ನೇಹಾನಾನಾಸ್ತಿ ನೋ ನಾನಾ ನ ನಾಸ್ತಿತ್ವಂ ನ ಚಾಸ್ತಿತಾ । ಅಹಮ್ ಇತ್ಯ್ ಏವ ನೈವಾಸ್ತಿ ಯತ್ರ ತತ್ರ ಕುತೋ ಽಸ್ತು ಕಿಮ್
ಇಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನತೆ ಇಲ್ಲ, ಒಂದೇ ಆಗಿರುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಇರುವುದೂ ಇಲ್ಲ; "ನಾನು" ಎಂಬ ಭಾವವೂ ಇಲ್ಲ—ಅಂತಹಲ್ಲಿ ಏನು ಇರಬಹುದು, ಏನು ಉಂಟಾಗಬಹುದು?
ಅನುಭೂತಮ್ ಅಪೀದಂ ಸದ್ ಅಹಮಿತ್ಯಾದಿದೃಶ್ಯಕಮ್ । ನಾಸ್ತ್ಯ್ ಏವ ಯದಿ ವಾಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾಜಮ್ ಅನಾಮಕಮ್
ಈ ಅನುಭವವೂ, ಸದಾ "ನಾನು" ಎಂದು ಕಾಣುವ ಭಾವವೂ, ಅದು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಇದ್ದರೂ, ಅದು ಹೆಸರಿಲ್ಲದ, ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ.
ಯತ್ ಸ್ವಪ್ನಪುರಮ್ ಏವೇದಂ ಸರ್ಗಾದಾವ್ ಏವ ವಿನ್ನಭಃ । ಅಸ್ತಿತಾನಾಸ್ತಿತೇ ತತ್ರ ಕೀದೃಶೇ ಕ್ವ ಕುತಸ್ ಸ್ಥಿತೇ
ಇದು ಕನಸಿನ ಊರಿನಂತಿದೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಬೇರೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಇರುವುದೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಅದು ಹೇಗಿದೆ, ಎಲ್ಲಿದೆ, ಹೇಗೆ ನೆಲೆಸಿದೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯದು.
ಯಥಾಹಂ ದೃಷ್ಟವಾಂಸ್ ತಾನಿ ಜಗನ್ತ್ಯ್ ಅವನಿರೂಪಧೃತ್ । ತಥಾ ಮಯಾ ಜಲೀಭೂಯ ದೃಷ್ಟಂ ತಾದೃಶಮ್ ಏವ ತತ್
ನಾನು ಆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಂತೆ, ಹೀಗೆಯೇ ನಾನು ಜಲರೂಪವಾಗಿ ಆಗಿ ನೋಡಿದರೂ, ಅದೇ ರೀತಿಯ ಅನುಭವವಾಯಿತು.
ವಾರಿಧಾರಣಯಾ ವಾರಿ ಭೂತ್ವಾ ಜಡಮ್ ಇವಾಜಡಮ್ । ಸಮುದ್ರಮನ್ದಿರೇಷ್ವ್ ಅನ್ತಶ್ ಚಿರಂ ಗುಲಗುಲಾಯಿತಮ್
ನದಿಯ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜಡವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಜಡವಲ್ಲ. ಅದು ಸಮುದ್ರದ ಒಳಗಡೆ ಬಹುಕಾಲ ಗಿರಗಿರಾ ತಿರುಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ತೃಣವೃಕ್ಷಲತಾಗುಲ್ಮವಲ್ಲೀನಾಂ ಸ್ತಮ್ಭನಾಡಿಷು । ಮೃದ್ವ್ ಅಲಕ್ಷಿತಮ್ ಆರೂಢಂ ತವಾಙ್ಗೇಷ್ವ್ ಇವ ಯೂಕಯಾ
ಹುಲ್ಲು, ಮರ, ಬೆಳೆ ಮತ್ತು ಬಳ್ಳಿಗಳ ಒಳಚರಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಮೃದುವಾಗಿ, ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದೆ, ಹೇಗೋ ನಿಮ್ಮ ಕೈಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕು ಹತ್ತುವಂತೆ ಏರುತ್ತದೆ.
ಸರ್ವೋತ್ಥಾನೋಪಮಾ ಸ್ತಮ್ಭೇ ತಚ್ಛೇದೇ ವಲಯೋಪಮಾ । ಮೃದ್ವ್ಯಾ ಕರ್ಣಾಹಿಗತ್ಯೇವ ರಚನಾಭ್ರೇ ಕೃತೋದರೇ
ಅದರ ಉದಯವು ಕಂಬ ಏಳುವಂತೆ, ಕಡಿತವು ಉಂಗುರ ಮುರಿಯುವಂತೆ, ಮೃದುವಾಗಿ ಹೋದರೆ ಹಾವು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹಾದುಹೋಗುವಂತೆ, ಅದರ ರೂಪವು ಮೋಡದಲ್ಲಿ ಗುಹೆ ಉಂಟಾದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ವಲ್ಲೀತಮಾಲತಾಲಾದಿಪಲ್ಲವೇಷು ಫಲೇಷು ಚ । ವಿಶ್ರಮ್ಯ ಪುಷ್ಟಯಾಕೃತ್ಯಾ ರೇಖಾವಿರಚನಂ ಕೃತಮ್
ಬಳ್ಳಿ, ಮಲ್ಲಿಗೆ, ತಾಳೆಮರಗಳ ಎಲೆ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು, ಅದು ಪೋಷಣೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ರೇಖೆಗಳನ್ನೂ, ವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನೂ ರಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಮುಖೇನಾವಿಶ್ಯ ಹೃದಯಮ್ ಋತುವೈಧುರ್ಯಧಾರಿಣಾ । ವೃತಾ ವಿಧುರಿತಾ ಭುಕ್ತಾ ಲೂನಾ ದೇಹೇಷು ಧಾತವಃ
ಮೂಖದಿಂದ ಹೃದಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಋತುಗಳ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು, ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಧಾತುಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಅಶಾಂತಗೊಂಡು, ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಕಡಿದುಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
ಸುಪ್ತಂ ಪಲ್ಲವತಲ್ಪೇಷು ಪ್ರಾಲೇಯಕಣರೂಪಿಣಾ । ತುಲ್ಯಕಾಲಮ್ ಅಶೇಷೇಷು ದಿಕ್ಷು ಸರ್ವಾಸ್ವ್ ಅಖೇದಿನಾ
ಹಿಮದ ಕಣಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎಲೆಗಳ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತದೆ.
ನಾನಾಹ್ರದನದೀಗೇಹಗಾಮಿನಾವಿರತಾಧ್ವನಾ । ವಿಶ್ರಾನ್ತಂ ಸೇತುಸುಹೃದḫ ಪ್ರಸಾದೇನ ಕ್ವಚಿತ್ ಕ್ವಚಿತ್
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸರೋವರಗಳು, ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಅದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸೇತುವೆಗಳ ಬಳಿ ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ, ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
ವಿದಾ ವಿದನುಸನ್ಧಾನಾಜ್ ಜಡೇನ ತದನಾಶ್ರಯಾತ್ । ಜಲಾಶಯೇಷೂಲ್ಲಸಿತಂ ಜಲೇನಾವರ್ತವೃತ್ತಿನಾ
ಅದರ ವಿಭಜನೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಜಡವಾದ ಆಧಾರದ ಮೂಲಕ, ಅದು ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಥಾನಗೊಂಡು, ನೀರಿನ ವಲಯಾಕಾರದ ಚಲನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ಮಯಾ ದುಷ್ಕೃತಿನೇವೋರ್ಧ್ವಾಚ್ ಛಿಲಾಸ್ತಮ್ಭೇನ ಭೂಭೃತಾಮ್ । ಸಾವರ್ತವೃತ್ತಿನಾ ಶ್ವಭ್ರಪಾತೇಷು ಶತಧಾ ಗತಮ್
ನಾನು ದುಷ್ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಶಿಲೆಯ ಕಂಬವನ್ನು ಪರ್ವತದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಸೆದಂತೆ, ಅದು ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಒಡೆದುಹೋಯಿತು.
ಧೂಮರೂಪೇಣ ನಿರ್ಗತ್ಯ ದಾರುಭ್ಯೋ ಗಗನಾರ್ಣವೇ । ಕಣರತ್ನೇನ ನೀಲರ್ಕ್ಷಮಣಾವ್ ಆವರ್ತಿನಾ ಸ್ಥಿತಮ್
ಮರದಿಂದ ಹೊಗೆಯಾಗಿ ಹೊರಬಂದು ಆಕಾಶ ಸಾಗರದೊಳಗೆ, ಆ ನೀಲಿ ವಜ್ರದ ಕಣವು ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತು.
ವಿಶ್ರಾನ್ತಮ್ ಅಭ್ರಪೀಠೇಷು ವಿದ್ಯುದ್ವನಿತಯಾ ಸಹ । ಭಿನ್ನೇನ್ದ್ರನೀಲನೀಲೇನ ಶೇಷಾಙ್ಗೇಷ್ವ್ ಇವ ಶೌರಿಣಾ
ಮೇಘಗಳ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನ ಜತೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಂತೆ, ಒಡೆದ ನೀಲಿ ವಜ್ರದ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಹರಿಯು ಶೇಷನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಪರಮಾಣುಮಯೇ ಸರ್ಗೇ ಪಿಣ್ಡರೂಪೇಷ್ವ್ ಅಲಕ್ಷಿತಮ್ । ಸ್ಥಿತಮ್ ಅನ್ತḫ ಪದಾರ್ಥೇಷು ಬ್ರಹ್ಮಣೇವಾಬಿಲಾತ್ಮನಾ
ಅಣುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಗುಡ್ಡಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣದೆ, ಆದುದರಲ್ಲಿ ಅಂತರಂಗವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆಯೇ ಅಜ್ಞಾತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದೆ.
ಪ್ರಾಪ್ಯ ಜಿಹ್ವಾಣುಭಿಸ್ ಸಙ್ಗಮ್ ಅನುಭೂತಿẖ ಕೃತೋತ್ತಮಾ । ಯಾ ನಾತ್ಮನೋ ನ ದೇಹಸ್ಯ ಮನ್ಯೇ ಜ್ಞಾನಸ್ಯ ಕೇವಲಮ್
ಜಿಹ್ವೆಯ ಸಣ್ಣ ಅಣುಗಳ ಮೂಲಕ ಹೊಂದಿದ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ಅನುಭವ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಆತ್ಮಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲ, ದೇಹಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲ, ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೇ ಸೇರಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನ ಮಯಾ ನ ಚ ದೇಹೇನ ನಾನ್ಯೇನಾಸ್ವಾದಿತಾತ್ಮ ಯತ್ । ತದ್ ಅನ್ತರ್ ವಿಧೃತಂ ಶೈತ್ಯಮ್ ಅಜ್ಞಾನಾಯ ತದ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸತ್
ಅದನ್ನು ನಾನು, ದೇಹ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ರುಚಿಸಿ ನೋಡಿಲ್ಲ. ಒಳಗೆ ಉಳಿದಿರುವ ಆ ಚಳಿಯೂ ಅಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇದೆ, ಅದು ಕೂಡ ನಿಜವಲ್ಲ.
ಸರ್ವರ್ತುರಸರೂಪೇಣ ನಾನಾಮೋದಾನಿ ದಿಕ್ಷ್ವ್ ಅಲಮ್ । ಭುಕ್ತಾನಿ ಪುಷ್ಪಜಾಲಾನಿ ಪ್ರೋಚ್ಛಿಷ್ಟಂ ದದತಾಲಯೇ
ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳ ರುಚಿಯೊಂದಿಗೆ, ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಸುಗಂಧಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಹೂಮಾಲೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಸ್ವಾದಿಸಿ, ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟೆವು.
ಚತುರ್ದಶಪ್ರಕಾರಾಣಾಂ ಭೂತಾನಾಮ್ ಅಙ್ಗಸನ್ಧಿಷು । ಉಷಿತಂ ಚೇತನೇನೇವ ಜಡೇನಾಪ್ಯ್ ಅಜಡಾತ್ಮನಾ
ನಾಲ್ಕು ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಭೂತಗಳ ಅಂಗಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ, ಜಡವಾದರೂ ಅಜಡವಾದ ಆತ್ಮದಿಂದ, ಅದು ಚೇತನವಾಗಿರುವಂತೆ ವಾಸಮಾಡಿತು.
ಶೀಕರೋತ್ಕರರೂಪೇಣ ರಥಮ್ ಆರುಹ್ಯ ಮಾರುತಮ್ । ಆಮೋದೇನೇವ ವಿಹೃತಂ ವಿಮಲವ್ಯೋಮವೀಥಿಷು
ಅಲ್ಲಿ, ಹಿಮದ ಹನಿಗಳ ಗುಂಪಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಏರಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಆಕಾಶದ ಹಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ಸಂಚರಿಸಿತು.
ರಾಮ ತಸ್ಯಾಮ್ ಅವಸ್ಥಾಯಾಂ ಪರಮಾಣುಕಣಂ ಪ್ರತಿ । ಅನುಭೂತಮ್ ಅಶೇಷೇಣ ಯಥಾಸ್ಥಿತಮ್ ಇದಂ ಜಗತ್
ರಾಮಾ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಣುವನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಅದು ಹೇಗಿದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅನುಭವಿಸಲಾಯಿತು.
ಅಜಡೇನ ಜಡೇನೇವ ಮಯಾ ಜಲತಯಾ ತಯಾ । ಅನ್ತಸ್ ಸರ್ವಪದಾರ್ಥಾನಾಂ ಜ್ಞಾತಾಜ್ಞಾತೇನ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್
ನಾನು ಚೇತನನಾಗಿದ್ದರೂ ಜಡನಂತೆ, ಆ ನೀರಿನ ಮೂಲಕ ನೀರಿನಂತೆಯೇ, ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ಒಳಗೆ ತಿಳಿದ ಮತ್ತು ತಿಳಿಯದ ಎಲ್ಲವೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.
