ಶಿವಂ ಬ್ರಹ್ಮ ವಿದುಶ್ ಶಾನ್ತಮ್ ಅವಾಚ್ಯಂ ವಾಗ್ವಿದಾಮ್ ಅಪಿ । ಸ್ಪನ್ದಶಕ್ತಿಸ್ ತದಿಚ್ಛೇದಂ ದೃಶ್ಯಾಭಾಸಂ ತನೋತಿ ಸಾ
ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಶಿವನನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಶಾಂತಸ್ವರೂಪ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವವರಿಗೂ ಆತನನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆ ಸ್ಪಂದನಶಕ್ತಿ ಕಡಿತವಾದಾಗ, ಕಾಣುವ ಜಗತ್ತಿನ ಭ್ರಮೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಕಾರಸ್ಯ ನರಸ್ಯೇಚ್ಛಾ ಯಥಾ ವಾ ಕಲ್ಪನಾಪುರಮ್ । ಕರೋತ್ಯ್ ಏವಂ ಶಿವಸ್ಯೇಚ್ಛಾ ಕರೋತೀದಮ್ ಅನಾಕೃತೇಃ
ಹೆಗಲಿನಲ್ಲೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಂತೆ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಶಿವನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಸೈಷಾ ಚಿತಿರ್ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಚೇತ್ಯೋನ್ಮುಖತಯೋದಿತಾ । ಸೈಷೋಕ್ತಾ ವಾಸನಾನಾಮ್ನೀ ವಾಸನಾದ್ ದೃಶ್ಯಸಂವಿದಃ
ಇದನ್ನು 'ಚೇತನ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದು ವಸ್ತುಗಳತ್ತ ಮನಸ್ಸು ಒಲಿಯುವಾಗ ಪ್ರಬಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು 'ವಾಸನೆ' ಎಂದೂ ಹೆಸರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅದರಿಂದಲೇ ಕಾಣುವದನ್ನು ಅರಿಯುವ ಜ್ಞಾನ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
ಸೈಷಾ ಜೀವಕಲಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಜೀವನಾಜ್ ಜೀವನೈಷಣಾ । ಪ್ರಕೃತಿತ್ವೇನ ಸರ್ಗಸ್ಯ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕೃತಿತಾಂ ಗತಾ
ಇದನ್ನು ಜೀವಶಕ್ತಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಜೀವದಿಂದಲೇ ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸ್ವಭಾವವಾಗಿ, ಇದು ತಾನೇ ಪ್ರಕೃತಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
ದೃಶ್ಯಾಭಾಸಾನುಭೂತೀನಾಂ ಕರಣಾತ್ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಕ್ರಿಯಾ । ವಾಡವಾಗ್ನಿಶಿಖಾಕಾರಾ ಶೋಷಾಚ್ ಛುಷ್ಕೇತಿ ಕಥ್ಯತೇ
ವಸ್ತುಗಳ ಕಾಣಿಕೆಯ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಕ್ರಿಯೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಸಮುದ್ರದ ಒಳಗಿನ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ರೂಪ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಒಣಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಚಣ್ಡಿತ್ವಾಚ್ ಚಣ್ಡಿಕಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಸೋತ್ಪಲೋತ್ಪಲವರ್ಣತಃ । ಜಯಾ ಜಯೈಕನಿಷ್ಠತ್ವಾತ್ ಸಿದ್ಧಾ ಸಿದ್ಧಿಸಮಾಶ್ರಯಾತ್
ಇದು ಕ್ರೂರ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಚಂಡಿಕೆ ಎಂದು, ನೀಲಿ ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಕಮಲದಂತೆ ಎಂದು, ಒಂದೇ ಜಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದರಿಂದ ಜಯ ಎಂದು, ಸಾಧನೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸಿದ್ಧೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ.
ಜಯನ್ತೀ ಚ ಜಯಾತ್ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ವಿಜಯಾ ವಿಜಯಾಶ್ರಯಾತ್ । ಪ್ರೋಕ್ತಾಪರಾಜಿತಾ ವೀರ್ಯಾದ್ ದುರ್ಗಾ ದುರ್ಗ್ರಹರೂಪತಃ
ವಿಜಯವನ್ನು ತರುವುದರಿಂದ ಜಯಂತಿ, ಗೆಲುವಿಗೆ ಮೂಲವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ವಿಜಯೆ, ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಅಪರಾಜಿತೆ, ಹಿಡಿಯಲು ಕಷ್ಟವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ದುರ್ಗೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಓಙ್ಕಾರಸಾರಶಕ್ತಿತ್ವಾದ್ ಸಾರೇತಿ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾ । ಗಾಯತ್ರೀ ಗಾಯನಾತ್ಮತ್ವಾತ್ ಸಾವಿತ್ರೀ ಪ್ರಸವಸ್ಥಿತೇಃ
ಓಂ ಎಂಬುದರ ಸಾರ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸಾರ ಎಂದು, ಹಾಡಿನ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಗಾಯತ್ರಿ ಎಂದು, ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಸರಣಾತ್ ಸರ್ವದೃಷ್ಟೀನಾಂ ಕಥಿತೈಷಾ ಸರಸ್ವತೀ । ಗೌರೀ ಗೌರಾಙ್ಗದೇಹತ್ವಾದ್ ಭವದೇಹಾನುಷಙ್ಗಿಣೀ
ಎಲ್ಲಾ ದೃಷ್ಟಿಗಳ ಹರಿವಿನಿಂದಲೇ ಈಕೆಯನ್ನು ಸರಸ್ವತಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಗೌರಿ ಎಂದರೆ ಅವಳ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ದೇಹದಿಂದ, ಅವಳು ಭವದೇಹದ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವವಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಳೆ.
ಸುಪ್ತಾನಾಮ್ ಅಥ ಬುದ್ಧಾನಾಮ್ ಅಮ್ಮಾತ್ರೋಚ್ಚಾರಣಾದ್ ಧೃದಿ । ನಿತ್ಯಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಭೂತಾನಾಮ್ ಅಮೇತೀನ್ದುಕಲೋಚ್ಯತೇ
ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವವರಿಗೂ ಜಾಗೃತರಾಗಿರುವವರಿಗೂ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ 'ಅಮ್' ಎಂಬ ಅಕ್ಷರದ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯಿಂದ, ಅವಳು ಸದಾ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಚಂದ್ರಕಲೆಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.
ಶಿವಯೋರ್ ವ್ಯೋಮರೂಪತ್ವಾದ್ ಅಸಿತಂ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ ವಪುಃ । ನಭೋ ಹಿ ಮಾಂಸಮ್ ಏತಾಭ್ಯಾಂ ದೃಷ್ಟಿಕೃಷ್ಟಂ ವಿಲೋಕ್ಯತೇ
ಶಿವನೂ ಅವನ ಸಂಗಡಿಗೆಯೂ ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪಿಗಳಾದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ರೂಪವನ್ನು ಕಪ್ಪಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆಕಾಶವೇ ಮಾಂಸದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಆಸ್ತೇ ನಭೋ ನಭಸ್ಯ್ ಏವ ತೇನ ತೌ ನಭಸಿ ಸ್ಥಿತೌ । ನಭೋನಿಭಾವ್ ಅಭೂತಾಙ್ಗಾವ್ ಅಚ್ಛೌ ವ್ಯೋಮ್ನ ಇವಾಗ್ರಜೌ
ಆಕಾಶವು ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಇರುವಂತೆ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ಅಂಗಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಶುದ್ಧವಾಗಿವೆ, ಮೂಲಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯವಾದ ಆಕಾಶದಂತೆ.
ಹಸ್ತಪಾದಾಂಸಮೂರ್ಧ್ನಾಂ ಯದ್ ಬಹುತ್ವಾಲ್ಪತ್ವಭೇದತಃ । ನಾನಾತ್ವಂ ಹಲಶೂರ್ಪಾದಿಸ್ರಗ್ಧರತ್ವಂ ಚ ತಚ್ ಛೃಣು
ಹಸ್ತ, ಕಾಲು, ಭುಜ, ತಲೆ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಭಿನ್ನತೆಗಳಿಂದ ಬರುವ ವೈವಿಧ್ಯತೆ, ಹಾಲು, ಚನ್ನಿ ಅಥವಾ ಹಾರವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಭೇದಗಳೂ ಕೂಡ ಇವೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳು.
ಸಾ ಹಿ ಕ್ರಿಯಾ ಭಗವತೀ ಪರಿಸ್ಪನ್ದೈಕರೂಪಿಣೀ । ದದ್ಯಾತ್ ಸ್ನಾಯಾಚ್ ಚ ಜುಹುಯಾದ್ ಇತ್ಯಾದ್ಯುಗ್ರಶರೀರಿಣೀ
ಆ ದೇವಿಯ ಕ್ರಿಯೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಚಲನೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು, ಹೋಮ ಮಾಡುವುದು ಮುಂತಾದ ಶರೀರದ ಭಯಾನಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಚಿತಿಶಕ್ತಿರ್ ಅನಾದ್ಯನ್ತಾ ತಥಾಭಾತಾತ್ಮನಾತ್ಮನಿ । ಸಾಕಾಶರೂಪಿಣೀ ಶಾನ್ತಾ ದೃಶ್ಯಶ್ರೀಸ್ ಸ್ಪನ್ದರೂಪಿಣೀ
ಆ ಚಿತ್ತಶಕ್ತಿ ಆರಂಭವೂ ಇಲ್ಲದ, ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ, ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ; ಅದು ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ, ಕಾಣುವ ಎಲ್ಲದರ ಐಶ್ವರ್ಯವಾಗಿಯೂ, ಚಲನೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿಯೂ ಇದೆ.
ದೇವ್ಯಾಸ್ ತಸ್ಯಾ ಹಿ ಯಾẖ ಕಾಲ್ಯಾ ನಾನಾಭಿನಯವರ್ತನಾಃ । ತಾ ಇಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ ಸರ್ಗಜರಾಮರಣರೀತಯಃ
ಆ ದೇವಿ ಕಾಲಿಯ ವಿವಿಧ ನಾಟಕೀಯ ಚಲನೆಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಮರಣದ ಮಾರ್ಗಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಕ್ರಿಯಾಸೌ ಗ್ರಾಮನಗರದ್ವೀಪಮಣ್ಡಲಮಾಲಿಕಾಃ । ಸ್ಪನ್ದಾತ್ ಕರೋತಿ ಧತ್ತೇ ಽನ್ತẖ ಕಲ್ಪಿತಾವಯವಾತ್ಮಿಕಾಃ
ಆ ಚಟುವಟಿಕೆ ತನ್ನ ಕಂಪನದಿಂದ ಹಳ್ಳಿಗಳು, ನಗರಗಳು, ದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರದೇಶಗಳ ಸರಪಳಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಎಲ್ಲವು ಕಲ್ಪಿತ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿವೆ.
ಕಾಲೀ ಕಮಲಿನೀ ಕಾಲೀ ಕ್ರಿಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಕಾಲಿಕಾ । ಧತ್ತೇ ಸ್ವಾವಯವೀಭೂತಾಂ ದೃಶ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀಮ್ ಇಮಾಂ ಹೃದಿ
ಕಾಳಿಯೂ, ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾಳಿಯೂ, ಚಟುವಟಿಕೆಯೂ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಕಾಳಿಯೂ—ಇವಳು ತನ್ನದೇ ಅಂಗಗಳಾಗಿ ಈ ಕಾಣುವ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ.
ನ ಕದಾಚನ ಚಿದ್ದೇವೀ ನಿರ್ದೃಶ್ಯಾವಯವಾ ಕ್ವಚಿತ್ । ಶಿವತ್ವವ್ಯತಿರೇಕೇಣ ಶಿವತೈವ ವಿದೃಶ್ಯತಾ
ಚೈತನ್ಯದ ದೇವಿಯು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಣುವ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಶಿವನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಕಾಣುವದು ಶಿವನೇ.
ಯಥಾಙ್ಗಂ ಶೂನ್ಯತಾ ವ್ಯೋಮ್ನಸ್ ಸ್ಪನ್ದನಂ ಮಾತರಿಶ್ವನಃ । ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಯಾಶ್ ಶೈತ್ಯಮ್ ಅಙ್ಗಂ ಹಿ ದೃಶ್ಯಮ್ ಏವಂ ಚಿತೇẖ ಕ್ರಿಯಾ
ಹಾಗೆ, ಖಾಲಿತನವು ಆಕಾಶದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿರುವಂತೆ, ಚಲನೆ ಗಾಳಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿರುವಂತೆ, ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯ ತಂಪು ಅವಳ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿರುವಂತೆ, ಚಟುವಟಿಕೆಯೂ ಚೈತನ್ಯದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ.
ಶಿವಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಅನಾಯಾಸಮ್ ಅವಾಚ್ಯಂ ವಿದ್ಧಿ ನಿರ್ಮಲಮ್ । ನ ಮನಾಗ್ ಅಪಿ ತತ್ರಾಸ್ತಿ ಸ್ತೈಮಿತ್ಯಾತ್ ಸ್ಪನ್ದಧರ್ಮತಾ
ಶಿವನು ಎಂದರೆ ಶಾಂತ, ಸುಲಭ, ಹೇಳಲಾಗದಷ್ಟು ವಿಶುದ್ಧನಾಗಿರುವವನೆಂದು ತಿಳಿ. ಅಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಚಲನೆಯ ಲಕ್ಷಣವೇ ಇಲ್ಲ.
ಸಾ ಕ್ರಿಯೈವ ತಥಾರೂಪಾ ಸತೀ ಬೋಧವಶಾದ್ ಯದಾ । ವ್ಯಾವೃತ್ತ್ಯೈವ ತಥೈವಾಸ್ತೇ ಶಿವ ಇತ್ಯ್ ಉಚ್ಯತೇ ತದಾ
ಆ ಕ್ರಿಯೆ, ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅದನ್ನು ಶಿವನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಚಿತಿಶಕ್ತೇẖ ಕ್ರಿಯಾದೇವ್ಯಾḫ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನಂ ಯದಾತ್ಮನಿ । ತಥಾಭೂತಸ್ಥಿತೇರ್ ಏವ ತದೈವ ಶಿವ ಉಚ್ಯತೇ
ಚೇತನಶಕ್ತಿಯ ಕ್ರಿಯೆದೇವಿಯ ಆಧಾರವು ತನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದಾಗ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೇ ಶಿವನೆಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ದೇವ್ಯಾẖ ಕ್ರಿಯಾಯಾಶ್ ಚಿಚ್ಛಕ್ತೇẖ ಖರೂಪಿಣ್ಯಾ ಮಹಾಕೃತೇಃ । ಕಲ್ಪಿತಾಕಾರಧಾರಿಣ್ಯಾ ಅನನ್ಯಾವಯವಾ ಇಮೇ
ಈ ರೂಪಗಳು, ಕಲ್ಪಿತವಾದವುಗಳಾದರೂ, ಅವು ಚೇತನಶಕ್ತಿಯ ಕ್ರಿಯೆಯೇ, ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಮಹಾಕರ್ತೃ, ಬೇರೆ ಭಾಗಗಳಿಲ್ಲದವಳು.
ಸರ್ಗಾಸ್ ಸಜನತಾವರ್ಗಾ ಲೋಕಾ ಆಲೋಕಭಾಸುರಾಃ । ಸದ್ವೀಪಸಾಗರಾḫ ಪೃಥ್ವ್ಯಸ್ ಸವನಾವನಯೋ ಽದ್ರಯಃ
ಸೃಷ್ಟಿಗಳು, ಜೀವಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಲೋಕಗಳು, ವಿವಿಧ ದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳು, ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ—
ಸಾಙ್ಗೋಪಾಙ್ಗಾಸ್ ತ್ರಯೋ ವೇದಾಸ್ ಸವಿದ್ಯಾಸ್ಥಾನಗೀತಯಃ । ಸವಿಧಿಪ್ರತಿಷೇಧಾರ್ಥಾಸ್ ಸಶುಭಾಶುಭಕಲ್ಪನಾಃ
ಮೂರು ವೇದಗಳು ಅವುಗಳ ಅಂಗಾಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಗೀತೆಗಳು, ವಿಧಿ ಮತ್ತು ನಿಷೇಧಗಳ ಉದ್ದೇಶಗಳು, ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಕಲ್ಪನೆಗಳು—
ಸದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಯೋ ಯಜ್ಞಾḫ ಪುರೋಡಾಶಾಜ್ಯಶಂಸಿನಃ । ಕುಣಾಲೋಲೂಖಲಬೃಸೀಶೂರ್ಪಯೂಪಾದಿಸಂಯುತಾಃ
ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳು, ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದ ಹೋಮದೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುವ ವಿಧಿಗಳು, ಜೊತೆಗೆ ಉಡುಪು, ಒಣಗಲು, ಚನ್ನಿ, ಯೂಪಸ್ತಂಭ ಮತ್ತು ಇತರ ಉಪಕರಣಗಳು—
ಸಙ್ಗ್ರಾಮಾಸ್ ಸಾಯುಧಗ್ರಾಮಾಸ್ ಸಶೂಲಶರಶಕ್ತಯಃ । ಸಭುಸುಣ್ಡಿಗದಾಪ್ರಾಸಹಯೇಭಭಟಭಾಸುರಾಃ
ಯುದ್ಧಗಳು, ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಭಾಲ, ಬಾಣ, ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಗದೆಗಳು, ಸುಂಡಿಗಳು, ಪ್ರಾಸಗಳು, ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಧರು ಹೊಳೆಯುವ ಸಭೆಗಳು—
ಜಾತಯೋ ಭೂತಸಙ್ಘಾನಾಂ ಚತುರ್ದಶ ಸುರಾದಿಕಾಃ । ಚತುರ್ದಶಾಬ್ಧಿದ್ವೀಪೋರ್ವ್ಯಸ್ ತಥಾ ಲೋಕಾಶ್ ಚತುರ್ದಶ
ದೇವತೆಗಳು ಮೊದಲಾದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಜಾತಿಗಳೂ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾಗರಗಳು, ದ್ವೀಪಗಳು, ಭೂಮಿಗಳು ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳೂ—
ಚಿತೇẖ ಕಾಲೀಶರೀರಿಣ್ಯಾಸ್ ಸರ್ಗಾ ಯೇ ಽಙ್ಗೇ ಸ್ಥಿತಾಸ್ ತಥಾ । ತೇ ಕಿಮ್ ಆತ್ಮನಿ ಸತ್ಯಾಸ್ ಸ್ಯುರ್ ಉತಾಸತ್ಯಾ ವದೇತಿ ಮೇ
ಈ ಎಲ್ಲ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಕಾಲಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಂಗಗಳಂತೆ ಇರುವವು, ಅವು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇವೆನಾ, ಅಥವಾ ಅವು ಅಸತ್ಯವೇ? ನನಗೆ ಹೇಳು.