ಕರಕಾಶನಿಪಾತೇನ ತೇನ ತಸ್ಮಿನ್ ದಿಗನ್ತರೇ । ಮಯೂರḫ ಪ್ರಾವೃಷೀವಾಸೌ ಬುದ್ಧೋ ಽಬೋಧಿ ವನಾವನೇಃ
ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆ ಮಿಂಚಿನ ಹೊಡೆತದಿಂದ, ಆ ಮೇಘದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಗಿಡಗಾಡಿನ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಯೂರನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಂತೆ ಎದ್ದನು.
ಬಭಾವ್ ಆಸಾದಿತಾಙ್ಗಶ್ರೀರ್ ವಿಕಾಸಿತವಿಲೋಚನಃ । ಧಾರಾನಿಕರಫುಲ್ಲಾತ್ಮಾ ಪ್ರಾವೃಷೀವಾಮ್ಬುಜಾಕರಃ
ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೆರೆದಿದ್ದವು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಹರಿವು ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಕೆರೆಯಂತೆ ಅವನು ಕಳೆಗಟ್ಟಿದ್ದನು.
ಪ್ರಬುದ್ಧಂ ಸಮ್ಪ್ರಶಾನ್ತಾಯಾಂ ವೃಷ್ಟೌ ತಮ್ ಅಹಮ್ ಅಗ್ರತಃ । ಅಪೃಚ್ಛಂ ಸ್ವಚ್ಛಮ್ ಆವೃತ್ತ್ಯಾ ನಿವೃತ್ತಂ ಪರಮಾರ್ಥತಃ
ಮಳೆ ನಿಂತು ಅವನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಶಾಂತನಾದಾಗ, ನಾನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮನಸ್ಸು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದೆ.
ಕ್ವ ಸ್ಥಿತೋ ಽಸಿ ಕರೋಷೀದಂ ಕಿಂ ಚ ಭೋ ಮುನಿನಾಯಕ । ಕಸ್ ತ್ವಂ ಕಸ್ಮಾದ್ ಅಲಂ ದೂರಾನ್ ನ ಭ್ರಂಶಮ್ ಅಪಿ ಚೇತಸಿ
ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ? ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ, ಮಹರ್ಷಿಗಳ ನಾಯಕನೆ? ನೀನು ಯಾರು? ಈಷ್ಟು ದೂರ ಇದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಏಕೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅಲೆಯುವುದಿಲ್ಲ?
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತೋ ಮಾಮ್ ಅಸೌ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯ ಪ್ರಾಕ್ತನೀಂ ಗತಿಮ್ । ಉವಾಚ ವಚನಂ ಚಾರು ಚಾತಕೋ ಜಲದಂ ಯಥಾ
ಈ ರೀತಿ ನಾನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ನನಗೆ ನೋಡಿದ, ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು, ಚಾತಕ ಪಕ್ಷಿ ಮೋಡವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ, ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.
ಪ್ರತಿಪಾಲಯ ಮೇ ಯಾವತ್ ಸ್ವವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಸ್ಮರಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ಪಶ್ಚಾತ್ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯಂ ವೃತ್ತಮ್ ಆತ್ಮನಃ
ನಾನು ನನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತರುವವರೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಯಿರಿ; ನಂತರ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಮುಂದಿನ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾಶು ಸ ಯಥಾವೃತ್ತಮ್ ಅಕ್ಷತಮ್ । ಸ್ಮೃತವಾನ್ ಸಾಯಮ್ ಅಹ್ನೀವ ಸಮಾಚರಿತಮ್ ಆತ್ಮನಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಆಲೋಚಿಸಿ, ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದನ್ನು, ಸಂಜೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಿನದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಮಾಮ್ ಅಥೋವಾಚ ವಚನಂ ಚಾರು ಚನ್ದ್ರಾಂಶುಶೀತಲಮ್ । ಆಹ್ಲಾದಕಮ್ ಅನಿನ್ದ್ಯಂ ಚ ನಿರವದ್ಯಂ ಸುಖೋದಯಮ್
ನಂತರ ಅವನು ನನಗೆ ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯಂತೆ ಶೀತಲವಾಗಿಯೂ ಆನಂದಕರವಾಗಿಯೂ ದೋಷರಹಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಅಧುನಾ ತ್ವಂ ಮಯಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಪರಿಜ್ಞಾತೋ ಽಭಿವಾದಯೇ । ಅತಿಕ್ರಮೋ ಽಯಂ ಕ್ಷನ್ತವ್ಯಸ್ ಸ್ವಭಾವೋ ಹಿ ಸತಾಂ ಕ್ಷಮಾ
ಈಗ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇನೆ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ, ನಿನಗೆ ಗೌರವವನ್ನರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು, ಯಾಕಂದರೆ ಕ್ಷಮೆ ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸ್ವಭಾವ.
ಮುನೇ ಚಿರಮ್ ಅಹಂ ಭ್ರಾನ್ತೋ ದೇವೋಪವನಭೂಮಿಷು । ಭೋಗಾಮೋದವಿಮೋಹೇಷು ಷಟ್ಪದḫ ಪದ್ಮಿನೀಷ್ವ್ ಇವ
ಮುನಿಯೇ, ನಾನು ಬಹುಕಾಲ ದೇವತೆಗಳ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ಭೋಗಗಳ ಮದದಲ್ಲಿ ಮೋಹಗೊಂಡಿದ್ದೆ, ಹೂವಿನೊಳಗಿನ ತೇಲುವ ತೇನೇ ಹಗುರವಾಗಿ ಹಾರುವಂತೆ.
ದೃಶ್ಯನದ್ಯಾಮ್ ಅಥೋ ಚಿತ್ತಜಲಕಲ್ಲೋಲಹೇಲಯಾ । ಚಕ್ರಾವರ್ತೋಹ್ಯಮಾನೇನ ಮಯೋದ್ವಿಗ್ನೇನ ಚಿನ್ತಿತಮ್
ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ನದಿಯಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಯೋಚನೆಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡಿತು, ಚಕ್ರವಾತದೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಂತೆ, ನಾನು ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ಆತಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೆ.
ಸಂಸಾರಸಾಗರೇ ದೃಶ್ಯಕಲೋಲ್ಲೈರ್ ಅಹಮ್ ಆಕುಲಃ । ಕಾಲೇನೋದ್ವೇಗಮ್ ಆಯಾತಶ್ ಚಾತಕೋ ಽವಗ್ರಹೇ ಯಥಾ
ಸಂಸಾರದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ಕಾಣುವ ಅಲೆಗಳಿಂದ ನಾನು ಗೊಂದಲಗೊಂಡೆ. ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ದುಃಖವು ನನ್ನೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು, ಬಿಸಿಲಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚಾತಕಪಕ್ಷಿಯಂತೆ.
ಸಂವಿನ್ಮಾತ್ರೈಕಸಾರೇಷು ರಮ್ಯಂ ಭೋಗೇಷು ನಾಮ ಕಿಮ್ । ಅವತಿಷ್ಠೇ ಗತೋದ್ವೇಗಂ ಸಂವಿದ್ವ್ಯೋಮ್ನ್ಯ್ ಏವ ಕೇವಲಮ್
ಈ ಸುಂದರ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ಆನಂದವಿದೆ? ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧ ಚೇತನೆಯ ಸ್ವರೂಪವೇ. ನಾನು ಎಲ್ಲ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಕೇವಲ ಜ್ಞಾನಾಕಾಶದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.
ಶಬ್ದರೂಪರಸಸ್ಪರ್ಶಗನ್ಧಮಾತ್ರಾದ್ ಋತೇ ಪರಮ್ । ನೇಹ ಕಿಞ್ಚನ ನಾಮಾಸ್ತಿ ಕಿಮ್ ಏತಾವತ್ಯ್ ಅಲಂ ರಮೇ
ಶಬ್ದ, ರೂಪ, ರುಚಿ, ಸ್ಪರ್ಶ, ವಾಸನೆ ಇವುಗಳ ಹೊರತು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ಸೀಮಿತವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಏನು ಆನಂದ?
ವಿನ್ಮಾತ್ರಾಕಾಶಮ್ ಏವೈತತ್ ಸರ್ವಂ ವಿನ್ಮಾತ್ರಮ್ ಏವ ವಾ । ತತ್ ಕಿಮ್ ಅತ್ರಾಸದಾಕಾರೇ ರಮೇ ನಷ್ಟಮತಿರ್ ಯಥಾ
ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ಚೇತನಾಕಾಶವೇ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಚೇತನೆಯೇ. ಅಸತ್ಯ ಸ್ವರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಂತೆ, ನಾನು ಏಕೆ ಆನಂದಿಸಬೇಕು?
ವಿಷಯಾ ವಿಷವೈಷಮ್ಯಾ ವಾಮಾẖ ಕಾಮವಿಮೋಹದಾಃ । ರಸಾ ವಿರಸವೈರಸ್ಯಾ ಲುಠನ್ನ್ ಏಷು ನ ಕೋ ಹತಃ
ವಿಷಯಗಳು ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ; ಇವು ಕಾಮ ಮತ್ತು ಮೋಹವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ರುಚಿ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕವೂ ಅಸಹ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆಹಾಕುವವನು ಯಾರು ನಾಶವಾಗದೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ?
ಜೀರ್ಣಜೀವಿತಜಮ್ಬಾಲಜರಚ್ಛಫರಿಕಾಂ ಮತಿಮ್ । ಕಾಯದ್ರುಮಗತಾದಾತುಂ ಜರೇಚ್ಛತಿ ಬೃಹದ್ಬಕೀ
ಹಳೆಯ ಜೀವಿತದ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದ, ದೇಹವೆಂಬ ಮರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಜೀರ್ಣವಾದ ಚಿಪ್ಪುಮೀನಿನಂತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವೆಂಬ ದೊಡ್ಡ ಬಕವು ಹಿಡಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತದೆ.
ಕಾಯೋ ಽಯಮ್ ಅಚಿರಾಪಾಯೋ ಬುದ್ಬುದೋ ಽಮ್ಬುನಿಧಾವ್ ಇವ । ಸ್ಫುರನ್ನ್ ಏವ ಪುರೋ ಽನ್ತರ್ಧಿಂ ಯಾತಿ ದೀಪಶಿಖಾ ಯಥಾ
ಈ ದೇಹವು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿನ ಬುದ್ಬುದದಂತೆ ಬೇಗನೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ; ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯು ಹೊತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೇ ಅಪ್ರತ്യക്ഷವಾಗುವಂತೆ, ಇದು ಕೂಡ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತದೆ.
ವಿವಿಧಾಕುಲಕಲ್ಲೋಲಾ ಚಕ್ರಾವರ್ತವಿಧಾಯಿನೀ । ಮೃತಿಜನ್ಮಬೃಹತ್ಕೂಲಾ ಸುಖದುẖಖತರಙ್ಗಿಣೀ
ಇದು ವಿಭಿನ್ನ ಜನಸಮೂಹಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ದೊಡ್ಡ ನದಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ಚಕ್ರಗಳ ಘೋರ ಪ್ರವಾಹ, ಜನನ ಮತ್ತು ಮರಣವೆಂಬ ದಂಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸುಖ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.
ಯೌವನೋಲ್ಲಾಸಕಲಿಲಾ ಜರಾಧವಲಫೇನಿಲಾ । ಕಾಕತಾಲೀಯಯೋಗೇನ ಸಮ್ಪನ್ನಸುಖಬುದ್ಬುದಾ
ಯೌವನದ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಮಸುಕಾದ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಬಿಳಿ ನುರಿತ ನದಿಯಂತೆ, ಹಕ್ಕಿ ಹಣ್ಣು ಬಿದ್ದಂತೆ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವ ಸುಖದ ಬುದ್ಬುದಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.
ವ್ಯವಹಾರಮಹಾವಾಹಲೇಖಾ ಜಡರಯಾಕುಲಾ । ರಾಗದ್ವೇಷಘನೋಲ್ಲಾಸಾ ಭೂತಲಾಲೋಲದೇಹಿಕಾ
ಈ ದೇಹವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರದೆ ತೇಲುತ್ತಾ, ಜಡತೆ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಗುರುತುಗಳು ಉಂಟು, ರಾಗ-ದ್ವೇಷಗಳ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅಲೆಗಳು ಎದ್ದಾಡುತ್ತಿವೆ.
ಲೋಭಮೋಹಮಹಾವರ್ತಾ ಪಾತೋತ್ಪಾತವಿವರ್ತಿನೀ । ಹಾ ತಪ್ತಾ ಜೀವಿತಾಖ್ಯೇಯಂ ನದೀ ನದನಶೀತಲಾ
ಲೋಭ ಮತ್ತು ಮೋಹ ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಸುತ್ತುಗಳಿರುವ ಈ ಜೀವ ಎಂಬ ನದಿಯು, ಪತನ ಮತ್ತು ಅಪಾಯಗಳ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಾ, ಹಾಯಾಗಿ ತಂಪಾಗದೆ ಬಿಸಿ ನದಿಯಾಗಿದೆ.
ಅಪೂರ್ವಾಣ್ಯ್ ಉಪಗಚ್ಛನ್ತಿ ತಥಾ ಪೂರ್ವಾಣಿ ಯಾನ್ತ್ಯ್ ಅಲಮ್ । ಸಂಸಾರಸರಿದಮ್ಬೂನಿ ಸಙ್ಗತಾನಿ ಧನಾನಿ ಚ
ಹೊಸವುಗಳು ಬರುತ್ತವೆ, ಹಳೆಯವುಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಸಂಸಾರದ ನದಿಯ ನೀರುಗಳು ಮತ್ತು ಕೂಡಿದ ಸಂಪತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಹೋದೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರವೃತ್ತಾ ಯೇ ನಿವರ್ತನ್ತೇ ತೈರ್ ಅಲಂ ಹತಭಾವಕೈಃ । ಅಪೂರ್ವಾ ಯೇ ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ ತೇಷ್ವ್ ಅಪ್ಯ್ ಆಸ್ಥೇಹ ಕೀದೃಶೀ
ಹೋಗಿದ್ದವರು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭರವಸೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ಹೊಸದಾಗಿ ಹೊರಡುವವರಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ನಂಬಿಕೆ ಇರಬಹುದು?
ಸರ್ವಸ್ಯಾಸ್ ಸರಿತೋ ವಾರಿ ಪ್ರಯಾತ್ಯ್ ಆಯಾತಿ ಚಾಕರಾತ್ । ದೇಹನದ್ಯಾḫ ಪಯಸ್ ತ್ವ್ ಆಯುḫ ಪ್ರಯಾತ್ಯ್ ಆಯಾತಿ ನೋ ಪುನಃ
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನದಿಯ ನೀರು ತನ್ನ ಮೂಲದಿಂದ ಹೊರಟು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದೇಹ ಎಂಬ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಹೊರಟ once ಹೋದರೆ, ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಶತಶḫ ಪರಿವರ್ತನ್ತೇ ಪ್ರತಿಪಿಣ್ಡಂ ಕ್ಷಣಂ ಪ್ರತಿ । ಕುಲಾಲಚಕ್ರಿಕಾಭಾವಾ ಇವ ಭಾವಾ ಭವಾಮ್ಬುಧೌ
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ರೂಪಗಳು ಕುಂಭಕಾರನ ಚಕ್ರದಂತೆ ಸುತ್ತುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿ, ಜನ್ಮಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳು ತಿರುಗಾಡುತ್ತವೆ.
ಚರನ್ತಿ ಚತುರಾಶ್ ಚೌರಾ ವಿಷಮಾ ವಿಷಯಾರಯಃ । ಹರನ್ತಿ ಭಾವಸರ್ವಸ್ವಂ ಜಾಗರ್ಮಿ ಸ್ವಪಿಮೀಹ ಕಿಮ್
ಈ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕುತಂತ್ರಿಗಳಂತೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಸಂಪೂರ್ಣವನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತವೆ. ನಾನು ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಏನು ವ್ಯತ್ಯಾಸ?
ಆಯುಷẖ ಖಣ್ಡಖಣ್ಡಾಶ್ ಚ ನಿಪತನ್ತḫ ಪುನḫ ಪುನಃ । ನ ಕಶ್ಚಿದ್ ವೇತ್ತಿ ಕಾಲೇನ ಕೃತಾನಿ ದಿವಸಾನ್ಯ್ ಅಹೋ
ಆಯುಷ್ಯದ ತುಂಡುಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಿದ್ದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಕಾಲದ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯಲಾಗದು, ಅಯ್ಯೋ!
ಇದಮ್ ಅದ್ಯ ತಥೇದಂ ಶ್ವಸ್ ತಥೇದಮ್ ಇದಮ್ ಅದ್ಯ ಮೇ । ಏವಂಕಲನಯಾ ಲೋಕೋ ಗತಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ನ ವೇತ್ತ್ಯ್ ಅಹೋ
ಇದು ಇಂದು, ಹಾಗೆ ನಾಳೆಯೂ ಇದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ; ಇಂದು ನನಗೆ ಇದು ಇದೆ ಎಂದು ಎಣಿಸಿ, ಈ ಲೋಕವು ಹೋದರೂ, ಬರುವುದೂ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅಯ್ಯೋ!
ಭುಕ್ತಂ ಪೀತಮ್ ಅನನ್ತಾಸು ಭ್ರಾನ್ತಂ ಚ ಭವಭೂಮಿಷು । ದೃಷ್ಟಾನಿ ಸುಖದುẖಖಾನಿ ಕಿಮ್ ಅನ್ಯದ್ ಇಹ ಸಾಧ್ಯತೇ
ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತಿಂದೆ, ಕುಡಿಯದೆ, ಭ್ರಮಿಸಿ ಸುಖದುಃಖಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಸಾಧಿಸಬೇಕಿದೆ?