ್ನದಲ್ಲಿ ಕಂಗಣದ ರೂಪ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಇದೇ ರೀತಿ ಅಸತ್ಯವಾದ ಈ ಜಗತ್ತು ಸತ್ಯವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ; ನೋಡುವಿಕೆ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಏವಮ್ ಆಕಲಯನ್ತ್ಯೌ ತೇ ಲಲನೇ ಲಲನಾಕೃತೀ । ಗೃಹಾನ್ ನಿರ್ಯಯತುರ್ ಬಾಹ್ಯಂ ಚಾರುಚಙ್ಕ್ರಮಣಕ್ರಮೈಃ
ಹೀಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸುಂದರ ಯುವತಿಯರು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಸುಂದರವಾಗಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಹೊರಟರು.
ಅದೃಶ್ಯೇ ಗ್ರಾಮಲೋಕೇನ ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣೇ ಪುರೋ ಗಿರಿಮ್ । ಚುಮ್ಬಿತಾಕಾಶಕುಹರಂ ಸಂಸ್ಪ್ರ್ಷ್ಟಾದಿತ್ಯಮಣ್ಡಲಮ್
ಆ ಊರಿನ ಜನರು ಕಾಣದಂತೆ, ಅವರು ಮುಂದಿರುವ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಆ ಬೆಟ್ಟದ ಗುಹೆಗಳಿಗೆ ಆಕಾಶವು ಮುದ್ದಾಡಿದಂತೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಶಿಖರಗಳಿಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ತಾಕಿದವು.
ನಾನಾವರ್ಣಾಖಿಲೋತ್ಫುಲ್ಲವಿಚಿತ್ರವನಕಮ್ಬಲಮ್ । ನಾನಾನಿರ್ಝರನಿರ್ಧೂತಕೂಜದ್ವನವಿಹಙ್ಗಮಮ್
ಆ ಬೆಟ್ಟವು ನಾನಾ ಬಣ್ಣದ ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಅರಣ್ಯಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿಯ ಜಲಪಾತಗಳಿಂದ ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ವಿಚಿತ್ರಮಞ್ಜರೀಪುಞ್ಜಪಿಞ್ಜರಾಮ್ಬುದಮಣ್ಡಲಮ್ । ಅಭ್ರಕಚ್ಛಗುಲುಚ್ಛಾಗ್ರವಿಶ್ರಾನ್ತಖಗಸಾರವಮ್
ಅಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಹೂಗಳ ಗುಚ್ಚಗಳು, ಕೇಸರಿ ಬಣ್ಣದ ಮೋಡಗಳು, ಮತ್ತು ಮಿಕಾದ ಕಲ್ಲುಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿದ್ದವು.
ಸಾರವಞ್ಜುಲವಿಸ್ತಾರಗುಪ್ತಾಖಿಲಸರಿತ್ತಟಮ್ । ಅಸಮಾಪ್ತಶಿಲಾಶ್ವಭ್ರಲತಾನರ್ತನಮಾರುತಮ್
ಎಲ್ಲಾ ನದಿಗಳ ತೀರಗಳನ್ನು ವಿಶಾಲವಾದ ಸಾರವಂಜುಲ ಮರಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಮುಗಿಯದ ಕಲ್ಲುಗಳು, ಬಿರುಕುಗಳು ಮತ್ತು ಕುಣಿಯುವ ಬಳ್ಳಿಗಳ ನಡುವೆ ಗಾಳಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಪುಷ್ಪಾಭ್ರಪಿಹಿತಾಕಾಶಕೋಶಕುಟ್ಟಕವಾರಿದಮ್ । ಪತದ್ದೀರ್ಘಸರಿತ್ಸ್ರೋತಸ್ಸಿತಮುಕ್ತಾಕಲಾಪಕಮ್
ಹೂವಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ಮೋಡಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದ್ದವು. ಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಉದ್ದವಾದ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಮುತ್ತಿನ ಗುಚ್ಚಗಳು ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಚಲದ್ವೃಕ್ಷವನವ್ಯೂಹವಾತಘಟ್ಟಿತದಿಕ್ತಟಮ್ । ನಾನಾವನಾಕುಲೋಪಾನ್ತಚ್ಛಾಯಾಸತತಶೀತಲಮ್
ಗಾಳಿ ಅಲೆಯುವ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ತೂಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಿತು. ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬಿದ ಗಾಳಿ ಚಲನೆ ಇದ್ದಿತು. ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ದಟ್ಟ ಮರಗಳ ನೆರಳು ಸದಾ ತಂಪನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಥ ತೇ ಲಲನೇ ತತ್ರ ತದಾ ದದೃಶತುಸ್ ಸ್ವಯಮ್ । ತಂ ಗಿರಿಗ್ರಾಮಕಂ ವ್ಯೋಮ್ನಸ್ ಸ್ವರ್ಗಖಣ್ಡಮ್ ಇವ ಚ್ಯುತಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಯುವತಿಯರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ವತಃ ಆ ಪರ್ವತದ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಅದು ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಸ್ವರ್ಗದ ತುಣುಕಿನಂತಿತ್ತು.
ವಹತ್ಪ್ರಣಾಲೀಪಟಲಂ ಪೂರ್ಣಪುಷ್ಕರಿಣೀಜಲಮ್ । ದ್ವಿಜೈಃ ಕುರುಕುಚೈಃ ಕೂಜತ್ ಸುಷಿರಶ್ವಭ್ರಕಚ್ಛಲಮ್
ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲುವೆಗಳು ಹೂವಿನ ಕೆರೆಗಳ ತುಂಬಿದ ನೀರನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿವೆ. ಅಲ್ಲಿ ವಕ್ರಚೂಚಿನ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಕೂಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿವೆ, ಆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಧ್ವನಿಗೆ ಗುಹೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಿರುಕುಗಳು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಗರ್ಜದ್ಗೋವೃನ್ದಹುಙ್ಕಾರಕರಾಲಾಖಿಲಕುಞ್ಜಕಮ್ । ಗುಞ್ಜಾಗುಲ್ಮಕಷಣ್ಡಾಢ್ಯಂ ಸಚ್ಛಾಯಘನಮಾರುತಮ್
ಆ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಭಾರೀ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ, ಅವುಗಳ ಧ್ವನಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಮೊಳಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಹೂವುಗಳ ಸೊಪ್ಪುಗಳು ಮತ್ತು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಗಿಡಗಂಟಿಗಳು ಇದ್ದು, ಜೇನುಹುಳಗಳ ಹೂಂಕರದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ. ಗಟ್ಟಿಯಾದ ನೆರಳು ಮತ್ತು ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆವರಿಸಿವೆ.
ದುಷ್ಪ್ರವೇಶಾರ್ಕಕಿರಣಂ ಪೃಥಙ್ ನೀಹಾರಧೂಸರಮ್ । ಉದಞ್ಚನ್ಮಞ್ಜರೀಪುಞ್ಜಜಟಾಲವಿಶಿಖಾನ್ತರಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಮಂಜು ಮತ್ತು ಧೂಳಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಒಳಬರುವುದೇ ಕಷ್ಟ. ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಚಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನೆರಳು ತುಂಬಿದೆ.
ಶಿಲಾಫಲಹಕಸ್ಫಾರಪ್ರೋಚ್ಛಲಚ್ಛುಕ್ಲನಿರ್ಝರೈಃ । ಸ್ಮಾರಿತಾಚಲನಿರ್ಧೂತಕ್ಷೀರೋದಧಿಜಲಶ್ರಿಯಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೋಳೆಯಂತೆ ಹರಿಯುವ ಬಿಳಿ ಜಲಪಾತಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಜಲಪಾತಗಳ ಭಂಗಿ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟ ಹಾಲಿನ ಸಾಗರದ ವೈಭವವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಫಲಮಾಲಾಮಹಾಭಾರಭಾಸುರೈರ್ ಅಜಿರದ್ರುಮೈಃ । ಆನೀಯ ಪುಷ್ಪಸಮ್ಭಾರಂ ತಿಷ್ಠದ್ಭಿರ್ ಇವ ಸಙ್ಕುಲಮ್
ಆಂಗಣಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಭಾರವಾದ ಮರಗಳು ಬೆಳಗುತ್ತಾ ನಿಂತಿವೆ. ಅವು ಹೂವಿನ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೂಡಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ತುಂಬಿವೆ.
ತರತ್ತರಲಝಾಙ್ಕಾರಕಾರಿಮಾರುತಕಮ್ಪಿತೈಃ । ಕೀರ್ಣಪುಷ್ಪಮಹಾವೃಷ್ಟಿಂ ದ್ರುಮೈರ್ ಇವ ರಸಾಕುಲೈಃ
ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮರಗಳು ನಡುಗುತ್ತಾ, ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಅವು ರಸದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹೂವಿನ ಮಹಾಪೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಚದುರಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಅಶಙ್ಕಿತಶಿಲಾಕೂಟಸ್ರವದಬ್ಬಿನ್ದುಝಾಙ್ಕೃತೈಃ । ಕಿಞ್ಚಿತ್ಕೃತರವಂ ಗುಪ್ತೈರ್ ಅಶಙ್ಕೈಶ್ ಶಙ್ಕಿತೈಃ ಖಗೈಃ
ಕೆಲವು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮರೆಯಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿನಿಂದ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳು ಬಿದ್ದಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಧ್ವನಿ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತವೆ.
ಉತ್ಫಾಲಲಹರೀಪ್ರಾನ್ತಶೀಕರಾಸ್ವಾದನಾಕುಲೈಃ । ನದ್ಯಾಮ್ ಉಡ್ಡಯನಾವರ್ತವೃತ್ತಿಭಿರ್ ವಿಹಗೈರ್ ವೃತಮ್
ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಾಗುವ ಅಲೆಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಹನಿಗಳನ್ನು ರುಚಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುಮುತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳು ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿವೆ.
ಉತ್ತಾಲತಾಲವಿಶ್ರಾನ್ತಕಾಕಾಲೋಕನಶಙ್ಕಿತೈಃ । ಬಾಲೈಃ ಪ್ರಗೋಪಿತಾಮಿಕ್ಷಾಖಣ್ಡಂ ಜೀರ್ಣಸ್ವಭೂಪ್ತಕೈಃ
ಎತ್ತರದ ತಾಳಮರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಕಾಗೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಹೆದರಿದ ಮಕ್ಕಳಿಂದ, ಹಳ್ಳಿಯ ವೃದ್ಧರು ಚೂರುಮಾಡಿ ಎಸೆದ ಇಕ್ಕರೆಯ ತುಂಡುಗಳು ಚದುರಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು.
ಪುಷ್ಪಶೇಖರಸಮ್ಭಾರವಸನಗ್ರಾಮಬಾಲಕಮ್ । ಕದಮ್ಬನಿಮ್ಬಜಮ್ಬೀರಗಹನೋಪಾನ್ತಶೀತಲಮ್
ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳನ್ನು ತೊಡಿಕೊಂಡು, ಹೂವಿನ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿದ ಹಳ್ಳಿ ಹುಡುಗರು, ಕಡಂಬ, ಬೇವು ಮತ್ತು ನೇರಳೆ ಮರಗಳ ಗDense shadowy groves' = 'ಗಟ್ಟಿಯಾದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ' (not literal gloss)ಟ್ಟಿಯಾದ ನೆರಳಿನ ಬಳಿ ತಂಪಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.