ಏತಸ್ಮಾದ್ ಅಥ ಸರ್ವಸ್ಮಾತ್ ತತೋ ದಶಗುಣಾತ್ಮನಾ । ಮೇರ್ವಾದಿದ್ರಾವಣೋತ್ಕೇನ ಜ್ವಾಲಾಜಾಲೇನ ಮಾಲಿತಾಮ್
ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ದೂರವಾಗಿ, ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳದು, ಅದು ಮೇರೂಪರ್ವತದಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ಕರಗಿಸಬಲ್ಲ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಏತಸ್ಮಾದ್ ಅಥ ಸರ್ವಸ್ಮಾತ್ ತತೋ ದಶಗುಣಾತ್ಮನಾ । ಮೇರ್ವಾದ್ಯ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಚಲನೀಕಂ ನಯತಾ ತೃಣಪಾಂಸುವತ್
ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ದೂರವಾಗಿ, ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳದು, ಅದು ಮೇರೂಪರ್ವತದಂತಹ ಅಚಲವಾದ ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ಹುಲ್ಲು ಅಥವಾ ಧೂಳಿನಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ.
ವಹತಾದ್ರೀನ್ದ್ರವಿಸ್ಫೋಟಕಾರಿದಾರ್ವಾಗ್ನಿಹಾರಿಣಾ । ನಿಶ್ಶೂನ್ಯತ್ವಾದ್ ಅಶಬ್ದೇನ ಮರುತಾ ಪರಿತೋ ವೃತಾಮ್
ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಪವನೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ; ಆ ಪವನು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಒಡೆದು, ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಆದರೆ ತನ್ನ ಖಾಲಿತನದಿಂದ ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತಾನೆ.
ಏತಸ್ಮಾದ್ ಅಥ ಸರ್ವಸ್ಮಾತ್ ತತೋ ದಶಗುಣಾತ್ಮನಾ । ಪರಿತೋ ವಲಿತಾಂ ವ್ಯೋಮ್ನಾ ನಿಶ್ಶೂನ್ಯೇನೈಕರೂಪಿಣಾ
ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ದೂರವಾಗಿ, ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳದು, ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗಿಯೂ ಒಂದೇ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಆಕಾಶದಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಅಥ ಯೋಜನಲಕ್ಷಾಣಾಂ ಶತೇನ ಘನರೂಪಿಣಾ । ವ್ಯಾಪ್ತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಖಣ್ಡೇನ ಹೈಮೇನ ರವಿಪರ್ವಣಾ
ನೂರಾರು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದಟ್ಟವಾಗಿಯೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಯೂ ಇದ್ದ ಆ ಆವರಣವು, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು; ಅದನ್ನು ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರೀಟವು ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.
ಇತಿ ಜಲಧಿಮಹಾದ್ರಿಲೋಕಪಾಲ ತ್ರಿದಶಪುರಾಮ್ಬರಭೂತಲಪ್ರಣೀತಮ್ । ಜಗದುದರಮ್ ಅವೇಕ್ಷ್ಯ ಮಾನುಷೀ ಪ್ರಾಗ್ ಭುವಿ ನಿಜಮನ್ದಿರಕೋಟರಂ ದದರ್ಶ
ಸಮುದ್ರ, ಮಹಾ ಪರ್ವತಗಳು, ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಕರು, ದೇವತೆಗಳ ನಗರಗಳು, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಇವುಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಮನೆಯ ಕೋಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ತತೋ ದದೃಶತುಸ್ ಸದ್ಮ ಸ್ವಮ್ ಏವ ಸಿದ್ಧಯೋಷಿತೌ । ಅದೃಶ್ಯೇ ಏವ ಲೋಕಸ್ಯ ಮಣ್ಡಪಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಸ್ಪದಮ್
ಆ ನಂತರ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಿದ್ಧ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನೇ ನೋಡಿದರು; ಅದು ಲೋಕದವರಿಗೆ ಕಾಣದಂತಹ ಒಂದು ಮಂದಿರವಾಗಿತ್ತು, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು.
ಚಿನ್ತಾವಿಧುರದಾಸೀಕಂ ಬಾಷ್ಪಕ್ಲಿನ್ನಾಙ್ಗನಾಮುಖಮ್ । ವಿಧ್ವಸ್ತಪ್ರಾಯರಚನಂ ಶೀರ್ಣಪತ್ತ್ರಾಮ್ಬುಜೋಪಮಮ್
ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ದಾಸಿಯರು, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತೊಯ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮುಖಗಳು, ಬಹುಪಾಲು ಧ್ವಂಸವಾದ ಕಟ್ಟಡ, ಒಣಗಿ ಹೋದ ಹೂವಿನ ಹೋಲಿಕೆಯಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ನಷ್ಟೋತ್ಸವಪುರಪ್ರಾಯಮ್ ಅಗಸ್ತ್ಯಾನ್ತಮ್ ಇವಾರ್ಣವಮ್ । ಗ್ರೀಷ್ಮದಗ್ಧಮ್ ಇವೋದ್ಯಾನಂ ವಿದ್ಯುದ್ದಗ್ಧಮ್ ಇವ ದ್ರುಮಮ್
ಆ ಊರು ಹಬ್ಬಗಳೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಕಾಲದಂತೆಯೂ, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ತೋಟ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿದಂತೆಯೂ, ಮಿಂಚು ಹೊಡೆದ ಮರದಂತೆಯೂ ಆಗಿತ್ತು.
ವಾತಚ್ಛಿನ್ನಮ್ ಇವಾಮ್ಭೋದಂ ಹಿಮದಗ್ಧಮ್ ಇವಾಮ್ಬುಜಮ್ । ಸ್ವಲ್ಪಸ್ನೇಹದಶಂ ದೀಪಮ್ ಇವಾಲೋಕನಖೇದದಮ್
ಆದುದು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹೋದ ಮೋಡದಂತಿತ್ತು; ಹಿಮದಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಕಮಲದಂತಿತ್ತು; ಎಣ್ಣೆ ಕಡಿಮೆಯಾದ ದೀಪದಂತಿತ್ತು, ನೋಡಿದವರಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಆಸನ್ನಮೃತ್ಯುತರುಣಾನ್ತರವಕ್ತ್ರಕಾನ್ತಿಸಂಶೀರ್ಣಜೀರ್ಣತರುಪರ್ಣವನೋಪಮಾನಮ್ । ವೃಷ್ಟಿವ್ಯಪಾಯಪರಿಧೂಸರದೇಶರೂಕ್ಷಂ ಜಾತಂ ಗೃಹೇಶ್ವರವಿಯೋಗಹತಂ ಗೃಹಂ ತತ್
ಆ ಮನೆ, ಮನೆಯ ಮಾಲಿಕನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಸತ್ತವರ ಮುಖದ ಕಿರಣದಿಂದ ಒಣಗಿ ಹೋದ ಹಳೆಯ ಮರಗಳ ಕಾಡಿನಂತಿತ್ತು; ಮಳೆ ಹೋಗಿ, ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಬಿಗ್ನಾದ ಪ್ರದೇಶದಂತಾಗಿತ್ತು.
ಅಥ ಸಾ ನಿರ್ಮಲಜ್ಞಾನಚಿರಾಭ್ಯಾಸೇನ ಸುನ್ದರೀ । ಸಮ್ಪನ್ನಾ ಸತ್ಯಸಙ್ಕಲ್ಪಾ ಸತ್ಯಕಾಮಾ ಚ ದೇವವತ್
ಆ ಸುಂದರಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿ, ನಿಜವಾದ ಸಂಕಲ್ಪವೂ, ನಿಜವಾದ ಆಸೆಯೂ ಹೊಂದಿದ್ದಳಾಗಿ, ದೇವತೆಯಂತೆ ಆಗಿದ್ದಳು.
ಚಿನ್ತಯಾಮ್ ಆಸ ಮಾಮ್ ಏತೇ ದೇವೀಂ ಚೇಮಾಂ ಸ್ವಬಾನ್ಧವಾಃ । ಪಶ್ಯನ್ತು ತಾವತ್ ಸಾಮಾನ್ಯಲಲನಾರೂಪಧಾರಿಣೀಮ್
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಳು: 'ಈ ನನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಹಿಳೆಯಂತೆ ನೋಡಲಿ.'
ತತೋ ಗೃಹಜನಸ್ ತತ್ರ ಸ ದದರ್ಶಾಙ್ಗನಾದ್ವಯಮ್ । ಲಕ್ಷ್ಮೀಗೌರ್ಯೋರ್ ಯುಗಮ್ ಇವ ಸಮುದ್ಭಾಸಿತಮನ್ದಿರಮ್
ಆ ಮನೆಯವರು ಅಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಅವರು ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮತ್ತು ಗೌರಿ ಇಬ್ಬರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆಪಾದಂ ವಿವಿಧಾಮ್ಲಾನಮಾಲಾವಲನಸುನ್ದರಮ್ । ವಸನ್ತಲಕ್ಷ್ಮ್ಯೋರ್ ಯುಗಲಮ್ ಇವಾಮೋದಿತಕಾನನಮ್
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ತಲೆಮೂಳೆಗೂ ವಿವಿಧ ಹೂಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು, ವಸಂತದ ದೇವತೆಗಳ ಸಂತೋಷದ ಕಾನನದಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದರು.
ಸರ್ವೌಷಧಿವನಗ್ರಾಮಂ ಪೂರಯತ್ ತಂ ರಸಾಯನೈಃ । ಶೀತಲಾಹ್ಲಾದಸುಖದಂ ಚನ್ದ್ರದ್ವಯಮ್ ಇವೋದಿತಮ್
ಅವರು ಆ ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಿ ಗಿಡಗಳ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಅಮೃತದಂತೆ ತಂಪು, ಆನಂದ ಮತ್ತು ಆರಾಮ ನೀಡುತ್ತಾ ತುಂಬಿಸಿದರು; ಅವರು ಎರಡು ಚಂದ್ರಗಳು ಉದಯವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
ಲಮ್ಬಾಲಕಲತಾಲೋಲಲೋಚನಾಲಿವಿಲೋಕಿತೈಃ । ಕಿರತ್ ಕುವಲಯೋನ್ಮಿಶ್ರಮಾಲತೀಕುಸುಮೋತ್ಕರಾನ್
ಅವರ ಉದ್ದವಾದ, ಅಲೆಯುವ ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಚಂಚಲ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಹಾರುವ ನೋಟಗಳು, ನೀಲ ಕಮಲಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮಾಲತಿಪುಷ್ಪಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದಂತಾಗಿತ್ತು.
ದ್ರುತಹೇಮರಸಾಪೂರ್ಣಸರಿತ್ಸರಣಹಾರಿಣಾ । ದೇಹಪ್ರಭಾಪ್ರಭಾವೇನ ಕನಕೀಕೃತಕಾನನಮ್
ಅವರ ದೇಹದ ಹೊಳಪಿನಿಂದ, ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದ ನದಿಯಂತೆ ಹರಿದು, ಆ ಅರಣ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿಸಿತು.
ಸಹಜಾಯಾ ವಪುರ್ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಲೀಲಾದೋಲಾವಿಲಾಸಿನಾ । ತರತೇವ ತರಙ್ಗಾಢ್ಯನಿಜಲಾವಣ್ಯವಾರಿಧೇಃ
ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾದ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಲೀಲಾಜಾಲದ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ರೂಪವು ತನ್ನದೇ ಸೌಂದರ್ಯದ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ವಿಲೋಲಬಾಹುಲತಿಕಾಯುಗೇನಾರುಣಪಾಣಿನಾ । ಪ್ರಕಿರದ್ ವಾ ನವಂ ಹೈಮಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಲತಾವನಮ್
ತೊಡೆಯುವ ತೊಡೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವ ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ಹಸ್ತಗಳಿಂದ, ಅವಳು ಹೊಸದಾಗಿ ಚಿನ್ನದ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳ ಕಾಡನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡಿತು.
ಪಾದೈರ್ ಅಮೃದಿತಾಮ್ಲಾನಪುಷ್ಪಪಲ್ಲವಕೋಮಲೈಃ । ಫುಲ್ಲಾಬ್ಜದಲಮಾಲಾಭೈರ್ ಅಸ್ಪೃಶದ್ಭೂತಲಂ ಪುನಃ
ಅವಳ ಪಾದಗಳು ಹೂವಿನ ಮೊಗ್ಗು ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿದ್ದವು, ಅವು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸದೆ, ಹೂವಿನ ಕಮಲದ ಹೂಮಾಲೆಯಂತಿದ್ದವು. ಆಕೆ ಮತ್ತೆ ನಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ತಾಲೀತಮಾಲಷಣ್ಡಾನಾಂ ಶುಷ್ಕಾನಾಂ ಶಶಿರೋಚಿಷಾಮ್ । ಆಲೋಕನಾಮೃತಾಸೇಕೈರ್ ಜನಯದ್ ಬಾಲಪಲ್ಲವಾನ್
ಮಂದಾಕ್ಷಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯ ಅಮೃತದಿಂದ, ಒಣಗಿದ ತಾಳಮರ ಮತ್ತು ತಮಾಲದ ಮರಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಹಸಿರು ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಮೊಳಕೆಯೂರಿದವು.
ನಮೋ ಽಸ್ತು ವನದೇವೀಭ್ಯಾಮ್ ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಕುಸುಮಾಞ್ಜಲಿಮ್ । ತತ್ಯಾಜ ಜ್ಯೇಷ್ಠಶರ್ಮಾಥ ಸಾರ್ಧಂ ಗೃಹಜನೇನ ಸಃ
"ಅರಣ್ಯದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹೂವಿನ ಸಮರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಜ್ಯೇಷ್ಠಶರ್ಮನು ತನ್ನ ಮನೆಯವರ ಜೊತೆಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.
ಪಪಾತ ಪಾದಯೋರ್ ದೇವ್ಯೋಸ್ ತಯೋಸ್ ಸಕುಸುಮಾಞ್ಜಲಿಃ । ಪ್ರಾಲೇಯಶೀಕರಾಸಾರಃ ಪದ್ಮಿನ್ಯಾ ಇವ ಪದ್ಮಯೋಃ
ಅವನು ಹೂವಿನ ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಆ ದೇವತೆಗಳ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು; ಅದು ಕಮಲದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಮಲದ ಹೂವಿಗೆ ಹಿಮದ ಹನಿಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಜಯತಂ ವನದೇವ್ಯೌ ನೋ ದುಃಖನಾಶಾರ್ಥಮ್ ಆಗತೇ । ಪ್ರಾಯಃ ಪರಪರಿತ್ರಾಣಮ್ ಏವ ಕರ್ಮ ನಿಜಂ ಸತಾಮ್
ನಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಬಂದಿರುವ ಅರಣ್ಯದ ದೇವತೆಗಳು ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಲಿ. ಒಳ್ಳೆಯವರ ಕಾರ್ಯಗಳು ಬಹುಪಾಲು ಇತರರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಆಗಿರುತ್ತವೆ.
ದೇವ್ಯಾವ್ ಅಭವತಾಂ ಸ್ನಿಗ್ಧಾವ್ ಇಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದಮ್ಪತೀ । ಸರ್ವಾತಿಥೀ ಕುಲಕರೌ ಸ್ತಮ್ಭಭೂತೌ ದ್ವಿಜಸ್ಥಿತೇಃ
ಈ ದೇವತೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದಂಪತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿದವು. ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡುವವರು, ತಮ್ಮ ವಂಶದ ಆಧಾರಸ್ತಂಭ, ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರ ಸಮುದಾಯದ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದರು.
ತಾವ್ ಅದ್ಯ ಗೃಹಮ್ ಉತ್ಸೃಜ್ಯ ಸಪುತ್ರಪಶುಬಾನ್ಧವಮ್ । ಸ್ವರ್ಗಂ ಗತೌ ನಃ ಪಿತರೌ ತೇನ ಶೂನ್ಯಂ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಇಂದು ನಮ್ಮ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ಮನೆ, ಮಕ್ಕಳೂ, ಜಾನುವಾರುಗಳೂ, ಬಂಧುಗಳೂ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಅದರಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ನಮಗೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿವೆ.
ಪಕ್ಷಿಣೋ ವೃಕ್ಷಮ್ ಆರುಹ್ಯ ವಿಕ್ಷಿಪನ್ತಃ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣಮ್ । ಗೃಹೇ ಶೂನ್ಯೇ ಮೃತಾವ್ ಉತ್ಕಾಶ್ ಶೋಚನ್ತಿ ಮಧುರಸ್ವನೈಃ
ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮರದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಚಲಿಸುತ್ತಿವೆ. ಖಾಲಿಯಾದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಸತ್ತವರಿಗಾಗಿ ದುಃಖಪಟ್ಟು, ಅವುಗಳು ಮಧುರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಆಲಾಪಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಗುಹಾ ಘುರಘುರಾರಾವಪ್ರಲಾಪಕಲನಾಕುಲಾ । ಸರಿತ್ಸ್ಥೂಲಾಶ್ರುಧಾರಾಭಿಃ ಪರಿರೋದಿತಿ ಪರ್ವತಃ
ಗುಹೆಗಳೊಳಗಿನ ಗರ್ಜನೆಯ ಗೊಂದಲದಿಂದ ಮತ್ತು ದಟ್ಟವಾದ ಕಣ್ಣೀರು ನದಿಯಂತೆ ಹರಿದುಬರುವುದರಿಂದ ಆ ಪರ್ವತ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ನಿರ್ಝರಾಕ್ರನ್ದಹಾರಿಣ್ಯೋ ಮುಕ್ತಾಮ್ಬರಪಯೋಧರಾಃ । ತಪ್ತನಿಶ್ಶ್ವಾಸವಿಧ್ವಸ್ತಾಃ ಪರಂ ಕಾರ್ಶ್ಯಮ್ ಇತಾ ದಿಶಃ
ನೀರಿನ ಜರಿಗಳು ತಮ್ಮ ಉಡುಪುಗಳು ಜಾರಿಬಿದ್ದು, ಎದೆಗಳು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ, ಬಿಸಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳಿಂದ ಹಾಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಆಕ್ರಂದಿಸುತ್ತಿವೆ.