ಶುದ್ಧಸತ್ತ್ವಾನುಪತಿತಂ ಚೇತಃ ಪ್ರಭಿನ್ನವಾಸನಮ್ । ಆತಿವಾಹಿಕತಾಮ್ ಏತಿ ಹಿಮಂ ತಾಪಾದ್ ಇವಾಪ್ಲುತಮ್
ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ಹಳೆಯ ವಾಸನೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದಾಗ, ಅದು ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಇದು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಹೊಡೆದು ನೀರು ಆವಿಯಾಗಿ ಹಾರುವಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಆತಿವಾಹಿಕತಾಂ ಯಾತಂ ಬುದ್ಧಂ ಚಿತ್ತಾನ್ತರೈರ್ ಮನಃ । ಸರ್ಗಜನ್ಮಾನ್ತರಗತೈಸ್ ಸಿದ್ಧೈರ್ ಮಿಲತಿ ನೇತರತ್
ಈ ರೀತಿ ಮನಸ್ಸು ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಅದು ಒಳಗಿನ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಬೇರೆ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿರುವ ಹಾಗೂ ಬೇರೆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿರುವ ಸಿದ್ಧರೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದುತ್ತದೆ; ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲ.
ಯದಾ ತೇ ಽಯಮ್ ಅಹಮ್ಭಾವಸ್ ಸ್ವಾಭ್ಯಾಸಾಚ್ ಛಾನ್ತಿಮ್ ಏಷ್ಯತಿ । ತದೋದೇಷ್ಯತಿ ತೇ ಸ್ಫಾರಾ ದೃಶ್ಯಾನ್ತೇ ಬೋಧತಾ ಸ್ವಯಮ್
ನಿನ್ನೊಳಗಿನ 'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವನೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಶಾಂತಿಯಾದಾಗ, ನಿನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಜ್ಞಾನವು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಆತಿವಾಹಿಕತಾ ಜ್ಞಾತಾ ಸ್ಥಿತಿಂ ತೇ ಯಾತಿ ಶಾಶ್ವತೀಮ್ । ಯದಾ ತದಾನ್ಯಸಙ್ಕಲ್ಪಾಲೋಕಾತ್ ಪ್ರಕೃತಿಪಾವನೀ
ನೀನು ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗ, ನಿನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಸಂकल्पದ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವವೂ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.
ವಾಸನಾತಾನವೇ ತಸ್ಮಾತ್ ಕುರು ಯತ್ನಮ್ ಅನಿನ್ದಿತೇ । ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರೌಢಿಮ್ ಉಪಾಯಾತೇ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಾ ಭವಿಷ್ಯಸಿ
ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದವಳೇ, ಹಳೆಯ ಮನೋವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆಮಾಡಲು ಯತ್ನ ಮಾಡು. ಅವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣವಾದಾಗ, ನೀನು ಬದುಕಿದ್ದೇ ಮುಕ್ತಳಾಗುವೆ.
ಯಾವನ್ ನ ಪೂರಿತಸ್ ತ್ವ್ ಏಷ ನಿರ್ಮಲೋ ಬೋಧಚನ್ದ್ರಮಾಃ । ತಾವದ್ ದೇಹಮ್ ಇಹ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಲೋಕಾನ್ತರಮ್ ಅವೇಕ್ಷ್ಯತಾಮ್
ಈ ಶುದ್ಧವಾದ ಜ್ಞಾನಚಂದ್ರನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳಗುವವರೆಗೆ, ಈ ದೇಹವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಬೇರೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸು.
ಮಾಂಸದೇಹೋ ಮಾಂಸದೇಹೇನೈವ ಸಂಶ್ಲೇಷಮ್ ಋಚ್ಛತಿ । ನ ತು ಚಿತ್ತಶರೀರೇಣ ವ್ಯವಹಾರೇಷು ಕರ್ಮಸು
ಮಾಂಸದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಹವು ಮತ್ತೊಂದು ಮಾಂಸದ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೇರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ; ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ದೇಹದಿಂದ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸೇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಯಥಾನುಭವಮ್ ಏವೈತದ್ ಯಥಾಸ್ಥಿತಮ್ ಉದಾಹೃತಮ್ । ಆಬಾಲಸಿದ್ಧಂ ಸಂಸಿದ್ಧಂ ನ ನಾಮ ವರಶಾಪವತ್
ಇದು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ನಿಜವಾದಂತೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ವರ ಅಥವಾ ಶಾಪದಂತಿಲ್ಲ.
ಅವಬೋಧಘನಾಭ್ಯಾಸಾದ್ ದೇಹಸ್ಯಾಸ್ಯೈವ ಜಾಯತೇ । ಸಂಸಾರವಾಸನಾಕಾರ್ಶ್ಯಂ ನೂನಂ ಚಿತ್ತಶರೀರತಾ
ಗಾಢವಾದ ಅರಿವಿನ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ, ಈ ದೇಹಕ್ಕೂ ಲೋಕದ ಆಸಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಬೇಸರ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ನಿಜವಾಗಿ, ಮನಸ್ಸೇ ದೇಹವಾಗುತ್ತದೆ.
ಉದೇಷ್ಯನ್ತೀ ಚ ಸೈಷಾತ್ರ ಕೇನಚಿನ್ ನೋಪಲಕ್ಷ್ಯತೇ । ಕೇವಲಂ ತು ಜನೈರ್ ದೇಹೋ ಮ್ರಿಯಮಾಣೋ ಽವಲೋಕ್ಯತೇ
ಇದು ಉದಯವಾಗುವಾಗ ಯಾರಿಗೂ ಗೋಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಜನರು ಕೇವಲ ದೇಹವು ಸಾಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ದೇಹಸ್ ತ್ವ್ ಅಯಂ ನ ಮ್ರಿಯತೇ ನ ಚ ಜೀವತಿ ಕಿಞ್ಚನ । ಕೇ ಕಿಲ ಸ್ವಪ್ನಸಙ್ಕಲ್ಪಭ್ರಾನ್ತೇರ್ ಮರಣಜೀವಿತೇ
ಈ ದೇಹ ಸತ್ತೂ ಇಲ್ಲ, ಬದುಕಿದೂ ಇಲ್ಲ; ಕನಸು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆಯ ಮೋಹದಿಂದ ಸಾವು ಬದುಕು ಅನುಭವಿಸುವವರು ಯಾರು?
ಜೀವಿತಂ ಮರಣಂ ಚೈತತ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಪುರುಷೇ ಯಥಾ । ಅಸತ್ಯಮ್ ಏವ ಭಾತ್ಯ್ ಏತದ್ ಅಸ್ಮಿನ್ ಪುತ್ರಿ ಶರೀರಕೇ
ಈ ಕಲ್ಪಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಸಾವು ಕೂಡ ನಿಜವಲ್ಲ; ಇವು ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ, ನನ್ನ ಮಗನೇ.
ತದ್ ಏತದ್ ಉಪದಿಷ್ಟಂ ಮೇ ಜ್ಞಾನಂ ದೇವಿ ತ್ವಯಾಮಲಮ್ । ಯಸ್ಮಿಞ್ ಶ್ರುತಿಂ ಗತೇ ಶಾನ್ತಿಮ್ ಏತಿ ವಿಶ್ವವಿಷೂಚಿಕಾ
ಅಮ್ಮಾ, ನೀನು ನನಗೆ ಈ ಶುದ್ಧವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಜಗತ್ತಿನ ಬಾಧೆಗಳು ಶಾಂತವಾಗುತ್ತವೆ.
ಅತ್ರೋಪಕುರುತೇ ಕೋ ಹಿ ಕೋ ಽಭ್ಯಾಸಃ ಕೀದೃಶೋ ಽಥವಾ । ಸ ಕಥಂ ಪೋಷಮ್ ಆಯಾತಿ ಪುಷ್ಟೇ ತಸ್ಮಿಂಶ್ ಚ ಕಿಂ ಭವೇತ್
ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಯಾವ ರೀತಿಯ ಅಭ್ಯಾಸ ಇದೆ? ಅದು ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ? ಅದು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದಾಗ ಏನು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ?
ಯದ್ ಏವ ಕ್ರಿಯತೇ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಯೇನ ಯೇನ ಯದಾ ಯದಾ । ವಿನಾಭ್ಯಾಸೇನ ತನ್ ನೇಹ ಸಿದ್ಧಿಮ್ ಏತಿ ಕದಾಚನ
ಯಾರು ಯಾವಾಗ ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವೂ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ತಚ್ಚಿನ್ತನಂ ತತ್ಕಥನಮ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಂ ತತ್ಪ್ರಬೋಧನಮ್ । ತದ್ಗತಪ್ರಾಣಮನನಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಭ್ಯಾಸಂ ವಿದುರ್ ಬುಧಾಃ
ಅದನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವುದು, ಅದನ್ನು ಹೇಳುವುದು, ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರು ಅದನ್ನು ಅರಿವಿಗೆ ತರುವುದು, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಭ್ಯಾಸವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಯೇಷಾಂ ತ್ವ್ ಅನ್ತಂ ಗತಂ ಪಾಪಂ ಜನಾನಾಂ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಣಾಮ್ । ತೇ ದ್ವನ್ದ್ವಮೋಹನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಸೇವಕಾಃ
ಯಾರ ಪಾಪಗಳು ಕೊನೆಗೊಂಡಿವೆ, ಸದಾ ಶುಭಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವರು, ಮತ್ತು ದ್ವಂದ್ವಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರನ್ನೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೇವಕರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಅಧ್ಯಾತ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಚಿನ್ತಾಭಿರ್ ಯೇಷಾಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ರಾತ್ರಯಃ । ವಾಸನಾತಾನವೋತ್ಕಾಭಿಸ್ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಭ್ಯಾಸಿನಸ್ ಸ್ಥಿತಾಃ
ಯಾರ ರಾತ್ರಿಗಳು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಗ್ರಂಥಗಳ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತವೆ, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಹಳೆಯ ವಾಸನೆಗಳು ಕ್ಷೀಣವಾಗಿವೆ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಯೇ ವಿರಕ್ತಾ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಭೋಗಭಾವನತಾನವಮ್ । ಭಾವಯನ್ತ್ಯ್ ಅಭವಾಯಾನ್ತರ್ ಭವ್ಯಾ ಭುವಿ ಜಯನ್ತಿ ತೇ
ಯಾರು ಮಹಾತ್ಮರು, ಭೋಗದ ಆಸೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಧನ್ಯರಾದವರು, ಜಯಶಾಲಿಗಳು.
ಉದಿತೌದಾರ್ಯಸೌನ್ದರ್ಯಾ ವೈರಾಗ್ಯರಸರಞ್ಜಿತಾ । ಆನನ್ದಸ್ಯನ್ದಿನೀ ಯೇಷಾಂ ಮತಿಸ್ ತೇ ಽಭ್ಯಾಸಿನಃ ಪರೇ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಉದಾರತೆ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ, ವೈರಾಗ್ಯದ ರಸದಿಂದ ರಂಜಿತವಾಗಿದೆ, ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ, ಅವರು ಪರಮ ಅಭ್ಯಾಸಿಗಳು.
ಅತ್ಯನ್ತಾಭಾವಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಜ್ಞಾತುಂ ಜ್ಞೇಯಸ್ಯ ವಸ್ತುನಃ । ಯುಕ್ತ್ಯಾ ಶಾಸ್ತ್ರೇ ಯತನ್ತೇ ಯೇ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಭ್ಯಾಸಿನಸ್ ಸ್ಥಿತಾಃ
ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದುದೇನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲು ಯತ್ನಿಸುವವರು, ಬ್ರಹ್ಮಚಿಂತನೆಗೆ ನಿಶ್ಚಿತರಾಗಿರುವವರು.
ಸರ್ಗಾದಾವ್ ಏವ ನೋತ್ಪನ್ನಂ ದೃಶ್ಯಂ ನಾಸ್ತ್ಯ್ ಏವ ತತ್ ಸದಾ । ಇದಂ ಜಗದ್ ಅಹಂ ಚೇತಿ ಬೋಧಾಭ್ಯಾಸಂ ವಿದುಃ ಪರೇ
ಈ ಜಗತ್ತು ಅಥವಾ ನಾನು ಎಂಬುದು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ಉಂಟಾಗಿಲ್ಲ, ಯಾವಾಗಲೂ ಇಲ್ಲ; ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆ ಎಂದು ಅರಿಯುವುದು ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಅಭ್ಯಾಸ.
ದೃಶ್ಯಾಸಮ್ಭವಬೋಧೇನ ರಾಗದ್ವೇಷಾದಿತಾನವೇ । ರತಿರ್ ಬಲೋದಿತಾ ಯಾಸೌ ಬ್ರಹ್ಮಾಭ್ಯಾಸ ಉದಾಹೃತಃ
ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದು ನಿಜವಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರಿವಿನಿಂದ, ಆಸೆ-ದ್ವೇಷಗಳು ಕ್ಷೀಣವಾಗುವ ಮೂಲಕ ಉಂಟಾಗುವ ಆನಂದವೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಿಂತನೆಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ದೃಶ್ಯಾಸಮ್ಭವಬೋಧೇನ ರಾಗದ್ವೇಷಾದಿತಾನವಮ್ । ತಪ ಇತ್ಯ್ ಉಚ್ಯತೇ ಲೋಕೇ ದೃಶ್ಯದೋಷಸ್ ತು ದುಃಖಕೃತ್
ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದು ನಿಜವಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರಿವಿನಿಂದ ಆಸೆ-ದ್ವೇಷಗಳು ಕ್ಷೀಣವಾಗುವುದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಕಾಣುವದನ್ನು ನಿಜವೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ತಪ್ಪು ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ದೃಶ್ಯಾಸಮ್ಭವಬೋಧೇ ಹಿ ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞೇಯಸ್ಯ ಕಥ್ಯತೇ । ತದಭ್ಯಾಸೇನ ನಿರ್ವಾಣಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅಭ್ಯಾಸೋ ಮಹೋದಯಃ
ಯಾವಾಗ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದೇ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂಬ ಅರಿವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಆಗ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದರ ಜ್ಞಾನವು ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸದಾ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಈ ಅಭ್ಯಾಸವು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ.
ಭವಬಹುಲನಿಶಾನಿತಾನ್ತನಿದ್ರಾ ಸತತವಿವೇಕವಿಬೋಧವಾರಿಸೇಕೈಃ । ಪ್ರಗಲತಿ ಹಿಮಶೀತಲೈರ್ ಇವೋಚ್ಚೈಃ ಶರದಿ ಮಹಾಮಿಹಿಕೇವ ಚೇತಸೀತಿ
ಈ ಸಂಸಾರದ ದೀರ್ಘ ರಾತ್ರಿ, ಮೋಹದ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದು, ನಿರಂತರವಾದ ವಿವೇಕದ ಜ್ಞಾನಮಳೆಯ ಮೂಲಕ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕರಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಶರದೃತುವಿನ ದೊಡ್ಡ ಹಿಮವು ತಂಪಾದ ಮಳೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕರಗುವಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತವತ್ಯ್ ಅಥ ಮುನೌ ದಿವಸೋ ಜಗಾಮ ಸಾಯನ್ತನಾಯ ವಿಧಯೇ ಽಸ್ತಮ್ ಇನೋ ಜಗಾಮ । ಸ್ನಾತುಂ ಸಭಾ ಕೃತನಮಸ್ಕರಣಾ ಜಗಾಮ ಶ್ಯಾಮಾಕ್ಷಯೇ ರವಿಕರೈಶ್ ಚ ಸಹಾಜಗಾಮ
ಮುನಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ದಿನವು ಸಂಜೆಗಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿತು. ಸಭೆಯವರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು, ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳು ಕೂಡ ಹಗಲು ಮುಗಿದು ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿದವು.
ಇತಿ ಸಙ್ಕಥನಂ ಕೃತ್ವಾ ತಸ್ಯಾಂ ನಿಶಿ ವರಾಙ್ಗನೇ । ಸುಪ್ತೇ ಪರಿಜನೇ ನೂನಮ್ ಅಥಾನ್ತಃಪುರಮಣ್ಡಪೇ
ಹೀಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮುಗಿದ ಆ ರಾತ್ರಿ, ಆ ಮಹಿಳೆಯು ಒಳಮನೆಗೆ ಹೋದಳು, ಸುತ್ತಲಿನವರು ಎಲ್ಲರೂ ನಿದ್ರಿಸಿದ್ದಾಗ, ಆ ಅರಮನೆಯ ಒಳಮಂಟಪದಲ್ಲಿ—
ದೃಢಾಖಿಲಾರ್ಗಲದ್ವಾರಗವಾಕ್ಷೇ ದಕ್ಷಚೇತಸೀ । ಪುಷ್ಪಪೂರಣಸುಸ್ಫೀತಮಾಂಸಲಾಮೋದಮನ್ಥರೇ
ಎಲ್ಲ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಕಿಟಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೀಗಗಳು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಾಕಿರುವ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರುವ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ—
ಅಮ್ಲಾನಮಾಲಾವಸನಶವಪಾರ್ಶ್ವಾಸನಸ್ಥಿತೇ । ಸಕಲಾಮಲಪೂರ್ಣೇನ್ದುವದನೋದ್ದ್ಯೋತಿತಾಸ್ಪದೇ
ಊದುಗೊಳ್ಳದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ದೋಷರಹಿತ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮುಖಗಳಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವು ಬೆಳಗುತ್ತಿತ್ತು—