ನತೋನ್ನತಾಸು ಮೃದ್ವೀಷು ಸ್ವಾಸ್ತೀರ್ಣಾಸ್ವ್ ಅಮ್ಬರಾಜಿರೇ । ಸುಪ್ತಂ ಶುಭ್ರಾಭ್ರಮಾಲಾಸು ನವನೀತಸ್ಥಲೀಷ್ವ್ ಇವ
ಎತ್ತರವೂ ಕಡಿಮೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ಮೃದುವಾದ ಹಾಸಿಗೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಬಿಳಿಯಾದ ಮೋಡಗಳ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ, ಹಸಿರು ಬೆಣ್ಣೆಯ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದಂತೆ ನಾನು ಮಲಗಿದ್ದೆ.
ಸುಮನḫಪತ್ತ್ರಮೃದುಷು ಲೀನಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀವಿಲಾಸಿಷು । ಸುರಸಿದ್ಧಾಙ್ಗನಾಙ್ಗೇಷು ದೂರಾಸ್ತಸ್ಮರವಾಸನಮ್
ಹೂವಿನ ಹೂವಿನ ಸೊಪ್ಪಿನ ಮೃದುವಿನಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಆಟದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳೂ ಸಿದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಮಹಿಳೆಯರ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಮದ ಮನೆಗೆ ದೂರವಿದ್ದೆ.
ಕೃತẖ ಕುಮುದಕಲ್ಹಾರಕರಾಲೇ ನಲಿನೀವನೇ । ಕೋಮಲẖ ಕಲಹಂಸೀಭಿರ್ ಲೀಲಾಕಲಕಲಾರವಃ
ನೀಲಿ ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಕಮಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಕಮಲವನದಲ್ಲಿ, ಮೃದುವಾದ ಹಂಸಗಳು ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಹಬ್ಬುವ ಅವರ ಮಧುರ ಕೂಗಿನಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ಸೌಮ್ಯ ಧ್ವನಿ ಹರಡುತ್ತದೆ.
ಸರತ್ಸರಿತ್ಸಿರಾಸಾರಮೂಲಭೂಮಣ್ಡಲಾನ್ವಿತಾಃ । ಅಙ್ಗೇಷೂಢಾಸ್ ಸ್ಫುರದ್ಭೂತಾ ಲೋಮಾಲಯ ಇವಾದ್ರಯಃ
ಹೆಚ್ಚು ಶಾಖೆಗಳೂ ಮೂಲಭೂಮಿಯೂಳ್ಳ ನದಿಗಳು ನನ್ನ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ನಡುಗುವ ರೋಮಗಳು ಹಬ್ಬಿರುವಂತೆ, ನೆಲೆಸಿವೆ.
ಚತುರ್ದಿಗ್ಗ್ರಥಿತಾದೀರ್ಘಸರಿತ್ಸೂತ್ರೈಸ್ ಸಮುದ್ರಕೈಃ । ಆದರ್ಶೈರ್ ಇವ ವಿಶ್ರಾನ್ತಮ್ ಅಙ್ಗೇಷು ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಿಭಿಃ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವ ದೀರ್ಘ ನದಿಗಳ ಸರಣಿಯಿಂದ ಬಂಧಿತವಾದ ಸಮುದ್ರಗಳು, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ ನನ್ನ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿವೆ.
ಭೂತಸರ್ಗೇಣ ವಿಭ್ರಾನ್ತಂ ಸಿದ್ಧವಿದ್ಯಾಧರಾದಿನಾ । ಮದ್ದೇಹೇ ಚೇತಿತೇನೈವ ಮಕ್ಷಿಕಾಯೌಕರೂಪಿಣಾ
ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿರುವ ಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ, ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಚೇತನಗೊಂಡ ಮಿಡಿಯುವ ಜೇನುಹುಳದ ರೂಪದಂತೆ ಇದೆ.
ಮತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ಮುದಿತೈರ್ ಲಬ್ಧಮ್ ಅರ್ಕಾದಿಭಿರ್ ವಪುಃ । ಕೃಷ್ಣರಕ್ತಸಿತಾಪೀತಹರಿತೈರ್ ಹಾರಿತೈರ್ ಇವ
ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಸೂರ್ಯನೂ ಇತರ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೊಟ್ಟ ಈ ದೇಹಕ್ಕೆ ಕಪ್ಪು, ಕೆಂಪು, ಬಿಳಿ, ಹಳದಿ ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಸಮುದ್ರಮುದ್ರಯಾ ಸಪ್ತದ್ವೀಪಸಪ್ತಾತ್ಮರೂಪಯಾ । ಸಂಸ್ಥಯಾ ಸ್ಥಾಪಿತಾ ಭೂಮಿḫ ಪ್ರಕೋಷ್ಠೇ ವಲಯೋಪಮಾ
ನನ್ನ ಕೈಗೆಂಡಲಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರವು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಏಳು ಆಂತರಿಕ ಸ್ವರೂಪಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ವಲಯದಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.
ವಿದ್ಯಾಧರಪುರನ್ಧ್ರೀಣಾಂ ಪರಾಮೃಷ್ಟಾಙ್ಗಯಷ್ಟಿನಾ । ಅದೃಷ್ಟೇನೈವ ವಿಹಿತḫ ಪುಲಕೋಲ್ಲಾಸ ಆತ್ಮನಾ
ವಿದ್ಯಾಧರರ ಪತ್ನಿಯರು ಕಾಣದಂತೆ ತಮ್ಮ ಸೊಪ್ಪು ಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಕಂಪನ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಸರಿತ್ಸಿರಾಸರತ್ಸಾರರಸಾನಿ ಸುಷಿರಾಣಿ ಚ । ಜಗನ್ತ್ಯ್ ಏವಾಸ್ಥಿಜಾಲಾನಿ ಮಮಾಸನ್ ಸಂಸ್ಥಿತಾನಿ ಚ
ನದಿಗಳು, ಅವುಗಳ ಶಾಖೆಗಳು, ರಸಗಳು, ನೀರುಗಳು ಮತ್ತು ಹರಿವುಗಳು—ಈ ಜಗತ್ತುಗಳೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಎಲುಬಿನ ಜಾಲವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದವು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದವು.
ಅಸಙ್ಖ್ಯೈರ್ ವ್ಯೋಮಮಾತಙ್ಗೈಶ್ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಚಲಚಾಮರೈಃ । ಉಡುಮ್ಬರಾನ್ತರ್ ಮಷಕೈರ್ ಇವ ಮದ್ಧೃದಯೇ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಆಕಾಶದ ಆನೆಗಳು, ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಅವರ ಚಾಮರಗಳಾಗಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಾ, ಎಲೆಮರದೊಳಗಿನ ಸಣ್ಣ ಹುಳಗಳು ಹೀಗಿರುವಂತೆ, ನನ್ನ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿವೆ.
ಮಯಾ ಪಾತಾಲಪಾದೇನ ಭೂತಲೋದರಧಾರಿಣಾ । ಖಮೂರ್ಧ್ನಾಪಿ ತದಾ ರಾಮ ನ ತ್ಯಕ್ತಾ ಪರಮಾಣುತಾ
ನಾನು ಪಾತಾಳವನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರೂ, ರಾಮಾ, ನನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ.
ದಿಕ್ಷು ಸರ್ವಾಸು ಸರ್ವತ್ರ ಸರ್ವದಾ ಸರ್ವಕಾರಿಣಾ । ಸರ್ವಾತ್ಮನಾಪ್ಯ್ ಅಸರ್ವೇಣ ಶೂನ್ಯರೂಪೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಯಾವಾಗಲೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವವನಾಗಿ, ನಾನು ಎಲ್ಲರೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲವಲ್ಲದ ಶೂನ್ಯಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.
ಕಿಞ್ಚಿತ್ತ್ವಂ ಸದಕಿಞ್ಚಿತ್ತ್ವಂ ಸಾಕೃತಿತ್ವಂ ನಿರಾಕೃತಿ । ಅನುಭೂತಂ ಸಜಾಡ್ಯಂ ಚ ಚೇತನತ್ವಮ್ ಅಲಂ ಮಯಾ
ಏನಾದರೂ ಆಗಿರುವುದು, ಏನೂ ಅಲ್ಲದಿರುವುದು, ರೂಪವಿರುವುದು, ರೂಪವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಅರಿವು, ಜಡತೆ ಮತ್ತು ಬಹಳಷ್ಟು ಚೇತನತೆ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಮೈನಾಕಮುಗ್ಧಮೀನಸ್ಯ ಸಾಗರಸ್ಯಾಪ್ಯ್ ಅಣುಂ ಪ್ರತಿ । ಸನ್ತಿ ಸರ್ಗಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸ್ವನುಭೂತಾನ್ಯ್ ಅಥೋ ಮಯಾ
ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತದ ಮೋಹಿತ ಮೀನುಗೆ ಸಮುದ್ರ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದರೂ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುವಂತೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಒಂದು ಅಣುವಿನೊಳಗೆಯೇ ಸಾವಿರಾರು ಸೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಜಗನ್ತ್ಯ್ ಅಙ್ಗೇ ಮಯೋಢಾನಿ ಗೂಢಾನಿ ಪ್ರಕಟಾನಿ ಚ । ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಪುರಾಣೀವ ಮಕುರೇಣಾಜಡಾತ್ಮನಾ
ಈ ಜಗತ್ತುಗಳು ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು ಕೂಡ. ಅವು ಹಳೆಯ ಹಳ್ಳಿಗಳಂತೆ, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ, ಜಡತೆ ಇಲ್ಲದ ಆತ್ಮದಿಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಏವಂ ಜಲಾನಿಲಾಗ್ನಿತ್ವಂ ಭೂಮಿತ್ವಂ ಖಾತ್ಮನಾ ಸತಾ । ಕೃತಂ ಚಿತೇವ ಸ್ವಪ್ನೇಷು ಬತ ಮಾಯಾ ವಿಜೃಮ್ಭತೇ
ಇದೇ ರೀತಿ ನೀರು, ಗಾಳಿ, ಬೆಂಕಿ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಚೇತನವು ಧರಿಸಿದೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಯೆ ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ ನೋಡಿ.
ಅಪಿ ತಸ್ಯಾಮ್ ಅವಸ್ಥಾಯಾಂ ಜಗನ್ತ್ಯ್ ಆಕಾಶಕೋಶಕೇ । ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಾನ್ಯ್ ಅಸಙ್ಖ್ಯಾನಿ ಪರಮಾಣುಕಣಂ ಪ್ರತಿ
ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ಆಕಾಶದ ಒಳಗೆ, ನಾನು ಅಣುವಿನಷ್ಟು ಸಣ್ಣದಾದ ಅನೇಕ ಜಗತ್ತುಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ಪರಮಾಣುಂ ಪ್ರತಿ ವ್ಯೋಮ ಪರಮಾಣುಂ ಪ್ರತಿ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಸರ್ಗವೃನ್ದಂ ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಸ್ವಪ್ನಾನ್ತರಯುತಂ ಪುರಮ್
ಹೆಚ್ಚು ಕನಸುಗಳಿರುವ ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅನೇಕ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಣುವಿನೊಳಗೆ ಆಕಾಶವೂ ಇದೆ.
ಖಮ್ ಏವಾಹಮ್ ಅಭೂವಂ ಭೂಮಣ್ಡಲಂ ದ್ವೀಪಕುಣ್ಡಲಮ್ । ಸರ್ವಾತ್ಮನಾಪಿ ನ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಕಿಞ್ಚನಾಪಿ ಮಯಾ ಕ್ವಚಿತ್
ನಾನು ಆಕಾಶವಾಗಿಯೂ, ಭೂಮಿಯೂ, ದ್ವೀಪಗಳ ವಲಯವಾಗಿಯೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಆತ್ಮನಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದನ್ನೂ ಆವರಿಸಿಲ್ಲ.
ಸಮುತ್ಪಾದಯತಾಶೇಷಲತಾತರುತೃಣಾಙ್ಕುರಾನ್ । ಭೂತಲೇನ ರಸಾಕೃಷ್ಟ್ಯಾ ಮಯಾರ್ಥೇನೇವ ಜೃಮ್ಭಿತಮ್
ಭೂಮಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಬೆಳೆಗಳು, ಮರಗಳು, ಹುಲ್ಲುಗಳು, ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ನೀರನ್ನು ಎಳೆದಂತೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿರುವುದು, ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಅವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಅವದಾತತಮೇ ಶುದ್ಧಬೋಧಾಕಾಶಮಯೇ ಮಯಿ । ಜಗಲ್ಲಕ್ಷಾಣಿ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ನ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಚ ಕಾನಿಚಿತ್
ನಾನು ಶುದ್ಧವಾದ, ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದ ಬೋಧರೂಪವಾದ ಆಕಾಶವಾಗಿರುವ ನನ್ನೊಳಗೆ ಅನೇಕ ಲೋಕಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಕೆಲವು ಲೋಕಗಳು ಇಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಇವೆ.
ಚಿತಿ ಚಾರುಚಮತ್ಕಾರಂ ಚಮತ್ಕುರ್ವನ್ತಿ ಯತ್ ಸ್ವತಃ । ಸ್ವಚಮತ್ಕೃತಯೋ ಽನ್ತಸ್ಸ್ಥಾಸ್ ತದ್ ಏತಾಸ್ ಸೃಷ್ಟಿದೃಷ್ಟಯಃ
ಚೇತನ ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಅದ್ಭುತತೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಒಳಗಿನ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳೇ ಸೃಷ್ಟಿಯ ದೃಶ್ಯಗಳು.
ಅನುಭೂತಂ ಕೃತಂ ದೃಷ್ಟಂ ಯಾವತ್ ಕ್ವಚನ ಕಿಞ್ಚನ । ಪರಮಾರ್ಥಚಮತ್ಕಾರಾದ್ ಋತೇ ನೇಹೋಪಲಭ್ಯತೇ
ಯಾವುದೇ ಅನುಭವವಾದದ್ದು, ಮಾಡಿದದ್ದು ಅಥವಾ ನೋಡಿದದ್ದು ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ಪರಮ ಸತ್ಯದ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ವಿಶ್ವರೂಪಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಕರ್ತಾ ನಿರಾಮಯಃ । ಪ್ರಬುದ್ಧಶ್ ಶುದ್ಧಬೋಧಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಕಂ ಯತಃ
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವವನು, ದುಃಖರಹಿತನು, ಜಾಗೃತನಾಗಿರುವನು, ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನು, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ವಭಾವವೇ.
ಸರ್ವಸ್ ಸರ್ವತ್ರ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಗಸ್ ಸರ್ವಸಂಶ್ರಯಃ । ಏತತ್ ಪ್ರಬುದ್ಧವಿಷಯಮ್ ಅಪ್ರಬುದ್ಧಂ ನ ವೇದ್ಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಎಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು, ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯ—ಇದು ಜಾಗೃತನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದು; ಜಾಗೃತನಲ್ಲದವನನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯಲ್ಲ.
ಆಕಾಶಕೋಶವಿಶದಾತ್ಮನಿ ಚಿತ್ಸ್ವರೂಪೇ ಯೇಯಂ ಸ್ವತಾ ಕಚತಿ ಸರ್ಗಪರಮ್ಪರೇತಿ । ಸಾನ್ತಸ್ ತದ್ ಏವ ಕಿಲ ತಾಪ ಇವಾನ್ತರ್ ಊಷ್ಮಾ ಭೇದೋಪಲಮ್ಭ ಇತಿ ನಾಸ್ತಿ ಸದ್ ಅಸ್ತ್ಯ್ ಅನನ್ತಮ್
ಚಿತ್ತಸ್ವರೂಪವಾದ, ಆಕಾಶದಂತೆ ವಿಶುದ್ಧವಾಗಿರುವ ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸ್ವರೂಪವೇ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸರಣಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಶಾಂತಿಯೇ ಆಗಿದೆ; ಅದು ಒಳಗಿನ ಉಷ್ಣದಂತೆ, ವಿಭಜನೆಯೆಂಬುದು ಕೇವಲ ಕಾಣಿಕೆಯಷ್ಟೆ — ನಿಜವಾದ ಬೇರ್ಪು ಇಲ್ಲ. ಸತ್ಯವು ಅಖಂಡವಾಗಿಯೂ, ಅನಂತವಾಗಿಯೂ ಇದೆ.
ಅಥೈವಂರೂಪಸಂವಿತ್ತೇḫ ಪರಾವೃತ್ಯ ಪ್ರಯತ್ನತಃ । ತಮ್ ಅಮ್ಬರಕುಟೀಕೋಶದೇಶಮ್ ಆಗತವಾನ್ ಅಹಮ್
ಆ ರೀತಿಯ ಅನನ್ಯ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ, ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆ ಆಕಾಶದಂತೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಾನು ತಲುಪಿದೆ.
ಯಾವತ್ ತತ್ರ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಸ್ವದೇಹಂ ಕ್ವಚನ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಪಶ್ಯಾಮಿ ಕೇವಲಂ ಸಿದ್ಧಂ ಕಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅನ್ಯಂ ಪುರಸ್ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಒಬ್ಬ ಪರಿಪೂರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಷ್ಟೇ ನೋಡಿದೆ.
ಉಪವಿಷ್ಟಂ ಸಮಾಧಾನನಿಷ್ಠಮ್ ಇಷ್ಟಪದಂ ಗತಮ್ । ಸೋಮ್ಯೋದಯಮ್ ಇವಾದಿತ್ಯಂ ದಗ್ಧೇನ್ಧನಮ್ ಇವಾನಲಮ್
ಅವರು ಕುಳಿತಿದ್ದರು, ಗಂಭೀರ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದರು, ಇಚ್ಛಿತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದರು — ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಇಂಧನ ಮುಗಿದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ.