ಏವಮ್ ಏತದ್ ಅಸತ್ಸರ್ಗೋ ಭರ್ತುಸ್ ತೇ ಭಾತಿ ಭಾಸುರಃ । ತಥೈವಾಯಮ್ ಇಹಾಭಾತಿ ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಏತದ್ ಅಹಂ ಸುತೇ
ಹೀಗೇ, ನಿನ್ನ ಗಂಡನ ಈ ಅಸತ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ತುಂಬಾ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಅದೇ ರೀತಿ ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದೂ ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಮಗುವೇ.
ಯಥಾ ಪತ್ಯುರ್ ಅಮೂರ್ತೋ ಽಸ್ಮಾತ್ ಸರ್ಗಾತ್ ಸರ್ಗೋ ಭ್ರಮಾತ್ಮಕಃ । ಜಾತಸ್ ತಥಾಯಂ ವದ ಮೇ ಜಗತ್ಕುಡ್ಯನಿವೃತ್ತಯೇ
ಹೆಗಲಿನ ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಮೋಹದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸೃಷ್ಟಿ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ, ಇದೇ ರೀತಿ ಇದು ಕೂಡ ಇದೆ. ಲೋಕದ ಗೋಡೆಯನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಪ್ರಾಕ್ಸ್ಮೃತಿರ್ ಭ್ರಾನ್ತಿಮಾತ್ರಾತ್ಮಾ ಸರ್ಗೋ ಽಯಮ್ ಉದಿತೋ ಯಥಾ । ಸ್ವಪ್ನಭ್ರಮಾತ್ಮಕೋ ಭಾತಿ ತಥೇದಂ ಕಥ್ಯತೇ ಶೃಣು
ಹಿಂದೆ, ಸ್ಮರಣೆ ಕೂಡ ಭ್ರಮೆಯೇ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಈ ಸೃಷ್ಟಿ ಉದಯವಾಯಿತು; ಇದು ಕನಸಿನ ಭ್ರಮೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ—ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.
ಅಸ್ತಿ ಕಶ್ಚಿಚ್ ಚಿದಾಕಾಶೇ ಕ್ವಚಿತ್ ಸಂಸಾರಮಣ್ಡಪಃ । ಆಕಾಶಕಾಚದಲವಚ್ ಛಾದನಾಚ್ಛಾದನಾಕೃತಿಃ
ಚೇತನಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಸಂಸಾರದ ಒಂದು ಮಂದಿರವಿದೆ; ಅದು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಮಲದ ಎಲೆಗಳಂತೆ ಮುಚ್ಚುವುದು ಮತ್ತು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರ ರೂಪದಲ್ಲಿದೆ.
ಮೇರುಸ್ತಮ್ಭಸ್ಥಲೋಕೇಶಪುರಶ್ರೀಸಾಲಭಞ್ಜಿಕಃ । ಚತುರ್ದಶಾಪವರಕಸ್ ತ್ರಿಗರ್ತೋ ಭಾನುದೀಪಕಃ
ಅವನು ಮೆರು ಪರ್ವತವನ್ನು ತಾಳುವ ಶಿಲ್ಪದಂತಿದ್ದಾನೆ, ಪಟ್ಟಣದ ಒಡೆಯನಂತೆ, ಅಲಂಕಾರವಾದ ಸುಂದರ ಶಿಲ್ಪದಂತೆ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ರಕ್ಷಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಂತೆ, ತ್ರಿಗರ್ತ ದೇಶದ ರಾಜನಂತೆ, ಸೂರ್ಯನನ್ನೇ ಬೆಳಗಿಸುವ ದೀಪದಂತಿದ್ದಾನೆ.
ಕೋಣಸ್ಥಭೂತವಲ್ಮೀಕವ್ಯಾಪ್ತಪರ್ವತಲೋಷ್ಟಕಃ । ಅನೇಕಪುತ್ರಜರಢಪ್ರಜೇಶಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಸ್ಪದಮ್
ಅವನು ಕೋನದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಮ್ಮೆಗೋಡು ಮುಚ್ಚಿದ ಪರ್ವತದ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ, ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ವೃದ್ಧರಿಗೆ, ರಾಜರಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾದವನಂತೆ ಇದ್ದಾನೆ.
ಋಕ್ಷೌಘಕೋಶಕಾರಾಢ್ಯವ್ಯೋಮೋರ್ಧ್ವತಲಕಾಲಿಮಾ । ನಭೋನಿವಾಸಿಸಿದ್ಧೌಘಮಷಕಾಹಿತಘುಙ್ಘುಮಃ
ಅವನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಗುಡ್ಡೆಯಂತೆ, ಆಕಾಶದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸಿದ್ಧರ ಗುಂಪಿನಂತೆ, ಹಲ್ಲುಹಾಕುವ ಈಗೆಯ ಗೂಂಜನೆಯಂತೆ ಇದ್ದಾನೆ.
ಪಯೋದಗೃಹಧೂಮೋಗ್ರಜಾಲಾವಲಿತಕೋಣಕಃ । ವಾತಮಾರ್ಗಮಹಾವಂಶಸ್ಥಿತವೈಮಾನಿಕಕ್ರಿಮಿಃ
ಅವನು ಮೇಘಮಂದಿರಗಳ ದಟ್ಟ ಧೂಮದಿಂದ ಆವರಿತವಾದ ಕೋನದಂತೆ, ಗಾಳಿಯ ಹಾದಿಯ ದೊಡ್ಡ ಬಿದಿರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿರುವ ಆಕಾಶದ ಹುಳುವಿನಂತೆ ಇದ್ದಾನೆ.
ಸುರಾಸುರಾದಿದುರ್ಬಾಲಲೀಲಾಕಲಕಲಾಕುಲಃ । ಲೋಕಾನ್ತರಪುರಗ್ರಾಮಭಾಣ್ಡೋಪಸ್ಕರನಿರ್ಭರಃ
ಅವನು ದೇವತೆಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಇತರ ಮಕ್ಕಳ ಆಟದ ಗಬ್ಬು ಮಾತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ನಗರಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಲೋಕಗಳ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಹಾಗೂ ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಸರಿತ್ಸ್ರೋತೋಽಬ್ಧಿಸರಸೀಜಲೋಕ್ಷಿತಮಹೀತಲಃ । ಪಾತಾಲಭೂತಲಸ್ವರ್ಗಾಭೋಗಭಾಸುರಕೋಟರಃ
ಅಲ್ಲಿ ನದಿಗಳ ಹರಿವು, ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಸರೋವರಗಳ ನೀರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೊಳೆಯುತ್ತವೆ. ಪಾತಾಳ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದ ಆನಂದಗಳಿಂದ ಆ ಗುಹೆಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ.
ತತ್ರ ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿದ್ ಏಕಸ್ಮಿನ್ ಕೋಣಾಪವರಕೋದರೇ । ಶೈಲಲೋಷ್ಟತಲೇ ಽಸ್ತ್ಯ್ ಏಕೋ ಗಿರಿಗ್ರಾಮಕಗರ್ತಕಃ
ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಮೂಲೆಯ ಕುಳಿಯೊಳಗೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೊಂದು ಸಣ್ಣ ಗುಂಡಿಯಿದೆ; ಅದು ಬೆಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ ಸೇರಿದದು.
ಅಸ್ಮಿನ್ ನದೀಶೈಲವನೋಪಗೂಢೇ ಸಾಗ್ನಿಸ್ ಸದಾರಸ್ ಸುತವಾನ್ ಅರೋಗಃ । ಗೋಕ್ಷೀರವಾನ್ ರಾಜಭಯಾದ್ ವಿಮುಕ್ತಃ ಸರ್ವಾತಿಥಿರ್ ಧರ್ಮಪರೋ ದ್ವಿಜೋ ಽಭೂತ್
ಅಲ್ಲಿ ನದಿಗಳು, ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಇರುವ, ಆರೋಗ್ಯವಂತ, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಹಾಲು ಹೊಂದಿರುವ, ರಾಜಭಯವಿಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡುವ, ಧರ್ಮಪರನಾದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿತ್ತವೇಶವಯಃಕರ್ಮವಿದ್ಯಾವಿಭವಚೇಷ್ಟಿತೈಃ । ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯೇವ ಸದೃಶೋ ನ ತು ವಾಸಿಷ್ಠಚೇತನಃ
ಧನ, ರೂಪ, ವಯಸ್ಸು, ಕೈಗಾರ್ಯ, ವಿದ್ಯೆ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ವಸಿಷ್ಠನಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು, ಆದರೆ ವಸಿಷ್ಠನ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ವಸಿಷ್ಠ ಇತಿ ನಾಮ್ನಾಭೂತ್ ತಸ್ಯಾಭೂದ್ ಇನ್ದುಸುನ್ದರೀ । ನಾಮ್ನಾ ತ್ವ್ ಅರುನ್ಧತೀ ಭಾರ್ಯಾ ಭೂಮಿವ್ಯೋಮನ್ಯ್ ಅರುನ್ಧತೀ
ಅವನ ಹೆಸರಿಗೆ ವಸಿಷ್ಠ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಅವನ ಪತ್ನಿಗೆ ಇಂದುಸುಂದರಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇದ್ದರೂ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳನ್ನು ಅರುಂಧತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ವಿತ್ತವೇಶವಯಃಕರ್ಮವಿದ್ಯಾವಿಭವಚೇಷ್ಟಿತೈಃ । ಸಮೇವ ಸಾಪ್ಯ್ ಅರುನ್ಧತ್ಯಾ ನ ತು ಚೇತನಸತ್ತಯಾ
ಧನ, ರೂಪ, ವಯಸ್ಸು, ಕೈಗಾರ್ಯ, ವಿದ್ಯೆ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳೂ ಅರುಂಧತಿಯಂತೆ ಇದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಭಾವದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
ಅಕೃತ್ರಿಮಪ್ರೇಮರಸಾ ವಿಲಾಸಾಲಸಗಾಮಿನೀ । ಸಾಸ್ಯ ಸಂಸಾರಸರ್ವಸ್ವಮ್ ಆಸೀತ್ ಕುಮುದಹಾಸಿನೀ
ಕೃತಕವಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿಯ ರಸದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು; ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯ ಕಮಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಅವಳು ಅವನಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೆಲ್ಲವೂ ಆಗಿದ್ದಳು.
ಸ ವಿಪ್ರಸ್ ತಸ್ಯ ಶೈಲಸ್ಯ ಸಾನೌ ಸರಸಶಾದ್ವಲೇ । ಕದಾಚಿದ್ ಉಪವಿಷ್ಟಸ್ ಸನ್ ದದರ್ಶಾಧೋ ಮಹೀಪತಿಮ್
ಒಂದು ಬಾರಿ, ಆ ಋಷಿ ಹತ್ತಿರದ ಸರೋವರದ ಹಸಿರು ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲ್ಕಡೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ಕೆಳಗಡೆ ಒಬ್ಬ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಸಮಗ್ರಪರಿವಾರೇಣ ಯಾನ್ತಮ್ ಆಖೇಟಕೇಚ್ಛಯಾ । ಮಹತಾ ಸೈನ್ಯಘೋಷೇಣ ಮೇರೋರ್ ಇವ ಬಿಭಿತ್ಸಯಾ
ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಬೇಟೆಗೆ ಹೋಗಲು ಹೊರಟಿದ್ದನು. ಅವನ ಸೇನೆಯ ಗದ್ದಲ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು, ಅದು ಮೆರು ಪರ್ವತವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡಿತು.
ಚಾಮರೈಃ ಕೀರ್ಣಚನ್ದ್ರಾಂಶು ಪತಾಕಾಭಿರ್ ಲತಾವನಮ್ । ಕುರ್ವಾಣಂ ಖಂ ಸಿತಚ್ಛತ್ರಮಣ್ಡಲೈ ರೌಪ್ಯಕುಟ್ಟಿಮಮ್
ಚಾಮರಗಳು, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಧ್ವಜಗಳು ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಆ ರಾಜನು ಆಕಾಶವನ್ನು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹಾದಿಯಂತೆ, ಬಿಳಿ ಛತ್ರಗಳ ವಲಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅಶ್ವೀಯಾಗ್ನಿಪೃಷತ್ಪೂರಪೂರ್ಣರೇಣ್ವಭ್ರವರ್ಣವತ್ । ಹಾಸ್ತಿಕೋತ್ತಮ್ಭಿತಕರವಾಟಾಟ್ಟಾಲಕಗೋಪಿತಮ್
ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ರಥಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಎದ್ದ ಧೂಳು ಮೋಡದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ನಗರವು ಆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಎತ್ತರದ ಗೋಪುರಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಗಿಲುಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ಮಹಾಕಲಕಲಾವರ್ತದ್ರವದ್ದಿಗ್ಭೂತಮಣ್ಡಲಮ್ । ಕಚತ್ಕಾಞ್ಚನಮಾಣಿಕ್ಯಹಾರಕೇಯೂರಕುಣ್ಡಲಮ್
ಆ ಪ್ರದೇಶವು ಭಾರೀ ಗದ್ದಲದಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ತಿರುಗುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಹಾಗೂ ಮಾಣಿಕ್ಯ ಹಾರಗಳು, ಕೈಬಂಡೆಗಳು, ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜಾರುತ್ತಾ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದವು.
ತಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಮಹೀಪಾಲಮ್ ಇದಂ ಚಿನ್ತಿತವಾನ್ ಅಸೌ । ಅಹೋ ನು ರಮ್ಯಾ ನೃಪತಾ ಸರ್ವಸೌಭಾಗ್ಯಭಾಸಿತಾ
ಆ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದನು: 'ಅಯ್ಯೋ, ಈ ರಾಜಪದವು ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ! ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಭಾಗ್ಯಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ.'
ಪದಾತಿರಥಹಸ್ತ್ಯಶ್ವಪತಾಕಾಚ್ಛತ್ರಚಾಮರೈಃ । ಕದಾ ಸ್ಯಾಂ ದಶದಿಕ್ಕುಞ್ಜಪೂರಕೋ ಽಹಂ ಮಹೀಪತಿಃ
ನಾನು ಯಾವಾಗ ಪಾದಾಟಿಗಳು, ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು, ಛತ್ರಗಳು, ಚಾಮರಗಳು ಇವುಗಳಿಂದ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸುವ ರಾಜನಾಗುವೆನು?
ಕದಾ ಮೇ ವಾಯವಃ ಕುನ್ದಮಕರನ್ದಸುಗನ್ಧಯಃ । ಪಾಸ್ಯನ್ತ್ಯ್ ಅನ್ತಃಪುರಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಸುರತಶ್ರಮಶೀಕರಾನ್
ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ಮಹಿಳೆಯರು ಪ್ರೇಮವಿನೋದದಿಂದ ದಣಿದು ಬರುವ ಬೆವರಿನ ಹನಿಗಳನ್ನು, ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನ ಪರಿಮಳದ ಗಾಳಿಯು ಯಾವಾಗ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತಂದುಕೊಡುತ್ತದೆ?
ಕರ್ಪೂರೇಣ ಪುರನ್ಧ್ರೀಣಾಂ ಕೀರ್ಣೇನ ಯಶಸಾ ದಿಶಾಮ್ । ಇನ್ದೂದಯಾವದಾತಾನಿ ಕದಾ ಕುರ್ಯಾಂ ಮುಖಾನ್ಯ್ ಅಹಮ್
ನಾನು ಯಾವಾಗ ಸುಗಂಧ ಕರ್ಪೂರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮುಖಗಳನ್ನು, ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿಸುವೆನು ಎಂದು ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಇತ್ಥಂ ತತಃಪ್ರಭೃತ್ಯ್ ಏವ ವಿಪ್ರಸ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪವಾನ್ ಅಭೂತ್ । ಸ್ವಧರ್ಮನಿರತೋ ನಿತ್ಯಂ ಯಾವಜ್ಜೀವಮ್ ಅತನ್ದ್ರಿತಃ
ಆ ದಿನದಿಂದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೀಗೆಯೇ ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿ ಇದ್ದನು.
ಹಿಮಾಶನಿರ್ ಇವಾಮ್ಭೋಜಂ ಜರ್ಜರೀಕರ್ತುಮ್ ಆದೃತಾ । ಜರಾ ಹಾರ್ದಾನ್ವಿತೇವೈನಂ ಜವಾದ್ ದ್ವಿಜಮ್ ಉಪಾಯಯೌ
ಹಿಮವು ಹೂವಿನ ಹಾಸನ್ನು ಒಣಗಿಸುವಂತೆ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹೃದಯವನ್ನು ತಲುಸಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂತು.
ಆಸನ್ನಮರಣಸ್ಯಾತ್ರ ಭಾರ್ಯಾ ಮ್ಲಾನಿಮ್ ಉಪಾಯಯೌ । ತಸ್ಯ ಶಾಮ್ಯತಿ ಪುಷ್ಪರ್ತೌ ಲತೇವ ಗ್ರೀಷ್ಮಭೀತಿತಃ
ಅವನಿಗೆ ಮರಣ ಸಮೀಪವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಬೇಸಿಗೆಯ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೂವುಗಳು ಒಣಗುವಂತೆ, ಕ್ಷೀಣಳಾಗಿ ಹೋದಳು.
ಮಾಮ್ ಅಥಾರಾಧಿತವತೀ ಸಾ ತತಸ್ ತ್ವಮ್ ಇವಾಙ್ಗನಾ । ಅಮರತ್ವಂ ಸುದುಷ್ಪ್ರಾಪಂ ಬುದ್ಧ್ವೇಮಂ ಸಾವೃಣೋದ್ ವರಮ್
ಅವಳು ಕೂಡ ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ನನ್ನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದಳು. ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಆಕೆ ನನಗೊಂದು ವರವನ್ನು ಕೇಳಿದಳು.
ದೇವಿ ಸ್ವಮಣ್ಡಪಾದ್ ಏವ ಜೀವೋ ಭರ್ತುರ್ ಮೃತಸ್ಯ ಮೇ । ಮಾ ಯಾಸೀದ್ ಇತ್ಯ್ ಅತಸ್ ತಸ್ಯಾಸ್ ಸ ಏವಾಙ್ಗೀಕೃತೋ ಮಯಾ
ಅವಳು ತನ್ನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿಯೇ ತನ್ನ ಗಂಡನು ಸತ್ತರೂ ಅವನ ಆತ್ಮ ಹೊರಟುಹೋಗಬಾರದೆಂದು ದೇವಿಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು. ನಾನು ಆಕೆಗೆ ಅದೇ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದೆ.