ದೃಶ್ಯನದ್ಯಾಮ್ ಅಥೋ ಚಿತ್ತಜಲಕಲ್ಲೋಲಹೇಲಯಾ । ಚಕ್ರಾವರ್ತೋಹ್ಯಮಾನೇನ ಮಯೋದ್ವಿಗ್ನೇನ ಚಿನ್ತಿತಮ್
ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ನದಿಯಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಯೋಚನೆಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡಿತು, ಚಕ್ರವಾತದೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಂತೆ, ನಾನು ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ಆತಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೆ.
ಸಂಸಾರಸಾಗರೇ ದೃಶ್ಯಕಲೋಲ್ಲೈರ್ ಅಹಮ್ ಆಕುಲಃ । ಕಾಲೇನೋದ್ವೇಗಮ್ ಆಯಾತಶ್ ಚಾತಕೋ ಽವಗ್ರಹೇ ಯಥಾ
ಸಂಸಾರದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ಕಾಣುವ ಅಲೆಗಳಿಂದ ನಾನು ಗೊಂದಲಗೊಂಡೆ. ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ದುಃಖವು ನನ್ನೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು, ಬಿಸಿಲಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚಾತಕಪಕ್ಷಿಯಂತೆ.
ಸಂವಿನ್ಮಾತ್ರೈಕಸಾರೇಷು ರಮ್ಯಂ ಭೋಗೇಷು ನಾಮ ಕಿಮ್ । ಅವತಿಷ್ಠೇ ಗತೋದ್ವೇಗಂ ಸಂವಿದ್ವ್ಯೋಮ್ನ್ಯ್ ಏವ ಕೇವಲಮ್
ಈ ಸುಂದರ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ಆನಂದವಿದೆ? ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧ ಚೇತನೆಯ ಸ್ವರೂಪವೇ. ನಾನು ಎಲ್ಲ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಕೇವಲ ಜ್ಞಾನಾಕಾಶದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.
ಶಬ್ದರೂಪರಸಸ್ಪರ್ಶಗನ್ಧಮಾತ್ರಾದ್ ಋತೇ ಪರಮ್ । ನೇಹ ಕಿಞ್ಚನ ನಾಮಾಸ್ತಿ ಕಿಮ್ ಏತಾವತ್ಯ್ ಅಲಂ ರಮೇ
ಶಬ್ದ, ರೂಪ, ರುಚಿ, ಸ್ಪರ್ಶ, ವಾಸನೆ ಇವುಗಳ ಹೊರತು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ಸೀಮಿತವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಏನು ಆನಂದ?
ವಿನ್ಮಾತ್ರಾಕಾಶಮ್ ಏವೈತತ್ ಸರ್ವಂ ವಿನ್ಮಾತ್ರಮ್ ಏವ ವಾ । ತತ್ ಕಿಮ್ ಅತ್ರಾಸದಾಕಾರೇ ರಮೇ ನಷ್ಟಮತಿರ್ ಯಥಾ
ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ಚೇತನಾಕಾಶವೇ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಚೇತನೆಯೇ. ಅಸತ್ಯ ಸ್ವರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಂತೆ, ನಾನು ಏಕೆ ಆನಂದಿಸಬೇಕು?
ವಿಷಯಾ ವಿಷವೈಷಮ್ಯಾ ವಾಮಾẖ ಕಾಮವಿಮೋಹದಾಃ । ರಸಾ ವಿರಸವೈರಸ್ಯಾ ಲುಠನ್ನ್ ಏಷು ನ ಕೋ ಹತಃ
ವಿಷಯಗಳು ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ; ಇವು ಕಾಮ ಮತ್ತು ಮೋಹವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ರುಚಿ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕವೂ ಅಸಹ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆಹಾಕುವವನು ಯಾರು ನಾಶವಾಗದೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ?
ಜೀರ್ಣಜೀವಿತಜಮ್ಬಾಲಜರಚ್ಛಫರಿಕಾಂ ಮತಿಮ್ । ಕಾಯದ್ರುಮಗತಾದಾತುಂ ಜರೇಚ್ಛತಿ ಬೃಹದ್ಬಕೀ
ಹಳೆಯ ಜೀವಿತದ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದ, ದೇಹವೆಂಬ ಮರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಜೀರ್ಣವಾದ ಚಿಪ್ಪುಮೀನಿನಂತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವೆಂಬ ದೊಡ್ಡ ಬಕವು ಹಿಡಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತದೆ.
ಕಾಯೋ ಽಯಮ್ ಅಚಿರಾಪಾಯೋ ಬುದ್ಬುದೋ ಽಮ್ಬುನಿಧಾವ್ ಇವ । ಸ್ಫುರನ್ನ್ ಏವ ಪುರೋ ಽನ್ತರ್ಧಿಂ ಯಾತಿ ದೀಪಶಿಖಾ ಯಥಾ
ಈ ದೇಹವು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿನ ಬುದ್ಬುದದಂತೆ ಬೇಗನೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ; ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯು ಹೊತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೇ ಅಪ್ರತ്യക്ഷವಾಗುವಂತೆ, ಇದು ಕೂಡ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತದೆ.
ವಿವಿಧಾಕುಲಕಲ್ಲೋಲಾ ಚಕ್ರಾವರ್ತವಿಧಾಯಿನೀ । ಮೃತಿಜನ್ಮಬೃಹತ್ಕೂಲಾ ಸುಖದುẖಖತರಙ್ಗಿಣೀ
ಇದು ವಿಭಿನ್ನ ಜನಸಮೂಹಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ದೊಡ್ಡ ನದಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ಚಕ್ರಗಳ ಘೋರ ಪ್ರವಾಹ, ಜನನ ಮತ್ತು ಮರಣವೆಂಬ ದಂಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸುಖ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.
ಯೌವನೋಲ್ಲಾಸಕಲಿಲಾ ಜರಾಧವಲಫೇನಿಲಾ । ಕಾಕತಾಲೀಯಯೋಗೇನ ಸಮ್ಪನ್ನಸುಖಬುದ್ಬುದಾ
ಯೌವನದ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಮಸುಕಾದ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಬಿಳಿ ನುರಿತ ನದಿಯಂತೆ, ಹಕ್ಕಿ ಹಣ್ಣು ಬಿದ್ದಂತೆ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವ ಸುಖದ ಬುದ್ಬುದಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.
ವ್ಯವಹಾರಮಹಾವಾಹಲೇಖಾ ಜಡರಯಾಕುಲಾ । ರಾಗದ್ವೇಷಘನೋಲ್ಲಾಸಾ ಭೂತಲಾಲೋಲದೇಹಿಕಾ
ಈ ದೇಹವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರದೆ ತೇಲುತ್ತಾ, ಜಡತೆ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಗುರುತುಗಳು ಉಂಟು, ರಾಗ-ದ್ವೇಷಗಳ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅಲೆಗಳು ಎದ್ದಾಡುತ್ತಿವೆ.
ಲೋಭಮೋಹಮಹಾವರ್ತಾ ಪಾತೋತ್ಪಾತವಿವರ್ತಿನೀ । ಹಾ ತಪ್ತಾ ಜೀವಿತಾಖ್ಯೇಯಂ ನದೀ ನದನಶೀತಲಾ
ಲೋಭ ಮತ್ತು ಮೋಹ ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಸುತ್ತುಗಳಿರುವ ಈ ಜೀವ ಎಂಬ ನದಿಯು, ಪತನ ಮತ್ತು ಅಪಾಯಗಳ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಾ, ಹಾಯಾಗಿ ತಂಪಾಗದೆ ಬಿಸಿ ನದಿಯಾಗಿದೆ.
ಅಪೂರ್ವಾಣ್ಯ್ ಉಪಗಚ್ಛನ್ತಿ ತಥಾ ಪೂರ್ವಾಣಿ ಯಾನ್ತ್ಯ್ ಅಲಮ್ । ಸಂಸಾರಸರಿದಮ್ಬೂನಿ ಸಙ್ಗತಾನಿ ಧನಾನಿ ಚ
ಹೊಸವುಗಳು ಬರುತ್ತವೆ, ಹಳೆಯವುಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಸಂಸಾರದ ನದಿಯ ನೀರುಗಳು ಮತ್ತು ಕೂಡಿದ ಸಂಪತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಹೋದೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರವೃತ್ತಾ ಯೇ ನಿವರ್ತನ್ತೇ ತೈರ್ ಅಲಂ ಹತಭಾವಕೈಃ । ಅಪೂರ್ವಾ ಯೇ ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ ತೇಷ್ವ್ ಅಪ್ಯ್ ಆಸ್ಥೇಹ ಕೀದೃಶೀ
ಹೋಗಿದ್ದವರು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭರವಸೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ಹೊಸದಾಗಿ ಹೊರಡುವವರಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ನಂಬಿಕೆ ಇರಬಹುದು?
ಸರ್ವಸ್ಯಾಸ್ ಸರಿತೋ ವಾರಿ ಪ್ರಯಾತ್ಯ್ ಆಯಾತಿ ಚಾಕರಾತ್ । ದೇಹನದ್ಯಾḫ ಪಯಸ್ ತ್ವ್ ಆಯುḫ ಪ್ರಯಾತ್ಯ್ ಆಯಾತಿ ನೋ ಪುನಃ
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನದಿಯ ನೀರು ತನ್ನ ಮೂಲದಿಂದ ಹೊರಟು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದೇಹ ಎಂಬ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಹೊರಟ once ಹೋದರೆ, ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಶತಶḫ ಪರಿವರ್ತನ್ತೇ ಪ್ರತಿಪಿಣ್ಡಂ ಕ್ಷಣಂ ಪ್ರತಿ । ಕುಲಾಲಚಕ್ರಿಕಾಭಾವಾ ಇವ ಭಾವಾ ಭವಾಮ್ಬುಧೌ
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ರೂಪಗಳು ಕುಂಭಕಾರನ ಚಕ್ರದಂತೆ ಸುತ್ತುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿ, ಜನ್ಮಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳು ತಿರುಗಾಡುತ್ತವೆ.
ಚರನ್ತಿ ಚತುರಾಶ್ ಚೌರಾ ವಿಷಮಾ ವಿಷಯಾರಯಃ । ಹರನ್ತಿ ಭಾವಸರ್ವಸ್ವಂ ಜಾಗರ್ಮಿ ಸ್ವಪಿಮೀಹ ಕಿಮ್
ಈ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕುತಂತ್ರಿಗಳಂತೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಸಂಪೂರ್ಣವನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತವೆ. ನಾನು ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಏನು ವ್ಯತ್ಯಾಸ?
ಆಯುಷẖ ಖಣ್ಡಖಣ್ಡಾಶ್ ಚ ನಿಪತನ್ತḫ ಪುನḫ ಪುನಃ । ನ ಕಶ್ಚಿದ್ ವೇತ್ತಿ ಕಾಲೇನ ಕೃತಾನಿ ದಿವಸಾನ್ಯ್ ಅಹೋ
ಆಯುಷ್ಯದ ತುಂಡುಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಿದ್ದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಕಾಲದ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯಲಾಗದು, ಅಯ್ಯೋ!
ಇದಮ್ ಅದ್ಯ ತಥೇದಂ ಶ್ವಸ್ ತಥೇದಮ್ ಇದಮ್ ಅದ್ಯ ಮೇ । ಏವಂಕಲನಯಾ ಲೋಕೋ ಗತಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ನ ವೇತ್ತ್ಯ್ ಅಹೋ
ಇದು ಇಂದು, ಹಾಗೆ ನಾಳೆಯೂ ಇದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ; ಇಂದು ನನಗೆ ಇದು ಇದೆ ಎಂದು ಎಣಿಸಿ, ಈ ಲೋಕವು ಹೋದರೂ, ಬರುವುದೂ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅಯ್ಯೋ!
ಭುಕ್ತಂ ಪೀತಮ್ ಅನನ್ತಾಸು ಭ್ರಾನ್ತಂ ಚ ಭವಭೂಮಿಷು । ದೃಷ್ಟಾನಿ ಸುಖದುẖಖಾನಿ ಕಿಮ್ ಅನ್ಯದ್ ಇಹ ಸಾಧ್ಯತೇ
ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತಿಂದೆ, ಕುಡಿಯದೆ, ಭ್ರಮಿಸಿ ಸುಖದುಃಖಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಸಾಧಿಸಬೇಕಿದೆ?
ಸುಖದುẖಖಾನುಭವನಾದ್ ಭೂಯೋ ಭೂಯೋ ವಿವರ್ತನಾತ್ । ಅನಿತ್ಯತ್ವಾಚ್ ಚ ಭಾವಾನಾಂ ಸ್ಥಿತಾ ನಿಷ್ಕೌತುಕಾ ವಯಮ್
ಸುಖದುಃಖ ಅನುಭವದಿಂದ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಎಂಬುದರಿಂದ, ನಾವು ಇನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಭುಕ್ತಾನಿ ಭೋಗವೃನ್ದಾನಿ ದೃಷ್ಟಾ ಚಾನಿತ್ಯತಾ ಭೃಶಮ್ । ನೋಪಲಭ್ಯತ ಏವಾತಿವಿಶ್ರಾನ್ತಿರ್ ಇಹ ಕುತ್ರಚಿತ್
ಎಲ್ಲಾ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇವೆ, ಅಶಾಶ್ವತತೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಭ್ರಾನ್ತಮ್ ಉತ್ತುಙ್ಗಶೃಙ್ಗಾಸು ಮೇರೂಪವನಭೂಮಿಷು । ಲೋಕಪಾಲಪುರೀಷೂಚ್ಚೈಸ್ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಕಿಮ್ ಅಕೃತ್ರಿಮಮ್
ಮನುಷ್ಯನು ಎಷ್ಟೇ ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತಶೃಂಗಗಳಲ್ಲಿ, ಮೇರುಪರ್ವತದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ, ಲೋಕಪಾಲರ ಮಹಾನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನು ನಿಸ್ಸ್ವಾರ್ಥವಾದದ್ದು ಅಥವಾ ನಿಜವಾದದ್ದು ಇದೆ ಎಂದು ಕೇಳಬಹುದು?
ಸರ್ವತ್ರ ದಾರುಭಿರ್ ವೃಕ್ಷಾ ಮಾಂಸೈರ್ ಭೂತಾನಿ ಭೂರ್ ಮೃದಾ । ದುẖಖಾನ್ಯ್ ಅನಿತ್ಯತಾ ಚೇತಿ ಕಥಮ್ ಆಶ್ವಾಸ್ಯತೇ ವದ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮರಗಳು ಕೇವಲ ಕಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮಾಂಸದಿಂದ, ಭೂಮಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ದುಃಖ ಮತ್ತು ನಾಶವಂತಿಕೆಯೇ ಇದೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಸಿಗಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳು.
ನ ಧನಾನಿ ನ ಮಿತ್ರಾಣಿ ನ ಸುಖಾನಿ ನ ಬನ್ಧವಃ । ಶಕ್ನುವನ್ತಿ ಪರಿತ್ರಾತುಂ ಕಾಲೇನ ಕಲಿತಂ ಜನಮ್
ಧನ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸೌಖ್ಯಗಳು, ಬಂಧುಗಳು — ಯಾವುದೂ ಕಾಲಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಜನೋ ಜರಢಜೀಮೂತಜಾಲವದ್ ಗಿರಿಕುಕ್ಷಿಷು । ಯಾತ್ಯ್ ಅನ್ತಶ್ಶೂನ್ಯ ಏವಾಸ್ತಂ ಪಾಂಸೂಪಚಯಪೇಲವಃ
ಜನರು ಪರ್ವತಗಳ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಮೋಡಗಳಂತೆ, ಕೊನೆಗೆ ಶೂನ್ಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಧೂಳಿನ ರಾಶಿಗಳಂತೆ ದುರ್ಬಲರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ನೇಮೇ ಮನೋರಮಾẖ ಕಾಮಾ ನ ಚ ರಮ್ಯಾ ವಿಭೂತಯಃ । ಇದಂ ಮತ್ತಾಙ್ಗನಾಪಾಙ್ಗಭಙ್ಗಲೋಲಂ ಚ ಜೀವಿತಮ್
ಈ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾದ ಇಚ್ಛೆಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸುಂದರವಲ್ಲ, ಅದೇ ರೀತಿ ಈ ವೈಭವವೂ ಮನಮೋಹಕವಲ್ಲ. ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ಮಹಿಳೆಯರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಚಲನೆಯಂತೆ ಈ ಜೀವನವೂ ಸ್ಥಿರವಿಲ್ಲ.
ಕ್ವೇವ ಕಸ್ಯ ಕಥಂ ನಾಮ ಕುತ ಆಶ್ವಾಸನಂ ಮುನೇ । ಅದ್ಯ ಶ್ವೋ ವಾ ಪದಂ ಪಾಪೋ ಮೃತ್ಯುರ್ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ನಿಯಚ್ಛತಿ
ಓ ಮುನಿಯೇ, ಯಾವಾಗ, ಯಾರಿಗೆ, ಹೇಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ? ಇಂದು ಅಥವಾ ನಾಳೆ, ಪಾಪಿಯಾದ ಮರಣವು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟೀತು.
ಶರೀರಂ ಪರ್ಣವದ್ ಭ್ರಂಶಿ ಜೀವಿತಂ ಜೀರ್ಣಸಂಸ್ಥಿತಿ । ಧೀರಧೀರತಯಾ ಗ್ರಸ್ತಾ ರಸಾ ನೀರಸತಾಂ ಗತಾಃ
ಈ ದೇಹವು ಎಲೆ ಹೋಗೆ ಬಿದ್ದುಹೋಗುತ್ತದೆ; ಜೀವನವು ಹಳೆಯದುವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ; ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದರೂ ದುರ್ಬಲನಾದರೂ ಆನಂದಗಳು ಈಗ ರುಚಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗಿವೆ.
ನೀತಂ ಮನೋರಥೈರ್ ಏವ ನೀರಸೈರ್ ಆಯುರ್ ಆತತಮ್ । ನ ಮನಸ್ವಿ ಚಮತ್ಕಾರಕಾರಿ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಪೀಹಿತಮ್
ಈ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿರರ್ಥಕ ಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲೇ ಕಳೆಯಲಾಗಿದೆ; ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಉಂಟುಮಾಡುವಂತಹ ಯಾವುದೂ ಸಾಧಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ.