ಮೋಹೋ ಽದ್ಯ ಮಾನ್ದ್ಯಮ್ ಆಯಾತೋ ದೇಹೋ ನೇಹೋಪಪದ್ಯತೇ । ಅನಾಸ್ಥೈವೋತ್ತಮಾವಸ್ಥಾ ಸ್ಥಾನಾಸ್ಥೈವಾಧಮಸ್ಥಿತಿಃ
ಈಗ ಮೋಹದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮಂದವಾಗಿದೆ; ದೇಹವೂ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಎಂಬುದೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿ; ಸ್ಥಾನ, ಪದವಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ.
ಆಪದ್ ಆಪತಿತೈವೇಯಂ ಮಹಾಮೋಹವಿಧಾಯಿನೀ । ನಿತ್ಯಮ್ ಇತ್ಯ್ ಏವ ಮನ್ತವ್ಯಂ ಸಕ್ತವ್ಯಂ ನೇಹ ಸಂಸೃತೌ
ಈ ದುಃಖವು ಮಹಾ ಮೋಹವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸದಾ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಬಾರದು.
ವಿಧಿಭಿḫ ಪ್ರತಿಷೇಧೈಶ್ ಚ ಶಾಸ್ತ್ರಿತೈರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಶಾಸ್ತ್ರಿತೈಃ । ಯಥೇಷ್ಟಂ ನೀಯತೇ ಲೋಕೋ ಜಲಂ ನಿಮ್ನೋನ್ನತೈರ್ ಇವ
ವಿಧಿ-ನಿಷೇಧಗಳಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಜನರು ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಎಳ್ಳುಮೇಲು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನೀರು ಹರಿಯುವಂತಾಗಿದೆ.
ವಿವೇಕಾಮೋದಸರ್ವಸ್ವಂ ಚೇತẖಕುಸುಮಕೋಶತಃ । ಹೃತ್ವಾ ಮೂರ್ಛಾಂ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಿ ವಿಷಯಾ ವಿಷವಾಯವಃ
ವಿಷಯಗಳ ವಿಷವಾಯುಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೊಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ವಿವೇಕದ ಪರಿಮಳವನ್ನೆಲ್ಲ ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಅಸದ್ ಏವ ತಥಾ ನಾಮ ದೃಶ್ಯಂ ಸತ್ತಾಮ್ ಉಪಾಗತಮ್ । ಯಥಾ ಸದ್ ಏವಾಸದ್ರೂಪಂ ಸಮ್ಪನ್ನಮ್ ಅಸದ್ ಏವ ಸತ್
ಅಸತ್ತಾದದ್ದು ಸಹ ಸತ್ಯವಾಯಿತು ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸತ್ಯವೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಸತ್ಯದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತೋರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅಸತ್ಯವು ಸತ್ಯವಾಗಿ, ಸತ್ಯವು ಅಸತ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ದೋಲಯನ್ತ್ಯೋ ಽವನೌ ದೇಹಂ ಸಾಗರಾನ್ ಸಾಗರಾಙ್ಗನಾಃ । ಯಥಾ ಧಾವನ್ತಿ ಧಾವನ್ತಿ ಜನತಾ ವಿಷಯಾಂಸ್ ತಥಾ
ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎಸೆಯುವಂತೆ, ಜನರು ಕೂಡ ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಾ ಓಡುತ್ತಾ ಹೋದೇ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಧಾವನ್ತಿ ವಿಷಯಂ ಲಕ್ಷ್ಯಮ್ ಉನ್ಮುಕ್ತಾಶ್ ಚಿತ್ತಸಾಯಕಾಃ । ಸ್ಪೃಶನ್ತಿ ನ ಗುಣಂ ಭೂಯẖ ಕೃತಘ್ನಾಸ್ ಸೌಹೃದಂ ಯಥಾ
ಮನಸ್ಸಿನ ಬಾಣಗಳು ಬಿಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳ ಗುರಿಯನ್ನು향ಗೆ ಓಡುತ್ತವೆ; ಅವು ಮತ್ತೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ, ಹೇಗೆ ಕೃತಘ್ನರು ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಮರಳಿ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆ.
ಉತ್ಪಾತವಾಯುರ್ ಏವಾಯುರ್ ಮಿತ್ರಾಣ್ಯ್ ಏವಾತಿಶತ್ರವಃ । ಬನ್ಧವೋ ಬನ್ಧನಾನ್ಯ್ ಏವ ಧನಾನ್ಯ್ ಏವಾತಿನೈಧನಮ್
ಜೀವನವೆಂದರೆ ಬಿರುಗಾಳಿಯಂತಿದೆ; ಸ್ನೇಹಿತರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೊಡ್ಡ ಶತ್ರುಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ; ಬಂಧುಗಳು ಬಂಧನಗಳೇ ಆಗುತ್ತಾರೆ; ಸಂಪತ್ತು ನಿಜವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಬಡತನವೇ ಆಗಿದೆ.
ಸುಖಾನ್ಯ್ ಏವಾತಿದುẖಖಾನಿ ಸಮ್ಪದḫ ಪರಮಾಪದಃ । ಭೋಗಾ ಭವಮಹಾರೋಗಾ ರತಿರ್ ಏವ ಪರಾರತಿಃ
ಸೌಖ್ಯವೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವೇ; ಐಶ್ವರ್ಯವೆಂದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕಟ; ಭೋಗಗಳು ಈ ಜೀವನದ ದೊಡ್ಡ ರೋಗಗಳು; ಆನಂದವೇ ಪರಮ ದುಃಖವಾಗಿದೆ.
ಆಪದಸ್ ಸಮ್ಪದಸ್ ಸರ್ವಾಸ್ ಸುಖಂ ದುẖಖಾಯ ಕೇವಲಮ್ । ಜೀವಿತಂ ಮರಣಾಯೈವ ಬತ ಮಾಯಾ ವಿಜೃಮ್ಭತೇ
ಎಲ್ಲಾ ಅಪಾಯಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿಯೂ, ಸೌಖ್ಯವೆಂದರೆ ದುಃಖವೇ ಆಗಿದೆ; ಜೀವಿತವೇ ಸಾವುಗಾಗಿ ಇದೆ—ಅಯ್ಯೋ, ಮಾಯೆ ಹೇಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತದೆ ನೋಡಿ.
ಬಹೂನ್ ಕಾಲಪರಾವರ್ತಾನ್ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಾನ್ ಸುಖಂ ಮನಾಕ್ । ಪಶ್ಯನ್ ಪ್ರಿಯವಿಯೋಗಾಂಶ್ ಚ ಯಾತಿ ಜರ್ಜರತಾಂ ಜನಃ
ಬಹು ಕಾಲದ ಒಳ್ಳೆಯದು-ಕೆಟ್ಟದು, ಪ್ರಿಯಜನರ ಬೇರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಒಬ್ಬನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಜರ್ಜರಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಭೋಗಾ ವಿಷಯಸಮ್ಭೋಗಾ ಭೋಗಾ ಇವ ಫಣಾವತಾಮ್ । ದಶನ್ತ್ಯ್ ಅಪಿ ಮನಾಕ್ ಸ್ಪೃಷ್ಟಾ ದೃಷ್ಟನಷ್ಟಾḫ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣಮ್
ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳು ಹಾವುಗಳ ಆನಂದದಂತಿವೆ; ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಪರ್ಶವಾದರೂ ಕಷ್ಟ ಕೊಡುತ್ತವೆ, ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಅವು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಮಾಯವಾಗುತ್ತವೆ.
ಆಯುರ್ ಯಾತಿ ನಿರಾಯಾಸಪದಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಿವರ್ಜಿತೈಃ । ಉದರ್ಕಭಙ್ಗುರಾಕಾರೈẖ ಕರಾಲೈẖ ಕಷ್ಟಚೇಷ್ಟಿತೈಃ
ಈ ಜೀವನ ಸುಖವನ್ನು ತಲುಪದೆ, ಕಠಿಣವೂ, ಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ದುಃಖಕರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಾಶವನ್ನೇ ತರುವ ದುರ್ಬಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಳೆಯುತ್ತದೆ.
ಭೋಗಾಶಾಬದ್ಧತೃಷ್ಣಾನಾಮ್ ಅವಮಾನḫ ಪದೇ ಪದೇ । ಆಲಾನಪರಿಲೀನಾನಾಂ ವನ್ಯಾನಾಮ್ ಇವ ದನ್ತಿನಾಮ್
ಭೋಗಾಸೆಗೂಡಿರುವವರಿಗೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಪಮಾನ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವ ಕಾಡು ಆನೆಗಳಿಗೆ ಆಗುವಂತೆ.
ಸಮ್ಪದḫ ಪ್ರಮದಾಶ್ ಚೈವ ತರಙ್ಗೋತ್ಸಙ್ಗಭಙ್ಗುರಾಃ । ಕಸ್ ತಾಸ್ವ್ ಅಹಿಫಣಾಚ್ಛತ್ತ್ರಚ್ಛಾಯಾಸು ರಮತೇ ಬುಧಃ
ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಅಲೆಗಳಂತೆ ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿವೆ; ಹಾವು ತಲೆ ಮೇಲಿನ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಯಾರು ವಿವೇಕಿಯು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ?
ಸತ್ಯಂ ಮನೋರಮಾẖ ಕಾಮಾಸ್ ಸತ್ಯಂ ರಮ್ಯಾ ವಿಭೂತಯಃ । ಕಿಂ ತು ಮತ್ತಾಙ್ಗನಾಪಾಙ್ಗಭಙ್ಗಲೋಲಂ ಹಿ ಜೀವಿತಮ್
ಹೌದು, ಕಾಮಗಳು ಮನೋಹರವಾಗಿವೆ, ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಈ ಜೀವನವೇ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ಮಹಿಳೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳ ಚಂಚಲ ದೃಷ್ಟಿಯಂತೆ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ.
ಆಪಾತರಮಣೀಯೇಷು ರಮನ್ತೇ ವಿಷಯೇಷು ಯೇ । ಅತ್ಯನ್ತವಿರಸಾನ್ತೇಷು ಪತನ್ತಿ ನರಕೇಷು ತೇ
ಮೊದಲಿಗೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿರುವ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇಡುವವರು, ಅವುಗಳ ರುಚಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೋದಾಗ ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
ದ್ವನ್ದ್ವದೋಷೋಪರುದ್ಧಾನಿ ದುಸ್ಸಾಧಾನ್ಯ್ ಅಸ್ಥಿರಾಣಿ ಚ । ಧನಾನ್ಯ್ ಅಭವ್ಯಸೇವ್ಯಾನಿ ಮಮ ಜಾತು ನ ತುಷ್ಟಯೇ
ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ದೋಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ, ಸಾಧಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ಧನವು ಅಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೂಕ್ತವಾದುದು; ಅದು ನನಗೆ ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತಿ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ.
ಆಪಾತಮಾತ್ರಮಧುರಾ ದುẖಖಪರ್ಯವಸಾಯಿನೀ । ಮೋಹನಾಯೈವ ಲೋಕಸ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮೀẖ ಕ್ಷಣವಿನಾಶಿನೀ
ಐಶ್ವರ್ಯವು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಸಿಹಿಯಾಗಿದ್ದು, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದುಃಖವನ್ನೇ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಲೋಕವನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಇರುವದು ಮತ್ತು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆಪಾತರಮಣೀಯಾನಿ ವಿಮರ್ದವಿರಸಾನ್ಯ್ ಅತಿ । ಸುಖಾನ್ಯ್ ಆಪತ್ಪ್ರಧಾನಾನಿ ಸಙ್ಗತಾನಿ ಖಲೈರ್ ಇವ
ಮೊದಲಿಗೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿರುವ ಸುಖಗಳು, ತಕ್ಷಣವೇ ಸಂಘರ್ಷದಿಂದ ರುಚಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಕ್ಷಣಿಕವಾದ ಸುಖಗಳು ದುಷ್ಟರ ಸಂಗದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.
ಶರದಮ್ಬುಧರಚ್ಛಾಯಾಗತ್ವರ್ಯೋ ಯೌವನಶ್ರಿಯಃ । ಆಪಾತರಮ್ಯಾ ವಿಷಯಾḫ ಪರ್ಯನ್ತಪರಿತಾಪಿನಃ
ಯೌವನದ ಹೊಳಪು ಶರದೃತುವಿನ ಮೋಡಗಳ ನೆರಳಿನಂತೆ ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಇಂದ್ರಿಯ ಸೌಖ್ಯಗಳು ಮೊದಲಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡಿದರೂ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಅನ್ತಕḫ ಪರ್ಯವಸ್ಥಾತಾ ಜೀವಿತೇ ಮಹತಾಮ್ ಅಪಿ । ಚಲಾನ್ಯ್ ಆಯೂಂಷಿ ಶಾಖಾಗ್ರಲಮ್ಬಾಮ್ಬೂನೀವ ದೇಹಿನಾಮ್
ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೂ ಜೀವಿತವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವವನು ಯಮನು; ದೇಹಧಾರಿಗಳ ಆಯುಷ್ಯವು ಕೊಂಬಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ನೀರಿನ ಹನಿಯಂತೆ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ.
ಜೀರ್ಯನ್ತೇ ಜೀರ್ಯತẖ ಕೇಶಾ ದನ್ತಾ ಜೀರ್ಯನ್ತಿ ಜೀರ್ಯತಃ । ಕ್ಷೀಯತೇ ಜೀರ್ಯತಸ್ ಸರ್ವಂ ತೃಷ್ಣೈವೈಕಾ ನ ಜೀರ್ಯತೇ
ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೂದಲು, ಹಲ್ಲುಗಳು ಹಾಳಾಗುತ್ತವೆ; ಎಲ್ಲವೂ ಕ್ಷೀಣವಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಆಸೆ ಮಾತ್ರ ಹಳೆಯದಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಭೋಗಾಭೋಗಾತಿಗಹನೇ ಸರ್ವಸ್ಮಿನ್ ಕಾಯಕಾನನೇ । ಪರಮ್ ಉಲ್ಲಾಸಮ್ ಆಯಾತಿ ತೃಷ್ಣೈಕಾ ವಿಷಮಞ್ಜರೀ
ಈ ದೇಹವೆಂಬ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಭೋಗ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳ ನಡುವೆ, ಅತ್ಯಂತ ಉಲ್ಲಾಸವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಕೇವಲ ಆ ಆಸೆಯೇ.
ಬಾಲ್ಯಂ ಯೌವನವದ್ ಯಾತಿ ಯೌವನಂ ಯಾತಿ ಬಾಲ್ಯವತ್ । ಉಪಮಾನೋಪಮೇಯತ್ವಂ ಭಙ್ಗುರತ್ವೇ ಮಿಥೋ ಽನಯೋಃ
ಮಕ್ಕಳ ವಯಸ್ಸು ಯುವಕ ವಯಸ್ಸಿನಂತೆ ಹೋದೀತು, ಯುವಕ ವಯಸ್ಸು ಮಕ್ಕಳ ವಯಸ್ಸಿನಂತೆ ಹೋದೀತು; ಎರಡೂ ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿರುವುದು, ಹೋಲಿಕೆಯೂ ಹೋಲಿಸುವುದೂ ಹೇಗೆ ಕ್ಷಣಿಕವೋ ಹಾಗೆ.
ಜೀವಿತಂ ಗಲತಿ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಜಲಮ್ ಅಞ್ಜಲಿತೋ ಯಥಾ । ಪ್ರವಾಹ ಇವ ವಾಹಿನ್ಯಾ ಗತಂ ನ ವಿನಿವರ್ತತೇ
ಬಾಳು ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹೋದಂತೆ ಬೇಗನೆ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಹರಿಯುವ ನದಿಯ ಹರಿವಿನಂತೆ, ಹೋದ ಮೇಲೆ ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಝಗಿತ್ಯ್ ಏವಾಗತೋ ದೇಹẖ ಕುತೋ ಽಪ್ಯ್ ಅರ್ಜುನವಾತವತ್ । ಯಾತಿ ಪಶ್ಯತ ಏವಾಸ್ತಂ ತರಙ್ಗಾಮ್ಬುದದೀಪವತ್
ಈ ದೇಹವು ಯಾಕೆಂದೂ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ಪವನು ಬಿರುಸಾಗಿ ಬೀಸಿದಂತೆ ಏಕಾಏಕಿ ಬರುತ್ತದೆ; ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಅಲೆ, ಮೋಡ ಅಥವಾ ದೀಪ ಹೋದಂತೆ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.
ರಮ್ಯೇಷ್ವ್ ಅರಮ್ಯತಾ ದೃಷ್ಟಾ ಸ್ಥಿರೇಷ್ವ್ ಅಸ್ಥಿರತಾಪಿ ಚ । ಸತ್ಯೇಷ್ವ್ ಅಸತ್ಯತಾರ್ಥೇಷು ತೇನೇಹ ವಿರಸಾ ವಯಮ್
ಸುಂದರವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ಅಸುಂದರತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಸ್ಥಿರವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ಅಸ್ಥಿರತೆ ಇದೆ; ಸತ್ಯವೆನಿಸುವದಲ್ಲಿಯೂ ಅಸತ್ಯತೆ ಇದೆ—ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾವು ಈ ಲೋಕದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತಣಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.
ಸುಖಂ ಯದ್ ಆತ್ಮವಿಶ್ರಾನ್ತೌ ಗತೇ ಮನಸಿ ಸತ್ತ್ವತಾಮ್ । ಪಾತಾಲೇ ಭೂತಲೇ ಸ್ವರ್ಗೇ ತನ್ ನ ಭೋಗೇಷು ಕೇಷುಚಿತ್
ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಾಗ ದೊರೆಯುವ ಸಂತೋಷ, ಪಾತಾಳದಲ್ಲೋ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೋ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೋ ಇರುವ ಯಾವ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಪಿ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಹೃದ್ಯಾರ್ಥಾḫ ಪಞ್ಚಾಪೀನ್ದ್ರಿಯವೃತ್ತಯಃ । ನಾವರ್ಜಯನ್ತಿ ಮಾಮ್ ಏತಾ ಭೃಙ್ಗಂ ಚಿತ್ರಲತಾ ಇವ
ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಬಿಸುವ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ನನಗೆ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಚಿತ್ರಲತೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹಾರುವ ಮಧುಮಕ್ಕಳಂತೆ ನನಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ.