ಕ್ವಚಿದ್ ವಿದ್ಯುತ್ತಯಾಭ್ರೇಷು ಶಫರ್ಯೇವಾರ್ಣವೇಷ್ವ್ ಇಹ । ಖಸ್ಥೇಷು ವಿಹೃತಂ ಚಾರು ವಾರ್ಯಾವರ್ತವಿರಾವಿಷು
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರೆದಿಡುವ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಅಥವಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಚುರುಕಾಗಿ ಈಜುವ ಸಣ್ಣ ಮೀನು ಹಗುರವಾಗಿ ತೇಲುವಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ, ನೀರಿನ ಸುತ್ತುಸುತ್ತು ಹರಿಯುವ ಸೊಪ್ಪುಗಳಲ್ಲಿ ಆಡುವಂತೆ.
ಕ್ವಚಿದ್ ದೀಪತಯಾ ನೀಪಕಲಿಕಾಕೋಮಲಾಙ್ಗಯಾ । ಅನ್ತḫಪುರೇಷು ಕಾನ್ತಾನಾಂ ಸುರತಾಲೋಕನಂ ಕೃತಮ್
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯುವತಿಯ ನಯವಾದ ದೇಹದೊಡನೆ, ಒಳಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯರು ಒಂದಾಗಿರುವ ದೃಶ್ಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕ್ವಚಿತ್ ಕಜ್ಜಲಜಾಲಸ್ಯ ಜ್ವಾಲಾತ್ವೇನ ಕಚಾಕೃತೇಃ । ಖೇ ಽನ್ತರ್ ನಿಲೀನಂ ಕೂರ್ಮಾಙ್ಗಸಙ್ಘೇನೇವ ಸ್ವಕೋಟರೇ
ಕೆಲಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಜ್ಜಲದ ಗುಡ್ಡದಲ್ಲಿ ಕೂದಲಿನ ಆಭರಣದ ಹೊಳಪಾಗಿ, ಆಕಾಶದೊಳಗೆ ಅದು ಅಡಗಿರುವಂತೆ, ತನ್ನ ಬಿಲದಲ್ಲಿ ತಾವು ತಾವು ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುವ ಆಮೆಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಮರೆಮಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಕಲ್ಪಾನ್ತೇಷು ಕ್ವಚಿತ್ ಸರ್ವಜಗದ್ಗ್ರಾಸಘನಶ್ರಮಾತ್ । ಖೇ ಕಜ್ಜಲಾಸಿತೇ ಲೀನಂ ರುದ್ಧೇ ಽಭ್ರ ಇವ ವಿದ್ಯುತಾ
ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ನುಂಗುವ ಬಲವಾದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ಆಕಾಶದ ಕಪ್ಪು ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ, ಮೋಡದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಮಿಂಚಿನಂತೆ.
ಕ್ವಚಿದ್ ಆಕಲ್ಪಮ್ ಆಪೀಯ ವಡವಾಗ್ನಿತಯಾ ಜಲಮ್ । ಜಗತ್ಸು ಗಗನೇನೇವ ನ ತೃಪ್ತಂ ಜಲರಾಶಿಷು
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಸಮುದ್ರದ ಕೆಳಗೆ ಇರುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ನೀರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಆಕಾಶವು ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನ ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದರೂ, ನೀರಿನ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಕ್ವಚಿದ್ ಉಲ್ಮುಕದನ್ತೇನ ಮಯಾ ಜ್ವಾಲಾಭುಜಾತ್ಮನಾ । ವಿಲೋಲಧೂಮಾವರ್ತೋಗ್ರಕುನ್ತಲೇನಾಕುಲೌಜಸಾ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಹಲ್ಲುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜ್ವಾಲೆಯ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ನಾನು ಗೋಜಲು ಹೊಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಕೂದಲಿನೊಂದಿಗೆ, ಭಾರಿ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಶಾಂತನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.
ಪುರಪಲ್ವಲವಾಹೇಷು ಕವಲೀಕೃತಜನ್ತುನಾ । ಕೃತಾಷ್ ಟಕಾರಾẖ ಕಾಷ್ಠಾದಿಪದಾರ್ಥಾಸ್ವಾದನೋದಿತಾಃ
ನಗರದ ಕೆಸರು ನದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನುಂಗಿಕೊಂಡು, ಮರ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ರುಚಿಸುವಾಗ 'ಟ' ಎಂಬ ಶಬ್ದಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ.
ಹತೇನ ಶಸ್ತ್ರಪಾಷಾಣೈರ್ ಅಯḫಪಿಣ್ಡಾದಿವಾಸಿನಾ । ಹನ್ತೃದಾಹಾರ್ಥಮ್ ಉದ್ಗೀರ್ಣಾẖ ಕಣಾẖ ಕೋಪಲವಾẖ ಕ್ವಚಿತ್
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಆಯುಧಗಳು ಅಥವಾ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗ, ಅಥವಾ ಕಬ್ಬಿಣದ ತುಂಡಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವನು ಹೊಡೆದಾಗ, ಕೊಲ್ಲುವವನನ್ನು ಸುಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೋಪದ ಕಣಗಳು ಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ.
ಕ್ವಚಿನ್ ಮಹಾಶಿಲಾಕೋಶೇ ಪಾಷಾಣಮಣಿನಾ ಮಯಾ । ಸಮಸ್ತಭೂತಾದೃಶ್ಯೇನ ಸ್ಥಿತಂ ಯುಗಶತಾನ್ಯ್ ಅಪಿ
ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲಿನ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ, ನಾನು ಕಲ್ಲಿನೊಳಗಿನ ರತ್ನದಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಕಾಣದೆ, ನೂರಾರು ಯುಗಗಳು ಇದ್ದೆ.
ಮುನೇ ತಸ್ಯಾಮ್ ಅವಸ್ಥಾಯಾಮ್ ಅನುಭೂತಂ ತ್ವಯಾ ಸುಖಮ್ । ಉತ ದುẖಖಮ್ ಇತಿ ಬ್ರೂಹಿ ಬೋಧಾಯ ಮಮ ಮಾನದ
ಮಹರ್ಷೇ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿತ್ತೋ ದುಃಖವಾಗಿತ್ತೋ? ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲು, ಗೌರವ ನೀಡುವವನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳು.
ಯಥಾ ಯಾತಿ ನರಸ್ ಸುಪ್ತೋ ಜಡತಾಂ ಚೇತನೋ ಽಪಿ ಸನ್ । ಚಿದ್ವ್ಯೋಮ ಗಚ್ಛದ್ ದೃಶ್ಯತ್ವಂ ತಥಾ ಜಾಡ್ಯಂ ಪ್ರಚೇತತಿ
ಓರ್ವನು ಜಾಗೃತನಾಗಿದ್ದರೂ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಜಡತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ, ಚೈತನ್ಯವು ಜ್ಞಾನಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೋದಾಗ ಕೂಡ ಜಡತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆತ್ಮಾನಂ ಚೇತತಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಪೃಥ್ವ್ಯಾದೀವ ಯದಾ ತದಾ । ಸುಪ್ತಂ ಜಡಮ್ ಇವಾಸ್ತೇ ಽನ್ತಸ್ ಸ್ಯಾದ್ ಅಸ್ಯ ನ ತದ್ ಅನ್ಯಥಾ
ಆತ್ಮನು ತಾನು ಬ್ರಹ್ಮವೆಂದು, ಭೂಮಿಯಂತೆಯೇ, ತಿಳಿದಾಗ, ಅದು ಒಳಗೆ ನಿದ್ರಿಸುವವನಂತೆ ಜಡವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗಾಗದು.
ವಸ್ತುತಸ್ ತ್ವ್ ಅಸ್ಯ ಖೋರ್ವ್ಯಾದಿ ನಾಸದ್ರೂಪಂ ನ ಸನ್ಮಯಮ್ । ದ್ರಷ್ಟೃದೃಶ್ಯಮ್ ಇವಾಭಾತಿ ಬ್ರಹ್ಮೈವೈತತ್ ಸಮಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ನಿಜವಾಗಿ, ಇದಕ್ಕೆ ಶೂನ್ಯ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಂತಹ ಮೂಲಭೂತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಸ್ವರೂಪವಿಲ್ಲ, ಅದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಇದು ನೋಡುವವನು ಮತ್ತು ನೋಡುವದಾಗಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಇದು ಸಮವಾಗಿ ಇರುವ ಬ್ರಹ್ಮನೇ.
ಏತತ್ ಸತ್ಯಂ ಪರಿಜ್ಞಾನಂ ಯಸ್ಯೋತ್ಪನ್ನಮ್ ಅಖಣ್ಡಿತಮ್ । ನ ತಸ್ಯ ಪಞ್ಚಭೂತಾನಿ ನ ದ್ರಷ್ಟೃದೃಶ್ಯವಿಭ್ರಮಃ
ಈದು ನಿಜವಾದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನ. ಯಾರಲ್ಲಿ ಇದು ಉಂಟಾದೆಯೋ, ಅವನಿಗೆ ಐದು ಮೂಲಭೂತಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ನೋಡುವವನು ಮತ್ತು ನೋಡುವದನುವು ಭ್ರಮೆಯೂ ಇಲ್ಲ.
ತದಾ ಮಯೈವಂ ಶುದ್ಧೇನ ತತ್ ಕೃತಂ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಣಾ । ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಾದ್ ಋತೇ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಏತತ್ ಕರ್ತುಂ ನ ಯುಜ್ಯತೇ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದೆನು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವಿಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಾಡಲಾಗದು.
ಯದಾ ಸರ್ವಮ್ ಇದಂ ದೃಶ್ಯಂ ಜ್ಞಾತಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿರಾಮಯಮ್ । ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಪದಸ್ಥೇನ ಮಯಾತ್ಮೈವೈವಮ್ ಈಕ್ಷಿತಃ
ಯಾವಾಗ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಣುವದು ದುಃಖವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಹ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮಪದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ನಾನು ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಹೀಗೆ ನೋಡಿದೆ.
ಯದಾ ಪುನರ್ ಅಹಂ ಪಞ್ಚಭೂತಾನೀತ್ಯ್ ಏವ ಭಾವಯನ್ । ಭವಾಮಿ ಜಡ ಏವಾಹಂ ತದಾ ಚೇತಾಮಿ ಕಿಂ ಕಿಲ
ಆದರೆ ನಾನು 'ನಾನು ಐದು ಮೂಲಭೂತಗಳೇ' ಎಂದು ನಿರಂತರ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ, ನಾನು ಜಡನಾಗಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಎನನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ?
ಸುಪ್ತೋ ಽಸ್ಮೀತಿ ದೃಢಂ ಭಾವಂ ಬುದ್ಧವಾಂಶ್ ಚೇತನೋ ಽಪಿ ಸನ್ । ನೈದ್ರಮ್ ಏವೈತ್ಯ್ ಅಲಂ ಜಾಡ್ಯಂ ನ ಸ ಚೇತತಿ ಕಿಞ್ಚನ
ಯಾರಾದರೂ 'ನಾನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂಬ ದೃಢವಾದ ಭಾವನೆ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನಿದ್ರೆ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಕೇವಲ ಜಡನಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಅರಿಯದೆ ಇರುತ್ತಾನೆ.
ಯಸ್ ತು ಪ್ರಜ್ಞಾಪ್ರಬುದ್ಧಾತ್ಮಾ ದೇಹಸ್ ತಸ್ಯಾಧಿಭೌತಿಕಃ । ಶಾಮ್ಯತ್ಯ್ ಉದೇತಿ ವಿಮಲೋ ಬೋಧಾತ್ಮೈವಾತಿವಾಹಿಕಃ
ಆದರೆ ಯಾರು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಿರುವರೋ, ಅವರ ದೇಹ ಭೌತಿಕವಾದರೂ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ, ಶುಭ್ರವಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರ ಸ್ವರೂಪವೇ ಬೋಧದ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಆತಿವಾಹಿಕದೇಹೇನ ತೇನ ಬೋಧಾತ್ಮನಾಣುನಾ । ಬೃಹತಾ ವಾ ಯಥಾಕಾಮಂ ನಿರ್ವಾಣಾತ್ಮಾ ಸ ತಿಷ್ಠತೇ
ಆ ಬೋಧರೂಪದ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದಿಂದ, ಅದು ಅತಿ ಸಣ್ಣವಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವನು ಇಚ್ಛಿಸಿದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಬಹುದು, ಮುಕ್ತಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಆತ್ಮನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಬೋಧದೇಹೇನ ಹೃದಯಂ ಶಿಲಾನಾಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಭೇದಿನಾ । ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಶು ವಿನಿರ್ಯಾತಿ ಯಾತಿ ಪಾತಾಲಮ್ ಅಮ್ಬರಮ್
ಜ್ಞಾನದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ದೇಹದಿಂದ, ಕಲ್ಲಿನ ಹೃದಯವನ್ನೂ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದೆ ತಲುಪಿ, ಅವನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಾನೆ; ಪಾತಾಳವನ್ನಾಗಲಿ, ಆಕಾಶವನ್ನಾಗಲಿ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.
ತಸ್ಮಾನ್ ಮಯಾ ಪುರಾ ರಾಮ ಬೋಧದೇಹೇನ ತತ್ ತದಾ । ತಥಾ ಕೃತಮ್ ಅನನ್ತೇನ ಚಿನ್ಮಯವ್ಯೋಮರೂಪಿಣಾ
ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಮಾ, ನಾನು ಕೂಡ ಹಿಂದೆ ಆ ಅನಂತ ಜ್ಞಾನರೂಪದ ದೇಹದಿಂದ, ಶುದ್ಧ ಆಕಾಶದ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ, ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಿದ್ದೆ.
ವಜ್ರಪಾಷಾಣಪಾತಾಲನಭೋಽನ್ತರಗಮಾಗಮಾನ್ । ಕುರ್ವತಸ್ ತಾದೃಶಸ್ಯಾಶು ನ ವಿಘ್ನ ಉಪಜಾಯತೇ
ಹೀಗೆ ವಜ್ರ, ಕಲ್ಲು, ಪಾತಾಳ, ಆಕಾಶ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವವನಿಗೆ ಯಾವ ಅಡ್ಡಿಯೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಬೋಧಮಾತ್ರಶರೀರೇಣ ಯಾವದ್ ಆಸ್ತೇ ಜಡೇಷ್ವ್ ಅಸೌ । ಪದಾರ್ಥೇಷು ತಥಾಭೂತಸ್ ತಾವತ್ ತತ್ರಾವತಿಷ್ಠತೇ
ಅವನು ಜ್ಞಾನಮಾತ್ರ ದೇಹದಿಂದ ಜಡ ವಸ್ತುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವವರೆಗೆ, ಅವನು ಆ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲೇ ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ವೇಚ್ಛಯೈವ ಚಲಿತ್ವಾಥ ತತೋ ಽನ್ಯತ್ರ ಪ್ರಯಾತಿ ಚೇತ್ । ತತ್ ತತ್ರೈವ ಸ್ಥಿತಿಂ ಯಾತಿ ತಥೈವಾಙ್ಗ ಮತಿರ್ ಯಥಾ
ಮನಸ್ಸು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ತಾನೇ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ, ಪ್ರಿಯನೇ, ಮನಸ್ಸು ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೋ ಹಾಗೆಯೇ.
ಬೋಧಮಾತ್ರಂ ವಿದುರ್ ದೇಹಮ್ ಆತಿವಾಹಿಕಮ್ ಅವ್ಯಯಮ್ । ಇದಾನೀಂ ತ್ವಂ ತಮ್ ಏವೇಹ ಬುದ್ಧೋ ಽನುಭವಸಿ ಸ್ವಯಮ್
ಅವರು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನವೇ ಎಂದು, ನಾಶವಾಗದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದೇಹವೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ; ಈಗ ನೀನು ಕೂಡ, ಜಾಗೃತನಾಗಿ, ಅದನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
ಚಿನ್ಮಾತ್ರವ್ಯೋಮರೂಪೋ ಽಸ್ಮೀತ್ಯ್ ಅರ್ಕಾದಾವ್ ಇತಿ ಬೋಧತಃ । ಆತ್ಮೈವಾಸ್ತಮ್ ಉಪಾನೀತಸ್ ಸನ್ನ್ ಏವಾಸನ್ನ್ ಇವಾತ್ಮನಾ
ನಾನು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಆಕಾಶದಂತೆ ಎಂದು ಅರಿತಾಗ, ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಾದರೂ ಬೇರೆಡೆಯಲ್ಲಾದರೂ ಆತ್ಮವೇ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ—ಅದು ಸತ್ಯವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರೂ, ತನ್ನಿಂದ ತಾನೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಸ್ಥಿತಂ ಸ್ವಪ್ನಾದಿಜಗತಿ ತಮಸೇವಾಸತೇವ ವಾ । ಆವೃತೇನೇವ ವಾನ್ಯಾಸಾಮ್ ಅಲಭ್ಯೇನ ಸತಾ ದೃಶಾಮ್
ಸ್ವಪ್ನದ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿಯೂ ಇರಬಹುದು, ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಅಥವಾ ಮತ್ತಾವುದೋ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ, ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೋ ಅಡಗಿದಂತೆ, ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರೂ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ತರಙ್ಗಲೇಖಯಾಙ್ಗಾರಸರಿತಸ್ ಸ್ವಾಙ್ಗಲಗ್ನಯಾ । ಮನೋರಾಜ್ಯಶ್ರಿಯೇವಾಶು ಪ್ರೋತ್ಪನ್ನಸ್ತಬ್ಧದೇಹಯಾ
ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡ ಕೆಂಡದ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆ ಗುರುತು ಹೋಲುವಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ರಾಜ್ಯದ ಐಶ್ವರ್ಯವು ದೇಹವು ಕಟ್ಟಿದಂತೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಉದಯವಾಗುವುದು.
ಕಜ್ಜಲಾಲಿಕಯಾ ವಹ್ನಿವಿಪಿನೇ ಪುಷ್ಪಶೋಭಯಾ । ಫುಲ್ಲತ್ಸ್ಥಲಾಮ್ಬುಜಾಸಾರಕಿಂಶುಕಾಶೋಕರೂಪಯಾ
ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಬೆಂಕಿಯ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಜ್ಜಲದ ರೇಖೆಯಂತೆ, ಹಸಿರುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಕಮಲ, ಪಲಾಶ ಮತ್ತು ಅಶೋಕ ಹೂಗಳ ರೂಪದಂತೆ.