ಅಧೃತಂ ಧೃತಮ್ ಏವೋಚ್ಚೈರ್ ಅಪತಚ್ ಚೈವ ವಾ ಪತತ್ । ಅನಾಕೃತ್ಯ್ ಏವ ಸಾಕಾರಂ ಜಗತ್ ಸ್ವಪ್ನಪುರಂ ಯಥಾ
ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯಾವುದು ಹಿಡಿದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಹಿಡಿದಂತಿದೆ; ಬೀಳುತ್ತಿದೆಯಾದರೂ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ; ರೂಪವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ರೂಪವಿದೆ; ಈ ಜಗತ್ತು ಕನಸಿನ ಊರಿನಂತಿದೆ.
ಕಿಮ್ ಅಸ್ಯ ನಾಮ ಪತತಿ ಕಿಂ ವಾ ಕೇನಾಸ್ಯ ಧಾರ್ಯತೇ । ಯಥಾ ಸಂವಿತ್ತಿಕಚನಂ ತಥೈತದ್ ಅವತಿಷ್ಠತೇ
ಇದರಲ್ಲಿ ಏನು ಬೀಳುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ಏನು ಇದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದೆ? ಹೇಗೆಂದರೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ ಉದಯಿಸುವಂತೆ, ಇದೇ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ.
ಯಥಾ ಕೇಶೋಣ್ಡುಕಂ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಯಥಾ ವ್ಯೋಮನಿ ಶೂನ್ಯತಾ । ಯಥಾ ವಾ ಪವನೇ ಸ್ಪನ್ದೋ ಜಗಚ್ ಚಿದ್ಗಗನೇ ತಥಾ
ಹಗುರವಾದ ಕೂದಲಿನ ಗುಂಡು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೋ, ಖಾಲಿ ಜಾಗ ಖಾಲಿತನದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಇರುತ್ತದೋ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಪನ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಅದೇ ರೀತಿ ಈ ಜಗತ್ತು ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇದೆ.
ಚಿತೌ ಸಙ್ಕಲ್ಪನಗರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾಖ್ಯಂ ಜಗದ್ಗೃಹಮ್ । ಖೇ ಖಮ್ ಏವಾತ್ಯನಾಕಾರಮ್ ಅತ್ಯಾಕಾರಮ್ ಇವ ಸ್ಥಿತಮ್
ಚೈತನ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಯ ನಗರ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೆಂಬ ಜಗತ್ತಿನ ಮನೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಆಕಾಶದಂತೆಯೇ, ರೂಪವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ರೂಪವಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಪಾತಸಂವಿತ್ಸಮುದ್ಭೂತಂ ಪತದ್ ಆಸ್ತೇ ದಿವಾನಿಶಮ್ । ಉತ್ಪತನ್ತ್ಯಾ ವಿದೋದ್ಭೂತಮ್ ಉತ್ಪತಚ್ ಚೈವ ತಿಷ್ಠತಿ
ಬೀಳುವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಬೀಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ; ಏರುವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು ಏರುತ್ತಾ ಏರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಸ್ಥಿತಿಸಂವಿತ್ಸಮುದ್ಭೂತಂ ಸ್ಥಿತಮ್ ಆಸ್ತೇ ದಿವಾನಿಶಮ್ । ಗಚ್ಛನ್ತ್ಯಾ ಸಂವಿದೋದ್ಭೂತಂ ಗಚ್ಛದ್ ಆಸ್ತೇ ದಿವಾನಿಶಮ್
ನಿಲ್ಲುವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ; ಹೋಗುವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಏತಿ ನಾಶವಿದಾ ನಾಶಂ ಮಹಾಕಲ್ಪಾದಿವೇದನೈಃ । ಜಾಯತೇ ಜನ್ಮಸಂವಿತ್ತ್ಯಾ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಸರ್ಗಾದಿವೇದನೈಃ
ನಾಶವು ನಾಶದ ಅರಿವಿನಿಂದ, ಮಹಾಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಹುಟ್ಟುವಿಕೆ ಹುಟ್ಟಿನ ಅರಿವಿನಿಂದ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ, ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಆಭಾತಿ ಮೌಕ್ತಿಕಗಣಶ್ ಶರದಮ್ಬರಾನ್ತರ್ ದೃಷ್ಟಾವ್ ಅಸತ್ಯ ಉದಿತೋ ಽಪ್ಯ್ ಅತಿಸತ್ಯರೂಪಃ । ಭ್ರಾನ್ತ್ಯಾ ಯಥಾ ನಭಸಿ ವಿಸ್ಫುರತಾಂ ತಥೈಷಾಂ ಸಙ್ಖ್ಯಾಂ ವಿಧಾತುಮ್ ಇಹ ಕೋ ಜಗತಾಂ ಸಮರ್ಥಃ
ಶರದ್ಕಾಲದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಮುತ್ತಿನ ಗುಂಪು ನಿಜವಲ್ಲದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ, ಆದರೂ ತುಂಬಾ ನಿಜವಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಅವು ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದನ್ನು ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಎಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತೆ, ಈ ಜಗತ್ತುಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯು ಯಾರಿಗಿದೆ?
ಅಥ ರಾಘವ ರುದ್ರಂ ತಂ ತದಾ ತಸ್ಮಿನ್ ಮಹಾಮ್ಬರೇ । ಪ್ರವೃತ್ತಂ ನರ್ತಿತುಂ ಮತ್ತಮ್ ಅಪಶ್ಯಂ ವಿತತಾಕೃತಿಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಘವ, ಆ ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಾನು ರುದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದೆನು; ಅವನು ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಮತ್ತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಹರಡಿಕೊಂಡು, ನೃತ್ಯ ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ವ್ಯೋಮೇವಾಕೃತಿಮ್ ಆಪನ್ನಮ್ ಅಜಹದ್ವ್ಯಾಪಿತಾಂ ನಿಜಾಮ್ । ಮಹಾಕಾರಂ ಘನಶ್ಯಾಮಂ ದಶಾಶಾಪರಿಪೂರಕಮ್
ಅವನು ಆಕಾಶದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಡದೆ, ಮಹತ್ತರನಾಗಿ, ಗಾಢವಾದ ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಅರ್ಕೇನ್ದುವಹ್ನಿನಯನಂ ಚಲದ್ದಶದಿಗಮ್ಬರಮ್ । ಘನದೀರ್ಘಪ್ರಭಾಜಾಲಮ್ ಆಲಾನಂ ಶ್ಯಾಮಲತ್ವಿಷಾಮ್
ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವನು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಗಾಢವಾದ, ದೀರ್ಘವಾದ ಪ್ರಕಾಶದ ಜಾಲವು ಕಪ್ಪು ಹೊಳಪಿರುವವರನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕುತ್ತದೆ.
ವಾಡವಾಗ್ನಿದೃಶಂ ಲೋಲಭುಜೋರ್ಮಿಭರಭಾಸುರಮ್ । ಏಕಾರ್ಣವಾರ್ಣೋ ದ್ರಾಗ್ ದೇಹಬನ್ಧೇನೇವ ಸಮುತ್ಥಿತಮ್
ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ಸಮುದ್ರದ ಕೆಳಗಿನ ಅಗ್ನಿಯಂತಿತ್ತು, ಕೈಗಳು ಅಲೆಗಳ ಭಾರದಿಂದ ಚಂಚಲವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಒಬ್ಬನೇ ಸಮುದ್ರದ ಬಣ್ಣದ ಆ ರೂಪವು ದೇಹದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದಂತೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೊರಬಂದಿತು.
ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಅನನ್ತರಮ್ ಅಹಂ ಯಾವತ್ ತಸ್ಯ ಶರೀರತಃ । ಛಾಯೇವ ಪರಿನಿರ್ಯಾತಿ ನರ್ತನಾನುವಿಧಾಯಿನೀ
ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಕೂಡಲೇ ನಾನು ಒಂದು ನೆರಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ, ಅದು ಅವನ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವಂತೆ ಹೊರಡುತ್ತದೆ.
ಸೂರ್ಯೇಷ್ವ್ ಅವಿದ್ಯಮಾನೇಷು ಮಹಾತಮಸಿ ಮನ್ಥರೇ । ಸ್ಥಿತೇ ಕಥಮ್ ಇಯಂ ಛಾಯಾ ಭವೇದ್ ಇತಿ ಮತಿರ್ ಮಮ
ಸೂರ್ಯರು ಇಲ್ಲದಾಗ, ಮಹಾ ಅಂಧಕಾರ ತುಂಬಿರುವಾಗ, ಈ ನೆರಳು ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು ಎಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಯಾವದ್ ವಿಚಾರಯಾಮ್ಯ್ ಆಶು ತಾವತ್ ತಸ್ಯ ತದಾ ಪುರಃ । ಸಾ ಸ್ಥಿತಾ ಪರಿನೃತ್ಯನ್ತೀ ವಿಶೀರ್ಣಾ ಸ್ತ್ರೀ ತ್ರಿಲೋಚನಾ
ನಾನು ಆ ವಿಚಾರವನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನ ಮುಂದೆಯೇ ಆ ನೆರಳು, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು, ಜಡಜಡನೆ ಕುಣಿದು, ಕೂದಲು ಬಿಕೋಸಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದಳು.
ಕೃಷ್ಣಾ ಕೃಶಾ ಸಿರಾಲಾಙ್ಗೀ ಜರ್ಜರಾ ವಿಕೃತಾಕೃತಿಃ । ಜ್ವಾಲಾಕುಲಾನಲಾಲೋಲವನಸಮ್ಭಾರಶೇಖರಾ
ಅವಳು ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದಳು, ದಪ್ಪದ ಶಿರೆಗಳಿರುವ ಸೊಗಸಿಲ್ಲದ ದೇಹ, ದುರ್ಬಲ ಮತ್ತು ವಿಕೃತವಾದ ರೂಪ, ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆ ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ತಲೆಗೆ ಅಲಂಕಾರ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
ಭಿನ್ನಾಞ್ಜನತಮಶ್ಶ್ಯಾಮಾ ಯಾಮಿನೀವಾಕೃತಿಂ ಗತಾ । ತಮಶ್ಶ್ರೀರ್ ದೇಹಯುಕ್ತೇವ ಸಾಕಾರೇವಾಮ್ಬರದ್ಯುತಿಃ
ಅವಳ ಮೈ ಬಿದ್ದ ಅಂಜನದಂತೆ ಕಪ್ಪು, ರಾತ್ರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಹೋಲುವದು, ಕತ್ತಲೆಯ ಮಹಿಮೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ದೇಹ ಹೊಂದಿದಂತೆ, ಆಕಾಶದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಪ್ರಕಾಶ ಅವಳಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಅತಿದೀರ್ಘಾ ಕರಾಲಾಸ್ಯಾ ನಭೋ ಮಾತುಮ್ ಇವೋದ್ಯತಾ । ದೀರ್ಘಜಾನುಭುಜಭ್ರಾನ್ತ್ಯಾ ಮಾತುಕಾಮೇವ ದಿಙ್ಮುಖಮ್
ಅವಳು ತುಂಬಾ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದಳು, ಭಯಾನಕವಾದ ಬಾಯಿಯುಳ್ಳವಳು, ಆಕಾಶವನ್ನೇ ನುಂಗಲು ಹೊರಟವಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು, ಉದ್ದವಾದ ಮೊಣಕಾಲು ಮತ್ತು ಕೈಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ತಿರುಗುತ್ತಾ, ತಾಯಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಮುಖಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕೃಶಾ ಬಹೂಪವಾಸೇವ ಪರಿನಿಮ್ನಮಹಾಹನುಃ । ಕಜ್ಜಲಶ್ಯಾಮಲಾ ಮೇಘಮಾಲೇವ ಪವನಾಕುಲಾ
ಅವಳು ಬಹಳ ಹಗುರವಾಗಿದ್ದಳು, ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದವರಂತೆ, ಗಡ್ಡಲೂ ಬಾಯೂ ಒಳಗೆ ಕುಸಿದಿದ್ದವು. ಅವಳ ಮೈ ಬೂದಿಯಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿತ್ತು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುವ ಮೋಡದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಕೃಶಾಶಕ್ತಾ ಯದೋತ್ಥಾತುಂ ಸುದೀರ್ಘಾ ವಿಧಿನಾ ತದಾ । ಗ್ರಥಿತೇವ ಸಿರಾರೂಪೈರ್ ದಾಮಭಿರ್ ದೈರ್ಘ್ಯಶಾಲಿಭಿಃ
ಅವಳು ದುರ್ಬಲಳಾಗಿದ್ದಳು, ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಅವಳ ದೇಹ ತುಂಬಾ ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದರೂ, ದೀರ್ಘವಾದ ನರಗಳು ಹಗ್ಗದಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದಂತಾಗಿತ್ತು.
ತಥಾ ನಾಮ ಸುದೀರ್ಘಾ ಸಾ ಯಥಾ ತಸ್ಯಾಶ್ ಶಿರẖಖುರಮ್ । ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಚಿರೋರ್ಧ್ವಾಧೋಗಮಾಗಮೈಃ
ಅವಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ತುಂಬಾ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದಳು. ನಾನು ಬಹಳ ಸಮಯ ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಅವಳ ಕುದುರೆಗಾಲಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ತಲೆ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.
ಆರ್ದ್ರಾನ್ತ್ರತನ್ತ್ರೀಗ್ರಥಿತಶಿರẖಖುರಕರೋತ್ಕರಾ । ಅಮೂಲಾ ಸೂತ್ರವಲಿತಾ ಕಣ್ಟಕಾನಾಮ್ ಇವ ಸ್ಥಲೀ
ಅವಳ ತಲೆ, ಕೈ, ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ತೇವವಾದ ಅಂತರಗಳು ಮತ್ತು ನರಗಳು ಗೊಂದಲವಾಗಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಅವಳ ದೇಹಕ್ಕೆ ಬೇರುಗಳೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಹಾಳಾದ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳುಗಳು ಹೇಗೆ ತಿರುವು ತಿರುವಾಗಿರುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ವಿಶ್ವರೂಪಾ ಯಮಾರ್ಕಾದಿಶಿರẖಕಮಲಜಾಲಕೈಃ । ಕೃತಮಾಲಾಮಲಾಲೋಕವಾನ್ತವಹ್ನಿಮಯಾಚಲಾ
ಅವಳು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಯಮನು, ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ಇತರರ ಪಾದ್ಮದಳದಂತೆ ಇರುವ ತಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಜಾಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಶುದ್ಧ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು, ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಉಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪ್ರಲಮ್ಬಕರ್ಣಾ ಲುಲಿತನಾಸಾ ನೃಶಿರಕುಣ್ಡಲಾ । ಶುಷ್ಕತುಮ್ಬೀಲತಾಷ್ಠೀವಾ ದೀರ್ಘಲೋಲಾಸಿತಸ್ತನೀ
ಅವಳಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಕಿವಿಗಳು, ತಿರುಗಿದ ಮೂಗು, ಮಾನವನ ಕಪಾಲಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಿವೊಲುಗಳು ಇದ್ದವು. ಒಣಗಿದ ಸೊರಕೆ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ತುಟಿಗಳು, ಉದ್ದವಾದ, ತೂಗುತಿರುವ, ನಗುತ್ತಿರುವ ಸ್ತನಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಇದ್ದವು.
ಕುಮಾರಬರ್ಹಿಪಿಞ್ಛೌಘಬ್ರಾಹ್ಮಮೂರ್ಧಜಮಣ್ಡಲೈಃ । ಲಾಞ್ಛಿತೋಚ್ಚಸುರಾಧೀಶಶಿರẖಖಟ್ವಾಙ್ಗಮಣ್ಡಲಾ
ಅವಳ ತಲೆಯನ್ನು ಕುಮಾರನ ನವಿಲುಪಿಚ್ಚಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಜಟೆಗಳ ವಲಯಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು; ಮಹಾಸುರಾಧಿಪತಿಗಳ ತಲೆಯ ಕಪಾಲದ ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ಗುರುತು ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು.
ದನ್ತೇನ್ದುಮಾಲಾವಿಮಲೋದ್ದ್ಯೋತಪೀತತಮೋಽರ್ಣವಾ । ಕೃಷ್ಣೋಚ್ಚೈರ್ ಧೂಮಲೇಖೇವ ವೃತ್ತಾವರ್ತವಿವರ್ತಿನೀ
ಅವಳು ಹಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು, ಶುದ್ಧ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಸಮುದ್ರದ ಕತ್ತಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು; ಕಪ್ಪಾಗಿ, ಎತ್ತರವಾಗಿ, ಧೂಮದ ರೇಖೆಯಂತೆ, ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಳು.
ಶುಷ್ಕತುಮ್ಬೀಲತೇವೋಚ್ಚೈರ್ ಆಕಾಶತರುಸಂಶ್ರಿತಾ । ವಿಲೋಲಾವಯವಾಷ್ಠೀವಾ ವಾತೈḫ ಪಟಪಟಾರವಾ
ಒಣಗಿದ ಸೊರಕೆ ಹತ್ತಿದ ಹಳ್ಳದಂತೆ, ಆಕೆಯು ಆಕಾಶದ ಮರದ ಎತ್ತಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳ ಅಂಗಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡುತ್ತ, ಜೋರಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಬೃಹತ್ತರಙ್ಗೋರ್ಧ್ವಭುಜಾ ಶ್ಯಾಮಲೋಲ್ಲಾಸಶಾಲಿನೀ । ಏಕಾರ್ಣವೋರ್ಮಿಮಾಲೇವ ನೃತ್ತಾವರ್ತವಿವರ್ತಿನೀ
ಅವಳ ಕೈಗಳು ದೊಡ್ಡ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಎತ್ತಾಗಿವೆ, ಕಪ್ಪು ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತ, ಅವಳು ಒಬ್ಬೇ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಯಂತೆ, ನೃತ್ಯಮಯ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಾಳೆ.
ಕ್ಷಣಮ್ ಏಕಭುಜಾಕಾರಾ ಕ್ಷಣಂ ಬಹುಭುಜಾಕುಲಾ । ಅನನ್ತೋಗ್ರಭುಜಾ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಜಗನ್ನರ್ತನಮಣ್ಡಪಾ
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವಳು ಒಂದೇ ಕೈಯಿಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷಣ ಅನೇಕ ಕೈಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತಾಳೆ; ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ, ಅನಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವಳು ಜಗತ್ತಿನ ನೃತ್ಯಮಂಟಪವಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ಕ್ಷಿಪ್ರಮ್ ಏಕಮುಖಾಕಾರಾ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಬಹುಮುಖಾಕೃತಿಃ । ಅನನ್ತೋಗ್ರಮುಖೀ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ನಿರ್ಮುಖೀ ವಾಪಿ ಚ ಕ್ಷಣಮ್
ಅವಳು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಮುಖದ ರೂಪ ತಾಳುತ್ತಾಳೆ, ಮತ್ತೆ ಬೇಗನೇ ಅನೇಕ ಮುಖಗಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಅನೇಕ ಭಯಂಕರ ಮುಖಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದರೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮುಖವಿಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ.