ಶೀಕರೋತ್ಕರರೂಪೇಣ ರಥಮ್ ಆರುಹ್ಯ ಮಾರುತಮ್ । ಆಮೋದೇನೇವ ವಿಹೃತಂ ವಿಮಲವ್ಯೋಮವೀಥಿಷು
ಅಲ್ಲಿ, ಹಿಮದ ಹನಿಗಳ ಗುಂಪಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಏರಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಆಕಾಶದ ಹಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ಸಂಚರಿಸಿತು.
ರಾಮ ತಸ್ಯಾಮ್ ಅವಸ್ಥಾಯಾಂ ಪರಮಾಣುಕಣಂ ಪ್ರತಿ । ಅನುಭೂತಮ್ ಅಶೇಷೇಣ ಯಥಾಸ್ಥಿತಮ್ ಇದಂ ಜಗತ್
ರಾಮಾ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಣುವನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಅದು ಹೇಗಿದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅನುಭವಿಸಲಾಯಿತು.
ಅಜಡೇನ ಜಡೇನೇವ ಮಯಾ ಜಲತಯಾ ತಯಾ । ಅನ್ತಸ್ ಸರ್ವಪದಾರ್ಥಾನಾಂ ಜ್ಞಾತಾಜ್ಞಾತೇನ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್
ನಾನು ಚೇತನನಾಗಿದ್ದರೂ ಜಡನಂತೆ, ಆ ನೀರಿನ ಮೂಲಕ ನೀರಿನಂತೆಯೇ, ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ಒಳಗೆ ತಿಳಿದ ಮತ್ತು ತಿಳಿಯದ ಎಲ್ಲವೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.
ಜಗತಾಂ ತತ್ರ ಲಕ್ಷಾಣಿ ನಾಶೋತ್ಪಾದಶತಾನಿ ಚ । ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಾನಿ ರೂಢಾನಿ ಕದಲೀದಲಪೀಠವತ್
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಾವಿರಾರು ಲೋಕಗಳನ್ನು, ಅವುಗಳ ನಾಶ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ನೂರಾರು ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು, ಬಾಳೆ ಎಲೆಯ ಹೊದಿಕಗಳಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೋಡಿದೆ.
ಏವಂ ಜಗಚ್ ಚಾಜಗದ್ ವಾ ಸಾಕಾರಂ ವಾ ನಿರಾಕೃತಿ । ಚಿನ್ಮಾತ್ರಗಗನಂ ಸರ್ವಮ್ ಆಕಾಶಾಧಿಕನಿರ್ಮಲಮ್
ಹೀಗಾಗಿ, ಈ ಜಗತ್ತು ಇದೆಂದರೂ ಇಲ್ಲದೆಂದರೂ, ರೂಪವಿದ್ದರೂ ರೂಪವಿಲ್ಲದೆಂದರೂ, ಎಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧವಾದ ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶವೇ, ಅದು ಆಕಾಶಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಮಲವಾಗಿದೆ.
ನ ಕಶ್ಚನ ತ್ವಂ ನ ಚ ಕಿಞ್ಚನೇದಂ ಶುದ್ಧḫ ಪರೋ ಬೋಧ ಇದಂ ವಿಭಾತಿ । ಸ ಚಾಪಿ ನೋ ಕಿಞ್ಚನ ನಾಪಿ ಶೂನ್ಯಮ್ ಆಕಾಶಮ್ ಏವಾಸಿ ವಿಶಙ್ಕಮ್ ಆಸ್ಸ್ವ
ನೀನು ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಇದೂ ಏನೂ ಅಲ್ಲ; ಇದು ಶುದ್ಧವಾದ ಪರ ಜ್ಞಾನ ಮಾತ್ರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅದೂ ಏನೂ ಅಲ್ಲ, ಶೂನ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ; ನೀನೇ ಆಕಾಶವೇ, ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತಿಯಿಂದಿರು.
ತತೋ ಽಹಮ್ ಅಭವಂ ತೇಜಸ್ ತೇಜೋಧಾರಣಯೇದ್ಧಯಾ । ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕತಾರಕಾಗ್ನ್ಯಾದಿವಿಚಿತ್ರಾವಯವಾನ್ವಿತಮ್
ನಂತರ ನಾನು ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿದ್ದೆ, ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಧರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಅದ್ಭುತ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ.
ನಿತ್ಯಂ ಸತ್ತ್ವಪ್ರಧಾನತ್ವಾತ್ ಪ್ರಕಾಶಾಕೃತಿರಾಜವತ್ । ಸರ್ವದೃಶ್ಯಮ್ ಋತೇ ಸರ್ವಚೌರಾದ್ ಧ್ವಾನ್ತಾತ್ ಪ್ರತಾಪಯುಕ್
ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ವಗುಣ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಬೆಳಕಿನ ಸ್ವರೂಪನಾಗಿದ್ದೆ, ರಾಜನಂತೆ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸಿ, ಕಾಣಿಸದ ಎಲ್ಲ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಕಳ್ಳನಂತೆ ದೂರಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ದೀಪಾದಿಭಿಶ್ ಚರೈಸ್ ಸ್ನಿಗ್ಧೈರ್ ದಶಾಶತವಿಹಾರಿಭಿಃ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೀಕೃತಸರ್ವಾರ್ಥಂ ಪ್ರತಿಗೇಹಂ ಸುರಾಜವತ್
ದೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಮೃದುವಾದ, ಚಲಿಸುವ ಬೆಳಕುಗಳಿಂದ, ನೂರಾರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆ ಕೂಡ ರಾಜಮಹಲ್ನಂತೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಲೋಕಾಲೋಕೇನ ಹೃಷಿತೈḫ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾದ್ಯಾಂಶುರೋಮಭಿಃ । ಪರಪ್ರಕಾಶೈಕರತೈರ್ ದೂರೋತ್ಕ್ಷಿಪ್ತಾಸಿತಾಮ್ಬರಮ್
ಈ ಲೋಕದ ಸ್ವಂತ ಬೆಳಕಿನಿಂದ, ಪ್ರಕಾಶದ ಕಿರಣಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ರೋಮಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಇತರರಿಗೆ ಬೆಳಕು ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತೊಡಗಿದ್ದ ಆ ಬೆಳಕು, ಕಪ್ಪು ಆಕಾಶವನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಿತು.
ಅನ್ಧಕಾರಸ್ಯ ದೈನ್ಯಸ್ಯ ಸಮಸ್ತಗುಣನಾಶಿನಃ । ಅದೃಶ್ಯಂ ದೃಶ್ಯಮ್ ಅನಿಶಂ ಸರ್ವಸ್ಯ ಗುಣಶಾಲಿನಃ
ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಅಂಧಕಾರದ ದುಃಖ, ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ಸದಾ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅದು ಎಲ್ಲ ಗುಣವಂತಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತದೆ.
ತಮಸ್ತಮಾಲಪರಶುḫ ಪರಶುದ್ಧಿಕರಂ ಪದಮ್ । ಸುವರ್ಣಮಣಿಮಾಣಿಕ್ಯಮುಕ್ತಾದಿಜನಜೀವಿತಮ್
ಅಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುವ ಪರಶುಸಮಾನವಾದ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಿತಿ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಬಂಗಾರ, ರತ್ನ, ಮುತ್ತು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಜೀವವಾಗಿದೆ.
ಶುಕ್ಲಕೃಷ್ಣಾರುಣಾದೀನಾಂ ಭಿತ್ತ್ಯಙ್ಗೋತ್ಸಙ್ಗಶಾಯಿನಾಮ್ । ಪುತ್ರಾಣಾಮ್ ಇವ ವರ್ಣಾನಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ದೇಹದḫ ಪಿತಾ
ಬಿಳಿ, ಕಪ್ಪು, ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಇತರ ಬಣ್ಣಗಳು ಗೋಡೆ, ಅಂಗಗಳು, ಮಡಿಲುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಂತೆ, ದೇಹವು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಎಲ್ಲಾ ಬಣ್ಣಗಳಿಗೆ ತಂದೆಯಂತಿದೆ.
ಘನಸ್ನೇಹದಶಂ ಪೃಥ್ವ್ಯಾ ರಕ್ಷಿತಾನಿಲವೇಧನಮ್ । ಗೃಹಂ ಪ್ರತಿ ಘನಾನನ್ದೈರ್ ಧೃತದೀಪಕಪುತ್ರಕಮ್
ಭೂಮಿಯ ಗಾಢವಾದ ಪೋಷಕ ತೇವವನ್ನು ಗಾಳಿ ತಡೆಯುವಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಿ, ಪ್ರತಿ ಮನೆಗೆ ಆನಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ದೀಪಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದವು.
ದೃಷ್ಟಂ ಪಾತಾಲಕೇಷ್ವ್ ಈಷತ್ ತಮೋರೂಪಿಷು ಪಾವನಮ್ । ಅರ್ಧದೃಷ್ಟಂ ರಜೋರೂಪೇ ಭೂತಲೇ ಭೂತಮಾಲಿತೇ
ಪಾತಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕತ್ತಲಿನ ರೂಪಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಕಾಣಿಸಿತು; ಧೂಳಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಬೆಳಗಿಸಿತು.
ಸತ್ತ್ವಾತ್ಮಸು ಮಹಾಸತ್ತ್ವಂ ನಿತ್ಯಸ್ಥಂ ದೇವಸದ್ಮಸು । ಜಗಜ್ಜೀರ್ಣಕುಟೀದೀಪẖ ಕೂಪೋ ಽನ್ಧತಮಸೋ ಮಹಾನ್
ಸತ್ತ್ವಸ್ವಭಾವದ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾಸತ್ತ್ವ ಸದಾ ದೇವತೆಗಳ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ; ಜಗತ್ತಿನ ಹಳೆಯ ಕುಟೀರದಲ್ಲಿ ದೀಪದಂತೆ, ಅದು ಆಳವಾದ ಅಂಧಕಾರದ ದೊಡ್ಡ ಕೊಳವಾಗಿದೆ.
ದಿಗ್ವಧೂವಿಮಲಾದರ್ಶೋ ನಿಶಾನೀಹಾರಮಾರುತಃ । ಸತ್ತ್ವಂ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕವಹ್ನೀನಾಂ ಕುಙ್ಕುಮಾಲೇಪನಂ ದಿವಃ
ದಿಕ್ಕುಗಳ ವಧುವಿನ ಮಿನುಗು ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ, ರಾತ್ರಿ ಮಂಜನ್ನು ಹಬ್ಬುವ ಗಾಳಿಯಂತೆ, ಚಂದ್ರನು, ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ಸತ್ವದಂತೆ, ಆಕಾಶದ ಕುಂಕುಮದ ಲೇಪನದಂತೆ,
ಕೇದಾರಂ ದಿನಸಸ್ಯಾನಾಂ ತಮೋಽಮ್ಬೂನಾಮ್ ಅವಗ್ರಹಃ । ನಭẖಕಾಚಬೃಹತ್ಪಾತ್ರಕ್ಷಾಲನಾಮ್ಬು ಸಮುಲ್ಲಸತ್
ಹಗಲಿನ ಬೆಳೆಯ ಹೊಲದಂತೆ, ಕತ್ತಲೆಯ ಮೋಡಗಳ ಸಂಗ್ರಹದಂತೆ, ಆಕಾಶದ ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹರಿದು ಹರಿಯುವ ಮಳೆಯ ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆಯುವದಂತೆ,
ಸತ್ತಾಪ್ರದತಯಾರ್ಥಾನಾಂ ಪ್ರಕಾಶಕತಯಾಪಿ ಚ । ಚಿನ್ಮಾತ್ರಪರಮಾರ್ಥಸ್ಯ ಸಹೋದರ ಇವಾನುಜಃ
ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ನೀಡುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವುದರಿಂದ, ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೊದರನಂತೆ, ಅದರ ಪರಮಾರ್ಥವೇ ಸತ್ಯವಾಗಿರುವಂತೆ,
ಕ್ರಿಯಾಕಮಲಿನೀಭಾನುರ್ ಭೂತಲೋದರಜೀವಿತಮ್ । ರೂಪಾಲೋಕಮನಸ್ಕಾರಚಮತ್ಕಾರೇ ಚಿತಿರ್ ಯಥಾ
ಕ್ರಿಯೆಯ ಕಮಲಕ್ಕೆ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಭೂಮಿಯ ಒಳಗಿನ ಜೀವದಂತೆ, ರೂಪ, ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಆಶ್ಚರ್ಯವಂತೆ, ಚಿತ್ತವೂ ಹಾಗೆ.
ನಭಸ್ತಲಗತಾಸಙ್ಖ್ಯನಕ್ಷತ್ರಮಣಿಮಾಲಿತಃ । ದಿನರ್ತುವತ್ಸರಾವರ್ತೋ ವಾಡವಾಗ್ನ್ಯಾದಿಫೇನಿಲಃ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು, ದಿನ, ಋತು, ವರ್ಷಗಳ ಸುತ್ತಾಟದಿಂದ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವುದು, ಸಮುದ್ರದ ಕೆಳಗಿನ ಅಗ್ನಿಯಂತಹ ನೂರಾರು ಬಿಳಿಯ ಬುಬ್ಬುಳೆಗಳಿರುವುದು—
ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಾದಿತರಙ್ಗೋ ಽನ್ತರಜಡೋ ಽಪಙ್ಕಿಲೋ ಮಹಾನ್ । ಬೃಹದ್ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಖಾತಸ್ಥೋ ನಿತ್ಯಮ್ ಏಕಾರ್ಣವೋ ಽಕ್ಷಯಃ
ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ತರಂಗಗಳಾಗಿ, ಒಳಗೆ ಜಡವಾದರೂ ಮಲಿನವಲ್ಲದ, ಬಹಳ ವಿಶಾಲವಾದುದು, ಮಹಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಒಳಗೆ ಇರುವದು, ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದೇ ಆಗಿರುವ, ಕ್ಷಯವಾಗದ ಮಹಾ ಸಾಗರವಾಗಿದೆ—
ಹೇಮಾದಿಷು ಸುವರ್ಣತ್ವಂ ನರಾದಿಷು ಪರಾಕ್ರಮಃ । ಕಾಚಕಚ್ಯಂ ಚ ರತ್ನಾದಿಷ್ವ್ ಅರ್ಕಾದಿಷ್ವ್ ಅವಭಾಸನಮ್
ಲೋಹಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದಂತೆ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯವಾದಂತೆ, ರತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ, ಸೂರ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶವು—
ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಮುಖೇನ್ದುಬಿಮ್ಬೇಷು ಪಕ್ಷ್ಮಲೇಕ್ಷಣಲಕ್ಷ್ಮಸು । ಸ್ರವತ್ಸ್ನೇಹಾಮೃತಾಪೂರೋ ಹಾಸಸ್ ಸೌಹಾರ್ದಭಾಸನಮ್
ಮುಖಚಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆಯಂತೆ, ಕಣ್ಣುಗಳ ರೆಪ್ಪೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಸುರಿಯುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಮೃತದ ಹರಿವು, ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹದ ಹೊಳಪು—
ಕಪೋಲಬಾಹುನೇತ್ರಾಕ್ಷಿಭ್ರೂಕರಾಲಕಲಾಸಕಃ । ನಿಜೋ ಽಜೇಯತಯಾ ಜಾತೋ ವಿಲಾಸẖ ಕಾಮಿನೀಜನೇ
ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳ ಆಕರ್ಷಣೆ ಅವರ ಸ್ವಭಾವದ ಅಜೇಯತೆ ಯಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅವರ ಕೆನ್ನೆ, ಕೈ, ಕಣ್ಣು, ಭ್ರೂಗಳು ಮತ್ತು ಕೂದಲಿನ ನಯವಾದ ಚಲನೆಗಳಿಂದ ಆ ಮೋಹಕತೆ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ.
ತೃಣೀಕೃತತ್ರಿಭುವನಂ ಚಪೇಟಾಸ್ಫೋಟಿತದ್ವಿಷಮ್ । ಶಿರಸ್ಸು ವಜ್ರೀಕರಣಂ ವೀರ್ಯಂ ಸಿಂಹಾದಿಚೇತಸಿ
ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಧೈರ್ಯ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ತೃಣದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಹೊಡೆತದಿಂದ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ವಜ್ರದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಟುಕಙ್ಕಟಕುಟ್ಟಾಕಖಡ್ಗಸಙ್ಘಟ್ಟಟಾಙ್ಕೃತೇಃ । ಪಟುಸ್ಫುಟಾಸ್ಫೋಟರಟಿ ಭಟೇಷ್ವ್ ಅಟನಮ್ ಉದ್ಭಟಮ್
ಯೋಧರ ನಡುವೆ ಅವರ ಧೈರ್ಯವು ಕಠಿಣ ಖಡ್ಗಗಳ ಘರ್ಷಣೆಯ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಶಬ್ದ, ಹೊಡೆತಗಳ ಭಾರೀ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದ ಗದ್ದಲದಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ದೇವೇಷು ದಾನವಾರಿತ್ವಂ ಸುರಾರಿತ್ವಂ ಸುರಾರಿಷು । ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಸೌಜಸ್ತ್ವಮ್ ಉನ್ನಾಮಸ್ ಸ್ಥಾವರಾದಿಷು
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ದಾನವರನ್ನು ತಡೆಯುವವರು; ದಾನವರಲ್ಲಿ ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುತ್ವವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಸ್ಥಾವರಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಅಥ ಹೇಮ ಭವನ್ ಭಾಸ್ವಾಂಸ್ ತತ್ರಾಹಮ್ ಅನುಭೂತವಾನ್ । ಜಗದಾಕಾಶಕೋಶೇಷು ತೇಷು ತಾಮರಸೇಕ್ಷಣ
ಅಯ್ಯಾ, ಬಂಗಾರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ನೀನು, ಆ ವಿಶ್ವದ ಅನಂತ ಆಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನಾಗಿ, ನಾನಿನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ.
ದಿಗನ್ತದಶಕಾಸ್ತೀರ್ಣೈẖ ಕರಜಾಲೈರ್ ಜಗತ್ಖಗಮ್ । ಗೃಹ್ಣದ್ ಅದ್ರ್ಯಙ್ಗಮ್ ಅರ್ಕತ್ವಂ ಗ್ರಾಮವದ್ದೃಷ್ಟಭೂತಲಮ್
ಹತ್ತಿರದ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳವರೆಗೆ ಹರಡಿರುವ ಕಿರಣಗಳ ಮೂಲಕ, ಬೆರಳುಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಿಡಿದು, ಪರ್ವತದ ರೂಪವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಸೂರ್ಯನಾಗಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಳ್ಳಿಯಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.