ವ್ಯೋಮೋತ್ಪಲೇ ಕೋಶಚಕ್ರಂ ವಾಡವಂ ತಿಮಿರಾರ್ಣವೇ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಸದನೇ ದೀಪೋ ವೃಕ್ಷೋ ದಿನಫಲಾವಲೇಃ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಮಲಗಳ ಚಕ್ರವಾಗಿ, ಅಂಧಕಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಮನೆಗೆ ದೀಪವಾಗಿ, ಹಗಲಿನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಮರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದ್ದೆ.
ರಸಾಯನಹ್ರದಾಕಾರಮ್ ಇನ್ದುತ್ವಂ ವದನಂ ದಿವಃ । ನಿಶಾನಿಶಾಚರೀಹಾಸೋ ವಿಕಾಸೋ ರಜನೀದಿಶಾಮ್
ಅಮೃತ ಸರೋವರದಂತೆ ಆಕಾರ ಹೊಂದಿರುವ ಚಂದ್ರನು ಆಕಾಶದ ಮುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ರಾತ್ರಿ ಎಂದರೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ದೇವಿಯ ನಗುವಿನ ಹೂವಿನಂತೆ, ರಾತ್ರಿಯ ದಿಕ್ಕುಗಳು ವಿಕಾಸವಾಗಿರುವಂತಿದೆ.
ಜಗಲ್ಲಾವಣ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀನಾಂ ಸರ್ವಾಸಾಮ್ ಉಪಮಾಸ್ಪದಮ್ । ರಜನೀರೋಹಿಣೀನಾರೀಕೈರವಾಣಾಂ ಪರಂ ಪ್ರಿಯಮ್
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದು, ರಜನಿ, ರೋಹಿಣಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಹೂವಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ.
ನೇತ್ರವೃನ್ದಂ ಖಶಕ್ರಸ್ಯ ದ್ಯುಲತಾಪುಷ್ಪಜಾಲಕಮ್ । ಸ್ವರ್ಗೌಕೋಮಷಕವ್ಯೂಹಂ ತಾರಕಾಪಟಲಂ ಪೃಥು
ಆಕಾಶದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಅದರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಗುಂಪು, ಆಕಾಶದ ಲತೆಯ ಹೂವಿನ ಜಾಲ, ಸ್ವರ್ಗದ ಮೃದು ಕೀಟಗಳ ಸಮೂಹ, ವಿಶಾಲವಾದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಗುಚ್ಛ.
ವಣಿಙ್ಮಾರ್ಗೇ ವಣಿಗ್ಘಸ್ತತಲತೋಲನದೋಲಿತಮ್ । ರತ್ನತ್ವಂ ಜಲಕಲ್ಲೋಲಹಸ್ತಾನ್ದೋಲಿತಮ್ ಅಬ್ಧಿಭಿಃ
ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಕೈ ಅದನ್ನು ತೂಗಿ ತೂಗುತ್ತದೆ; ಸಾಗರದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳು ಅದನ್ನು ರತ್ನದಂತೆ ಆಡುವುವು.
ಅಬ್ದಾಬ್ಧೌ ಶಫರಾವರ್ತಮ್ ಅಬ್ದಾಗೇ ಮಞ್ಜರೀಗಣಃ । ಅಬ್ದಾದ್ರೌ ದಾವದಹನೋ ವೈದ್ಯುತಂ ದ್ಯೋತನಂ ತರೌ
ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಅದು ಚಿಕ್ಕ ಮೀನುಗಳ ಚಕ್ರ, ನದಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಗಳ ಗುಂಪು, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚು, ಮರದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನ ಹೊಳಪು.
ದಾರುದಾರುಣದುರ್ವಾರಂ ದೀಪ್ತಂ ಜ್ವಲನಚಾಲನಮ್ । ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿದಾಹಕಲ್ಪಾನ್ತವಿಸ್ಫೋಟಕಠಿನಾರವಮ್
ಅದು ತಡೆಯಲಾಗದಷ್ಟು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಪ್ರಳಯದ ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಯ ಸ್ಫೋಟದಂತೆ ಭೀಕರವಾದ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಚತ್ಕಾಞ್ಚನಮಾಣಿಕ್ಯಮುಕ್ತಾಮಣಿಮಯಂ ಮಹಃ । ತಮಸ್ತಾಂ ನೀತಮ್ ಆಕ್ಷಿಪ್ಯ ಪಾಣ್ಡಿತ್ಯಮ್ ಇವ ಪಾಮರೈಃ
ಅದು ಬಂಗಾರದಂತೆ, ಮಾಣಿಕ್ಯ, ಮುತ್ತು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅದು ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಂತೆ, ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.
ವಿಶ್ರಾನ್ತಂ ಸ್ತನತುಙ್ಗೇಷು ಮುಕ್ತಾಹಾರತಯಾ ಮಯಾ । ಅಸುರೋರಗಗನ್ಧರ್ವನರನಾಯಕಯೋಷಿತಾಮ್
ಅದು ಅಸುರ, ನಾಗ, ಗಂಧರ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವನ ನಾಯಕನ ಪತ್ನಿಯರ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರವಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ಪಾದಾಹತಿಶತಂ ಮಾರ್ಗೇ ತಿಲಕತ್ವಂ ವಧೂಮುಖೇ । ಖದ್ಯೋತೇನ ಮಯಾ ಲಬ್ಧಂ ಪಶ್ಯಾವಸ್ಥಾಸು ಚಾಪಲಮ್
ನೂರಾರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಅದು ವಧುವಿನ ಮುಖದ ತಿಲಕವಾಗುತ್ತದೆ; ಜ್ಯೋತಿಗೊನಸು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ಅದರ ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು ನಾನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ಕ್ವಚಿದ್ ವಿದ್ಯುತ್ತಯಾಭ್ರೇಷು ಶಫರ್ಯೇವಾರ್ಣವೇಷ್ವ್ ಇಹ । ಖಸ್ಥೇಷು ವಿಹೃತಂ ಚಾರು ವಾರ್ಯಾವರ್ತವಿರಾವಿಷು
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರೆದಿಡುವ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಅಥವಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಚುರುಕಾಗಿ ಈಜುವ ಸಣ್ಣ ಮೀನು ಹಗುರವಾಗಿ ತೇಲುವಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ, ನೀರಿನ ಸುತ್ತುಸುತ್ತು ಹರಿಯುವ ಸೊಪ್ಪುಗಳಲ್ಲಿ ಆಡುವಂತೆ.
ಕ್ವಚಿದ್ ದೀಪತಯಾ ನೀಪಕಲಿಕಾಕೋಮಲಾಙ್ಗಯಾ । ಅನ್ತḫಪುರೇಷು ಕಾನ್ತಾನಾಂ ಸುರತಾಲೋಕನಂ ಕೃತಮ್
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯುವತಿಯ ನಯವಾದ ದೇಹದೊಡನೆ, ಒಳಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯರು ಒಂದಾಗಿರುವ ದೃಶ್ಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕ್ವಚಿತ್ ಕಜ್ಜಲಜಾಲಸ್ಯ ಜ್ವಾಲಾತ್ವೇನ ಕಚಾಕೃತೇಃ । ಖೇ ಽನ್ತರ್ ನಿಲೀನಂ ಕೂರ್ಮಾಙ್ಗಸಙ್ಘೇನೇವ ಸ್ವಕೋಟರೇ
ಕೆಲಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಜ್ಜಲದ ಗುಡ್ಡದಲ್ಲಿ ಕೂದಲಿನ ಆಭರಣದ ಹೊಳಪಾಗಿ, ಆಕಾಶದೊಳಗೆ ಅದು ಅಡಗಿರುವಂತೆ, ತನ್ನ ಬಿಲದಲ್ಲಿ ತಾವು ತಾವು ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುವ ಆಮೆಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಮರೆಮಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಕಲ್ಪಾನ್ತೇಷು ಕ್ವಚಿತ್ ಸರ್ವಜಗದ್ಗ್ರಾಸಘನಶ್ರಮಾತ್ । ಖೇ ಕಜ್ಜಲಾಸಿತೇ ಲೀನಂ ರುದ್ಧೇ ಽಭ್ರ ಇವ ವಿದ್ಯುತಾ
ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ನುಂಗುವ ಬಲವಾದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ಆಕಾಶದ ಕಪ್ಪು ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ, ಮೋಡದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಮಿಂಚಿನಂತೆ.
ಕ್ವಚಿದ್ ಆಕಲ್ಪಮ್ ಆಪೀಯ ವಡವಾಗ್ನಿತಯಾ ಜಲಮ್ । ಜಗತ್ಸು ಗಗನೇನೇವ ನ ತೃಪ್ತಂ ಜಲರಾಶಿಷು
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಸಮುದ್ರದ ಕೆಳಗೆ ಇರುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ನೀರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಆಕಾಶವು ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನ ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದರೂ, ನೀರಿನ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಕ್ವಚಿದ್ ಉಲ್ಮುಕದನ್ತೇನ ಮಯಾ ಜ್ವಾಲಾಭುಜಾತ್ಮನಾ । ವಿಲೋಲಧೂಮಾವರ್ತೋಗ್ರಕುನ್ತಲೇನಾಕುಲೌಜಸಾ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಹಲ್ಲುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜ್ವಾಲೆಯ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ನಾನು ಗೋಜಲು ಹೊಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಕೂದಲಿನೊಂದಿಗೆ, ಭಾರಿ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಶಾಂತನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.
ಪುರಪಲ್ವಲವಾಹೇಷು ಕವಲೀಕೃತಜನ್ತುನಾ । ಕೃತಾಷ್ ಟಕಾರಾẖ ಕಾಷ್ಠಾದಿಪದಾರ್ಥಾಸ್ವಾದನೋದಿತಾಃ
ನಗರದ ಕೆಸರು ನದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನುಂಗಿಕೊಂಡು, ಮರ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ರುಚಿಸುವಾಗ 'ಟ' ಎಂಬ ಶಬ್ದಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ.
ಹತೇನ ಶಸ್ತ್ರಪಾಷಾಣೈರ್ ಅಯḫಪಿಣ್ಡಾದಿವಾಸಿನಾ । ಹನ್ತೃದಾಹಾರ್ಥಮ್ ಉದ್ಗೀರ್ಣಾẖ ಕಣಾẖ ಕೋಪಲವಾẖ ಕ್ವಚಿತ್
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಆಯುಧಗಳು ಅಥವಾ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗ, ಅಥವಾ ಕಬ್ಬಿಣದ ತುಂಡಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವನು ಹೊಡೆದಾಗ, ಕೊಲ್ಲುವವನನ್ನು ಸುಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೋಪದ ಕಣಗಳು ಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ.
ಕ್ವಚಿನ್ ಮಹಾಶಿಲಾಕೋಶೇ ಪಾಷಾಣಮಣಿನಾ ಮಯಾ । ಸಮಸ್ತಭೂತಾದೃಶ್ಯೇನ ಸ್ಥಿತಂ ಯುಗಶತಾನ್ಯ್ ಅಪಿ
ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲಿನ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ, ನಾನು ಕಲ್ಲಿನೊಳಗಿನ ರತ್ನದಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಕಾಣದೆ, ನೂರಾರು ಯುಗಗಳು ಇದ್ದೆ.
ಮುನೇ ತಸ್ಯಾಮ್ ಅವಸ್ಥಾಯಾಮ್ ಅನುಭೂತಂ ತ್ವಯಾ ಸುಖಮ್ । ಉತ ದುẖಖಮ್ ಇತಿ ಬ್ರೂಹಿ ಬೋಧಾಯ ಮಮ ಮಾನದ
ಮಹರ್ಷೇ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿತ್ತೋ ದುಃಖವಾಗಿತ್ತೋ? ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲು, ಗೌರವ ನೀಡುವವನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳು.
ಯಥಾ ಯಾತಿ ನರಸ್ ಸುಪ್ತೋ ಜಡತಾಂ ಚೇತನೋ ಽಪಿ ಸನ್ । ಚಿದ್ವ್ಯೋಮ ಗಚ್ಛದ್ ದೃಶ್ಯತ್ವಂ ತಥಾ ಜಾಡ್ಯಂ ಪ್ರಚೇತತಿ
ಓರ್ವನು ಜಾಗೃತನಾಗಿದ್ದರೂ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಜಡತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ, ಚೈತನ್ಯವು ಜ್ಞಾನಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೋದಾಗ ಕೂಡ ಜಡತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆತ್ಮಾನಂ ಚೇತತಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಪೃಥ್ವ್ಯಾದೀವ ಯದಾ ತದಾ । ಸುಪ್ತಂ ಜಡಮ್ ಇವಾಸ್ತೇ ಽನ್ತಸ್ ಸ್ಯಾದ್ ಅಸ್ಯ ನ ತದ್ ಅನ್ಯಥಾ
ಆತ್ಮನು ತಾನು ಬ್ರಹ್ಮವೆಂದು, ಭೂಮಿಯಂತೆಯೇ, ತಿಳಿದಾಗ, ಅದು ಒಳಗೆ ನಿದ್ರಿಸುವವನಂತೆ ಜಡವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗಾಗದು.
ವಸ್ತುತಸ್ ತ್ವ್ ಅಸ್ಯ ಖೋರ್ವ್ಯಾದಿ ನಾಸದ್ರೂಪಂ ನ ಸನ್ಮಯಮ್ । ದ್ರಷ್ಟೃದೃಶ್ಯಮ್ ಇವಾಭಾತಿ ಬ್ರಹ್ಮೈವೈತತ್ ಸಮಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ನಿಜವಾಗಿ, ಇದಕ್ಕೆ ಶೂನ್ಯ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಂತಹ ಮೂಲಭೂತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಸ್ವರೂಪವಿಲ್ಲ, ಅದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಇದು ನೋಡುವವನು ಮತ್ತು ನೋಡುವದಾಗಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಇದು ಸಮವಾಗಿ ಇರುವ ಬ್ರಹ್ಮನೇ.
ಏತತ್ ಸತ್ಯಂ ಪರಿಜ್ಞಾನಂ ಯಸ್ಯೋತ್ಪನ್ನಮ್ ಅಖಣ್ಡಿತಮ್ । ನ ತಸ್ಯ ಪಞ್ಚಭೂತಾನಿ ನ ದ್ರಷ್ಟೃದೃಶ್ಯವಿಭ್ರಮಃ
ಈದು ನಿಜವಾದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನ. ಯಾರಲ್ಲಿ ಇದು ಉಂಟಾದೆಯೋ, ಅವನಿಗೆ ಐದು ಮೂಲಭೂತಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ನೋಡುವವನು ಮತ್ತು ನೋಡುವದನುವು ಭ್ರಮೆಯೂ ಇಲ್ಲ.
ತದಾ ಮಯೈವಂ ಶುದ್ಧೇನ ತತ್ ಕೃತಂ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಣಾ । ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಾದ್ ಋತೇ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಏತತ್ ಕರ್ತುಂ ನ ಯುಜ್ಯತೇ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದೆನು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವಿಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಾಡಲಾಗದು.
ಯದಾ ಸರ್ವಮ್ ಇದಂ ದೃಶ್ಯಂ ಜ್ಞಾತಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿರಾಮಯಮ್ । ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಪದಸ್ಥೇನ ಮಯಾತ್ಮೈವೈವಮ್ ಈಕ್ಷಿತಃ
ಯಾವಾಗ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಣುವದು ದುಃಖವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಹ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮಪದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ನಾನು ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಹೀಗೆ ನೋಡಿದೆ.
ಯದಾ ಪುನರ್ ಅಹಂ ಪಞ್ಚಭೂತಾನೀತ್ಯ್ ಏವ ಭಾವಯನ್ । ಭವಾಮಿ ಜಡ ಏವಾಹಂ ತದಾ ಚೇತಾಮಿ ಕಿಂ ಕಿಲ
ಆದರೆ ನಾನು 'ನಾನು ಐದು ಮೂಲಭೂತಗಳೇ' ಎಂದು ನಿರಂತರ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ, ನಾನು ಜಡನಾಗಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಎನನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ?
ಸುಪ್ತೋ ಽಸ್ಮೀತಿ ದೃಢಂ ಭಾವಂ ಬುದ್ಧವಾಂಶ್ ಚೇತನೋ ಽಪಿ ಸನ್ । ನೈದ್ರಮ್ ಏವೈತ್ಯ್ ಅಲಂ ಜಾಡ್ಯಂ ನ ಸ ಚೇತತಿ ಕಿಞ್ಚನ
ಯಾರಾದರೂ 'ನಾನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂಬ ದೃಢವಾದ ಭಾವನೆ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನಿದ್ರೆ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಕೇವಲ ಜಡನಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಅರಿಯದೆ ಇರುತ್ತಾನೆ.
ಯಸ್ ತು ಪ್ರಜ್ಞಾಪ್ರಬುದ್ಧಾತ್ಮಾ ದೇಹಸ್ ತಸ್ಯಾಧಿಭೌತಿಕಃ । ಶಾಮ್ಯತ್ಯ್ ಉದೇತಿ ವಿಮಲೋ ಬೋಧಾತ್ಮೈವಾತಿವಾಹಿಕಃ
ಆದರೆ ಯಾರು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಿರುವರೋ, ಅವರ ದೇಹ ಭೌತಿಕವಾದರೂ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ, ಶುಭ್ರವಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರ ಸ್ವರೂಪವೇ ಬೋಧದ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಆತಿವಾಹಿಕದೇಹೇನ ತೇನ ಬೋಧಾತ್ಮನಾಣುನಾ । ಬೃಹತಾ ವಾ ಯಥಾಕಾಮಂ ನಿರ್ವಾಣಾತ್ಮಾ ಸ ತಿಷ್ಠತೇ
ಆ ಬೋಧರೂಪದ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹದಿಂದ, ಅದು ಅತಿ ಸಣ್ಣವಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವನು ಇಚ್ಛಿಸಿದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಬಹುದು, ಮುಕ್ತಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಆತ್ಮನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.