ಯೇನ ಸ್ಪೃಶತಿ ಸಾಸ್ಯ ತ್ವಗ್ ಯಚ್ ಛೃಣೋತಿ ಶ್ರುತಿಸ್ ತು ಸಾ । ಯೇನ ಜಿಘ್ರತಿ ತದ್ ಘ್ರಾಣಂ ಸ ಸ್ವಮ್ ಆತ್ಮನಿ ಪಶ್ಯತಿ
ಯಾವುದರಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ ಅದನ್ನು ಚರ್ಮವೆಂದು, ಯಾವುದರಿಂದ ಕೇಳುತ್ತದೆ ಅದನ್ನು ಶ್ರವಣವೆಂದು, ಯಾವುದರಿಂದ ವಾಸನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ ಅದನ್ನು ಮೂಗವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಅದು ತನ್ನಲ್ಲೇ ತನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತದೆ.
ತತ್ ತಸ್ಯ ಸ್ವದನಂ ಪಶ್ಚಾದ್ ರಸನಾಮ್ನೋಲ್ಲಸಿಷ್ಯತಿ । ಯತ್ ಸ್ಪನ್ದತಿ ಸ ತದ್ ವಾಯುಚೇಷ್ಟಾಃ ಕರ್ಮೇನ್ದ್ರಿಯವ್ರಜಮ್
ಯಾವುದರಿಂದ ರುಚಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ ಅದು ನಂತರ ನಾಲಿಗೆಯೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಯಾವುದು ಚಲಿಸುತ್ತದೆ ಅದು ವಾಯುವಿನ ಚಟುವಟಿಕೆ, ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡುವ ಅಂಗಗಳ ಗುಂಪು.
ರೂಪಾಲೋಕಮನಸ್ಕಾರಜಾತಮ್ ಇತ್ಯ್ ಏವ ಭಾವಯನ್ । ಆತಿವಾಹಿಕದೇಹಾತ್ಮಾ ತಿಷ್ಠತ್ಯ್ ಅಮ್ಬರಮ್ ಅಮ್ಬರೇ
ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳು, ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಹೀಗೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಮನನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದ ಜೀವಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದೊಳಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಏವಮ್ ಉಚ್ಛೂನತಾಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಭಾವಯಂಸ್ ತೇಜಸಃ ಕಣೇ । ಅಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಸಙ್ಕಾಶಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತೇ ಜೀವಶಬ್ದಧೃತ್
ಹೀಗೆ ಬೆಳಕಿನ ಕಣದ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, 'ಜೀವ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಸತ್ಯದಂತೆ ಕಾಣುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ಇತ್ಥಂ ಸ ಜೀವಶಬ್ದಾರ್ಥಕಲನಾಕುಲತಾಂ ಗತಃ । ಆತಿವಾಹಿಕದೇಹಾತ್ಮಾ ಚಿತ್ತದೇಹಾಮ್ಬರಾಕೃತಿಃ
ಹೀಗೆ, ಆತನು 'ಜೀವ' ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹವನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸೇ ಅವನ ದೇಹದಂತೆ ಆವೃತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಸ್ವಕಲ್ಪನಾತ ಆಕಾರಮ್ ಅಣ್ಡಸಂಸ್ಥಂ ಪ್ರಪಶ್ಯತಿ । ಕಶ್ಚಿಜ್ ಜಲಗತಂ ವೇತ್ತಿ ಕಶ್ಚಿತ್ ಸಮ್ರಾಟ್ಸ್ವರೂಪಿಣಮ್
ತನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಳಗಿನ ರೂಪವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ಕೆಲವರು ವಿಶ್ವಾಧಿಪತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಭಾವಿಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಕಲನಂ ಪಶ್ಯತ್ಯ್ ಅನುಭವತ್ಯ್ ಅಪಿ । ಆತ್ಮಗರ್ಭಗೃಹಂ ಚಿತ್ತಾದ್ ಯಥಾ ಸಙ್ಕಲ್ಪಿತಾತ್ಮಕಃ
ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಅವನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಲ್ಪಿಸಿದ ಸ್ವರೂಪವಿರುವವನಂತೆ ಆತನು ತನ್ನ ಆತ್ಮದ ಗರ್ಭವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ದೇಶಕಾಲಕ್ರಿಯಾದ್ರವ್ಯಕಲನಾವೇದನಂ ಸ ತತ್ । ಭಾವಯಞ್ ಶಬ್ದನಿರ್ಮಾತಾ ಶಬ್ದೈರ್ ಬಧ್ನಾತಿ ಕಲ್ಪಿತೈಃ
ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ಕ್ರಿಯೆ, ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗಳ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಅವನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಆತನು ಪದಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ, ಕಲ್ಪಿತ ಪದಗಳಿಂದ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಆತಿವಾಹಿಕದೇಹೋ ಽಸಾವ್ ಇತ್ಯ್ ಅಸತ್ಯೇ ಜಗದ್ಭ್ರಮೇ । ಅಸತ್ಯ ಏವ ಕಚತಿ ಸ್ವಪ್ನೇಷೂಡ್ಡಯನಂ ಯಥಾ
ಈ ಸುಕ್ಷ್ಮದೇಹವು, ಈ ಅಸತ್ಯ ಜಗತ್ತಿನ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ, ಅಸತ್ಯದಲ್ಲೇ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ; ಹಗಲು ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ ಹಾರುವಂತೆ.
ಇತ್ಯ್ ಅನುದ್ಭೂತ ಏವಾಸೌ ಸ್ವಯಮ್ಭೂಸ್ ಸ್ವಯಮ್ ಉತ್ಥಿತಃ । ಆತಿವಾಹಿಕದೇಹಾತ್ಮಾ ಪ್ರಭುರ್ ಆದ್ಯಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ
ಹೀಗಾಗಿ, ನಿಜವಾಗಿ ಹುಟ್ಟದೆ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ತಾನೇ ತಾನು ಹುಟ್ಟಿದವನಾಗಿ, ಸುಕ್ಷ್ಮದೇಹರೂಪಿಯಾಗಿ, ಮೊದಲನೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅಪಿ ಸಮ್ಪನ್ನೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾಕಾರಿಣಿ ಭ್ರಮೇ । ನ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಪಿ ಸಮ್ಪನ್ನಂ ನ ಚ ಜಾತಂ ನ ದೃಶ್ಯತೇ
ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ರೂಪದ ಭ್ರಮೆಯೂ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗಲೂ, ಏನೂ ನಿಜವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿಲ್ಲ, ಏನೂ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಏನೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾಕಾಶಮ್ ಆಕಾಶಮ್ ಏವ ಸ್ಥಿತಮ್ ಅಶಙ್ಕಿತಮ್ । ಸಙ್ಕಲ್ಪನಗರಾಕಾರಮ್ ಏತತ್ ಸದ್ ಅಪಿ ನೈವ ಸತ್
ಆ ಬ್ರಹ್ಮನಾಕಾಶವು ಶುದ್ಧ ಆಕಾಶದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ; ಈ ಕಲ್ಪನೆಯ ನಗರವು ಇದ್ದರೂ, ಅದು ನಿಜವಾದದ್ದು ಅಲ್ಲ.
ಅನಿರ್ಮಿತಮ್ ಅನಙ್ಗಂ ಚ ಏತದ್ ಖೇ ಚಿತ್ರಮ್ ಉತ್ಥಿತಮ್ । ಅಕೃತಂ ಚಾನುಭೂತಂ ಚ ನ ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯವತ್ ಸ್ಥಿತಮ್
ಈ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ದೃಶ್ಯವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ರೂಪವಿಲ್ಲದೆ, ನಿರ್ಮಾಣವಾಗದೆ ಉದಯವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಯಾರೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಲ್ಲ, ಅನುಭವಿಸಿಲ್ಲ; ಇದು ನಿಜವಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಿಜವಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಹಾಕಲ್ಪೇ ವಿಮುಕ್ತತ್ವಾದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಮ್ ಅಸಂಶಯಮ್ । ಸ್ಮೃತಿರ್ ನ ಪ್ರಾಕ್ತನೀ ಕಾಚಿತ್ ಕಾರಣಂ ಸಾ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಃ
ಮಹಾಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಮುಕ್ತರಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಯಾವುದೇ ಹಳೆಯ ನೆನಪು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಆ ಕಾರಣ ಸ್ವಯಂ ಹುಟ್ಟಿದವನಿಗೆ ಸೇರಿದೆ.
ತೇನ ಯಾದೃಕ್ ಸ್ವಯಮ್ಭೂಸ್ ಸ್ಯಾತ್ ತಾದೃಕ್ ತಜ್ಜಮ್ ಇದಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ಅನಾದ್ಯನುಭವಸ್ ತ್ವ್ ಇತ್ಥಂ ಯ ಏವಾವನಿತಾದಿಭಿಃ
ಆದರಿಂದ ಸ್ವಯಂ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಹೇಗಿದ್ದಾನೋ, ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆತನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ನೆನಪೂ ಇದೆ. ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಪಂಚದ ಆರಂಭವಿಲ್ಲದ ಅನುಭವ ಭೂಮಿ ಮುಂತಾದವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದೆ.
ಸ್ವಪ್ನಾನುಭೂತಂ ಪೃಥ್ವ್ಯಾದಿ ಪ್ರಬೋಧೇ ಯಾದೃಶಂ ಭವೇತ್ । ಸ್ಮೃತಂ ಸದ್ ವ್ಯೋಮಮಾತ್ರಾತ್ಮ ಸರ್ವದೈವೇದೃಶಂ ಜಗತ್
ನಾವು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಂತೆ, ಎಚ್ಚರವಾದಾಗ ಅವು ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ಶುದ್ಧ ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪವಾದ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.
ಯತ್ರ ಯತ್ರ ಯಥಾ ತೋಯೇ ದ್ರವತ್ವಂ ನಾಮ ವಿದ್ಯತೇ । ತತ್ರ ತತ್ರ ತಥಾ ನಾನ್ಯಸ್ ಸರ್ಗೋ ಽಸ್ತಿ ಪರಮಾತ್ಮನಿ
ಯಾವೆಡೆಯಲ್ಲಿ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀರಿಗೆ ಹರಿದು ಹೋಗುವ ಗುಣವಿದೆಯೋ, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿಯೂ ಬೇರೆ ಯಾವ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
ಸೃಷ್ಟಿರ್ ಏವಮ್ ಇಯಂ ಪ್ರೌಢಾ ಸರ್ಗ ಏವಮ್ ಅಯಂ ಸ್ಥಿತಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ನಾಮ ಭಾತ್ಯ್ ಏವ ವ್ಯೋಮಾತ್ಮೈವಾಪನಿರ್ಮಿತಿಃ
ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಹೀಗೆಯೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ, ಈ ಪ್ರಪಂಚ ಹೀಗೆಯೇ ಇದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೆಂದು ಕರೆಯುವದು ಕೇವಲ ಆಕಾಶದ ಸ್ವಭಾವವೇ ಹೊರತು, ನಿಜವಾದ ಸೃಷ್ಟಿಯೇನೂ ಇಲ್ಲ.
ದೃಶ್ಯಮ್ ಏವಮ್ ಇದಂ ಶಾನ್ತಂ ಖಾತ್ಮ ನಿರ್ಭಿತ್ತಿ ನಿರ್ಭ್ರಮಮ್ । ನಿರಾಧಾರಂ ನಿರಾಧೇಯಮ್ ಅದ್ವೈತಂ ಚೈಕ್ಯವರ್ಜಿತಮ್
ಈ ಪ್ರಪಂಚವು ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ಅದು ಆಕಾಶದಂತಿದೆ, ವಿಭಜನೆ ಇಲ್ಲ, ಗೊಂದಲವೂ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಆಧಾರವೂ ಇಲ್ಲ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಅದು ಏಕತ್ವವಿಲ್ಲದ ಅದೆkajta.
ಜಗತ್ಸಂವಿದಿ ಜಾತಾಯಾಮ್ ಅಪಿ ಜಾತಂ ನ ಕಿಞ್ಚನ । ಪರಮಾಕಾಶಮ್ ಆಶೂನ್ಯಮ್ ಅಚ್ಛಮ್ ಏವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್
ಜಗತ್ತಿನ ಅರಿವು ಉದಯವಾದರೂ, ನಿಜವಾಗಿ ಏನೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ; ಪರಮಾಕಾಶವು ಖಾಲಿಯಾಗದೆ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ, ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಸರ್ವಸಂಹಾರಖೇ ತ್ವ್ ಆಸೀದ್ ಯದ್ ಏವ ತದ್ ಅವಸ್ಥಿತಮ್ । ನಾಧೇಯಂ ತತ್ರ ನಾಧಾರೋ ನ ಚ ದೃಶ್ಯಂ ನ ದ್ರಷ್ಟೃತಾ
ಎಲ್ಲವೂ ಲಯವಾದ ಆ ಶೂನ್ಯದಲ್ಲಿ, ಇರುವುದೇ ಉಳಿದಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ಆಧಾರವೂ ಇಲ್ಲ, ಆಧೇಯವೂ ಇಲ್ಲ, ನೋಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ನೋಡುವವನೂ ಇಲ್ಲ.
ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ನಾಸ್ತಿ ನ ಬ್ರಹ್ಮಾ ನ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಿಕಾ ಕ್ವಚಿತ್ । ನ ಜಗನ್ ನಾಸ್ತಿ ಜಗತೀ ಶಾನ್ತಮ್ ಏವಾಖಿಲಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೂ ಇಲ್ಲ, ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಇಲ್ಲ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಬೀಜವೂ ಇಲ್ಲ; ಲೋಕವೂ ಇಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯೂ ಇಲ್ಲ—ಎverything ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದೆ.
ಬ್ರಹ್ಮೈವ ಕಚತಿ ಸ್ವಚ್ಛಮ್ ಇತ್ಥಮ್ ಆತ್ಮಾತ್ಮನಾತ್ಮನಿ । ಚಿತ್ತ್ವಾದ್ ದ್ರವತ್ವಾತ್ ಸಲಿಲಮ್ ಇವಾವರ್ತತಯಾತ್ಮನಿ
ಅಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ತನ್ನೊಳಗೆ ತಾನೇ ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆ; ನೀರಿನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಅದು ತಾನೇ ತಾನಲ್ಲಿ ಹರಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ.
ಅಸದ್ ಏವೇದಮ್ ಆಭಾತಿ ಸದ್ ಇವೇಹಾನುಭೂಯತೇ । ವಿನಶ್ಯತ್ಯ್ ಅಸದ್ ಏವಾನ್ತೇ ಸ್ವಪ್ನೇ ಸ್ವಮರಣಂ ಯಥಾ
ಇದು ಅಸತ್ತಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಂತೆ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ; ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅಸತ್ತೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಸಾವು ಸಂಭವಿಸುವಂತೆ.
ಅಥ ವಾಜಸ್ವರೂಪತ್ವಾತ್ ಸದ್ ಏವೇದಮ್ ಅನಾಮಯಮ್ । ಅಖಣ್ಡಿತಮ್ ಅನಾದ್ಯನ್ತಂ ಜ್ಞಾನಮಾತ್ರಾಮ್ಬರೋದರಮ್
ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪವಾದದ್ದು, ಯಾವುದೇ ದುಃಖವಿಲ್ಲದದು, ಒಗ್ಗೂಡಲಾಗದದು, ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದದು, ಜ್ಞಾನವೇ ಅದರ ವಿಶಾಲವಾದ ಆಕಾಶ.
ಆಕಾಶ ಏವ ಪರಮೇ ಪ್ರಥಮಃ ಪ್ರಜೇಶೋ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಯಂ ಕಚತಿ ಶೂನ್ಯತಯಾ ಸಮಾನಃ । ಸ ಹ್ಯ್ ಆತಿವಾಹಿಕವಪುರ್ ನ ತು ಭೂತರೂಪೀ ಪೃಥ್ವ್ಯಾದಿ ತೇನ ನ ಸದ್ ಅಸ್ತಿ ಯದಾ ನ ಜಾತಮ್
ಹಾಗೆ, ಪರಮಾಕಾಶವೇ ಮೊದಲನೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ ಸದಾ ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹವಿದ್ದು, ಭೌತಿಕ ರೂಪವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭೂಮಿ ಮುಂತಾದವುಗಳು ಹುಟ್ಟದಿದ್ದಾಗ ಅಸ್ತಿತ್ವವೂ ಇಲ್ಲ.
ಇತ್ಥಂ ಜಗದಹನ್ತಾದಿ ದೃಶ್ಯಜಾತಂ ನ ಕಿಞ್ಚನ । ಅಜಾತತ್ವಾಚ್ ಚ ನಾಸ್ತ್ಯ್ ಏವ ಯಚ್ ಚಾಸ್ತಿ ಪರಮ್ ಏವ ತತ್
ಈ ರೀತಿ, ಜಗತ್ತು, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವುಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಏನೂ ಅಲ್ಲ. ಅವು ಹುಟ್ಟದೆ ಇರುವುದರಿಂದ ನಿಜವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲ. ಇರುವುದೆಂದರೆ ಅದು ಪರಮಾತ್ಮನೇ.
ಪರಮಾಕಾಶ ಏವಾಸೌ ಜೀವತಾಂ ಚೇತತಿ ಸ್ವಯಮ್ । ನಿಸ್ಸ್ಪನ್ದಾಮ್ಭೋಧಿಜಠರೇ ಸಲಿಲಂ ಸ್ಪನ್ದತಾಮ್ ಇವ
ಆ ಪರಮಾಕಾಶವೇ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದು, ಚೇತನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಸ್ಥಿರವಾದ ಸಮುದ್ರದ ಒಳಗಡೆ ನೀರು ಹೇಗೆ ಅಲೆಯುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ.
ಆಕಾಶರೂಪಮ್ ಅಜಹದ್ ಏವ ವೇತ್ತೀವ ದೃಶ್ಯತಾಮ್ । ಸ್ವಪ್ನಸಙ್ಕಲ್ಪಶೈಲಾದಾವ್ ಇವ ಚಿದ್ವೃತ್ತಿರ್ ಆನ್ತರೀ
ಆಕಾಶದಂತೆ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆ, ಒಳಗಿನ ಚೇತನದ ಚಟುವಟಿಕೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿಯುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದು ಕನಸು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆಯ ಪರ್ವತದೊಳಗೆ ಕಾಣಿಸುವಂತೆಯೇ ಇದೆ.
ಪೃಥ್ವ್ಯಾದಿರಹಿತೋ ದೇಹೋ ಯೋ ವಿರಾಡಾತ್ಮನೋ ಮಹಾನ್ । ಆತಿವಾಹಿಕ ಏವಾಸೌ ಚಿನ್ಮಾತ್ರಾಚ್ಛನಭೋಮಯಃ
ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಮೂಲಭೂತಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಮಹಾತ್ಮನ ದೇಹವು, ಶುದ್ಧ ಚೇತನ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಿಂದ ಮಾತ್ರ ರೂಪುಗೊಂಡ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಾಹನವಾಗಿದೆ.