ಆಮೋದರತ್ನಲುಣ್ಠಾಕೋ ವಿಮಾನನಗರಾವನಿಃ । ದಾಹಾನ್ಧಕಾರಶೀತಾಂಶುಶ್ ಶೈತ್ಯೇನ್ದುಕ್ಷೀರಸಾಗರಃ
ಸುಗಂಧದ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವನು, ಆಕಾಶವಿಮಾನದ ನಗರಕ್ಕೆ ಭೂಮಿಯಂತೆ ಇರುವವನು; ಬೆಂಕಿಯ ಉರಿಯೂ, ಕತ್ತಲೆಯೂ, ಚಳಿಗಾಲದ ಚಂದ್ರನೂ, ಚಳಿಯುಳ್ಳ ಚಂದ್ರನ ಅಮೃತಸಾಗರನೂ ಆಗಿರುವವನು.
ಪ್ರಾಣಾಪಾನಕಲಾರಜ್ಜ್ವಾ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಯನ್ತ್ರವಾಹಕಃ । ಅರಿರ್ ಮಿತ್ರಂ ಚ ದೀಪಾನಾಂ ದ್ವೀಪಸಞ್ಚರಣೇ ರತಃ
ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಹಗ್ಗದಿಂದ ಜೀವಿಗಳ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಚಲಿಸುವವನು; ದೀಪಗಳಿಗೆ ಶತ್ರುವೂ ಸ್ನೇಹಿತನೂ ಆಗಿರುವವನು, ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಆನಂದಪಡುವವನು.
ಪುರೋಗತೋ ಽಪ್ಯ್ ಅದೃಶ್ಯಾತ್ಮಾ ಮನೋರಾಜ್ಯಪುರೋಪಮಃ । ತಾಲವೃನ್ತತಿಲೇ ತೈಲಮ್ ಆಲಾನಂ ಸ್ಪನ್ದದನ್ತಿನಃ
ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರೂ ಅದರ ಸ್ವರೂಪ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ಮನಸ್ಸಿನ ರಾಜಧಾನಿಯಂತೆಯೇ ಅಜ್ಞಾತವಾಗಿದೆ; ಎಳ್ಳಿನೊಳಗಿನ ಎಣ್ಣೆಯಂತೆ, ಚಲಿಸುವ ಆನೆಯ ಹಗ್ಗದಂತೆ.
ಏಕಕ್ಷಣಲವೇನೈವ ವಲಿತಾಖಿಲಭೂಧರಃ । ವರ್ಣಾವಲಿತರಙ್ಗಾಣಾಂ ಗಙ್ಗಾವಾಹರವೈಕಕೃತ್
ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸಬಲ್ಲದು; ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅಲೆಗಳಿಗೆ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಒಯ್ಯುವ ಏಕೈಕ ಕಾರಣವೆಂದಂತೆ.
ಶ್ಯಾಮಾಮ್ಬುವಾಹರಜಸಾಂ ಮಹಾವರ್ತಕೃದ್ ಅಮ್ಭಸಾಮ್ । ದ್ಯುನದೀವಾಹವಾರ್ಯೋಘೋ ನಭೋನೀಲೋತ್ಪಲಾಲಿಕಃ
ಕಪ್ಪು ನೀರನ್ನು ಹೊರುವವರ ಧೂಳಿನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಭಾರೀ ಸುತ್ತು, ಆಕಾಶದ ನೀಲಕಮಲ ಹಾರೆಯಂತೆ ದಿವ್ಯನದಿಯ ನೀರಿನ ಪ್ರವಾಹ.
ಶರೀರಾವೇಷ್ಟಿತೋನ್ಮುಕ್ತಪುರಾಣತೃಣಚೋಪನಃ । ಸ್ಪನ್ದಪದ್ಮವನಾದಿತ್ಯಶ್ ಶಬ್ದವರ್ಷೈಕವಾರಿದಃ
ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಪುರಾತನ ಹುಲ್ಲಿನ ಚಾಪೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ; ಕಂಪಿಸುವ ಕಮಲವನದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಶಬ್ದಮಳೆಯ ಏಕೈಕ ಮೇಘವಾಗಿದೆ.
ವ್ಯೋಮಕಾನನಮಾತಙ್ಗಶ್ ಶರೀರಗೃಹಗರ್ಗಟಃ । ಧೂಲೀಕದಮ್ಬವಿಪಿನಮ್ ಆಶಾಲಿಙ್ಗನನಾಯಕಃ
ಆಕಾಶದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಗಜನು, ದೇಹವೆಂಬ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗದ್ದಲಮಾಡುವವನು, ಧೂಳಿನ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ನಾಯಕನು.
ಸ್ತ್ಯಾನೀಕರಣಸಂಶೋಷಧೃತಿಸ್ಪನ್ದನಸೌರಭೈಃ । ಸಶೈತ್ಯೈẖ ಕರ್ಮಭಿಷ್ ಷಡ್ಭಿರ್ ಅಲಬ್ಧಕ್ಷಣ ಆಕ್ಷಯಮ್
ಮಂದಗತಿಯು, ಒಣಗಿಸುವಿಕೆ, ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಕಂಪನ, ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ತಂಪು ಎಂಬ ಆರು ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ತೊಡಗಿರುವವನು, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಎಂದಿಗೂ ಕುಗ್ಗದವನು.
ರಸಾಕರ್ಷಣಸುವ್ಯಗ್ರೋ ನಿತ್ಯಂ ಭ್ರಾತೇವ ತೇಜಸಃ । ಹರಣಾದಾನಕರ್ತೄಣಾಮ್ ಅಙ್ಗಾನಾಂ ವಿನಿಯೋಗಕೃತ್
ಯಾವಾಗಲೂ ರಸಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ನಿರತರಾಗಿರುವವನು, ಬೆಂಕಿಯ ಹೊಳಪಿನಂತೆ, ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕೊಡುವುದು ಮತ್ತು ಹಿಡಿಯುವುದು ಇವುಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವವನು.
ಶರೀರನಗರೇ ನಾಡೀಮಾರ್ಗೈರ್ ಗತಿನಿರರ್ಗಲಃ । ರಸಭಾಣ್ಡಪರಾವರ್ತಾದ್ ಆಯುರ್ಮಣಿಮಹಾವಣಿಕ್
ದೇಹವೆಂಬ ನಗರದಲ್ಲಿ ನಾಡಿಗಳ ಮೂಲಕ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು, ರಸಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವ ಜೀವಮಣಿಗಳ ಮಹಾ ವ್ಯಾಪಾರಿಯು.
ಶರೀರನಗರೀನಾಶನಿರ್ಮಾಣೈಕಪರಾಯಣಃ । ರಸಕಿಟ್ಟಕಲಾಧಾತುಪೃಥಕ್ಕರಣಕೋವಿದಃ
ಈ ದೇಹವೆಂಬ ಊರಿನ ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ನಾಶದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತೊಡಗಿರುವವನು, ದೇಹದ ರಸ, ಕಿಟ್ಟು, ಕಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಧಾತುಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಪ್ರತಿಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಕಂ ದೇಹೇ ತತೋ ದೃಷ್ಟಂ ಮಯಾ ಜಗತ್ । ತತ್ರೇತ್ಥಂರೂಪಮ್ ಆರಮ್ಭಿ ಸ್ಫುಟಮ್ ಆಭೋಗಿ ಸುಸ್ಥಿರಮ್
ನಾನು ದೇಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅಣುವಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವ, ಅನುಭವಿಸಲು ಸುಖಕರವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ರೂಪವು ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಪರಮಾಣುಂ ಪ್ರತಿ ತ್ವ್ ಅತ್ರ ಪ್ರೋಹ್ಯನ್ತ ಇವ ಸರ್ಗಕಾಃ । ನ ಚ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಕಿಲೋಹ್ಯನ್ತೇ ಖಾಕೃತೇẖ ಕಿಮ್ ಇವೋಹ್ಯತೇ
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರಮಾಣುವಿನಲ್ಲಿಯೂ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರು ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಖಾಲಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದುದರಲ್ಲಿ ಏನು ಚಲಿಸಬಹುದು?
ಸಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಾನಿಲಾಗ್ನೀನ್ದ್ರಯಮವೈಶ್ರವಣೇಶ್ವರಾಃ । ಸಬ್ರಹ್ಮಹರಿಗನ್ಧರ್ವವಿದ್ಯಾಧರಮಹೋರಗಾಃ
ಚಂದ್ರನು, ಸೂರ್ಯನು, ಗಾಳಿ, ಬೆಂಕಿ, ಇಂದ್ರನು, ಕುಬೇರನು, ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮನು, ಹರಿಯು, ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು ಮತ್ತು ಮಹಾ ನಾಗರುಗಳೊಂದಿಗೆ—
ಸಸಾಗರಗಿರಿದ್ವೀಪದಿಗನ್ತರಮಹಾರ್ಣವಾಃ । ಸಲೋಕಾನ್ತರಲೋಕೇಶಕ್ರಿಯಾಕಾಲಕ್ರಿಯಾಕ್ರಮಾಃ
ಸಮುದ್ರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ದ್ವೀಪಗಳು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿ, ಮಹಾಸಾಗರಗಳು, ಅನೇಕ ಲೋಕಗಳು, ಆ ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳು, ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಕ್ರಮ—allವು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು.
ಸಸ್ವರ್ಗಭೂಮಿಪಾತಾಲತಲಲೋಕಾನ್ತರಾನ್ತರಾಃ । ಸಭಾವಾಭಾವವೈಧುರ್ಯಜರಾಮರಣಸಮ್ಭ್ರಮಾಃ
ಸ್ವರ್ಗ, ಭೂಮಿ, ಪಾತಾಳ, ಅನೇಕ ಒಳಲೋಕಗಳು, ಇರುವಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದಿಕೆಯೂ ಗೊಂದಲ, ಸ್ಥಿರತೆ ಇಲ್ಲದಿಕೆ, ವಯಸ್ಸಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಸಾವು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡವು.
ಏವಂ ನಾಮ ತದಾ ರಾಮ ಭೂತಪಞ್ಚಕರೂಪಿಣಾ । ಮಯಾ ಪ್ರವಿಹೃತಂ ತತ್ರ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯನಲಿನೋದರೇ
ಹೀಗೆ, ರಾಮಾ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಐದು ಭೂತಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಾನು ಆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಕಮಲದೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸಿದ್ದೆನು.
ರಸḫ ಪೀತೋ ಽನುಭೂತಶ್ ಚ ಕ್ಷ್ಮಾಜಲಾನಿಲತೇಜಸಾಮ್ । ಮೂಲಜಾಲೇಷು ವೃಕ್ಷಾಣಾಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಚ ಸತಾ ಮಯಾ
ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಗಾಳಿ, ಬೆಂಕಿ—ಈ ಎಲ್ಲದ ರಸವನ್ನು ನಾನು ಮರಗಳ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೆನು.
ರಸಾಯನಘನಾಙ್ಗೇಷು ಚನ್ದನದ್ರವಶೋಭಿಷು । ಲುಠಿತಂ ಚನ್ದ್ರಬಿಮ್ಬೇಷು ತುಷಾರಶಯನೇಷ್ವ್ ಇವ
ಜೀವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ, ಚಂದನದ ಲೇಪದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವರ ನಡುವೆ, ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಹಿಮದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಉರುಳಿದಂತೆ ನಾನು ಉರುಳುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಸರ್ವರ್ತುವನಜಾಲೇಷು ನಾನಾಮೋದಾನಿ ದಿಕ್ಷ್ವ್ ಅಲಮ್ । ಭುಕ್ತಾನಿ ಪುಷ್ಪಜಾಲಾನಿ ಪ್ರೋಚ್ಛಿಷ್ಟಂ ದದತಾಲಯೇ
ವಸಂತಕಾಲದ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜಾಲದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪರಿಮಳಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದೆನು; ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳನ್ನು ಉಣ್ಣಿ, ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.
ನತೋನ್ನತಾಸು ಮೃದ್ವೀಷು ಸ್ವಾಸ್ತೀರ್ಣಾಸ್ವ್ ಅಮ್ಬರಾಜಿರೇ । ಸುಪ್ತಂ ಶುಭ್ರಾಭ್ರಮಾಲಾಸು ನವನೀತಸ್ಥಲೀಷ್ವ್ ಇವ
ಎತ್ತರವೂ ಕಡಿಮೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ಮೃದುವಾದ ಹಾಸಿಗೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಬಿಳಿಯಾದ ಮೋಡಗಳ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ, ಹಸಿರು ಬೆಣ್ಣೆಯ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದಂತೆ ನಾನು ಮಲಗಿದ್ದೆ.
ಸುಮನḫಪತ್ತ್ರಮೃದುಷು ಲೀನಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀವಿಲಾಸಿಷು । ಸುರಸಿದ್ಧಾಙ್ಗನಾಙ್ಗೇಷು ದೂರಾಸ್ತಸ್ಮರವಾಸನಮ್
ಹೂವಿನ ಹೂವಿನ ಸೊಪ್ಪಿನ ಮೃದುವಿನಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಆಟದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳೂ ಸಿದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಮಹಿಳೆಯರ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಮದ ಮನೆಗೆ ದೂರವಿದ್ದೆ.
ಕೃತẖ ಕುಮುದಕಲ್ಹಾರಕರಾಲೇ ನಲಿನೀವನೇ । ಕೋಮಲẖ ಕಲಹಂಸೀಭಿರ್ ಲೀಲಾಕಲಕಲಾರವಃ
ನೀಲಿ ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಕಮಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಕಮಲವನದಲ್ಲಿ, ಮೃದುವಾದ ಹಂಸಗಳು ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಹಬ್ಬುವ ಅವರ ಮಧುರ ಕೂಗಿನಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ಸೌಮ್ಯ ಧ್ವನಿ ಹರಡುತ್ತದೆ.
ಸರತ್ಸರಿತ್ಸಿರಾಸಾರಮೂಲಭೂಮಣ್ಡಲಾನ್ವಿತಾಃ । ಅಙ್ಗೇಷೂಢಾಸ್ ಸ್ಫುರದ್ಭೂತಾ ಲೋಮಾಲಯ ಇವಾದ್ರಯಃ
ಹೆಚ್ಚು ಶಾಖೆಗಳೂ ಮೂಲಭೂಮಿಯೂಳ್ಳ ನದಿಗಳು ನನ್ನ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ನಡುಗುವ ರೋಮಗಳು ಹಬ್ಬಿರುವಂತೆ, ನೆಲೆಸಿವೆ.
ಚತುರ್ದಿಗ್ಗ್ರಥಿತಾದೀರ್ಘಸರಿತ್ಸೂತ್ರೈಸ್ ಸಮುದ್ರಕೈಃ । ಆದರ್ಶೈರ್ ಇವ ವಿಶ್ರಾನ್ತಮ್ ಅಙ್ಗೇಷು ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಿಭಿಃ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವ ದೀರ್ಘ ನದಿಗಳ ಸರಣಿಯಿಂದ ಬಂಧಿತವಾದ ಸಮುದ್ರಗಳು, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ ನನ್ನ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿವೆ.
ಭೂತಸರ್ಗೇಣ ವಿಭ್ರಾನ್ತಂ ಸಿದ್ಧವಿದ್ಯಾಧರಾದಿನಾ । ಮದ್ದೇಹೇ ಚೇತಿತೇನೈವ ಮಕ್ಷಿಕಾಯೌಕರೂಪಿಣಾ
ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿರುವ ಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ, ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಚೇತನಗೊಂಡ ಮಿಡಿಯುವ ಜೇನುಹುಳದ ರೂಪದಂತೆ ಇದೆ.
ಮತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ಮುದಿತೈರ್ ಲಬ್ಧಮ್ ಅರ್ಕಾದಿಭಿರ್ ವಪುಃ । ಕೃಷ್ಣರಕ್ತಸಿತಾಪೀತಹರಿತೈರ್ ಹಾರಿತೈರ್ ಇವ
ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಸೂರ್ಯನೂ ಇತರ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೊಟ್ಟ ಈ ದೇಹಕ್ಕೆ ಕಪ್ಪು, ಕೆಂಪು, ಬಿಳಿ, ಹಳದಿ ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಸಮುದ್ರಮುದ್ರಯಾ ಸಪ್ತದ್ವೀಪಸಪ್ತಾತ್ಮರೂಪಯಾ । ಸಂಸ್ಥಯಾ ಸ್ಥಾಪಿತಾ ಭೂಮಿḫ ಪ್ರಕೋಷ್ಠೇ ವಲಯೋಪಮಾ
ನನ್ನ ಕೈಗೆಂಡಲಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರವು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಏಳು ಆಂತರಿಕ ಸ್ವರೂಪಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ವಲಯದಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.
ವಿದ್ಯಾಧರಪುರನ್ಧ್ರೀಣಾಂ ಪರಾಮೃಷ್ಟಾಙ್ಗಯಷ್ಟಿನಾ । ಅದೃಷ್ಟೇನೈವ ವಿಹಿತḫ ಪುಲಕೋಲ್ಲಾಸ ಆತ್ಮನಾ
ವಿದ್ಯಾಧರರ ಪತ್ನಿಯರು ಕಾಣದಂತೆ ತಮ್ಮ ಸೊಪ್ಪು ಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಕಂಪನ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಸರಿತ್ಸಿರಾಸರತ್ಸಾರರಸಾನಿ ಸುಷಿರಾಣಿ ಚ । ಜಗನ್ತ್ಯ್ ಏವಾಸ್ಥಿಜಾಲಾನಿ ಮಮಾಸನ್ ಸಂಸ್ಥಿತಾನಿ ಚ
ನದಿಗಳು, ಅವುಗಳ ಶಾಖೆಗಳು, ರಸಗಳು, ನೀರುಗಳು ಮತ್ತು ಹರಿವುಗಳು—ಈ ಜಗತ್ತುಗಳೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಎಲುಬಿನ ಜಾಲವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದವು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದವು.