ಅರ್ಕೇನ್ದುವಹ್ನಿನಯನಂ ಚಲದ್ದಶದಿಗಮ್ಬರಮ್ । ಘನದೀರ್ಘಪ್ರಭಾಜಾಲಮ್ ಆಲಾನಂ ಶ್ಯಾಮಲತ್ವಿಷಾಮ್
ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವನು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಗಾಢವಾದ, ದೀರ್ಘವಾದ ಪ್ರಕಾಶದ ಜಾಲವು ಕಪ್ಪು ಹೊಳಪಿರುವವರನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕುತ್ತದೆ.
ವಾಡವಾಗ್ನಿದೃಶಂ ಲೋಲಭುಜೋರ್ಮಿಭರಭಾಸುರಮ್ । ಏಕಾರ್ಣವಾರ್ಣೋ ದ್ರಾಗ್ ದೇಹಬನ್ಧೇನೇವ ಸಮುತ್ಥಿತಮ್
ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ಸಮುದ್ರದ ಕೆಳಗಿನ ಅಗ್ನಿಯಂತಿತ್ತು, ಕೈಗಳು ಅಲೆಗಳ ಭಾರದಿಂದ ಚಂಚಲವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಒಬ್ಬನೇ ಸಮುದ್ರದ ಬಣ್ಣದ ಆ ರೂಪವು ದೇಹದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದಂತೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೊರಬಂದಿತು.
ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಅನನ್ತರಮ್ ಅಹಂ ಯಾವತ್ ತಸ್ಯ ಶರೀರತಃ । ಛಾಯೇವ ಪರಿನಿರ್ಯಾತಿ ನರ್ತನಾನುವಿಧಾಯಿನೀ
ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಕೂಡಲೇ ನಾನು ಒಂದು ನೆರಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ, ಅದು ಅವನ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವಂತೆ ಹೊರಡುತ್ತದೆ.
ಸೂರ್ಯೇಷ್ವ್ ಅವಿದ್ಯಮಾನೇಷು ಮಹಾತಮಸಿ ಮನ್ಥರೇ । ಸ್ಥಿತೇ ಕಥಮ್ ಇಯಂ ಛಾಯಾ ಭವೇದ್ ಇತಿ ಮತಿರ್ ಮಮ
ಸೂರ್ಯರು ಇಲ್ಲದಾಗ, ಮಹಾ ಅಂಧಕಾರ ತುಂಬಿರುವಾಗ, ಈ ನೆರಳು ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು ಎಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಯಾವದ್ ವಿಚಾರಯಾಮ್ಯ್ ಆಶು ತಾವತ್ ತಸ್ಯ ತದಾ ಪುರಃ । ಸಾ ಸ್ಥಿತಾ ಪರಿನೃತ್ಯನ್ತೀ ವಿಶೀರ್ಣಾ ಸ್ತ್ರೀ ತ್ರಿಲೋಚನಾ
ನಾನು ಆ ವಿಚಾರವನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನ ಮುಂದೆಯೇ ಆ ನೆರಳು, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು, ಜಡಜಡನೆ ಕುಣಿದು, ಕೂದಲು ಬಿಕೋಸಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದಳು.
ಕೃಷ್ಣಾ ಕೃಶಾ ಸಿರಾಲಾಙ್ಗೀ ಜರ್ಜರಾ ವಿಕೃತಾಕೃತಿಃ । ಜ್ವಾಲಾಕುಲಾನಲಾಲೋಲವನಸಮ್ಭಾರಶೇಖರಾ
ಅವಳು ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದಳು, ದಪ್ಪದ ಶಿರೆಗಳಿರುವ ಸೊಗಸಿಲ್ಲದ ದೇಹ, ದುರ್ಬಲ ಮತ್ತು ವಿಕೃತವಾದ ರೂಪ, ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆ ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ತಲೆಗೆ ಅಲಂಕಾರ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
ಭಿನ್ನಾಞ್ಜನತಮಶ್ಶ್ಯಾಮಾ ಯಾಮಿನೀವಾಕೃತಿಂ ಗತಾ । ತಮಶ್ಶ್ರೀರ್ ದೇಹಯುಕ್ತೇವ ಸಾಕಾರೇವಾಮ್ಬರದ್ಯುತಿಃ
ಅವಳ ಮೈ ಬಿದ್ದ ಅಂಜನದಂತೆ ಕಪ್ಪು, ರಾತ್ರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಹೋಲುವದು, ಕತ್ತಲೆಯ ಮಹಿಮೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ದೇಹ ಹೊಂದಿದಂತೆ, ಆಕಾಶದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಪ್ರಕಾಶ ಅವಳಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಅತಿದೀರ್ಘಾ ಕರಾಲಾಸ್ಯಾ ನಭೋ ಮಾತುಮ್ ಇವೋದ್ಯತಾ । ದೀರ್ಘಜಾನುಭುಜಭ್ರಾನ್ತ್ಯಾ ಮಾತುಕಾಮೇವ ದಿಙ್ಮುಖಮ್
ಅವಳು ತುಂಬಾ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದಳು, ಭಯಾನಕವಾದ ಬಾಯಿಯುಳ್ಳವಳು, ಆಕಾಶವನ್ನೇ ನುಂಗಲು ಹೊರಟವಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು, ಉದ್ದವಾದ ಮೊಣಕಾಲು ಮತ್ತು ಕೈಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ತಿರುಗುತ್ತಾ, ತಾಯಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಮುಖಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕೃಶಾ ಬಹೂಪವಾಸೇವ ಪರಿನಿಮ್ನಮಹಾಹನುಃ । ಕಜ್ಜಲಶ್ಯಾಮಲಾ ಮೇಘಮಾಲೇವ ಪವನಾಕುಲಾ
ಅವಳು ಬಹಳ ಹಗುರವಾಗಿದ್ದಳು, ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದವರಂತೆ, ಗಡ್ಡಲೂ ಬಾಯೂ ಒಳಗೆ ಕುಸಿದಿದ್ದವು. ಅವಳ ಮೈ ಬೂದಿಯಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿತ್ತು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುವ ಮೋಡದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಕೃಶಾಶಕ್ತಾ ಯದೋತ್ಥಾತುಂ ಸುದೀರ್ಘಾ ವಿಧಿನಾ ತದಾ । ಗ್ರಥಿತೇವ ಸಿರಾರೂಪೈರ್ ದಾಮಭಿರ್ ದೈರ್ಘ್ಯಶಾಲಿಭಿಃ
ಅವಳು ದುರ್ಬಲಳಾಗಿದ್ದಳು, ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಅವಳ ದೇಹ ತುಂಬಾ ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದರೂ, ದೀರ್ಘವಾದ ನರಗಳು ಹಗ್ಗದಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದಂತಾಗಿತ್ತು.
ತಥಾ ನಾಮ ಸುದೀರ್ಘಾ ಸಾ ಯಥಾ ತಸ್ಯಾಶ್ ಶಿರẖಖುರಮ್ । ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಚಿರೋರ್ಧ್ವಾಧೋಗಮಾಗಮೈಃ
ಅವಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ತುಂಬಾ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದಳು. ನಾನು ಬಹಳ ಸಮಯ ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಅವಳ ಕುದುರೆಗಾಲಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ತಲೆ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.
ಆರ್ದ್ರಾನ್ತ್ರತನ್ತ್ರೀಗ್ರಥಿತಶಿರẖಖುರಕರೋತ್ಕರಾ । ಅಮೂಲಾ ಸೂತ್ರವಲಿತಾ ಕಣ್ಟಕಾನಾಮ್ ಇವ ಸ್ಥಲೀ
ಅವಳ ತಲೆ, ಕೈ, ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ತೇವವಾದ ಅಂತರಗಳು ಮತ್ತು ನರಗಳು ಗೊಂದಲವಾಗಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಅವಳ ದೇಹಕ್ಕೆ ಬೇರುಗಳೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಹಾಳಾದ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳುಗಳು ಹೇಗೆ ತಿರುವು ತಿರುವಾಗಿರುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ವಿಶ್ವರೂಪಾ ಯಮಾರ್ಕಾದಿಶಿರẖಕಮಲಜಾಲಕೈಃ । ಕೃತಮಾಲಾಮಲಾಲೋಕವಾನ್ತವಹ್ನಿಮಯಾಚಲಾ
ಅವಳು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಯಮನು, ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ಇತರರ ಪಾದ್ಮದಳದಂತೆ ಇರುವ ತಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಜಾಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಶುದ್ಧ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು, ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಉಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪ್ರಲಮ್ಬಕರ್ಣಾ ಲುಲಿತನಾಸಾ ನೃಶಿರಕುಣ್ಡಲಾ । ಶುಷ್ಕತುಮ್ಬೀಲತಾಷ್ಠೀವಾ ದೀರ್ಘಲೋಲಾಸಿತಸ್ತನೀ
ಅವಳಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಕಿವಿಗಳು, ತಿರುಗಿದ ಮೂಗು, ಮಾನವನ ಕಪಾಲಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಿವೊಲುಗಳು ಇದ್ದವು. ಒಣಗಿದ ಸೊರಕೆ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ತುಟಿಗಳು, ಉದ್ದವಾದ, ತೂಗುತಿರುವ, ನಗುತ್ತಿರುವ ಸ್ತನಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಇದ್ದವು.
ಕುಮಾರಬರ್ಹಿಪಿಞ್ಛೌಘಬ್ರಾಹ್ಮಮೂರ್ಧಜಮಣ್ಡಲೈಃ । ಲಾಞ್ಛಿತೋಚ್ಚಸುರಾಧೀಶಶಿರẖಖಟ್ವಾಙ್ಗಮಣ್ಡಲಾ
ಅವಳ ತಲೆಯನ್ನು ಕುಮಾರನ ನವಿಲುಪಿಚ್ಚಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಜಟೆಗಳ ವಲಯಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು; ಮಹಾಸುರಾಧಿಪತಿಗಳ ತಲೆಯ ಕಪಾಲದ ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ಗುರುತು ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು.
ದನ್ತೇನ್ದುಮಾಲಾವಿಮಲೋದ್ದ್ಯೋತಪೀತತಮೋಽರ್ಣವಾ । ಕೃಷ್ಣೋಚ್ಚೈರ್ ಧೂಮಲೇಖೇವ ವೃತ್ತಾವರ್ತವಿವರ್ತಿನೀ
ಅವಳು ಹಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು, ಶುದ್ಧ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಸಮುದ್ರದ ಕತ್ತಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು; ಕಪ್ಪಾಗಿ, ಎತ್ತರವಾಗಿ, ಧೂಮದ ರೇಖೆಯಂತೆ, ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಳು.
ಶುಷ್ಕತುಮ್ಬೀಲತೇವೋಚ್ಚೈರ್ ಆಕಾಶತರುಸಂಶ್ರಿತಾ । ವಿಲೋಲಾವಯವಾಷ್ಠೀವಾ ವಾತೈḫ ಪಟಪಟಾರವಾ
ಒಣಗಿದ ಸೊರಕೆ ಹತ್ತಿದ ಹಳ್ಳದಂತೆ, ಆಕೆಯು ಆಕಾಶದ ಮರದ ಎತ್ತಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳ ಅಂಗಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡುತ್ತ, ಜೋರಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಬೃಹತ್ತರಙ್ಗೋರ್ಧ್ವಭುಜಾ ಶ್ಯಾಮಲೋಲ್ಲಾಸಶಾಲಿನೀ । ಏಕಾರ್ಣವೋರ್ಮಿಮಾಲೇವ ನೃತ್ತಾವರ್ತವಿವರ್ತಿನೀ
ಅವಳ ಕೈಗಳು ದೊಡ್ಡ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಎತ್ತಾಗಿವೆ, ಕಪ್ಪು ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತ, ಅವಳು ಒಬ್ಬೇ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಯಂತೆ, ನೃತ್ಯಮಯ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಾಳೆ.
ಕ್ಷಣಮ್ ಏಕಭುಜಾಕಾರಾ ಕ್ಷಣಂ ಬಹುಭುಜಾಕುಲಾ । ಅನನ್ತೋಗ್ರಭುಜಾ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಜಗನ್ನರ್ತನಮಣ್ಡಪಾ
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವಳು ಒಂದೇ ಕೈಯಿಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷಣ ಅನೇಕ ಕೈಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತಾಳೆ; ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ, ಅನಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವಳು ಜಗತ್ತಿನ ನೃತ್ಯಮಂಟಪವಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ಕ್ಷಿಪ್ರಮ್ ಏಕಮುಖಾಕಾರಾ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಬಹುಮುಖಾಕೃತಿಃ । ಅನನ್ತೋಗ್ರಮುಖೀ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ನಿರ್ಮುಖೀ ವಾಪಿ ಚ ಕ್ಷಣಮ್
ಅವಳು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಮುಖದ ರೂಪ ತಾಳುತ್ತಾಳೆ, ಮತ್ತೆ ಬೇಗನೇ ಅನೇಕ ಮುಖಗಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಅನೇಕ ಭಯಂಕರ ಮುಖಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದರೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮುಖವಿಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಏಕಪಾದಾನ್ವಿತಾ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಪಾದಶತಾನ್ವಿತಾ । ಕ್ಷಣಂ ಚಾನನ್ತಪಾದಾಢ್ಯಾ ನಿಷ್ಪಾದಾಕಾರಿಣೀ ಕ್ಷಣಮ್
ಒಂದು ಕಾಲಿನಿಂದ ತುಂಬಾ ವೇಗವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾಳೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೂರು ಕಾಲುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅನೇಕ ಕಾಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬು ಕಾಲೂ ಇಲ್ಲದೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಕಾಲರಾತ್ರಿರ್ ಇಯಂ ಸೇತಿ ಮಯಾನುಮಿತದೇಹಿಕಾ । ಕಾಲೀ ಭಗವತೀ ಸೇಯಮ್ ಇತಿ ನಿರ್ಣೀತಸಞ್ಚರಾ
ಈಕಳು ಕಾಲರಾತ್ರಿಯ ರೂಪವೆಂದು ನಾನು ಊಹಿಸಿದೆನು; ಇವಳು ದೇವಿ ಕಾಲಿಯೆಂದು, ಅವಳ ನಡೆನುಡಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಜ್ವಾಲಾಪೂರ್ಣಾರಘಟ್ಠೋಗ್ರಖಾತಾಭನಯನತ್ರಯಾ । ಜ್ವಲದ್ವರೇನ್ದ್ರನೀಲಾದ್ರಿಸಾನೂಪಮಲಲಾಟಭೂಃ
ಅವಳ ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಉಗ್ರ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭಯಾನಕ ಭಟ್ಟಿಗಳಂತೆ; ಅವಳ ನಲ್ಲೆ ತುಂಡು ನೀಲಗಿರಿ ಶಿಖರಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಲೋಕಾಲೋಕೇನ್ದ್ರನೀಲಾಗ್ರಶ್ವಭ್ರಭೀಮಹನುದ್ವಯಾ । ವಾತಸ್ಕನ್ಧಗುಣಪ್ರೋತತಾರಾಮುಕ್ತಾಕಲಾಪಿನೀ
ಅವಳ ಎರಡು ಚಪ್ಪುಗಳು ಲೋಕದ ಅಂಚಿನ ನೀಲಗಿರಿ ಶಿಖರಗಳಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿವೆ; ಗಾಳಿಯ ತಂತಿಗಳಲ್ಲಿ ನೇಯ್ದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಅವಳು ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ.
ಇನ್ದ್ರನೀಲಾದ್ರಿತುಲ್ಯೋರುತೋರಣೋಚ್ಚೇ ಪ್ರಭಾಸುರೇ । ವಿಶ್ರಾನ್ತಕಾಚಶೈಲಾಭಭಗಭೀಷಣವಾಯಸಾ
ಇಂದ್ರನೀಲ ಪರ್ವತದಂತೆ ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಕಾಗೆಗಳ ಹಾವಳಿಯಿಂದ ಭಯಾನಕವಾಗಿರುವ ಕಲ್ಲುಗುಡ್ಡಿನಂತೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳಗಳು ಇದ್ದವು.
ನೃತ್ಯದ್ಭುಜಲತಾಪುಷ್ಪೈರ್ ನಖಶುಭ್ರಾಭ್ರಮಣ್ಡಲೈಃ । ಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರಶತಾನೀವ ಭ್ರಮಯನ್ತೀ ನಭಸ್ತಲೇ
ಹೂವಿನಂತೆ ಅರಳಿದ ತೊಡೆಯಂತೆ ಕೈಗಳು ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ, ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಮೋಡಗಳ ವಲಯದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ನಖಗಳಿಂದ, ಆಕೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವಂತೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಭ್ರಮದ್ಭಿರ್ ವ್ಯಾಪ್ತದಿಕ್ಚಕ್ರಾ ಭುಜೈẖ ಕಲ್ಪಾಮ್ಬುದೈರ್ ಇವ । ವರ್ಷದ್ಭಿḫ ಪಾಣಿಜಪ್ರಾನ್ತತಾರಾಲೇಖಾಬೃಹತ್ಪ್ರಭಾಃ
ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಮೋಡಗಳಂತೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಕೈಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಆವರಿಸಿ, ಬೆರಳಿನ ತುದಿಯಿಂದ ನಕ್ಷತ್ರರೇಖೆಗಳಂತೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಬೆಳಕು ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ನಖಪುಷ್ಪಾಙ್ಗುಲೀವಲ್ಲೀಜಾಲೈರ್ ಭ್ರಾನ್ತಭುಜದ್ರುಮೈಃ । ಕೃಷ್ಣೈẖ ಕಾನನಿತಾಶೇಷಗಗನಾಗ್ರೋಗ್ರಮೂರ್ತಿಭಿಃ
ನಖಪೂಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅರಳಿದ ಬೆರಳಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ, ಆಕೆ ಸುತ್ತಾಡುವ ಕೈಗಳು ಕಪ್ಪು ಕಾಡಿನಂತೆ, ಆಕಾಶದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾದ ಆಕಾರಗಳನ್ನು ತಾಳಿದ್ದ ಮರಗಳಂತಿದ್ದವು.
ತಮಾಲತಾಲತನ್ಮೂಲಮ್ ಅವದಗ್ಧಂ ಮಹಾನಲೈಃ । ವಿಡಮ್ಬಯನ್ತೀ ಚಲಿತಂ ಜಙ್ಘಾಸಙ್ಘೇನ ಚೋಪತಾ
ಮಹಾ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಬೇಯಲ್ಪಟ್ಟ ತಮಾಲ ಮತ್ತು ತಾಳ ಮರಗಳ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಅವಳು ತನ್ನ ಚಂಚಲ ಕಾಲುಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾ, ಅವುಗಳನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿದಳು.
ಅಪ್ಯ್ ಅನನ್ತೇ ಮಹಾವ್ಯೋಮ್ನಿ ಪಾರಂ ಪ್ರಾಪ್ತೈಶ್ ಶಿರೋರುಹೈಃ । ಕುರ್ವಾಣೇವಾತತಂ ವಾಸವನಂ ತಿಮಿರದನ್ತಿನಃ
ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಆಕಾಶದ ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ಅವಳ ಕೂದಲು ದೂರದ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ ಕಂಡಿತು, ಅದು ರಾತ್ರಿ ಎಂಬ ಆನೆಗೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕತ್ತಲೆಯ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಂತೆ ಇತ್ತು.