ನಭಸ್ತಲಗತಾಸಙ್ಖ್ಯನಕ್ಷತ್ರಮಣಿಮಾಲಿತಃ । ದಿನರ್ತುವತ್ಸರಾವರ್ತೋ ವಾಡವಾಗ್ನ್ಯಾದಿಫೇನಿಲಃ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು, ದಿನ, ಋತು, ವರ್ಷಗಳ ಸುತ್ತಾಟದಿಂದ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವುದು, ಸಮುದ್ರದ ಕೆಳಗಿನ ಅಗ್ನಿಯಂತಹ ನೂರಾರು ಬಿಳಿಯ ಬುಬ್ಬುಳೆಗಳಿರುವುದು—
ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಾದಿತರಙ್ಗೋ ಽನ್ತರಜಡೋ ಽಪಙ್ಕಿಲೋ ಮಹಾನ್ । ಬೃಹದ್ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಖಾತಸ್ಥೋ ನಿತ್ಯಮ್ ಏಕಾರ್ಣವೋ ಽಕ್ಷಯಃ
ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ತರಂಗಗಳಾಗಿ, ಒಳಗೆ ಜಡವಾದರೂ ಮಲಿನವಲ್ಲದ, ಬಹಳ ವಿಶಾಲವಾದುದು, ಮಹಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಒಳಗೆ ಇರುವದು, ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದೇ ಆಗಿರುವ, ಕ್ಷಯವಾಗದ ಮಹಾ ಸಾಗರವಾಗಿದೆ—
ಹೇಮಾದಿಷು ಸುವರ್ಣತ್ವಂ ನರಾದಿಷು ಪರಾಕ್ರಮಃ । ಕಾಚಕಚ್ಯಂ ಚ ರತ್ನಾದಿಷ್ವ್ ಅರ್ಕಾದಿಷ್ವ್ ಅವಭಾಸನಮ್
ಲೋಹಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದಂತೆ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯವಾದಂತೆ, ರತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ, ಸೂರ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶವು—
ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಮುಖೇನ್ದುಬಿಮ್ಬೇಷು ಪಕ್ಷ್ಮಲೇಕ್ಷಣಲಕ್ಷ್ಮಸು । ಸ್ರವತ್ಸ್ನೇಹಾಮೃತಾಪೂರೋ ಹಾಸಸ್ ಸೌಹಾರ್ದಭಾಸನಮ್
ಮುಖಚಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆಯಂತೆ, ಕಣ್ಣುಗಳ ರೆಪ್ಪೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಸುರಿಯುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಮೃತದ ಹರಿವು, ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹದ ಹೊಳಪು—
ಕಪೋಲಬಾಹುನೇತ್ರಾಕ್ಷಿಭ್ರೂಕರಾಲಕಲಾಸಕಃ । ನಿಜೋ ಽಜೇಯತಯಾ ಜಾತೋ ವಿಲಾಸẖ ಕಾಮಿನೀಜನೇ
ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳ ಆಕರ್ಷಣೆ ಅವರ ಸ್ವಭಾವದ ಅಜೇಯತೆ ಯಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅವರ ಕೆನ್ನೆ, ಕೈ, ಕಣ್ಣು, ಭ್ರೂಗಳು ಮತ್ತು ಕೂದಲಿನ ನಯವಾದ ಚಲನೆಗಳಿಂದ ಆ ಮೋಹಕತೆ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ.
ತೃಣೀಕೃತತ್ರಿಭುವನಂ ಚಪೇಟಾಸ್ಫೋಟಿತದ್ವಿಷಮ್ । ಶಿರಸ್ಸು ವಜ್ರೀಕರಣಂ ವೀರ್ಯಂ ಸಿಂಹಾದಿಚೇತಸಿ
ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಧೈರ್ಯ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ತೃಣದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಹೊಡೆತದಿಂದ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ವಜ್ರದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಟುಕಙ್ಕಟಕುಟ್ಟಾಕಖಡ್ಗಸಙ್ಘಟ್ಟಟಾಙ್ಕೃತೇಃ । ಪಟುಸ್ಫುಟಾಸ್ಫೋಟರಟಿ ಭಟೇಷ್ವ್ ಅಟನಮ್ ಉದ್ಭಟಮ್
ಯೋಧರ ನಡುವೆ ಅವರ ಧೈರ್ಯವು ಕಠಿಣ ಖಡ್ಗಗಳ ಘರ್ಷಣೆಯ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಶಬ್ದ, ಹೊಡೆತಗಳ ಭಾರೀ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದ ಗದ್ದಲದಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ದೇವೇಷು ದಾನವಾರಿತ್ವಂ ಸುರಾರಿತ್ವಂ ಸುರಾರಿಷು । ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಸೌಜಸ್ತ್ವಮ್ ಉನ್ನಾಮಸ್ ಸ್ಥಾವರಾದಿಷು
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ದಾನವರನ್ನು ತಡೆಯುವವರು; ದಾನವರಲ್ಲಿ ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುತ್ವವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಸ್ಥಾವರಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಅಥ ಹೇಮ ಭವನ್ ಭಾಸ್ವಾಂಸ್ ತತ್ರಾಹಮ್ ಅನುಭೂತವಾನ್ । ಜಗದಾಕಾಶಕೋಶೇಷು ತೇಷು ತಾಮರಸೇಕ್ಷಣ
ಅಯ್ಯಾ, ಬಂಗಾರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ನೀನು, ಆ ವಿಶ್ವದ ಅನಂತ ಆಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನಾಗಿ, ನಾನಿನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ.
ದಿಗನ್ತದಶಕಾಸ್ತೀರ್ಣೈẖ ಕರಜಾಲೈರ್ ಜಗತ್ಖಗಮ್ । ಗೃಹ್ಣದ್ ಅದ್ರ್ಯಙ್ಗಮ್ ಅರ್ಕತ್ವಂ ಗ್ರಾಮವದ್ದೃಷ್ಟಭೂತಲಮ್
ಹತ್ತಿರದ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳವರೆಗೆ ಹರಡಿರುವ ಕಿರಣಗಳ ಮೂಲಕ, ಬೆರಳುಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಿಡಿದು, ಪರ್ವತದ ರೂಪವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಸೂರ್ಯನಾಗಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಳ್ಳಿಯಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ವ್ಯೋಮೋತ್ಪಲೇ ಕೋಶಚಕ್ರಂ ವಾಡವಂ ತಿಮಿರಾರ್ಣವೇ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಸದನೇ ದೀಪೋ ವೃಕ್ಷೋ ದಿನಫಲಾವಲೇಃ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಮಲಗಳ ಚಕ್ರವಾಗಿ, ಅಂಧಕಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಮನೆಗೆ ದೀಪವಾಗಿ, ಹಗಲಿನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಮರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದ್ದೆ.
ರಸಾಯನಹ್ರದಾಕಾರಮ್ ಇನ್ದುತ್ವಂ ವದನಂ ದಿವಃ । ನಿಶಾನಿಶಾಚರೀಹಾಸೋ ವಿಕಾಸೋ ರಜನೀದಿಶಾಮ್
ಅಮೃತ ಸರೋವರದಂತೆ ಆಕಾರ ಹೊಂದಿರುವ ಚಂದ್ರನು ಆಕಾಶದ ಮುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ರಾತ್ರಿ ಎಂದರೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ದೇವಿಯ ನಗುವಿನ ಹೂವಿನಂತೆ, ರಾತ್ರಿಯ ದಿಕ್ಕುಗಳು ವಿಕಾಸವಾಗಿರುವಂತಿದೆ.
ಜಗಲ್ಲಾವಣ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀನಾಂ ಸರ್ವಾಸಾಮ್ ಉಪಮಾಸ್ಪದಮ್ । ರಜನೀರೋಹಿಣೀನಾರೀಕೈರವಾಣಾಂ ಪರಂ ಪ್ರಿಯಮ್
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದು, ರಜನಿ, ರೋಹಿಣಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಹೂವಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ.
ನೇತ್ರವೃನ್ದಂ ಖಶಕ್ರಸ್ಯ ದ್ಯುಲತಾಪುಷ್ಪಜಾಲಕಮ್ । ಸ್ವರ್ಗೌಕೋಮಷಕವ್ಯೂಹಂ ತಾರಕಾಪಟಲಂ ಪೃಥು
ಆಕಾಶದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಅದರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಗುಂಪು, ಆಕಾಶದ ಲತೆಯ ಹೂವಿನ ಜಾಲ, ಸ್ವರ್ಗದ ಮೃದು ಕೀಟಗಳ ಸಮೂಹ, ವಿಶಾಲವಾದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಗುಚ್ಛ.
ವಣಿಙ್ಮಾರ್ಗೇ ವಣಿಗ್ಘಸ್ತತಲತೋಲನದೋಲಿತಮ್ । ರತ್ನತ್ವಂ ಜಲಕಲ್ಲೋಲಹಸ್ತಾನ್ದೋಲಿತಮ್ ಅಬ್ಧಿಭಿಃ
ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಕೈ ಅದನ್ನು ತೂಗಿ ತೂಗುತ್ತದೆ; ಸಾಗರದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳು ಅದನ್ನು ರತ್ನದಂತೆ ಆಡುವುವು.
ಅಬ್ದಾಬ್ಧೌ ಶಫರಾವರ್ತಮ್ ಅಬ್ದಾಗೇ ಮಞ್ಜರೀಗಣಃ । ಅಬ್ದಾದ್ರೌ ದಾವದಹನೋ ವೈದ್ಯುತಂ ದ್ಯೋತನಂ ತರೌ
ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಅದು ಚಿಕ್ಕ ಮೀನುಗಳ ಚಕ್ರ, ನದಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಗಳ ಗುಂಪು, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚು, ಮರದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನ ಹೊಳಪು.
ದಾರುದಾರುಣದುರ್ವಾರಂ ದೀಪ್ತಂ ಜ್ವಲನಚಾಲನಮ್ । ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿದಾಹಕಲ್ಪಾನ್ತವಿಸ್ಫೋಟಕಠಿನಾರವಮ್
ಅದು ತಡೆಯಲಾಗದಷ್ಟು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಪ್ರಳಯದ ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಯ ಸ್ಫೋಟದಂತೆ ಭೀಕರವಾದ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಚತ್ಕಾಞ್ಚನಮಾಣಿಕ್ಯಮುಕ್ತಾಮಣಿಮಯಂ ಮಹಃ । ತಮಸ್ತಾಂ ನೀತಮ್ ಆಕ್ಷಿಪ್ಯ ಪಾಣ್ಡಿತ್ಯಮ್ ಇವ ಪಾಮರೈಃ
ಅದು ಬಂಗಾರದಂತೆ, ಮಾಣಿಕ್ಯ, ಮುತ್ತು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅದು ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಂತೆ, ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.
ವಿಶ್ರಾನ್ತಂ ಸ್ತನತುಙ್ಗೇಷು ಮುಕ್ತಾಹಾರತಯಾ ಮಯಾ । ಅಸುರೋರಗಗನ್ಧರ್ವನರನಾಯಕಯೋಷಿತಾಮ್
ಅದು ಅಸುರ, ನಾಗ, ಗಂಧರ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವನ ನಾಯಕನ ಪತ್ನಿಯರ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರವಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ಪಾದಾಹತಿಶತಂ ಮಾರ್ಗೇ ತಿಲಕತ್ವಂ ವಧೂಮುಖೇ । ಖದ್ಯೋತೇನ ಮಯಾ ಲಬ್ಧಂ ಪಶ್ಯಾವಸ್ಥಾಸು ಚಾಪಲಮ್
ನೂರಾರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಅದು ವಧುವಿನ ಮುಖದ ತಿಲಕವಾಗುತ್ತದೆ; ಜ್ಯೋತಿಗೊನಸು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ಅದರ ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು ನಾನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ಕ್ವಚಿದ್ ವಿದ್ಯುತ್ತಯಾಭ್ರೇಷು ಶಫರ್ಯೇವಾರ್ಣವೇಷ್ವ್ ಇಹ । ಖಸ್ಥೇಷು ವಿಹೃತಂ ಚಾರು ವಾರ್ಯಾವರ್ತವಿರಾವಿಷು
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರೆದಿಡುವ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಅಥವಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಚುರುಕಾಗಿ ಈಜುವ ಸಣ್ಣ ಮೀನು ಹಗುರವಾಗಿ ತೇಲುವಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ, ನೀರಿನ ಸುತ್ತುಸುತ್ತು ಹರಿಯುವ ಸೊಪ್ಪುಗಳಲ್ಲಿ ಆಡುವಂತೆ.
ಕ್ವಚಿದ್ ದೀಪತಯಾ ನೀಪಕಲಿಕಾಕೋಮಲಾಙ್ಗಯಾ । ಅನ್ತḫಪುರೇಷು ಕಾನ್ತಾನಾಂ ಸುರತಾಲೋಕನಂ ಕೃತಮ್
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯುವತಿಯ ನಯವಾದ ದೇಹದೊಡನೆ, ಒಳಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯರು ಒಂದಾಗಿರುವ ದೃಶ್ಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕ್ವಚಿತ್ ಕಜ್ಜಲಜಾಲಸ್ಯ ಜ್ವಾಲಾತ್ವೇನ ಕಚಾಕೃತೇಃ । ಖೇ ಽನ್ತರ್ ನಿಲೀನಂ ಕೂರ್ಮಾಙ್ಗಸಙ್ಘೇನೇವ ಸ್ವಕೋಟರೇ
ಕೆಲಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಜ್ಜಲದ ಗುಡ್ಡದಲ್ಲಿ ಕೂದಲಿನ ಆಭರಣದ ಹೊಳಪಾಗಿ, ಆಕಾಶದೊಳಗೆ ಅದು ಅಡಗಿರುವಂತೆ, ತನ್ನ ಬಿಲದಲ್ಲಿ ತಾವು ತಾವು ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುವ ಆಮೆಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಮರೆಮಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಕಲ್ಪಾನ್ತೇಷು ಕ್ವಚಿತ್ ಸರ್ವಜಗದ್ಗ್ರಾಸಘನಶ್ರಮಾತ್ । ಖೇ ಕಜ್ಜಲಾಸಿತೇ ಲೀನಂ ರುದ್ಧೇ ಽಭ್ರ ಇವ ವಿದ್ಯುತಾ
ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ನುಂಗುವ ಬಲವಾದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ಆಕಾಶದ ಕಪ್ಪು ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ, ಮೋಡದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಮಿಂಚಿನಂತೆ.
ಕ್ವಚಿದ್ ಆಕಲ್ಪಮ್ ಆಪೀಯ ವಡವಾಗ್ನಿತಯಾ ಜಲಮ್ । ಜಗತ್ಸು ಗಗನೇನೇವ ನ ತೃಪ್ತಂ ಜಲರಾಶಿಷು
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಸಮುದ್ರದ ಕೆಳಗೆ ಇರುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ನೀರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಆಕಾಶವು ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನ ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದರೂ, ನೀರಿನ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಕ್ವಚಿದ್ ಉಲ್ಮುಕದನ್ತೇನ ಮಯಾ ಜ್ವಾಲಾಭುಜಾತ್ಮನಾ । ವಿಲೋಲಧೂಮಾವರ್ತೋಗ್ರಕುನ್ತಲೇನಾಕುಲೌಜಸಾ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಹಲ್ಲುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜ್ವಾಲೆಯ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ನಾನು ಗೋಜಲು ಹೊಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಕೂದಲಿನೊಂದಿಗೆ, ಭಾರಿ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಶಾಂತನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.
ಪುರಪಲ್ವಲವಾಹೇಷು ಕವಲೀಕೃತಜನ್ತುನಾ । ಕೃತಾಷ್ ಟಕಾರಾẖ ಕಾಷ್ಠಾದಿಪದಾರ್ಥಾಸ್ವಾದನೋದಿತಾಃ
ನಗರದ ಕೆಸರು ನದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನುಂಗಿಕೊಂಡು, ಮರ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ರುಚಿಸುವಾಗ 'ಟ' ಎಂಬ ಶಬ್ದಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ.
ಹತೇನ ಶಸ್ತ್ರಪಾಷಾಣೈರ್ ಅಯḫಪಿಣ್ಡಾದಿವಾಸಿನಾ । ಹನ್ತೃದಾಹಾರ್ಥಮ್ ಉದ್ಗೀರ್ಣಾẖ ಕಣಾẖ ಕೋಪಲವಾẖ ಕ್ವಚಿತ್
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಆಯುಧಗಳು ಅಥವಾ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗ, ಅಥವಾ ಕಬ್ಬಿಣದ ತುಂಡಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವನು ಹೊಡೆದಾಗ, ಕೊಲ್ಲುವವನನ್ನು ಸುಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೋಪದ ಕಣಗಳು ಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ.
ಕ್ವಚಿನ್ ಮಹಾಶಿಲಾಕೋಶೇ ಪಾಷಾಣಮಣಿನಾ ಮಯಾ । ಸಮಸ್ತಭೂತಾದೃಶ್ಯೇನ ಸ್ಥಿತಂ ಯುಗಶತಾನ್ಯ್ ಅಪಿ
ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲಿನ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ, ನಾನು ಕಲ್ಲಿನೊಳಗಿನ ರತ್ನದಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಕಾಣದೆ, ನೂರಾರು ಯುಗಗಳು ಇದ್ದೆ.
ಮುನೇ ತಸ್ಯಾಮ್ ಅವಸ್ಥಾಯಾಮ್ ಅನುಭೂತಂ ತ್ವಯಾ ಸುಖಮ್ । ಉತ ದುẖಖಮ್ ಇತಿ ಬ್ರೂಹಿ ಬೋಧಾಯ ಮಮ ಮಾನದ
ಮಹರ್ಷೇ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿತ್ತೋ ದುಃಖವಾಗಿತ್ತೋ? ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲು, ಗೌರವ ನೀಡುವವನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳು.