ಕಲ್ಲೋಲಾಕುಲಕಚ್ಛಾಸು ಲಸದ್ಗುಲುಗುಲಾಸು ಚ । ವೇಲಾವನಗುಹಾಸ್ವ್ ಅಬ್ಧೇಶ್ ಚಿರಂ ಕೂರ್ಮತಯಾ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಡಲಿನ ತೀರದ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಗೂಡುಗಳ ಮಧ್ಯೆ, ನಾನು ಬಹುಕಾಲ ಆಮೆಯಂತೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೆ.
ನಲಿನೀನಾಲದೋಲಾಸು ದೋಲನಂ ಸರಸಾನಿಲಮ್ । ಚಲತ್ಪತ್ತ್ರಸಜಾಲಾಸು ರಾಜಹಂಸತಯಾ ಕೃತಮ್
ಸರೋವರದ ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ, ಕಮಲದ ದಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಜೋಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಹಾರಾಡುವ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ, ರಾಜಹಂಸನಾಗಿ ನಾನು ಆಡುವ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ.
ಶಾದ್ವಲೀದಲದೋಲಾನಾಮ್ ಆನ್ದೋಲನವಿನಿದ್ರತಾಮ್ । ಮಷಕಸ್ಯ ಮಯಾಲೋಕ್ಯ ದೀನಂ ಮಷಿಕಯಾ ಸ್ಥಿತಮ್
ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನ ಎಲೆಗಳು ಮೃದುವಾಗಿ ಆಲೋಲವಾಗುತ್ತಿರಲು, ನಾನು ಒಂದು ದಣಿದ ಸೊಂಪಾದ ಮಶಕವನ್ನು ಅದರ ಸಂಗಾತಿಯೊಡನೆ ದಯನೀಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
ತರತ್ತಾರತರಙ್ಗಾಸು ಚಞ್ಚದ್ವೀಚ್ಯಗ್ರಚುಮ್ಬನೈಃ । ಭ್ರಾನ್ತಂ ಶೈಲಸ್ರವನ್ತೀಷು ಜಲವಞ್ಜುಲಬಾಲಯಾ
ಪರ್ವತದ ಹರಿವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ನೃತ್ಯಮಾಡುವ ಅಲೆಗಳ ತುದಿಗಳು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವಾಗ, ನಾನು ಜಲವಳ್ಳಿಯೊಡನೆ ಅಲೆಮಾರಿಯಾಗಿ ತಿರುಗಾಡಿದೆ.
ಗನ್ಧಮಾದನಮನ್ದಾರಮನ್ದಿರೇ ಮದನಾತುರಃ । ಪತಿತಃ ಪಾದಯೋಃ ಪೂರ್ವಂ ವಿದ್ಯಾಧರಕುಮಾರಕಃ
ಗಂಧಮಾದನ ಮತ್ತು ಮಂದಾರ ಎಂಬ ಸುಗಂಧಮಯ ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿ, ವಿದ್ಯಾಧರ ಯುವಕನು ಅವಳ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಬಿದ್ದುಹೋದನು.
ಕೀರ್ಣಕರ್ಪೂರಪೂತೇಷು ತಲ್ಪೇಷು ವ್ಯಸನಾತುರಾ । ಚಿರಂ ವಿಲುಲಿತಾಸ್ಮೀನ್ದೋರ್ ಬಿಮ್ಬೇಷ್ವ್ ಇವ ಶಶಿಪ್ರಭಾ
ಕರ್ಪೂರವನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ, ವಾಸನೆಯ ತವಕದಿಂದ ನಾನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಉರುಳಾಡುತ್ತಾ, ಕನ್ನಡಿಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯಂತೆ ಅಲೆದಾಡಿದೆ.
ಯೋನಿಷ್ವ್ ಅನೇಕವಿಧದುಃಖಶತಾನ್ವಿತಾಸು ಭ್ರಾನ್ತಂ ಮಯೋನ್ನಮನಸನ್ನಮನಾಕುಲಾಙ್ಗ್ಯಾ । ಸಂಸಾರದೀರ್ಘಸರಿತಶ್ ಚಲಯಾ ಲಹರ್ಯಾ ದುರ್ವಾರವಾತಹರಿಣೀಸರಣಕ್ರಮೇಣ
ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ದುಃಖಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಏಳುತ್ತಾ ಇಳಿಯುತ್ತಾ, ಅಂಗಗಳು ಅಶಾಂತವಾಗಿದ್ದವು. ಈ ರೀತಿ, ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸಂಸಾರದ ನದಿಯ ವೇಗವಾದ ಅಲೆಗಳು, ತಾಳಲಾಗದ ವಿಧಿಯ ಗಾಳಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ದವು.
ವಜ್ರಾಙ್ಗಸಾರಾದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಕುಡ್ಯಾನ್ ನಿಬಿಡಮಣ್ಡಲಾತ್ । ಕೋಟಿಯೋಜನಸಂವಿಷ್ಟಾತ್ ಕಥಂ ತೇ ನಿರ್ಗತೇ ಉಭೇ
ಅತಿ ಬಲವಾದ ವಜ್ರದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಗೋಡೆಯಿಂದ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಆ ದಟ್ಟವಾದ ಗೋಡೆಯೊಳಗಿಂದ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಹೇಗೆ ಹೊರಬಂದಿರಿ?
ಕ್ವ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಕ್ವ ತದ್ಭಿತ್ತಿಃ ಕ್ವಾತ್ರಾಸೌ ವಜ್ರಸಾರತಾ । ಕಿಲಾವಶ್ಯಂ ಸ್ಥಿತೇ ದೇವ್ಯಾವ್ ಅನ್ತಃಪುರವರಾಮ್ಬರೇ
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಅದರ ಗೋಡೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಆ ವಜ್ರದಂತಹ ಗಟ್ಟಿತನ ಎಲ್ಲಿದೆ? ದೇವಿ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಆ ರಾಜಮಹಲದ ಒಳಗಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಇದ್ದೀರಿ.
ತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏವ ಗಿರಿಗ್ರಾಮೇ ತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏವಾಲಯಾಮ್ಬರೇ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ ಸ ವಸಿಷ್ಠಾಖ್ಯ ಆಸ್ವಾದಯತಿ ರಾಜತಾಮ್
ಅದೇ ಪರ್ವತ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಮನೆಗೆ, ವಸಿಷ್ಠ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ತಮ್ ಏವ ಮಣ್ಡಪಾಕಾಶಕೋಣಕಂ ಶೂನ್ಯಮಾತ್ರಕಮ್ । ಚತುಸ್ಸಮುದ್ರಪರ್ಯನ್ತಂ ಭೂತಲಂ ಸೋ ಽನುಭೂತವಾನ್
ಆ ಮಂಟಪದ ಆಕಾಶದ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಖಾಲಿ ಜಾಗವನ್ನೇ ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿರುವ ಭೂಮಿಯಂತೆ ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ಆಕಾಶಾತ್ಮನಿ ಭೂಪೀಠೇ ತಸ್ಮಿಂಸ್ ತದ್ ರಾಜಪತ್ತನಮ್ । ರಾಜಸದ್ಮಾನುಭವತಿ ಸ ಚ ಸಾ ಚಾಪ್ಯ್ ಅರುನ್ಧತೀ
ಆ ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪವಾದ ಭೂಮಿಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮತ್ತು ಅರುಂಧತಿ ರಾಜನಗರ ಮತ್ತು ಅರಮನೆ ಅನುಭವಿಸಿದರು.
ಲೀಲಾಭಿಧಾನಾ ಸಞ್ಜಾತಾ ತಯಾ ಚ ಜ್ಞಪ್ತಿರ್ ಅರ್ಚಿತಾ । ಜ್ಞಪ್ತ್ಯಾ ಸಹ ಸಮುಲ್ಲಙ್ಘ್ಯ ಖಮ್ ಆಶ್ಚರ್ಯಮನೋರಮಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಲೀಲಾ ಎಂಬವಳು ಉದಯವಾಯಿತು; ಅವಳಿಂದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ ಅವಳು ಅದ್ಭುತವಾದ ಆಕಾಶವನ್ನು ದಾಟಿ ಹಾರಿದಳು.
ಪ್ರಾದೇಶಮಾತ್ರೇ ನಭಸಿ ಸಾ ತತ್ರೈವ ಗೃಹೋದರೇ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾನ್ತರಮ್ ಆಸಾದ್ಯ ಗಿರಿಂ ವಾಸವಮನ್ದಿರಮ್
ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಒಂದು ಕೈ ಅಗಲದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಅವಳು ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ, ಒಂದು ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನ ಅರಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಳು.
ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾತ್ ಪರಿನಿರ್ಗತ್ಯ ಸ್ವಗೃಹೇ ಸ್ಥಿತಿಮ್ ಆಯಯೌ । ಸ್ವಪ್ನಾತ್ ಸ್ವಪ್ನಾನ್ತರಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಯಥಾ ತಲ್ಪಗತಃ ಪುಮಾನ್
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು, ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುವವನು ಒಂದು ಕನಸಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕನಸಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ.
ಪ್ರತಿಭಾಮಾತ್ರಮ್ ಏವೈತತ್ ಸರ್ವಮ್ ಆಕಾಶಮಾತ್ರಕಮ್ । ನ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ನ ಸಂಸಾರೋ ನ ಕುಡ್ಯಾದಿ ನ ದೂರತಾ
ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ, ಖಾಲಿ ಆಕಾಶದಂತಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವಿಲ್ಲ, ಸಂಸಾರವಿಲ್ಲ, ಗೋಡೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ದೂರವೂ ಇಲ್ಲ.
ಸ್ವಚಿತ್ತಮ್ ಏವ ಕಚತಿ ತಯೋಸ್ ತಾದೃಙ್ ಮನೋಹರಮ್ । ವಾಸನಾಮಾತ್ರಸೋಲ್ಲೇಖಂ ಕ್ವ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಕ್ವ ಸಂಸೃತಿಃ
ಇಲ್ಲಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅದು ಸಮಾನವಾಗಿ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದೆ; ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೂ ಇಲ್ಲ, ಜನ್ಮಮರಣದ ಚಕ್ರವೂ ಇಲ್ಲ.
ನಿರಾವರಣಮ್ ಏವೇದಂ ಜ್ಞಪ್ತ್ಯಾಕಾಶಮ್ ಅನನ್ತಕಮ್ । ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಸ್ವಚಿತ್ತೇನೋನ್ನೀತಂ ಸ್ಪನ್ದಯುಕ್ತ್ಯೇವ ಮಾರುತಃ
ಈ ಜ್ಞಾನ ಆಕಾಶವು ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಅನಂತವಾಗಿದೆ; ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಏನು ಉದಯವಾಗುತ್ತದೋ ಅದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಕಂಪನದಿಂದ ಗಾಳಿ ಚಲಿಸುವಂತೆ.
ಚಿದಾಕಾಶಮ್ ಅಜಂ ಶಾನ್ತಂ ಸರ್ವತ್ರೈವ ಹಿ ಸರ್ವದಾ । ಚಿತ್ತ್ವಾಜ್ ಜಗದ್ ಇವಾಭಾತಿ ಸ್ವಯಮ್ ಏವಾತ್ಮನಾತ್ಮನಿ
ಚೇತನೆಯ ಆಕಾಶವು ಜನನವಿಲ್ಲದದು, ಸದಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಾಂತವಾಗಿದೆ. ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕವೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ತನ್ನಲ್ಲೇ ತಾನೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಯೇನ ಬುದ್ಧಂ ತು ತಸ್ಯೈತದ್ ಆಕಾಶಾದ್ ಅಪಿ ಶೂನ್ಯಕಮ್ । ನ ಬುದ್ಧಂ ಯೇನ ತಸ್ಯೈತದ್ ವಜ್ರಸಾರಾಚಲೋಪಮಮ್
ಯಾರು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆಂದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಇದು ಆಕಾಶಕ್ಕಿಂತಲೂ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಇದು ವಜ್ರದ ಬೆಟ್ಟದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಯೂ ಅಚಲವಾಗಿಯೂ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಗೃಹ ಏವ ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ನಗರಂ ಭಾತಿ ಭಾಸ್ವರಮ್ । ತಥೈತದ್ ಅಸದ್ ಏವಾನ್ತಶ್ ಚಿದ್ಧಾತೌ ಭಾತಿ ಭಾಸ್ವರಮ್
ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ನಗರಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಇದೇ ರೀತಿ ಚೇತನದ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಈ ಅಸತ್ಯ ಜಗತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಯಥಾ ಮರುಜಲೇ ಽಮ್ಬುತ್ವಂ ಕಟಕತ್ವಂ ಚ ಹೇಮನಿ । ಅಸತ್ ಸದ್ ಇವ ಭಾತೀದಂ ತಥಾ ದೃಶ್ಯತ್ವಮ್ ಆತ್ಮನಿ
ಮೃಗಮರಳಿನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಚಿನ್ನದಲ್ಲಿ ಕಂಗಣದ ರೂಪ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಇದೇ ರೀತಿ ಅಸತ್ಯವಾದ ಈ ಜಗತ್ತು ಸತ್ಯವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ; ನೋಡುವಿಕೆ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಏವಮ್ ಆಕಲಯನ್ತ್ಯೌ ತೇ ಲಲನೇ ಲಲನಾಕೃತೀ । ಗೃಹಾನ್ ನಿರ್ಯಯತುರ್ ಬಾಹ್ಯಂ ಚಾರುಚಙ್ಕ್ರಮಣಕ್ರಮೈಃ
ಹೀಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸುಂದರ ಯುವತಿಯರು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಸುಂದರವಾಗಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಹೊರಟರು.
ಅದೃಶ್ಯೇ ಗ್ರಾಮಲೋಕೇನ ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣೇ ಪುರೋ ಗಿರಿಮ್ । ಚುಮ್ಬಿತಾಕಾಶಕುಹರಂ ಸಂಸ್ಪ್ರ್ಷ್ಟಾದಿತ್ಯಮಣ್ಡಲಮ್
ಆ ಊರಿನ ಜನರು ಕಾಣದಂತೆ, ಅವರು ಮುಂದಿರುವ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಆ ಬೆಟ್ಟದ ಗುಹೆಗಳಿಗೆ ಆಕಾಶವು ಮುದ್ದಾಡಿದಂತೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಶಿಖರಗಳಿಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ತಾಕಿದವು.
ನಾನಾವರ್ಣಾಖಿಲೋತ್ಫುಲ್ಲವಿಚಿತ್ರವನಕಮ್ಬಲಮ್ । ನಾನಾನಿರ್ಝರನಿರ್ಧೂತಕೂಜದ್ವನವಿಹಙ್ಗಮಮ್
ಆ ಬೆಟ್ಟವು ನಾನಾ ಬಣ್ಣದ ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಅರಣ್ಯಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿಯ ಜಲಪಾತಗಳಿಂದ ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ವಿಚಿತ್ರಮಞ್ಜರೀಪುಞ್ಜಪಿಞ್ಜರಾಮ್ಬುದಮಣ್ಡಲಮ್ । ಅಭ್ರಕಚ್ಛಗುಲುಚ್ಛಾಗ್ರವಿಶ್ರಾನ್ತಖಗಸಾರವಮ್
ಅಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಹೂಗಳ ಗುಚ್ಚಗಳು, ಕೇಸರಿ ಬಣ್ಣದ ಮೋಡಗಳು, ಮತ್ತು ಮಿಕಾದ ಕಲ್ಲುಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿದ್ದವು.
ಸಾರವಞ್ಜುಲವಿಸ್ತಾರಗುಪ್ತಾಖಿಲಸರಿತ್ತಟಮ್ । ಅಸಮಾಪ್ತಶಿಲಾಶ್ವಭ್ರಲತಾನರ್ತನಮಾರುತಮ್
ಎಲ್ಲಾ ನದಿಗಳ ತೀರಗಳನ್ನು ವಿಶಾಲವಾದ ಸಾರವಂಜುಲ ಮರಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಮುಗಿಯದ ಕಲ್ಲುಗಳು, ಬಿರುಕುಗಳು ಮತ್ತು ಕುಣಿಯುವ ಬಳ್ಳಿಗಳ ನಡುವೆ ಗಾಳಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಪುಷ್ಪಾಭ್ರಪಿಹಿತಾಕಾಶಕೋಶಕುಟ್ಟಕವಾರಿದಮ್ । ಪತದ್ದೀರ್ಘಸರಿತ್ಸ್ರೋತಸ್ಸಿತಮುಕ್ತಾಕಲಾಪಕಮ್
ಹೂವಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ಮೋಡಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದ್ದವು. ಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಉದ್ದವಾದ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಮುತ್ತಿನ ಗುಚ್ಚಗಳು ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಚಲದ್ವೃಕ್ಷವನವ್ಯೂಹವಾತಘಟ್ಟಿತದಿಕ್ತಟಮ್ । ನಾನಾವನಾಕುಲೋಪಾನ್ತಚ್ಛಾಯಾಸತತಶೀತಲಮ್
ಗಾಳಿ ಅಲೆಯುವ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ತೂಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಿತು. ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬಿದ ಗಾಳಿ ಚಲನೆ ಇದ್ದಿತು. ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ದಟ್ಟ ಮರಗಳ ನೆರಳು ಸದಾ ತಂಪನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಥ ತೇ ಲಲನೇ ತತ್ರ ತದಾ ದದೃಶತುಸ್ ಸ್ವಯಮ್ । ತಂ ಗಿರಿಗ್ರಾಮಕಂ ವ್ಯೋಮ್ನಸ್ ಸ್ವರ್ಗಖಣ್ಡಮ್ ಇವ ಚ್ಯುತಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಯುವತಿಯರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ವತಃ ಆ ಪರ್ವತದ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಅದು ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಸ್ವರ್ಗದ ತುಣುಕಿನಂತಿತ್ತು.