ವಾರಿದಾನಾಂ ಸವಾರೀಣಾಂ ದಗ್ಧಾನಾಂ ಪ್ರಲಯಾರ್ಚಿಷಾ । ಜ್ಞಪ್ತ್ಯೇವಾಜ್ಞಾನದೋಷಾಣಾಂ ದೃಷ್ಟಂ ಭಸ್ಮಾಪಿ ನ ಕ್ವಚಿತ್
ಆ ಮೇಘಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಸವಾರರಾಗಿದ್ದವರನ್ನು ಪ್ರಳಯದ ಬೆಂಕಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದಾಗ, ಅಜ್ಞಾನದ ದೋಷಗಳು ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನವೇ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಬೂದಿಯನ್ನೂ ಕಾಣಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
ನ ಲಙ್ಘಯತಿ ಕೈಲಾಸಂ ಯಾವದ್ ಉಲ್ಲಸಿತೋ ಽನಲಃ । ತಾವತ್ ತಂ ಕಲ್ಪಕುಪಿತೋ ರುದ್ರೋ ನೇತ್ರಾಗ್ನಿನಾದಹತ್
ಅಗ್ನಿಯ ಹೊಗೆ ಮೈದುಂಬಿ, ಅದು ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತವನ್ನು ದಾಟದೆ ಇರುವವರೆಗೆ, ಕಾಲಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ರುದ್ರನು ತನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದನು.
ದಾಹಸ್ಫುಟದ್ದ್ರುಮಸ್ಥೂಲಶಿಲಾಚಟಚಟಾರವಾಃ । ಲಗುಡೋಪಲಲೋಷ್ಟೌಘೈರ್ ಅಯುಧ್ಯನ್ತೇವ ಭೂಭೃತಃ
ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಡೆಗಳು ಚಿರಚಿರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಭೂಮಿಯ ಪರ್ವತಗಳು, ಲಾಠಿ, ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣುಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡವು.
ಜ್ವಾಲಾ ಘನಘಟಾಟೋಪಸಾವತಂಸಾಚಲಾಭಿಧಾಃ । ಬಭುರ್ ಆವ್ಯೋಮವಿಕಸತ್ಸ್ಥಲಪದ್ಮವನಾ ಇವ
ಮೆಘಗಳ ಕಪ್ಪು ನೆರಳನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತ ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬಿದ ಹೂವಿನ ತಾವರೆ ತೋಟಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಸರ್ಗẖ ಕದಾಚಿದ್ ಏವಾಸೀದ್ ಇತ್ಯ್ ಅಗಾತ್ ಸ್ಮರಣೀಯತಾಮ್ । ಕಲ್ಪಾನ್ತಸ್ ಸ್ಫಾರಯನ್ ದುẖಖಾನ್ಯ್ ಅಗಾದ್ ಅಸ್ಮರಣೀಯತಾಮ್
ಈ ಸೃಷ್ಟಿ ಕೆಲ ಕಾಲ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು, ನಂತರ ಅದು ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು. ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ದುಃಖಗಳು ಕೂಡ ಮರೆಯಾದವು.
ತಾಪೋಪತಾಪಪರಮಾḫ ಪರಮಾರಣತತ್ಪರಾಃ । ವಹ್ನಯೋ ಽಪಹ್ನವಂ ಚಕ್ರುರ್ ಜಗತಾಮ್ ಅಸತಾಮ್ ಇವ
ತೀವ್ರವಾದ ಉರಿಯುವಿಕೆ ಮತ್ತು ನಾಶಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಬೆಂಕಿಗಳು, ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದವುಗಳಂತೆ ಮಾಯವಾಗಿಸಿ ಹಾಕಿದವು.
ವವುರ್ ಅಶನಿನಿಪಾತಪಿಣ್ಡಿತಾಙ್ಗಾẖ ಕಚದನಲೋಲ್ಮುಕಖಣ್ಡಮುಣ್ಡಮಾಲ್ಯಾಃ । ಪ್ರಲಯಸಮಯವಾಯವೋ ಽನಲಾತ್ತಾ ದಲದಚಲಾಶನಿಪಾಲಯೋ ಲಿಹನ್ತಃ
ಅಕಾಲಮಳೆಗಾಲದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು, ಅವುಗಳ ದೇಹಗಳು ಮಿಂಚಿನ ಬಡಿತದಿಂದ ಜಜ್ಜಿ ಹೋದವು, ಮರಣದ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದ ಮುಂಡಗಳ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಆ ಗಾಳಿಗಳು ಪ್ರಳಯದ ಕಾಲದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ, ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಪೆಟ್ಟಾದ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಂಡಿ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಹಪ್ಪಳಿಸುವಂತೆ ತೋರಿದವು.
ವ್ಯಾಲೋಲಸ್ಫುಟಿತಾನಲದ್ರುಮವನಪ್ರೋದ್ಭೂತಭಸ್ಮೋಷ್ಮಣಾ ದತ್ತಾಭ್ರಭ್ರಮದುಲ್ಮುಕಾಹತಿವಹತ್ಸಾಙ್ಗಾರಗೌರಾರ್ಚಿಷಃ । ಭ್ರಶ್ಯತ್ಪಾವಕಶೃಙ್ಗಮಧ್ಯವಿವಲಜ್ಜ್ವಾಲಾಲವಶ್ಯಾಮಲಾ ನಿಶ್ಶೇಷಾಗ್ನಿನಿಕಾಶಪೂರವಪುಷೋ ವೇಗೇನ ವಾತಾ ವವುಃ
ಅಥ ಕಲ್ಪಾನ್ತಮರುತಿ ವಹತ್ಯ್ ಅವಧುತಾಚಲೇ । ಬಲೇನಾಮ್ಭೋಧಿಕಲ್ಲೋಲೈರ್ ನಭಸ್ಯ್ ಆವರ್ತಕಾರಿಣಿ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಗಾಳಿ ಬಂದು, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎಸೆದು, ಮಹಾಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.
ಸಮುದ್ರೇಷು ವಿಮುದ್ರೇಷು ಮರ್ಯಾದೋಲ್ಲಙ್ಘನೇ ಘನೇ । ಅಘನೇಷು ಘನೇಷ್ವ್ ಅಮ್ಬುದಾರಿದ್ರ್ಯೋಪದ್ರವದ್ರುತೇ
ಅಗಾಧ ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಅಡ್ಡಿಗಳು ಕಳೆದುಹೋದವು, ದಟ್ಟವಾದ ಮೋಡಗಳು ಕಾಣಿಸದೆ ಹೋದವು, ಮೋಡಗಳಿಲ್ಲದ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನೀರಿಗೆ ಬರದ ಬಾಧೆ ಎದುರಾಯಿತು.
ಭೂತಲೇ ಭೂತಲೇಶಾಂಶವರ್ಜಿತೇ ವಹ್ನಿಭರ್ಜಿತೇ । ಪಾತಾಲಮ್ ಅಪಿ ಪಾತಾಲೇ ಗತೇ ಕಿಮ್ ಅಪಿ ಕಾಲತಃ
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜರು ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದಾಗ, ಪಾತಾಳವೂ ಪಾತಾಳದೊಳಗೆ ಕಾಲದ ಅನ್ಯೋನ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಇಳಿದಂತಾಯಿತು.
ದಿವಿ ಚಾವಿದ್ಯಮಾನಾಯಾಂ ವಿಶೀರ್ಣೇ ಸರ್ಗವರ್ಗಕೇ । ಲೋಕೇ ವ್ಯಪಗತಾಲೋಕೇ ಶೋಕೌಕಸಿ ಕಕುಬ್ಗಣೇ
ಆಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯೆಲ್ಲವೂ ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಹೋದಾಗ, ಲೋಕವೇ ಇಲ್ಲದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ದುಃಖದ ಮನೆ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಕುತೋ ಽಪ್ಯ್ ಆಕಾಶಕುಹರಾದ್ ದೃಪ್ತದೈತ್ಯಗಣಾ ಇವ । ಪುಷ್ಕರಾವರ್ತಕಾ ಮೇಘಾಶ್ ಚಕ್ರುರ್ ಗುಲಗುಲಾರವಮ್
ಯಾವುದೋ ಆಕಾಶದ ಗುಹೆಯಿಂದ, ಗರ್ವಿತ ದೈತ್ಯರ ಗುಂಪುಗಳಂತೆ, ಮೇಘಗಳು ಕಮಲದ ಸುತ್ತುಹೋಗುವ ಶಬ್ದದಂತೆ ಭಾರೀ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೂಗಿದವು.
ಬ್ರಹ್ಮವಿಸ್ಫೋಟಿತಸ್ವಾಣ್ಡಕುಡ್ಯವಿಸ್ಫೋಟನೋದ್ಭಟಮ್ । ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಾಸ್ಫಾಲನೋತ್ತಾಲಮತ್ತಾರ್ಣವರವಾಬಿಲಮ್
ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಸಿಡಿಸಿದ ಶಬ್ದದಂತೆ, ವಿಶ್ವದ ಗೋಡೆಯು ಚೂರುಚೂರಾದಂತೆ, ಆ ಮೇಘಗಳು ಪರಸ್ಪರ ತಾಕಿಕೊಂಡು, ಮದಮತ್ತ ಸಮುದ್ರದ ಮಹಾ ಜೀವಿಗಳಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದವು.
ಲೋಕಾನ್ತರಪುರೋದ್ಗೀರ್ಣಘನಕೋಲಾಹಲೋಲ್ಬಣಮ್ । ಪತತ್ಕುಲಾಚಲಸ್ಕನ್ಧಬದ್ಧೋಗ್ರರವಘರ್ಘರಮ್
ಬೇರೆ ಲೋಕಗಳು ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಡುವ ಗದ್ದಲದಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಿರುವುದು, ಪರ್ವತಗಳ ಶಿಖರಗಳು ಕುಸಿಯುವ ಭಯಾನಕ ಘರ್ಜನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಶಙ್ಖಜಠರಪೂರಣಾವರ್ತಮನ್ಥರಮ್ । ಸ್ವರ್ಲೋಕರೋಧḫಪಾತಾಲತಲಾತತಿಸಗುಲ್ಮಕಮ್
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಒಳಗೆ ತುಂಬಿರುವ ಭಯಾನಕ ಸುತ್ತುಹೋಗುವ ಹೊಳೆಯಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದೆ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ ಪಾತಾಳದವರೆಗೆ ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿದೆ.
ಸಮಸ್ತದೂರದಿಗ್ಭಿತ್ತಿಹೇಲಾಹನನಹರ್ಷುಲಮ್ । ಮಹಾಪ್ರಲಯಸಮ್ಮತ್ತಪಾನಕಾಪಾನತರ್ಷುಲಂ
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳ ದೂರದ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಒಡೆದುಹಾಕುವ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದೆ, ಮಹಾಪ್ರಳಯದ ಮದ್ಯದ ಮದ್ಯಪಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ತವಕಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಪ್ರಸೃತಪ್ರಲಯಾಖ್ಯೇನ್ದ್ರಮತ್ತೈರಾವಣಬೃಂಹಿತಮ್ । ಆಕಲ್ಪಕ್ಷುಬ್ಧಮೇಘಾಬ್ಧಿನಿರ್ಹ್ರಾದಮ್ ಇವ ಸಮ್ಭೃತಮ್
ಪ್ರಳಯದ ರಾಜನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಮದಮತ್ತ ಐರಾವತ ಹಸ್ತಿಗಳ ಘಂಟಿಕೆಯಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಭಾರಿಯಾಗಿದ್ದು, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾದ ಮೋಡಗಳ ಘರ್ಜನೆಯಂತೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಮಹಾಪ್ರಲಯಸಙ್ಕ್ಷುಬ್ಧಕ್ಷೀರೋದಮಥನಾರವಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡೋಗ್ರಾರಘಟ್ಟೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ವಾರ್ಯನ್ತ್ರಮ್ ಇವ ಸಾರವಮ್
ಮಹಾ ಪ್ರಳಯದ ಭಾರೀ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಕ್ಷೀರಸಾಗರವನ್ನು ಮಥಿಸುವ ಗದ್ದಲದಂತೆ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ಭಯಾನಕ ಡಿಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ನೀರಿನ ಚಕ್ರದ ಘರ್ಷಣೆಯ ಶಬ್ದ ಹಬ್ಬುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗೋಜುಗುಜು ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಥಾಸ್ಮಿನ್ ಸತಿ ಕಲ್ಪಾಗ್ನೌ ಸ್ಥಿತಿಮ್ ಏತಿ ಕಥಂ ಘನಃ । ಇತಿ ವಿಸ್ಮಿತವಾನ್ ಅಸ್ಮಿ ದೃಶಂ ದಿಗ್ದಶಕೇ ಽತ್ಯಜಮ್
ಆ ಪ್ರಳಯದ ಅಗ್ನಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಈ ದಟ್ಟವಾದ ಭಾರವಂತು ಹೇಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ನೋಡುತ್ತಾ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಯಾವನ್ ನ ಕ್ವಚಿದ್ ಏವಾಭ್ರಂ ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಆಶಾಸು ಕೇವಲಮ್ । ತರನ್ತಿ ತರಲಾಸ್ಫಾಲಮ್ ಉಲ್ಮುಕಾಶನಿವೃಷ್ಟಯಃ
ನಾನು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಒಂದು ಮೋಡವನ್ನೂ ಕಾಣುವ ಮೊದಲು, ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಉಲ್ಕೆಗಳ ಮಳೆ ಮತ್ತು ಬೆಂಕಿಯ ಹೊಳೆಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿದುಬಂದವು.
ತೇನ ಜ್ವಲನತಾಪೇನ ಬಹುಯೋಜನಕೋಟಿಷು । ಪದಾರ್ಥಾ ಭಸ್ಮತಾಂ ಯಾನ್ತಿ ದೂರೇ ದಿಕ್ಷು ದಶಸ್ವ್ ಅಪಿ
ಆ ಜ್ವಲನೆಯ ಉಷ್ಣದಿಂದ ಅನೇಕ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಯೋಜನ ದೂರದವರೆಗೂ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳು ಬೂದಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟವು.
ಅನನ್ತರಂ ಕ್ಷಣಾದ್ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ದೂರೇ ಽಹಮ್ ಅನುಭೂತವಾನ್ । ಊರ್ಧ್ವತಶ್ ಶೀತಲಂ ವಾತಮ್ ಅಧಸ್ತಾದ್ ವಾನಲೋಪಮಮ್
ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ದೂರದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ನನಗೆ ಅನುಭವವಾಯಿತು, ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ಹಿತ್ತಿನಂತಿರುವ ಉಷ್ಣತೆ ಇದ್ದಿತು.
ಏತಾವತಿ ನಭೋಮಾರ್ಗೇ ದೂರೇ ಕಲ್ಪಾಮ್ಬುದಾಸ್ ಸ್ಥಿತಾಃ । ಯಸ್ ತೇಷಾಮ್ ಅಗ್ನಿತಾಪಾನಾಂ ವಿಷಯೋ ನ ಚ ಮದ್ದೃಶಾಮ್
ಆ ಆಕಾಶದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ದೂರದಲ್ಲಿ, ಯುಗಗಳ ಮೋಡಗಳು ನಿಂತಿದ್ದವು. ಅವುಗಳ ಬೆಂಕಿಯಂತಹ ಉಷ್ಣತೆ ನಮ್ಮಂಥವರಿಗೆ ತಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಥ ವಾರುಣದಿಗ್ಭಾಗಾದ್ ಆಯಯೌ ಕಲ್ಪಮಾರುತಃ । ಯಸ್ಮಿಂಸ್ ತೃಣವದ್ ಉಹ್ಯನ್ತೇ ವಿನ್ಧ್ಯಮೇರುಹಿಮಾದ್ರಯಃ
ಆಮೇಲೆ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಒಂದು ಮಹಾ ಗಾಳಿ ಬಂತು, ಅದರಿಂದ ವಿಂಧ್ಯ, ಮೇರು, ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತಗಳೂ ಹುಲ್ಲಿನ ತಂತಿಗಳಂತೆ ಎತ್ತಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟವು.
ತೇನ ಜ್ವಾಲಾಚಲಾḫ ಪ್ರಾನ್ತಡೀನಾಙ್ಗಾರವಿಹಙ್ಗಮಾಃ । ಲೋಲೋಲ್ಮುಕವನಾಕ್ರಾನ್ತಾ ಜಗ್ಮುರ್ ಅಗ್ನಿದಿಶಂ ದ್ರುತಮ್
ಆ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಜ್ವಾಲಾಮಯ ಪರ್ವತಗಳು, ಕೆಂಡದ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳು—allವು ಅಗ್ನಿದಿಕ್ಕಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸಿತು.
ಸನ್ಧ್ಯಾಭ್ರಸದೃಶಾಕಾರಾಸ್ ತೇರುರ್ ಅಙ್ಗಾರವಾರಿದಾಃ । ಭ್ರೇಮುರ್ ಭಸ್ಮಭರಾಭ್ರಾಣಿ ಪ್ರೋತಾಙ್ಗಾರರಜಾಂಸಿ ಖೇ
ಸಂಜೆಮೋಡಗಳಂತೆ ಕಾಣುವ ಕೆಂಡದ ಮೋಡಗಳು ಸುರಿಯುತ್ತಿವೆ; ಬೂದಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮೋಡಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ಕೆಂಡದ ಧೂಳನ್ನು ಚದುರಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಸ ಜ್ವಾಲಾಚಲಸಙ್ಘಾತೋ ದೃಷ್ಟೋ ಽನಲದಿಶಂ ವ್ರಜನ್ । ಹೇಮಾದ್ರೀಣಾಂ ಸಪಕ್ಷಾಣಾಮ್ ಅನೀಕಂ ದ್ರವತಾಮ್ ಇವ
ಅಗ್ನಿಯ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಆ ಜ್ವಾಲಾಮಯ ಪರ್ವತಗಳ ಗುಂಪು, ರಜತಪರ್ವತಗಳು ರೆಕ್ಕೆಯೊಡನೆ ಕರಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಧರಾದ್ರಿಮಣ್ಡಲಾಭೋಗೇ ಽಸೋಮ್ಯಾಙ್ಗಾರಭರಾತ್ಮನಿ । ಜ್ವಾಲಾಚಲಘನೇ ಯಾತೇ ಭಾತಿ ತೇಜಸಿ ಭಾಸ್ವತಾಮ್
ಭಸ್ಮದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜ್ವಾಲಾಮಯ ಪರ್ವತಗಳ ದಟ್ಟ ಗುಂಪು ಭೂಮಿಯ ಪರ್ವತವಲಯವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನರ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಅರ್ಣವೇಷ್ವ್ ಅನಲಾರ್ಣಸ್ಸು ಕ್ವಥನೋತ್ಫಾಲವಾರಿಷು । ವನೇಷ್ವ್ ಅಸ್ಮೃತಪರ್ಣೇಷು ದೀಪ್ತಾಗ್ನಿತರುವಾರಿಷು
ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಬೆಂಕಿಯ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಕುದಿಯುತ್ತಿರುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಒಣಗಿದ ಎಲೆಗಳಿರುವ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮರಗಳ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀರು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಅವುಗಳು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮರಗಳ ಕಾಡುಗಳು ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾಗಿದ್ದನ್ನು ಹಬ್ಬುತ್ತಾ, ಬೂದು ಮತ್ತು ಉರಿಯ ತಾಪವನ್ನು ಚದುರಿಸುತ್ತಾ, ಬೆಂಕಿಯ ಕೆಂಡಗಳನ್ನು ಎಸೆದು, ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಜ್ವಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬೆಂಕಿಯ ತುದಿಗಳು ಕುಸಿದು ಹೋಗಿ, ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಕಪ್ಪು ನೆರಳುಗಳು ಮಿಂಚುತ್ತಾ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಂಕಿಯ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಗಾಳಿಗಳು ಭಾರೀ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಬೀಸಿದವು.