ಸಾ ನಿವೃತ್ತಾ ಕುಟೀ ತತ್ರ ಸಮ್ಪನ್ನಂ ವ್ಯೋಮ ಕೇವಲಮ್ । ಸ ಸಿದ್ಧೋ ಽಥ ನಿರಾಧಾರḫ ಪತಿತೋ ಽಧಸ್ ಸಮಾಧಿಮಾನ್
ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆ ಗುಡಿ ಅತ್ತೇ ಮಾಯವಾಗಿ, ಶುದ್ಧ ಆಕಾಶ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯಿತು. ನಂತರ ಆ ಸಾಧಕನು, ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು.
ಸ್ವಪ್ನಸಙ್ಕಲ್ಪಸಂಶಾನ್ತೌ ಸ್ವಪ್ನಸಙ್ಕಲ್ಪಪತ್ತನಮ್ । ಯಥಾ ಸಾಶು ಕುಟೀ ನಷ್ಟಾ ಮತ್ಸಙ್ಕಲ್ಪೋಪಶಾನ್ತಿತಃ
ಕನಸಿನ ಸಂಕಲ್ಪ ಶಾಂತವಾದಾಗ, ಕನಸಿನ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಪಟ್ಟಣವೂ ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆಯೇ, ನನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪ ಶಾಂತವಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ಗುಡಿಯೂ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಮಾಯವಾಯಿತು.
ಸ ಪಪಾತ ತತೋ ಧ್ಯಾನೀ ಜಲೋತ್ಪೀಡ ಇವಾಮ್ಬುದಾತ್ । ಖಾದ್ ಇವಾನಿಲನುನ್ನೋ ಽಬ್ದ ಇನ್ದುರ್ ದಿವ ಇವ ಕ್ಷಯೇ
ಆಧ್ಯಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಆ ಧ್ಯಾನಿಯು, ಮೋಡದಿಂದ ನೀರಿನ ಹನಿ ಬಿದ್ದಂತೆ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಕಾಲ ಮುಗಿದಂತೆ, ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಓಡಿಸಲಾದ ಮೋಡದಂತೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು.
ವೈಮಾನಿಕ ಇವಾಪುಣ್ಯಶ್ ಛಿನ್ನಮೂಲ ಇವ ದ್ರುಮಃ । ಖಾತ್ ತ್ಯಕ್ತ ಇವ ಪಾಷಾಣಸ್ ಸ ಪಪಾತ ತತೋ ಽವನೌ
ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲದ ದಿವ್ಯಪುರುಷನು ಬಿದ್ದಂತೆ, ಬೇರು ಕತ್ತರಿಸಿದ ಮರ ಬಿದ್ದಂತೆ, ಅಥವಾ ಗುಹೆಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದ ಕಲ್ಲು ಬಿದ್ದಂತೆ, ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.
ಅಹಂ ಯಾವದ್ ಇಯಂ ತಾವತ್ ಕುಟಿಕಾಸ್ತ್ವ್ ಇತಿ ಕಲ್ಪನೇ । ಕ್ಷೀಣೇ ಕುಟೀಕ್ಷಯೇ ಜಾತೇ ಸ ಸಿದ್ಧḫ ಪತಿತẖ ಕ್ಷಣಾತ್
‘ಈ ಕುಟೀರವು ಇರಲಿ’ ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಇರುವವರೆಗೆ ಅದು ಉಳಿಯಿತು; ಆದರೆ ಕುಟೀರವು ನಾಶವಾದಾಗ, ಆ ಸಿದ್ಧನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದನು.
ಪತತಾ ತೇನ ಸಿದ್ಧೇನ ತತಸ್ ಸೌಜನ್ಯಕೌತುಕಾತ್ । ಸಾರ್ಧಮ್ ಏವಾಹಮ್ ಅಗಮಂ ನಭಸೋ ವಸುಧಾತಲಮ್
ಆ ಸಿದ್ಧನು ಬಿದ್ದಾಗ, ನಾನು ಸಹ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಮತ್ತು ಹಿತಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಅವನ ಜೊತೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದೆನು.
ಸೋ ಽಪತತ್ ಪವನಸ್ಕನ್ಧವಲನಾವರ್ತವೃತ್ತಿಭಿಃ । ಸಪ್ತದ್ವೀಪಸಮುದ್ರಾನ್ತಗೀರ್ವಾಣರಮಣಾವನೌ
ಆತನನ್ನು ಗಾಳಿಯ ಹೊಡೆತಗಳು ಮತ್ತು ಸುತ್ತುಮುತ್ತಲಿನ ವಾತವೃಂದಗಳು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಏಳುವು ದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿರುವ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿಟ್ಟವು.
ಪ್ರಾಣಾಪಾನೋರ್ಧ್ವಗಾಮಿತ್ವಾತ್ ಖಾದ್ ಯಥಾಸ್ಥಿತಮ್ ಏವ ಸಃ । ಸ್ಪಷ್ಟ ಏವೋರ್ಧ್ವಮೂರ್ಧೋರ್ವ್ಯಾಂ ಬದ್ಧಪದ್ಮಾಸನೋ ಽಪತತ್
ಆತನ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಆತನು ಹೇಗಿದ್ದನೋ ಹಾಗೆಯೇ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಲೆಯು ಮೇಲಾಗಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು.
ನ ಪ್ರಬುದ್ಧೋ ಬಭೂವಾಸಾವ್ ಇವ ನೂನಮ್ ಅಚೇತನಃ । ಪಾಷಾಣದೇಹ ಇವ ವಾ ವಾತೂಲಾತ್ಮೇವ ವಾ ಲಘುಃ
ಆತನು ಎಚ್ಚರಕ್ಕೆ ಬಾರದಂತೆ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಜಡನಾದವನಂತೆ, ಕಲ್ಲಿನ ದೇಹದವನಂತೆ ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ಆತ್ಮನಂತೆ, ತುಂಬಾ ಹಗುರನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಮಯಾ ತದವಬೋಧಾರ್ಥಮ್ ಅಥ ಯತ್ನವತಾ ತದಾ । ಕೃತ್ವಾ ಜಲದತಾಂ ವ್ಯೋಮ್ನೋ ವೃಷ್ಟಂ ಗರ್ಜಿತಮ್ ಊರ್ಜಿತಮ್
ನಾನು ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೇಘದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಬಲವಾದ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಗುಡುಗು ಕೂಡ ಮಾಡಿದೆ.
ಕರಕಾಶನಿಪಾತೇನ ತೇನ ತಸ್ಮಿನ್ ದಿಗನ್ತರೇ । ಮಯೂರḫ ಪ್ರಾವೃಷೀವಾಸೌ ಬುದ್ಧೋ ಽಬೋಧಿ ವನಾವನೇಃ
ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆ ಮಿಂಚಿನ ಹೊಡೆತದಿಂದ, ಆ ಮೇಘದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಗಿಡಗಾಡಿನ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಯೂರನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಂತೆ ಎದ್ದನು.
ಬಭಾವ್ ಆಸಾದಿತಾಙ್ಗಶ್ರೀರ್ ವಿಕಾಸಿತವಿಲೋಚನಃ । ಧಾರಾನಿಕರಫುಲ್ಲಾತ್ಮಾ ಪ್ರಾವೃಷೀವಾಮ್ಬುಜಾಕರಃ
ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೆರೆದಿದ್ದವು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಹರಿವು ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಕೆರೆಯಂತೆ ಅವನು ಕಳೆಗಟ್ಟಿದ್ದನು.
ಪ್ರಬುದ್ಧಂ ಸಮ್ಪ್ರಶಾನ್ತಾಯಾಂ ವೃಷ್ಟೌ ತಮ್ ಅಹಮ್ ಅಗ್ರತಃ । ಅಪೃಚ್ಛಂ ಸ್ವಚ್ಛಮ್ ಆವೃತ್ತ್ಯಾ ನಿವೃತ್ತಂ ಪರಮಾರ್ಥತಃ
ಮಳೆ ನಿಂತು ಅವನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಶಾಂತನಾದಾಗ, ನಾನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮನಸ್ಸು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದೆ.
ಕ್ವ ಸ್ಥಿತೋ ಽಸಿ ಕರೋಷೀದಂ ಕಿಂ ಚ ಭೋ ಮುನಿನಾಯಕ । ಕಸ್ ತ್ವಂ ಕಸ್ಮಾದ್ ಅಲಂ ದೂರಾನ್ ನ ಭ್ರಂಶಮ್ ಅಪಿ ಚೇತಸಿ
ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ? ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ, ಮಹರ್ಷಿಗಳ ನಾಯಕನೆ? ನೀನು ಯಾರು? ಈಷ್ಟು ದೂರ ಇದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಏಕೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅಲೆಯುವುದಿಲ್ಲ?
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತೋ ಮಾಮ್ ಅಸೌ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯ ಪ್ರಾಕ್ತನೀಂ ಗತಿಮ್ । ಉವಾಚ ವಚನಂ ಚಾರು ಚಾತಕೋ ಜಲದಂ ಯಥಾ
ಈ ರೀತಿ ನಾನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ನನಗೆ ನೋಡಿದ, ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು, ಚಾತಕ ಪಕ್ಷಿ ಮೋಡವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ, ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.
ಪ್ರತಿಪಾಲಯ ಮೇ ಯಾವತ್ ಸ್ವವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಸ್ಮರಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ಪಶ್ಚಾತ್ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯಂ ವೃತ್ತಮ್ ಆತ್ಮನಃ
ನಾನು ನನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತರುವವರೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಯಿರಿ; ನಂತರ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಮುಂದಿನ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾಶು ಸ ಯಥಾವೃತ್ತಮ್ ಅಕ್ಷತಮ್ । ಸ್ಮೃತವಾನ್ ಸಾಯಮ್ ಅಹ್ನೀವ ಸಮಾಚರಿತಮ್ ಆತ್ಮನಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಆಲೋಚಿಸಿ, ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದನ್ನು, ಸಂಜೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಿನದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಮಾಮ್ ಅಥೋವಾಚ ವಚನಂ ಚಾರು ಚನ್ದ್ರಾಂಶುಶೀತಲಮ್ । ಆಹ್ಲಾದಕಮ್ ಅನಿನ್ದ್ಯಂ ಚ ನಿರವದ್ಯಂ ಸುಖೋದಯಮ್
ನಂತರ ಅವನು ನನಗೆ ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯಂತೆ ಶೀತಲವಾಗಿಯೂ ಆನಂದಕರವಾಗಿಯೂ ದೋಷರಹಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಅಧುನಾ ತ್ವಂ ಮಯಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಪರಿಜ್ಞಾತೋ ಽಭಿವಾದಯೇ । ಅತಿಕ್ರಮೋ ಽಯಂ ಕ್ಷನ್ತವ್ಯಸ್ ಸ್ವಭಾವೋ ಹಿ ಸತಾಂ ಕ್ಷಮಾ
ಈಗ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇನೆ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ, ನಿನಗೆ ಗೌರವವನ್ನರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು, ಯಾಕಂದರೆ ಕ್ಷಮೆ ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸ್ವಭಾವ.
ಮುನೇ ಚಿರಮ್ ಅಹಂ ಭ್ರಾನ್ತೋ ದೇವೋಪವನಭೂಮಿಷು । ಭೋಗಾಮೋದವಿಮೋಹೇಷು ಷಟ್ಪದḫ ಪದ್ಮಿನೀಷ್ವ್ ಇವ
ಮುನಿಯೇ, ನಾನು ಬಹುಕಾಲ ದೇವತೆಗಳ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ಭೋಗಗಳ ಮದದಲ್ಲಿ ಮೋಹಗೊಂಡಿದ್ದೆ, ಹೂವಿನೊಳಗಿನ ತೇಲುವ ತೇನೇ ಹಗುರವಾಗಿ ಹಾರುವಂತೆ.
ದೃಶ್ಯನದ್ಯಾಮ್ ಅಥೋ ಚಿತ್ತಜಲಕಲ್ಲೋಲಹೇಲಯಾ । ಚಕ್ರಾವರ್ತೋಹ್ಯಮಾನೇನ ಮಯೋದ್ವಿಗ್ನೇನ ಚಿನ್ತಿತಮ್
ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ನದಿಯಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಯೋಚನೆಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡಿತು, ಚಕ್ರವಾತದೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಂತೆ, ನಾನು ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ಆತಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೆ.
ಸಂಸಾರಸಾಗರೇ ದೃಶ್ಯಕಲೋಲ್ಲೈರ್ ಅಹಮ್ ಆಕುಲಃ । ಕಾಲೇನೋದ್ವೇಗಮ್ ಆಯಾತಶ್ ಚಾತಕೋ ಽವಗ್ರಹೇ ಯಥಾ
ಸಂಸಾರದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ಕಾಣುವ ಅಲೆಗಳಿಂದ ನಾನು ಗೊಂದಲಗೊಂಡೆ. ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ದುಃಖವು ನನ್ನೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು, ಬಿಸಿಲಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚಾತಕಪಕ್ಷಿಯಂತೆ.
ಸಂವಿನ್ಮಾತ್ರೈಕಸಾರೇಷು ರಮ್ಯಂ ಭೋಗೇಷು ನಾಮ ಕಿಮ್ । ಅವತಿಷ್ಠೇ ಗತೋದ್ವೇಗಂ ಸಂವಿದ್ವ್ಯೋಮ್ನ್ಯ್ ಏವ ಕೇವಲಮ್
ಈ ಸುಂದರ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ಆನಂದವಿದೆ? ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧ ಚೇತನೆಯ ಸ್ವರೂಪವೇ. ನಾನು ಎಲ್ಲ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಕೇವಲ ಜ್ಞಾನಾಕಾಶದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.
ಶಬ್ದರೂಪರಸಸ್ಪರ್ಶಗನ್ಧಮಾತ್ರಾದ್ ಋತೇ ಪರಮ್ । ನೇಹ ಕಿಞ್ಚನ ನಾಮಾಸ್ತಿ ಕಿಮ್ ಏತಾವತ್ಯ್ ಅಲಂ ರಮೇ
ಶಬ್ದ, ರೂಪ, ರುಚಿ, ಸ್ಪರ್ಶ, ವಾಸನೆ ಇವುಗಳ ಹೊರತು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ಸೀಮಿತವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಏನು ಆನಂದ?
ವಿನ್ಮಾತ್ರಾಕಾಶಮ್ ಏವೈತತ್ ಸರ್ವಂ ವಿನ್ಮಾತ್ರಮ್ ಏವ ವಾ । ತತ್ ಕಿಮ್ ಅತ್ರಾಸದಾಕಾರೇ ರಮೇ ನಷ್ಟಮತಿರ್ ಯಥಾ
ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ಚೇತನಾಕಾಶವೇ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಚೇತನೆಯೇ. ಅಸತ್ಯ ಸ್ವರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಂತೆ, ನಾನು ಏಕೆ ಆನಂದಿಸಬೇಕು?
ವಿಷಯಾ ವಿಷವೈಷಮ್ಯಾ ವಾಮಾẖ ಕಾಮವಿಮೋಹದಾಃ । ರಸಾ ವಿರಸವೈರಸ್ಯಾ ಲುಠನ್ನ್ ಏಷು ನ ಕೋ ಹತಃ
ವಿಷಯಗಳು ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ; ಇವು ಕಾಮ ಮತ್ತು ಮೋಹವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ರುಚಿ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕವೂ ಅಸಹ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆಹಾಕುವವನು ಯಾರು ನಾಶವಾಗದೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ?
ಜೀರ್ಣಜೀವಿತಜಮ್ಬಾಲಜರಚ್ಛಫರಿಕಾಂ ಮತಿಮ್ । ಕಾಯದ್ರುಮಗತಾದಾತುಂ ಜರೇಚ್ಛತಿ ಬೃಹದ್ಬಕೀ
ಹಳೆಯ ಜೀವಿತದ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದ, ದೇಹವೆಂಬ ಮರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಜೀರ್ಣವಾದ ಚಿಪ್ಪುಮೀನಿನಂತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವೆಂಬ ದೊಡ್ಡ ಬಕವು ಹಿಡಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತದೆ.
ಕಾಯೋ ಽಯಮ್ ಅಚಿರಾಪಾಯೋ ಬುದ್ಬುದೋ ಽಮ್ಬುನಿಧಾವ್ ಇವ । ಸ್ಫುರನ್ನ್ ಏವ ಪುರೋ ಽನ್ತರ್ಧಿಂ ಯಾತಿ ದೀಪಶಿಖಾ ಯಥಾ
ಈ ದೇಹವು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿನ ಬುದ್ಬುದದಂತೆ ಬೇಗನೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ; ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯು ಹೊತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೇ ಅಪ್ರತ്യക്ഷವಾಗುವಂತೆ, ಇದು ಕೂಡ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತದೆ.
ವಿವಿಧಾಕುಲಕಲ್ಲೋಲಾ ಚಕ್ರಾವರ್ತವಿಧಾಯಿನೀ । ಮೃತಿಜನ್ಮಬೃಹತ್ಕೂಲಾ ಸುಖದುẖಖತರಙ್ಗಿಣೀ
ಇದು ವಿಭಿನ್ನ ಜನಸಮೂಹಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ದೊಡ್ಡ ನದಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ಚಕ್ರಗಳ ಘೋರ ಪ್ರವಾಹ, ಜನನ ಮತ್ತು ಮರಣವೆಂಬ ದಂಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸುಖ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.
ಯೌವನೋಲ್ಲಾಸಕಲಿಲಾ ಜರಾಧವಲಫೇನಿಲಾ । ಕಾಕತಾಲೀಯಯೋಗೇನ ಸಮ್ಪನ್ನಸುಖಬುದ್ಬುದಾ
ಯೌವನದ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಮಸುಕಾದ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಬಿಳಿ ನುರಿತ ನದಿಯಂತೆ, ಹಕ್ಕಿ ಹಣ್ಣು ಬಿದ್ದಂತೆ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವ ಸುಖದ ಬುದ್ಬುದಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.