ಜಗತಾಂ ತತ್ರ ಲಕ್ಷಾಣಿ ನಾಶೋತ್ಪಾದಶತಾನಿ ಚ । ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಾನಿ ರೂಢಾನಿ ಕದಲೀದಲಪೀಠವತ್
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಾವಿರಾರು ಲೋಕಗಳನ್ನು, ಅವುಗಳ ನಾಶ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ನೂರಾರು ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು, ಬಾಳೆ ಎಲೆಯ ಹೊದಿಕಗಳಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೋಡಿದೆ.
ಏವಂ ಜಗಚ್ ಚಾಜಗದ್ ವಾ ಸಾಕಾರಂ ವಾ ನಿರಾಕೃತಿ । ಚಿನ್ಮಾತ್ರಗಗನಂ ಸರ್ವಮ್ ಆಕಾಶಾಧಿಕನಿರ್ಮಲಮ್
ಹೀಗಾಗಿ, ಈ ಜಗತ್ತು ಇದೆಂದರೂ ಇಲ್ಲದೆಂದರೂ, ರೂಪವಿದ್ದರೂ ರೂಪವಿಲ್ಲದೆಂದರೂ, ಎಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧವಾದ ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶವೇ, ಅದು ಆಕಾಶಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಮಲವಾಗಿದೆ.
ನ ಕಶ್ಚನ ತ್ವಂ ನ ಚ ಕಿಞ್ಚನೇದಂ ಶುದ್ಧḫ ಪರೋ ಬೋಧ ಇದಂ ವಿಭಾತಿ । ಸ ಚಾಪಿ ನೋ ಕಿಞ್ಚನ ನಾಪಿ ಶೂನ್ಯಮ್ ಆಕಾಶಮ್ ಏವಾಸಿ ವಿಶಙ್ಕಮ್ ಆಸ್ಸ್ವ
ನೀನು ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಇದೂ ಏನೂ ಅಲ್ಲ; ಇದು ಶುದ್ಧವಾದ ಪರ ಜ್ಞಾನ ಮಾತ್ರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅದೂ ಏನೂ ಅಲ್ಲ, ಶೂನ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ; ನೀನೇ ಆಕಾಶವೇ, ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತಿಯಿಂದಿರು.
ತತೋ ಽಹಮ್ ಅಭವಂ ತೇಜಸ್ ತೇಜೋಧಾರಣಯೇದ್ಧಯಾ । ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕತಾರಕಾಗ್ನ್ಯಾದಿವಿಚಿತ್ರಾವಯವಾನ್ವಿತಮ್
ನಂತರ ನಾನು ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿದ್ದೆ, ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಧರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಅದ್ಭುತ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ.
ನಿತ್ಯಂ ಸತ್ತ್ವಪ್ರಧಾನತ್ವಾತ್ ಪ್ರಕಾಶಾಕೃತಿರಾಜವತ್ । ಸರ್ವದೃಶ್ಯಮ್ ಋತೇ ಸರ್ವಚೌರಾದ್ ಧ್ವಾನ್ತಾತ್ ಪ್ರತಾಪಯುಕ್
ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ವಗುಣ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಬೆಳಕಿನ ಸ್ವರೂಪನಾಗಿದ್ದೆ, ರಾಜನಂತೆ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸಿ, ಕಾಣಿಸದ ಎಲ್ಲ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಕಳ್ಳನಂತೆ ದೂರಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ದೀಪಾದಿಭಿಶ್ ಚರೈಸ್ ಸ್ನಿಗ್ಧೈರ್ ದಶಾಶತವಿಹಾರಿಭಿಃ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೀಕೃತಸರ್ವಾರ್ಥಂ ಪ್ರತಿಗೇಹಂ ಸುರಾಜವತ್
ದೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಮೃದುವಾದ, ಚಲಿಸುವ ಬೆಳಕುಗಳಿಂದ, ನೂರಾರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆ ಕೂಡ ರಾಜಮಹಲ್ನಂತೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಲೋಕಾಲೋಕೇನ ಹೃಷಿತೈḫ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾದ್ಯಾಂಶುರೋಮಭಿಃ । ಪರಪ್ರಕಾಶೈಕರತೈರ್ ದೂರೋತ್ಕ್ಷಿಪ್ತಾಸಿತಾಮ್ಬರಮ್
ಈ ಲೋಕದ ಸ್ವಂತ ಬೆಳಕಿನಿಂದ, ಪ್ರಕಾಶದ ಕಿರಣಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ರೋಮಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಇತರರಿಗೆ ಬೆಳಕು ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತೊಡಗಿದ್ದ ಆ ಬೆಳಕು, ಕಪ್ಪು ಆಕಾಶವನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಿತು.