ಕ್ವಥದ್ಭೂತಮಹಾಭೂತತಾರಾಕ್ರನ್ದಾತಿಘರ್ಘರಮ್ । ಲೋಕಪಾಲಪುರಾಪಾತಸ್ಫುಟಚ್ಚಟಚಟೋದ್ಭಟಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಉಕ್ಕುತ್ತಿರುವ ಪಂಚಭೂತಗಳ ಭಾರೀ ಗರ್ಜನೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಅಳಲು, ಲೋಕಪಾಲರ ನಗರಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿರುವ ಚಟಚಟೆ ಶಬ್ದಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಭಯಾನಕ ಗದ್ದಲ ಉಂಟುಮಾಡಿವೆ.
ತಾರಾವಿಶರಣೋದ್ಗಾರವೃಷ್ಟರತ್ನಧರಾತಲಮ್ । ಸರ್ವಸ್ಥಲಾಲಯಚಲದ್ದಹ್ಯಮಾನಜನವ್ರಜಮ್
ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಚದುರಿ, ರತ್ನಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿದು, ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳ ಹಾರುವಂತೆ ಆಗಿದೆ; ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಮನೆಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿವೆ, ಜನರು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವಂತಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಸರ್ವದಿಕ್ಕಾನಲಪ್ಲೋಷಗಣದುರ್ದರ್ಶದಿಕ್ತಟಮ್ । ಉತ್ತಪ್ತಾಮ್ಬುಭರಸ್ವಿನ್ನಜಲೇಚರಮಹಾರ್ಣವಮ್
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಿರುವ, ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆಯ ಮಡುವಿನಂತೆ ಕಾಣದ ಕಡಲ ತೀರ, ಬಿಸಿ ನೀರಿನ ಭಾರದಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾಗಿ, ಕುದಿಯುತ್ತಿರುವ ಮಹಾಸಾಗರ.
ಧರಾಧರದರೀರನ್ಧ್ರಭ್ರಮತ್ಕುಣ್ಡಲಿಮಣ್ಡಲಮ್ । ಪತತ್ಪರ್ವತನಿಷ್ಪಿಷ್ಟಪ್ಲುಷ್ಟಪತ್ತನಮಣ್ಡಲಮ್
ಪರ್ವತಗಳ ಬಿರುಕುಗಳು ಮತ್ತು ಗುಹೆಗಳೊಳಗೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿರುವ ಭಯಾನಕ ಪ್ರವಾಹ, ಬಿದ್ದ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ನುಚ್ಚು ನುಗ್ಗಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಪಟ್ಟಣಗಳ ಪ್ರದೇಶ.
ಪತತ್ಪಚಪಚಾಶಬ್ದಶಬ್ದಿತಾಬ್ಧ್ಯದ್ರಿಕುಞ್ಜಕಮ್ । ತಪತ್ತಾಪೋನ್ನಮದ್ಭೂತಜ್ವರಿತಾರ್ಣವಪರ್ವತಮ್
ಬಿದ್ದು ಬೀಳುತ್ತಿರುವ ವಸ್ತುಗಳ ಶಬ್ದದಿಂದ ಗುಂಜುತ್ತಿರುವ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳು, ಭಾರೀ ಉಷ್ಣದಿಂದ ಜ್ವರದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಸಾಗರಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳು.
ಹೃದಯಸ್ಫೋಟನಿಸ್ಸಾರಪತದ್ವಿದ್ಯಾಧರಾಙ್ಗನಮ್ । ಆಕ್ರನ್ದರೋದನಶ್ರಾನ್ತದ್ರವನ್ನಿಶ್ಶರಣಾಮರಮ್
ಹೃದಯಗಳು ಒಡೆದು, ವಿದ್ಯಾಧರರ ದೇಹಗಳು ನೆಲಕ್ಕುರುಳುವ ಸ್ಥಳ, ಅಳಲು ಮತ್ತು ಕೂಗುಗಳಿಂದ ಹತಾಶರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಕರಗಿಹೋಗಿ, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ ಉಳಿದಿರುವ ಲೋಕ.
ನಾಗಲೋಕಜ್ವಲಜ್ಜ್ವಾಲಾಪಾತಾಲೋತ್ತಪ್ತಭೂತಲಮ್ । ಶುಷ್ಕಾರ್ಣವಸ್ಖದಾಪಙ್ಕವಿವೃತ್ತೋಗ್ರಜಲೇಚರಮ್
ಅಡಗಿದ ನಾಗಲೋಕದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದವು. ಪಾತಾಳದಿಂದ ಬರುವ ಉಷ್ಣದಿಂದ ಭೂಮಿ ಬಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಕಡಲಿನೀರು ಒಣಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೆಸರು ತುಂಬಿದ ಹಳ್ಳಗಳು, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನಿಂದ ಗದ್ದಲುಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದವು.
ಔರ್ವೇಣಾಬಿನ್ಧನಾಭಾವಾತ್ ಪ್ರೋಡ್ಡೀಯೇವ ಸಹಸ್ರಧಾ । ಗತೇನ ಶತಧೋತ್ಥಾಯ ಗೃಹೀತಗಗನಾಙ್ಗನಮ್
ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹಾರ ಸಿಗದ ಕಾರಣ, ಅದು ಸಾವಿರಾರು ಹೊಳೆಯಂತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎದ್ದಿತು. ನೂರಾರು ನದಿಗಳಂತೆ ಹರಿದು, ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಆಕ్రమಿಸಿತು.
ಅಥೋದಭೂಜ್ ಜ್ವಲಜ್ಜ್ವಾಲಾಕಿಂಶುಕಾಂಶುಕಶೋಭಿತಃ । ತಾಣ್ಡವಾಯೇವ ಕಲ್ಪಾಗ್ನಿಸ್ ತರಲೋಲ್ಮುಕಮಾಲ್ಯವಾನ್
ಆಗ ಕೆಂಪು ಕಿಂಶುಕ ಹೂವಿನ ರೇಷ್ಮೆಪಟದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಜ್ವಾಲೆಯೊಂದು ಎದ್ದಿತು. ಅದು ಉರಿಯುವ ಉಲ್ಕೆಗಳ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು, ಪ್ರಳಯದ ಅಗ್ನಿಯೇ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ತಾರಂ ಪಟಪಟಾಟೋಪೀ ರಟದ್ಭಟ ಇವೋದ್ಭಟಃ । ಜ್ವಾಲೋದ್ಭುಜೋ ಧೂಮ್ರಕಚೋ ಜಗಜ್ಜೀರ್ಣಕುಟೀನಟಃ
ಅದು ಪಟಪಟ ಎಂಬ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಧೂಮದ ಕೂದಲನ್ನು ಹೊತ್ತಂತೆ, ಭಯಾನಕ ಯೋಧನು ಕೂಗುವಂತೆ ಎದ್ದಿತು. ಜಗತ್ತಿನ ಹಳೆಯ ಮನೆಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕುವ ವಿನಾಶಕನಂತೆ ವರ್ತಿಸಿತು.
ಜಜ್ವಲುರ್ ವನಜಾಲಾನಿ ಪುರಾಣಿ ನಗರಾಣಿ ಚ । ಮಣ್ಡಲದ್ವೀಪದುರ್ಗಾಣಿ ಜಙ್ಗಲಾನಿ ಸ್ಥಲಾನಿ ಚ
ಅರಣ್ಯಗಳು, ಹಳೆಯ ನಗರಗಳು, ಕೋಟೆಯಿರುವ ದ್ವೀಪಗಳು, ಕಾಡು ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಸಮತಟ್ಟಾದ ಭೂಮಿಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿವೆ.
ಸರ್ವಖಾನಿ ಮಹಾಕಾಶಮ್ ಆಶಾ ದಶ ದಿವಶ್ ಶಿರಃ । ಶ್ವಭ್ರಕೂಪಾರಘಟ್ಟಾಟ್ಟಘಟ್ಟನೋಡ್ಡಾರದಿಕ್ತಟಾಃ
ಎಲ್ಲಾ ಗವಿಗಳು, ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಸ್ವರ್ಗದ ತಲೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಗುಹೆಗಳು, ಬಾವಿಗಳು ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಂಚುಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹೊಡೆದು, ಮುರಿದು, ಒದ್ದಾಡಿ ಹೋಗಿವೆ.
ಶೃಙ್ಗಾಣಿ ಸಿದ್ಧವೃನ್ದಾನಿ ಗಿರಯಸ್ ಸಾಗರಾರ್ಣವಾಃ । ಸರಸ್ಸರಸ್ಯಸ್ ಸರಿತೋ ದೇವಾಸುರನರೋರಗಾಃ
ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳು, ಸಿದ್ಧರ ಗುಂಪುಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಸಾಗರಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ನದಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವಗಳು, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ನಾಗಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ದಹನವಾಗಿವೆ.
ಆಶಾಶ್ ಶನಶನಾಶಬ್ದೈḫ ಪುರುಷೈರ್ ಅಶಿವಾರ್ಚಿಷಾಮ್ । ಆಸನ್ ಕ್ಷ್ವೇಡಾಕುರಾಕ್ಷಸ್ಯೋ ಜ್ವಾಲಾಜಾಲೋಜ್ಜ್ವಲೋರ್ಧ್ವಜಾಃ
ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಮನುಷ್ಯರ ಶನಶನ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಜ್ವಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಿ, ರಾಕ್ಷಸರು ಕೂಗಿ ಗರ್ಜಿಸುವಾಗ ಬೆಂಕಿಯ ಹೊತ್ತಿ ಹಾರುವ ಧ್ವಜಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.
ಭಂ ಭಂ ಭಮ್ ಇತಿ ಭಾಙ್ಕಾರೈರ್ ಭೀಷಣೈರ್ ಭೂರಿಭಸ್ಮಭಿಃ । ಜ್ವಾಲಾಶ್ ಶ್ವಭ್ರಾದ್ರಿಭೂಮೀನಾಂ ಗುಹಾಭ್ಯḫ ಪರಿನಿರ್ಯಯುಃ
ಭಯಾನಕವಾದ 'ಭಂ ಭಂ ಭಂ' ಎಂಬ ಶಬ್ದಗಳೊಂದಿಗೆ, ತುಂಬಾ ಬೂದಿಯೂ ಕೂಡ, ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಭೂಮಿಯ ಗುಹೆಗಳಿಂದ, ಪರ್ವತಗಳ ಒಳಗಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಬಿರುಕುಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದವು.
ಜ್ವಾಲೋದರಸ್ಥಾ ಅರುಣಾಸ್ ಸಮಸ್ತಾ ಭೂತಜಾತಯಃ । ಸ್ಥಲಪದ್ಮೋದರಾಲೀನಾಮ್ ಆಜಹ್ರುಶ್ ಶ್ರಿಯಮ್ ಅಶ್ರಿಯಃ
ಆ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು, ಭೂಮಿಯ ಕಮಲದ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡವು, ತಾವೇ ದರಿದ್ರರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ.
ಸದ್ಯೋನಿಸ್ಸೃತರಕ್ತಾಭೈಸ್ ಸಿನ್ದೂರಾಮ್ಭೋದಸುನ್ದರೈಃ । ಧಗ್ ಧಗ್ ಧಗ್ ಇತಿ ಗಾಯದ್ಭಿರ್ ಜ್ವಾಲಾಜಾಲೈರ್ ಜಗದ್ಗತೈಃ
ಅಚಾನಕ್ ರಕ್ತವರ್ಣದ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಹೊರೆಗಳು, ಸಿಂಧೂರದ ಮೋಡಗಳಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿ, 'ಧಗ್ ಧಗ್ ಧಗ್' ಎಂದು ಹಾಡುತ್ತಾ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹರಡಿದವು.
ಆಸೀದ್ ರಕ್ತಾಂಶುಕೈẖ ಕೀರ್ಣಂ ಸನ್ಧ್ಯಾಭ್ರೈರ್ ಇವ ವಾ ನಭಃ । ಉತ್ಫುಲ್ಲಕಿಂಶುಕವನೈರ್ ಉಡ್ಡೀನೈರ್ ಇವ ವಾವೃತಮ್
ಆಕಾಶವು ಕೆಂಪು ಕಿರಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಸಂಧ್ಯೆಯ ಮೋಡಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಅದು ಹಾರುವ, ಹೂವಿನ ಕಿಂಶುಕ ವನಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಂತಾಯಿತು.
ಔರ್ವೇಣ ವಾವೃತಾ ಆಸನ್ ಫುಲ್ಲಾಶೋಕವನಾ ಇವ । ಸ್ಥಲಾಬ್ಜವಲಿತಾ ರಾವವಿರಾವಾ ಇವ ಚಾರ್ಣವಾಃ
ಔರ್ವನ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಭೂಮಿ ಸುತ್ತುವರೆದಿತ್ತು, ಅದು ಹೂವಿನ ಆಶೋಕವನಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಸಮುದ್ರಗಳು ಕಮಲಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಗರ್ಜನೆಯ ಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ನಾನಾವರ್ಣಜ್ವಲಜ್ಜ್ವಾಲಾಧೂಮವಿನ್ಯಾಸಬನ್ಧವಾನ್ । ರೂಢವಾನ್ ಹಿಮವಾನ್ ಧಾತುಚಿತ್ರಸೌಧತಲಶ್ರಿಯಮ್
ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವು ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡ ಜ್ವಾಲೆ ಮತ್ತು ಹೊಗೆಯ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಅದನ್ನು ಧಾತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅರಮನೆಯ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಅನನ್ತವನವಿನ್ಯಾಸನವಯೌವನಪಾವಕಃ । ಉದಯಾಸ್ತಮಯಾದ್ರಿಭ್ಯೋ ವಿನ್ಧ್ಯೋ ವಿಧುರತಾಮ್ ಅಗಾತ್
ಅನಂತವಾದ ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಯುವ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟVindhya ಪರ್ವತವು, ಉದಯಾಸ್ತಮಯ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.
ಅಙ್ಗಾರಕಲ್ಪವಿಟಪೈರ್ ಜ್ವಾಲಾವನವಿವಲ್ಗನೈಃ । ಶರೈರ್ ಈಶ ಇವ ಕ್ಷುಬ್ಧಸ್ ಸಹ್ಯೋ ಽಸಹ್ಯತ್ವಮ್ ಆಯಯೌ
ಅಂಗಾರದಂತೆ ಕಾಣುವ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಾಡುಗಳಿಂದ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಪರ್ವತವು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೆರಳಿದ ಒಡೆಯನಂತೆ, ಸಹಿಸಲಾಗದಂತಾಗಿತ್ತು.
ಮಧ್ಯಮಧ್ಯಕಚತ್ಕಾರ್ಷ್ಣ್ಯಂ ಭ್ರಮದ್ಧೂಮಾಲಿಮಾಲಿತಮ್ । ಚಲಜ್ಜ್ವಾಲಾಬ್ಜಮ್ ಅನಿಲೈರ್ ಮೃಷ್ಟಂ ಸರ ಇವಾಮ್ಬರಮ್
ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ತಿರುಗಾಡುವ ಹೊಗೆಯು ಕಪ್ಪಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲೆಯುವ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಹೂವಿನಂತೆ, ಆಕಾಶವೇ ಒಂದು ಕೆರೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಖೇ ಽದ್ರೀಣಾಂ ಶಿಖರೋರ್ವ್ಯೋ ಽಗ್ನಿಶಿಖಾಶಿಖರಶೇಖರಾಃ । ನನೃತುರ್ ನೀರಸಾ ರಾಮ ನರ್ತಕ್ಯẖ ಕೇತುಕುನ್ತಲಾಃ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗಳ ಶಿಖರಗಳು ಬೆಂಕಿಯ ಹೊತ್ತಿನ تاجುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಮಾ, ಧ್ವಜಗಳು ಅವರ ಉದ್ದ ಕೂದಲನ್ನು ಹಾರಿಸುತ್ತಾ ಜೀವವಿಲ್ಲದ ನೃತ್ಯಗಾರ್ತಿಯರಂತೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ತಲಾಹಿತಾನಲಜ್ವಾಲಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡೋರ್ಧ್ವಕವಾಟಭೂಃ । ಭರ್ಜನಪ್ರೋತ್ಫಲದ್ಭೂತಧಾನಾಗಾದ್ ಭ್ರಾಷ್ಟ್ರಭೂಮಿಕಾಮ್
ನೆಲದ ಕೆಳಗೆ ಹಚ್ಚಿದ ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಭೂಮಿ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿ, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಮೇಲಿನ ಬಾಗಿಲಿನಂತೆ, ಜೀವಿಗಳು ಉಬ್ಬಿ ಸಿಡಿಯುತ್ತಾ ಹುರಿಯಲ್ಪಡುವ ಒಡವೆ ಭೂಮಿಯಂತಾಗಿತ್ತು.
ದ್ವೀಪಾಬ್ಧಿಕಙ್ಕಣಶ್ರೇಣೀ ಮೃಜ್ಜಲಾಙ್ಗಾಗ್ನಿನಾರುಣಾ । ಹೃತ್ಪ್ರಕೋಷ್ಠೇ ಜಗಲ್ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾಸ್ ಸಾವತೀರ್ಣಾಭವತ್ ತದಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳ ಹೃದಯದ ಒಳಗಣ ಕೋಣೆಗೆ, ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳ ವಲಯ ಇಳಿದುಬಂದಿತು.
ಶೈಲಾಶ್ ಚಟಚಟಾಸ್ಫೋಟೈರ್ ವೃಕ್ಷಾẖ ಕಟಕಟಾರವೈಃ । ದೇಶಾ ಹಲಹಲೋಲ್ಲಾಸೈರ್ ಅಲಂ ವಿದಲನಂ ಯಯುಃ
ಪರ್ವತಗಳು ಚಟಚಟ ಎಂಬ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಮರಗಳು ಕಟಕಟ ಎಂಬ ಗದ್ದಲದಿಂದ, ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ಹಲ್ಲಹಲ ಎಂಬ ಗೋಜಿನಿಂದ, ಎಲ್ಲವೂ ಒಡೆಯುವಷ್ಟು ಭಾರೀ ಧ್ವನಿಯಾಯಿತು.
ಅಬ್ಧಯẖ ಕ್ವಥಿತಾಕಾರಾḫ ಫೇನಿಲೋಲ್ಲೋಲಮಾಂಸಲಾಃ । ವೀಚೀಕರತಲಾಘಾತಾಂಶ್ ಚಕ್ರುರ್ ಅರ್ಕಮುಖೇ ನು ಖೇ
ಸಮುದ್ರಗಳು ಕುದಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು, ನುರಿತ ಫೇನದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅಲೆಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾದಂತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿ, ಆ ಅಲೆಗಳ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ಮುಖವನ್ನೂ ತಟ್ಟಿದವು.
ಅನ್ಯೋಽನ್ಯವೇಲ್ಲಿತೈರ್ ಲೋಲಭೂತಲಾಙ್ಗಾರಪರ್ವತಾನ್ । ಜಹ್ರುರ್ ವೀಚಿಕರೈರ್ ಮೋಹಜಡಾḫ ಪ್ರಕುಪಿತಾ ಇವ
ಅಲೆಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತು ಮೋಹದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತವಾದಂತೆ, ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭೂಮಿಯ ಕಲ್ಲುಗಳಂತಹ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ತಾವು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಗೋಜಿನಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಎದೆಯಾಡಿಸಿದವು.
ಆಶಾಕಾಶಾಶಿನಾಮ್ ಏಷಾಂ ಗುಹಾಗುಲಗುಲಾರವಾನ್ । ಪ್ರಪನ್ನಶ್ ಶಬ್ದ ಆಗ್ನೇಯೋ ಜ್ವಾಲಾಭಡಭಡೋದ್ಭಟಃ
ಈ ಎಲ್ಲದೊಳಗಿಂದ, ಗಹ್ವರಗಳ ಗರ್ಜನೆಗೂ ಆಕಾಶದ ಗೋಜಿಗೂ ಸಮಾನವಾದ ಅಗ್ನಿಯ ಶಬ್ದ, ಜ್ವಾಲೆಯ ಭಡಭಡ ಎಂಬ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೊರಬಂದಿತು.