ಅಸಙ್ಖ್ಯೈರ್ ವ್ಯೋಮಮಾತಙ್ಗೈಶ್ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಚಲಚಾಮರೈಃ । ಉಡುಮ್ಬರಾನ್ತರ್ ಮಷಕೈರ್ ಇವ ಮದ್ಧೃದಯೇ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಆಕಾಶದ ಆನೆಗಳು, ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಅವರ ಚಾಮರಗಳಾಗಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಾ, ಎಲೆಮರದೊಳಗಿನ ಸಣ್ಣ ಹುಳಗಳು ಹೀಗಿರುವಂತೆ, ನನ್ನ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿವೆ.
ಮಯಾ ಪಾತಾಲಪಾದೇನ ಭೂತಲೋದರಧಾರಿಣಾ । ಖಮೂರ್ಧ್ನಾಪಿ ತದಾ ರಾಮ ನ ತ್ಯಕ್ತಾ ಪರಮಾಣುತಾ
ನಾನು ಪಾತಾಳವನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರೂ, ರಾಮಾ, ನನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ.
ದಿಕ್ಷು ಸರ್ವಾಸು ಸರ್ವತ್ರ ಸರ್ವದಾ ಸರ್ವಕಾರಿಣಾ । ಸರ್ವಾತ್ಮನಾಪ್ಯ್ ಅಸರ್ವೇಣ ಶೂನ್ಯರೂಪೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಯಾವಾಗಲೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವವನಾಗಿ, ನಾನು ಎಲ್ಲರೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲವಲ್ಲದ ಶೂನ್ಯಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.
ಕಿಞ್ಚಿತ್ತ್ವಂ ಸದಕಿಞ್ಚಿತ್ತ್ವಂ ಸಾಕೃತಿತ್ವಂ ನಿರಾಕೃತಿ । ಅನುಭೂತಂ ಸಜಾಡ್ಯಂ ಚ ಚೇತನತ್ವಮ್ ಅಲಂ ಮಯಾ
ಏನಾದರೂ ಆಗಿರುವುದು, ಏನೂ ಅಲ್ಲದಿರುವುದು, ರೂಪವಿರುವುದು, ರೂಪವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಅರಿವು, ಜಡತೆ ಮತ್ತು ಬಹಳಷ್ಟು ಚೇತನತೆ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಮೈನಾಕಮುಗ್ಧಮೀನಸ್ಯ ಸಾಗರಸ್ಯಾಪ್ಯ್ ಅಣುಂ ಪ್ರತಿ । ಸನ್ತಿ ಸರ್ಗಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸ್ವನುಭೂತಾನ್ಯ್ ಅಥೋ ಮಯಾ
ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತದ ಮೋಹಿತ ಮೀನುಗೆ ಸಮುದ್ರ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದರೂ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುವಂತೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಒಂದು ಅಣುವಿನೊಳಗೆಯೇ ಸಾವಿರಾರು ಸೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಜಗನ್ತ್ಯ್ ಅಙ್ಗೇ ಮಯೋಢಾನಿ ಗೂಢಾನಿ ಪ್ರಕಟಾನಿ ಚ । ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಪುರಾಣೀವ ಮಕುರೇಣಾಜಡಾತ್ಮನಾ
ಈ ಜಗತ್ತುಗಳು ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು ಕೂಡ. ಅವು ಹಳೆಯ ಹಳ್ಳಿಗಳಂತೆ, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ, ಜಡತೆ ಇಲ್ಲದ ಆತ್ಮದಿಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಏವಂ ಜಲಾನಿಲಾಗ್ನಿತ್ವಂ ಭೂಮಿತ್ವಂ ಖಾತ್ಮನಾ ಸತಾ । ಕೃತಂ ಚಿತೇವ ಸ್ವಪ್ನೇಷು ಬತ ಮಾಯಾ ವಿಜೃಮ್ಭತೇ
ಇದೇ ರೀತಿ ನೀರು, ಗಾಳಿ, ಬೆಂಕಿ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಚೇತನವು ಧರಿಸಿದೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಯೆ ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ ನೋಡಿ.
ಅಪಿ ತಸ್ಯಾಮ್ ಅವಸ್ಥಾಯಾಂ ಜಗನ್ತ್ಯ್ ಆಕಾಶಕೋಶಕೇ । ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಾನ್ಯ್ ಅಸಙ್ಖ್ಯಾನಿ ಪರಮಾಣುಕಣಂ ಪ್ರತಿ
ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ಆಕಾಶದ ಒಳಗೆ, ನಾನು ಅಣುವಿನಷ್ಟು ಸಣ್ಣದಾದ ಅನೇಕ ಜಗತ್ತುಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ಪರಮಾಣುಂ ಪ್ರತಿ ವ್ಯೋಮ ಪರಮಾಣುಂ ಪ್ರತಿ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಸರ್ಗವೃನ್ದಂ ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಸ್ವಪ್ನಾನ್ತರಯುತಂ ಪುರಮ್
ಹೆಚ್ಚು ಕನಸುಗಳಿರುವ ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅನೇಕ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಣುವಿನೊಳಗೆ ಆಕಾಶವೂ ಇದೆ.
ಖಮ್ ಏವಾಹಮ್ ಅಭೂವಂ ಭೂಮಣ್ಡಲಂ ದ್ವೀಪಕುಣ್ಡಲಮ್ । ಸರ್ವಾತ್ಮನಾಪಿ ನ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಕಿಞ್ಚನಾಪಿ ಮಯಾ ಕ್ವಚಿತ್
ನಾನು ಆಕಾಶವಾಗಿಯೂ, ಭೂಮಿಯೂ, ದ್ವೀಪಗಳ ವಲಯವಾಗಿಯೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಆತ್ಮನಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದನ್ನೂ ಆವರಿಸಿಲ್ಲ.
ಸಮುತ್ಪಾದಯತಾಶೇಷಲತಾತರುತೃಣಾಙ್ಕುರಾನ್ । ಭೂತಲೇನ ರಸಾಕೃಷ್ಟ್ಯಾ ಮಯಾರ್ಥೇನೇವ ಜೃಮ್ಭಿತಮ್
ಭೂಮಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಬೆಳೆಗಳು, ಮರಗಳು, ಹುಲ್ಲುಗಳು, ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ನೀರನ್ನು ಎಳೆದಂತೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿರುವುದು, ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಅವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಅವದಾತತಮೇ ಶುದ್ಧಬೋಧಾಕಾಶಮಯೇ ಮಯಿ । ಜಗಲ್ಲಕ್ಷಾಣಿ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ನ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಚ ಕಾನಿಚಿತ್
ನಾನು ಶುದ್ಧವಾದ, ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದ ಬೋಧರೂಪವಾದ ಆಕಾಶವಾಗಿರುವ ನನ್ನೊಳಗೆ ಅನೇಕ ಲೋಕಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಕೆಲವು ಲೋಕಗಳು ಇಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಇವೆ.
ಚಿತಿ ಚಾರುಚಮತ್ಕಾರಂ ಚಮತ್ಕುರ್ವನ್ತಿ ಯತ್ ಸ್ವತಃ । ಸ್ವಚಮತ್ಕೃತಯೋ ಽನ್ತಸ್ಸ್ಥಾಸ್ ತದ್ ಏತಾಸ್ ಸೃಷ್ಟಿದೃಷ್ಟಯಃ
ಚೇತನ ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಅದ್ಭುತತೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಒಳಗಿನ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳೇ ಸೃಷ್ಟಿಯ ದೃಶ್ಯಗಳು.
ಅನುಭೂತಂ ಕೃತಂ ದೃಷ್ಟಂ ಯಾವತ್ ಕ್ವಚನ ಕಿಞ್ಚನ । ಪರಮಾರ್ಥಚಮತ್ಕಾರಾದ್ ಋತೇ ನೇಹೋಪಲಭ್ಯತೇ
ಯಾವುದೇ ಅನುಭವವಾದದ್ದು, ಮಾಡಿದದ್ದು ಅಥವಾ ನೋಡಿದದ್ದು ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ಪರಮ ಸತ್ಯದ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ವಿಶ್ವರೂಪಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಕರ್ತಾ ನಿರಾಮಯಃ । ಪ್ರಬುದ್ಧಶ್ ಶುದ್ಧಬೋಧಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಕಂ ಯತಃ
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವವನು, ದುಃಖರಹಿತನು, ಜಾಗೃತನಾಗಿರುವನು, ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನು, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ವಭಾವವೇ.
ಸರ್ವಸ್ ಸರ್ವತ್ರ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಗಸ್ ಸರ್ವಸಂಶ್ರಯಃ । ಏತತ್ ಪ್ರಬುದ್ಧವಿಷಯಮ್ ಅಪ್ರಬುದ್ಧಂ ನ ವೇದ್ಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಎಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು, ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯ—ಇದು ಜಾಗೃತನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದು; ಜಾಗೃತನಲ್ಲದವನನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯಲ್ಲ.
ಆಕಾಶಕೋಶವಿಶದಾತ್ಮನಿ ಚಿತ್ಸ್ವರೂಪೇ ಯೇಯಂ ಸ್ವತಾ ಕಚತಿ ಸರ್ಗಪರಮ್ಪರೇತಿ । ಸಾನ್ತಸ್ ತದ್ ಏವ ಕಿಲ ತಾಪ ಇವಾನ್ತರ್ ಊಷ್ಮಾ ಭೇದೋಪಲಮ್ಭ ಇತಿ ನಾಸ್ತಿ ಸದ್ ಅಸ್ತ್ಯ್ ಅನನ್ತಮ್
ಚಿತ್ತಸ್ವರೂಪವಾದ, ಆಕಾಶದಂತೆ ವಿಶುದ್ಧವಾಗಿರುವ ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸ್ವರೂಪವೇ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸರಣಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಶಾಂತಿಯೇ ಆಗಿದೆ; ಅದು ಒಳಗಿನ ಉಷ್ಣದಂತೆ, ವಿಭಜನೆಯೆಂಬುದು ಕೇವಲ ಕಾಣಿಕೆಯಷ್ಟೆ — ನಿಜವಾದ ಬೇರ್ಪು ಇಲ್ಲ. ಸತ್ಯವು ಅಖಂಡವಾಗಿಯೂ, ಅನಂತವಾಗಿಯೂ ಇದೆ.
ಅಥೈವಂರೂಪಸಂವಿತ್ತೇḫ ಪರಾವೃತ್ಯ ಪ್ರಯತ್ನತಃ । ತಮ್ ಅಮ್ಬರಕುಟೀಕೋಶದೇಶಮ್ ಆಗತವಾನ್ ಅಹಮ್
ಆ ರೀತಿಯ ಅನನ್ಯ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ, ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆ ಆಕಾಶದಂತೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಾನು ತಲುಪಿದೆ.
ಯಾವತ್ ತತ್ರ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಸ್ವದೇಹಂ ಕ್ವಚನ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಪಶ್ಯಾಮಿ ಕೇವಲಂ ಸಿದ್ಧಂ ಕಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅನ್ಯಂ ಪುರಸ್ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಒಬ್ಬ ಪರಿಪೂರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಷ್ಟೇ ನೋಡಿದೆ.
ಉಪವಿಷ್ಟಂ ಸಮಾಧಾನನಿಷ್ಠಮ್ ಇಷ್ಟಪದಂ ಗತಮ್ । ಸೋಮ್ಯೋದಯಮ್ ಇವಾದಿತ್ಯಂ ದಗ್ಧೇನ್ಧನಮ್ ಇವಾನಲಮ್
ಅವರು ಕುಳಿತಿದ್ದರು, ಗಂಭೀರ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದರು, ಇಚ್ಛಿತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದರು — ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಇಂಧನ ಮುಗಿದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ.
ಬದ್ಧಪದ್ಮಾಸನಂ ಶಾನ್ತಂ ಸಮಾಧಾನನಿರಿಙ್ಗನಮ್ । ಗುಲ್ಫದ್ವಿತಯಮಧ್ಯಸ್ಥವೃಷಣಂ ವಿಷಯಾತಿಗಮ್
ಅವನು ಬದ್ಧಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಗುಪ್ತಾಂಗಗಳು ಎರಡೂ ಕಾಲುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದವು. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ್ದನು.
ಮೃಷ್ಟಸೋಮ್ಯಸಮಾಭೋಗಸ್ಕನ್ಧಬನ್ಧುರಕನ್ಧರಮ್ । ಸುಸ್ಥಿರೋದರವಿಶ್ರಾನ್ತಸ್ಥಾನಕಸ್ಥಿತಿಸುನ್ದರಮ್
ಅವನ ಭುಜಗಳು ಮತ್ತು ಕಂಠವು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾದ ಪ್ರಕಾಶ ಹರಡಿತ್ತು. ಅವನು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು.
ನಾಭೀನಿಕಟಗೋತ್ತಾನಪಾಣಿದ್ವಿತಯದೀಪ್ತಿಭಿಃ । ಹೃದಯಾಮ್ಭೋಜತೇಜೋಭಿರ್ ಬಹಿಸ್ಸ್ಥೈರ್ ಇವ ಭಾಸಿತಮ್
ಅವನ ನಾಭಿಯ ಹತ್ತಿರ ಚಾಚಿದ ಕೈಗಳಿಂದ ಹೊರಡುವ ಪ್ರಕಾಶವೂ, ಹೃದಯದ ಕಮಲದಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ಬೆಳಕೂ ಅವನನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಶ್ಲಿಷ್ಟಪಕ್ಷ್ಮೇಕ್ಷಣಂ ಕ್ಷೀಣಸರ್ವೇಚ್ಛಂ ಸ್ವಚ್ಛತಾಂ ಗತಮ್ । ಸರೋ ನಿಮೀಲಿತಾಮ್ಭೋಜಮ್ ಇವ ಸುಪ್ತಂ ದಿನಾತ್ಯಯೇ
ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೃದುವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ಅದು ಹಕ್ಕಿನ ಪಕ್ಕಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಸೇರಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳು ಕ್ಷೀಣವಾಗಿದ್ದವು, ಮನಸ್ಸು ಪಾರದರ್ಶಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ದಿನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವವನಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅವಿಕ್ಷುಭಿತಮ್ ಆಶಾನ್ತಮ್ ಅನ್ತẖಕರಣಕೋಟರಮ್ । ದಧಾನಂ ಧೀರಯಾ ವೃತ್ತ್ಯಾ ಶಾನ್ತೋತ್ಪಾತಮ್ ಇವಾಮ್ಬರಮ್
ಅಶಾಂತವಾಗದ, ಅಶಾಂತತೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಂತರಿಕ ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ಥಿರ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಗಗನವು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಾಂತವಾಗಿರುವಂತೆ, ಆತನು ಕೂಡ ಎಲ್ಲ ಅಶಾಂತತೆಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿದ್ದನು.
ಅಪಶ್ಯತಾ ನಿಜಂ ದೇಹಂ ತಂ ಮುನಿಂ ಪಶ್ಯತಾ ಪುರಃ । ಇದಂ ಮಯಾ ತದಾ ತತ್ರ ಚಿನ್ತಿತಂ ಚಾರುಚೇತಸಾ
ಆ ಮಹರ್ಷಿ ತನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ನನ್ನ ಎದುರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ನಾನು ಸ್ಪಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದೆನು:
ಅಯಂ ಕಶ್ಚಿನ್ ಮಹಾಸಿದ್ಧಸ್ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಸ್ಮಿನ್ ದಿಗಮ್ಬರೇ । ಚಿರಾಯಾಹಮ್ ಇವೈಕಾನ್ತವಿಶ್ರಮಾರ್ಥೀ ಮಹಾಮ್ಬರಮ್
ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಮಹಾಸಿದ್ಧನು ಈ ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ನಾನು ಹೇಗೆ ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಒಂಟಿತನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೆವೋ, ಅವನೂ ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಸಮಾಧಿಯೋಗ್ಯಮ್ ಏಕಾನ್ತಂ ಲಭೇಯೇತೀಹ ಚಿನ್ತಯಾ । ಕುಟೀ ದೃಷ್ಟೇಯಮ್ ಏತೇನ ಸತ್ಯಸಙ್ಕಲ್ಪಶಾಲಿನಾ
ಅವನು ಇಲ್ಲಿ 'ನಾನು ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಒಂದು ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿ' ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ದೃಢವಾದ ಸಂಕಲ್ಪವಿರುವ ಅವನು ಈ ಕುಟೀರವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದಾನೆ.
ಮದಾಗಮನಮ್ ಏತೇನ ತತೋ ಽಚಿನ್ತಯತಾಚಲಮ್ । ತಂ ಮದ್ದೇಹಂ ಶವೀಭೂತಮ್ ಅಪಾಸ್ಯೇಹ ಕೃತಾ ಸ್ಥಿತಿಃ
ನನ್ನ ಬರುವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವನು ಅಚಲವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ, 'ಈ ದೇಹ ಈಗ ಜೀವವಿಲ್ಲದೆ ಶವವಾಗಿದೆ, ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಹೋಗಬೇಕು' ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ತದ್ ಇಹಾಸ್ತಾಮ್ ಅಯಂ ಯಾಮಿ ಸ್ವಂ ಲೋಕಮ್ ಇತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ । ಯಾವದ್ ಗನ್ತುಂ ಪ್ರವೃತ್ತೋ ಽಸ್ಮಿ ತಾವತ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪನಕ್ಷಯಾತ್
'ಇದು ಇಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ನಾನು ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಅವನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದನು. ನಾನು ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಆ ಸಂಕಲ್ಪವು ಶಾಂತವಾದ ಕಾರಣ—